κοτόπουλο φούρνoυ με πατάτες: καθημερινή νόστιμη ευκολία
Πολλές φορές, γνωστοί που ξέρουν για το pandespani και την αγάπη μου για τη γαστρονομία, υποθέτουν πως κάθε μέρα σπίτι μου φτιάχνουμε δύσκολα πιάτα και αναρωτιώνται πώς τα καταφέρνω, δεδομένου ότι εργάζομαι (ακόμη ευτυχώς) σε μια ιδιαίτερα απαιτητική δουλειά. Η αλήθεια είναι πως έχοντας και δυο μεγαλοπιτσιρίκια που είναι ακόμη σε ηλικία «ιδιοτροπιών» οι οποίες περιορίζουν το ρεπερτόριο των επιλογών, τις περισσότερες μέρες καταφεύγουμε σε απλές πεντανόστιμες συνταγές, που εύκολα τις μαθαίνει και εκτελεί άψογα η αγαπημένη μου Shorena που φροντίζει τις κορούλες μου σαν να ήταν δικές της. Ένα τέτοιο εβδομαδιαίο στανταράκι που γίνεται άκοπα, πετυχαίνει πάντα, είναι οικονομικό, απλό και αρέσει σε όλους, είναι η συνταγή για κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες. Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έγραφα στο pandespani για κάτι τόσο απλό όσο αυτή η συνταγή, αλλά εδώ και καιρό αρκετοί αναγνώστες μας ζήτησαν, πέρα από τα πιο ψαγμένα της ύλης μας, να βάζουμε και μερικές απλές καθημερινές νόστιμες συνταγές. Ανταποκρινόμενοι λοιπόν στο αίτημα, σας παρουσιάζω αυτή την απλούστατη συνταγή, που βεβαίως μπορεί να αποτελέσει και βάση περεταίρω πειραματισμού.
PDF ευχαριστούμε για την ψήφο σας – ραντεβού στα όσκαρ ;-)
Σας ευχαριστούμε για τις ψήφους σας αλλά στο μέτρημα μας έβγαλαν δεύτερους με 20% στην προσπάθεια να πάρουμε το βραβείο του καλύτερου μπλογκ της χρονιάς 2011, που κατέληξε με 29% στο αξιόλογο διαδραστικό ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία. Είμασταν ωστόσο το μόνο γαστρονομικό μπλογκ ανάμεσα σε άλλα διαφορετικών τυπολογιών. Μας τιμά ιδιαιτέρως η συνισταμένη των σχολίων σας, που μας θεωρεί νικητές όλο αυτό το διάστημα.
Η λίστα με τους νικητές ανά κατηγορία εδώ και για τα στατιστικά εδώ. Ραντεβού στα Όσκαρ 
πάβλοβα με φράουλες και σπιτική μαρέγκα: αμαρτία εξομολογημένη
Η σπιτική μαρέγκα αποτελεί ένα γλυκό παράδοξο. Αρχικά θα περίμενε κανείς από μια συνταγή με δύο μόνο βασικά υλικά να έχει μια βαρετή επίπεδη γεύση. Η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη όμως – οι σπιτικές μαρέγκες είναι δροσερές, τραγανές και λαμπερές απ’ έξω, ενώ στο εσωτερικό τους παραμένουν μαλακές, μαστιχωτές και μελωμένες με ψυθιριστές νότες καραμέλας. Κι αυτή είναι η μεγάλη αποκάλυψη: οι σπιτικές μαρέγκες είναι γευστικά ασύγκριτα ανώτερες από την καλύτερη μαρέγκα που θα βρείτε ποτέ στο εμπόριο, μια και οι έτοιμες τείνουν να είναι σχετικά στεγνές, ομοιογενείς στην υφή και χωρίς καμία απολύτως έκπληξη στη γεύση.
Το άλλο παράδοξο είναι ότι αν και η συνταγή για σπιτική μαρέγκα είναι σε πρώτο επίπεδο εξαιρετικά απλή και εύκολη – μόνο δυο υλικά, δυο βήματα και μετά την αφήνεις να ψηθεί μόνη της- απαιτείται λεπτός χειρισμός και εγρήγορση ώστε να μπορέσει να σας ανταμοίψει με το τέλειο αποτέλεσμα. Read more 
strawberry Pavlova: easy when treated with respect…
The meringue is a sweet contradiction. On the one hand you would expect a recipe consisting of only 2 basic ingredients to result in a rather boring, uniform dessert. Nothing could be further from the truth – homemade meringues are cool, smooth and glossy on the outside and soft, marshmallowy with a hint of toffee on the inside…And that’s the secret – homemade meringues are far superior to even the best shop-bought examples which tend to be rather dry and lacking that essential wow factor…
The other contradiction is that while the recipe is superficially extremely easy – only two ingredients, two preparation steps and then it is left to cook by itself – it does require careful handling and vigilance in order to reward you with perfect results! Read more
αστροναυτόπιτα: take me to the loon
Έψαχνα να βρω ταιριαστή με τις περιστάσεις συνταγή φωτογραφημένη, κάποια νάχει μια σχέση τέλος πάντων με τα δρώμενα -που ανά δύωρο με ξεπερνούν σε κοινή λογική και φαντασία-, να κάνει ραπόρτο στα τεκταινόμενα, στα πρόσωπα και τα αποτελέσματα των εκλογών, να μην είναι ξεκάρφωτη αλλά κάπως μέσα στην μοναδικότητα του πνεύματος των ημερών. Όλες οι υποψήφιες (συνταγές) πολύ χάι-χούι μού έκαναν, υπερβολικές και το χειρότερο, υπερσυγκροτημένες. Πού να κολλήσουν με το πολιτικό δειγματολόγιο και πώς να σταθούν δικαίως ισάξιες σε τέτοιες αναλογίες της ισχύουσας αναλογικής; Και πού να συγκριθούν με τα ευφάνταστα επιχειρήματα και τις καινοτόμες λύσεις που εφευρίσκονται, εξετάζονται επισταμένως και ανακοινώνονται; Για πρώτη φορά δέχομαι πως η εξουσία έχει και παραέχει φαντασία και δη τόσο καλπάζουσα που μένω άναυδη. Έχει και φαντασιώσεις, το υπογράφω κι αν θέλετε το στέλνω και στο ΔΝΤ μεταμελώντας (ιλάσθητί μοι τη αμαρτωλή, που λέγανε με τη δοτική) για την πρότερη διαφορετική μου πεπποίθηση. Αφήστε πια εκείνο το 6,97 της χρυσαυγής, με το μίγμα ‘εγέρθουτου-εγέρθητι και veni-vidi-vici», που το βλέπω σαν ιλουστρασιόν αχταρμά στο όνειρό μου από προχθές, με υπόκρουση ατσαλοπαιγμένου heavy metal σε εμφανισιακή παρωδία των Kiss. Το τελευταίο σχετικό που ήξερα ήταν το New Moon του Twilight Saga με τον σούπερ-μπέλο Robert Pattinson ως Edward Cullen, τον ονειρευόσουσα με πανσέληνο και χωρίς, μουσική υπόκρουση το Take me to the moon and back των Savage Gardens και έβγαζες άχρηστα όλα τα ξυπνητήρια και τα ‘εγέρθητι’ με τη μία -πού να εγερθείς. Τέτοια άκρως κοινά τερπνά συγκαταλέγονταν στις πτωχές μου μουσικές γνώσεις, μόνον, τα οποία ωστόσο ουδεμία συνάφεια ραπορτάρουν με την extreme makeover επικαιρότητα. Πώς να συσχετιστούν επιπλέον με συνταγή; Και ξαφνικά (φωτεινός γλόμπος) θυμήθηκα την περίφημη …αστροναυτόπιτα, συνταγή της αδελφής μου (αυθεντική συγγένεια εξ αίματος) και νονάς, την οποία, κατά καιρούς οι νεότεροι της οικογένειας λόγω της ετερόκλητης πολυμάθειας, αποκαλούν ‘wikipedia’. Και μου φάνηκε μάλλον καλή ιδέα, συνειρμικά σε ταξιδεύει να διερευνήσεις το φεγγάρι, το οποίο επικίνδυνα γεμάτο ήταν στις εκλογές και όπου νάναι, θα το ακούσουμε κι αυτό το μαγικό, το ανόητο full moon φταίει! Να το καταγγείλουμε και να το κρατικοποιήσουμε πάραυτα, να το ακυρώσουμε σαν τις δανειακές συμβάσεις ή να το στείλουμε σαν το μπαλάκι που πάει εδώ κι εκεί βόλτα, σε άλλο γαλαξία. Μπλέξιμο. Read more
PANDESPANI facebook page
PANDESPANI on twitter