Τιραμισού: η ζωή μου όλη*
Η πρώτη φορά που έφαγα τιραμισού ήταν στη Ρώμη πριν 25 περίπου χρόνια. Μετά την 3η μερίδα στο τραπέζι, πήγα στην κουζίνα και ζήτησα όλο το ταψί! Ο σεφ-μάγειρας ουατέβερ με κοίταξε με δέος… ήμουν έτσι κι αλλιώς ολόκληρη «μισή μερίδα» και αν όλο το πράγμα του φαινόταν τουλάχιστον παράξενο, ακόμη και σήμερα δεν θα τολμούσα να ισχυριστώ πως τελούσε εν αδίκω.. Αλλά προς μεγάλη του έκπληξη (αποκλείεται να είχε δει στη ζωή του τόσο ικανοποιημένο καταναλωτή) όχι μόνο δεν τον απογοήτευσα, αλλά ενθουσιάστηκε με την ενέργεια και κολακεύτηκε απείρως από την εκτίμησή μου προς το γλυκό που είχε κάνει. Και, θενκς γκοντ που (θα το σκέφτηκε, αλλά) δεν το είπε «καλύτερα να την ντύνεις παρά να την ταϊζεις» γιατί το ίδιο σκέφτηκαν (και το είπαν) οι υπόλοιποι συνδαιτημόνες στη συνέχεια -βεβαίως, ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι αλήθεια, όμως δεν είναι και σίγουρο!
Τη συνταγή έκτοτε και δη τα τελευταία 15 χρόνια, την έχω κάνει πολλές φορές και σε διαφορετικές παραλλαγές, κυρίως με στόχο να γίνει πιο ελαφριά ως προς τις θερμίδες!
Η ιστορία του τιραμισού, που είναι σχετικά καινούργια εφεύρεση (τοποθετείται χρονολογικά στα ’60′s) θέλει το -αξιολάτρευτο- γλυκό να επινοείται στο εστιατόριο El Toula του Treviso και να γίνεται γρήγορα ένα από τα κλασικά ιταλικά γλυκά με διεθνές απίλ… Ωστόσο, υπάρχει αρκετή συζήτηση γύρω από την καταγωγή του και την όποια συγγένειά του με την zuppa inglese, που είναι η ιταλική εκδοχή του αγγλικού trifle.
H πρώτη επίσημη δημοσίευση για συνταγή τιραμισού σημειώνεται στο βιβλίο «Τα γλυκά του Βένετο» (I Dolci Del Veneto) του Giovanni Capnist, το 1983. Διάφορες πηγές εικάζουν ότι η εφεύρεση ανήκει στη βαφτιστήρα και μαθητευόμενη ζαχαροπλάστη δίπλα στον Roberto Linguanotto, Francesca Valori, της οποίας Tiramisu ήταν το πατρικό όνομα, και ο Linguanotto βάφτισε έτσι το γλυκό προς τιμήν του ταλέντου της.
Tira-mi-su σημαίνει «σήκωσέ με» ή «τράβηξέ με» (tirare, τραβώ), στη διάλεκτο δε του Veneto το «τραβώ» με την έννοια του «ξαναδίνω ενέργεια»,»επανακτώ τη δύναμη» αλλά και «ξυπνάω». Αυτό βέβαια συνειρμικά δίνει και την αίσθηση πως κάτι ανεβαίνει, ως εκ τούτου κάνει εύκολο υπονούμενο σεξουαλικό… Μάλιστα στη φασαρία της καταγωγής υπάρχει και η τερπνή …απόκρυφη εκδοχή που τοποθετεί την γέννηση του γλυκού σε κάποιο ιταλικό μπουρδέλο γιατί προσέφερε, λέει, ενέργεια στους εξαντλημένους πελάτες!
Το 1993, με την αισθηματική κωμωδία «‘Αγρυπνος στο Σιάτλ» (Sleepless in Seattle) της Νόρα ‘Εφρον (με τους Τομ Χανκς και Μεγκ Ράιαν), το «τιραμισού» έγινε διάσημο με την αμφισημία του στο διάλογο που έγραψε και η Nora Ephron (ως συν-σεναριογράφος), η οποία Μις Έφρον δήλωσε αργότερα πως «ήταν προφανώς η εποχή που όλη η Αμερική δεν ήξερε τί ήταν το τιραμισού και η χρήση του «όρου» στην ταινία θα έπαιζε διαφορετικά για όσους ήξεραν τι ήταν και για όσους δεν ήξεραν». Στην ταινία λοιπόν, ο Τομ Χάνκς (Σαμ Μπάλντουιν), χήρος που ετοιμάζεται να βγει ραντεβού μετά από 13 χρόνια, ενημερώνεται από τον φίλο του (Ρομπ Ράινερ) Τζέι ότι τα δεδομένα έχουν πια αλλάξει από τότε που εκείνος κυκλοφορούσε και για παράδειγμα, μια γυναίκα μπορεί να πληρώνει για το δείπνο της ενώ στην περίπτωση που το ραντεβού καταλήξει στο σεξ, εκείνος θα πρέπει να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό.
Κι εκεί ακριβώς μπαίνει το …τιραμισού, περίπου ως εξής:
Σαμ Μπάλντουιν: Tι είναι το «τιραμισού»;
Τζέι: Θα το ανακαλύψεις.
Σαμ Μπάλντουιν: Λοιπόν, τι είναι;
Τζέι: Θα δεις!
Σαμ Μπάλντουιν: Καλύτερα πέσμου. Κάποια θα θέλει να της το κάνω και δεν θα ξέρω τι είναι!
Δεν είμαι σίγουρη για το τί τελικά ενέπνευσε την Έφρον από το «tira-mi-su», αν ήταν το ρήμα «τράβηξε-σήκωσέ με» ανάλογο του «pick me up» ή η συνταγή της παρασκευής του με τα σαβαγιάρντι αγγλιστί ladyfingers που διαστρωματώνονται με το πλούσιο μασκαρπόνε, αλλά κάπως έτσι, το «ταπεινό» επιδόρπιο σηματοδότησε ένα σημείο καμπής στην πολιτιστική εκλέπτυνση της Αμερικής και έγινε τροφή για περαιτέρω σκέψη επί της γαστρονομικής εξέλιξης.
To δημοφιλές τιραμισού θεωρείται σεμιφρέντο (semifreddo), ένα γλυκό δηλαδή που σερβίρεται κρύο αλλά όχι παγωμένο και ως συνταγή έχει πολλές παραλλαγές, όλες βασισμένες σ΄ένα συνδυασμό από μασκαρπόνε (όχι τυρί φιλαδέλφεια, προς θεού), δυνατό εσπρέσο, αβγά και μπισκότα σαβαγιάρ βουτηγμένα σε μαρσάλα ή πόρτο ή άλλο γλυκό κρασί ή λικέρ και σοκολάτα, συστατικά άκρως ανόμοια μεταξύ τους, που όμως όταν συντεθούν σωστά δίνουν αυτό το εκρηκτικό και τέλειο σε γεύση αποτέλεσμα.
Η εδώ συνταγή είναι αυτή που προσωπικά προτιμώ και χρησιμοποιεί εκτός από τους κρόκους στο μασκαρπόνε και τα ασπράδια, κτυπημένα χωριστά, κάνοντας το τιραμισού πιο αφράτο και ελαφρύ στη γεύση. Το λικέρ καφέ ή Κahlua δίνουν μια επιπλέον ένταση στο γλυκό και ταιριάζουν πολύ με τη σοκολάτα. Ανεπιφύλακτα, δοκιμάστε το!
*Σημείωση: To «η ζωή μου όλη» το «κλέβω» απ’ την στήλη της Αναστασίας Λαμπρία στο protagon.gr -Aναστασία, ελπίζω να μου το δανείζεις ειδικά για το τιραμισού, σήμερα, ευχαριστώ.
Προετοιμασία: Mισή ώρα. Έυκολη και γρήγορη συνταγή. Κάντε το τιραμισού νωρίτερα, πρέπει να μείνει 4 ώρες στο ψυγείο (τουλάχιστον). Μπορείτε να το κάνετε και την προηγουμένη και να προσθέσετε πριν το σερβίρισμα εππλέον κομματάκια σοκολάτας στην επιφάνεια. Επίσης, μπορείτε να το κάνετε σε δύο σκεύη, όπου το καθένα θα περιέχει μια στρώση ή σε ατομικά μπολ, ακόμη και σε ποτήρια. Η γεύση παραμένει …άπαιχτη!
Υλικά (για 6-8 άτομα)
4 αβγά, χωριστά οι κρόκοι από τα ασπράδια
500 γραμ. μασκαρπόνε (2 πακέτα)
100 ml κρέμα γάλακτος (κάνει και λάιτ, πράσινη)
2 κουτάκια ζάχαρη βανίλιας
2 κ.σ. ζάχαρη
3/4 φλυτζ. (175 ml) δυνατό εσπρέσο
120 ml (1/2 φλυτζ.) λικέρ καφέ ή Kahlua + 2 κ.σ. για την κρέμα
40 περίπου μπισκότα σαβαγιάρ
2-3 κ.γ. σκόνη κακάο
σοκολάτα τριμμένη
Διαλέξτε το σκεύος που θα τοποθετήσετε το τιραμισού, ώστε να είναι ευπαρουσίαστο.
Ετοιμάζετε το μείγμα καφέ: Σε μπολ ή πιάτο που χωράει το μέγεθος των σαβαγιάρ ανακατεύετε τον εσπρέσο και το λικέρ. Το μείγμα πρέπει να είναι κρύο.
Κάνετε την κρέμα: Κτυπάτε με το μίξερ τα ασπράδια μέχρι να στέκονται και να έχετε μια σφιχτή μαρέγκα.
Βάζετε σε μεγάλο μπολ το μασκαρπόνε, τους κρόκους, τη ζάχαρη, τη ζάχαρη βανίλια και τα χτυπάτε καλά (βολεύει μίξερ χεριού ή σύρμα). Προσθέτετε την κρέμα γάλακτος και τις 2 κ.σ. του λικέρ και κτυπάτε λίγο ακόμη (2-3 λεπτά) μέχρι να έχετε ένα ομοιογενές μείγμα. Αναμειγνύετε με γρήγορες κινήσεις πρώτα το 1/3 της μαρέγκας στο μείγμα του μασκαρπόνε και στη συνέχεια το υπόλοιπο (το διπλώνετε μέσα, πάντα με λίγες σίγουρες κινήσεις, όχι κτύπημα).
Συνθέτετε το τιραμισού: Απλώνετε στη βάση του σκεύους μια στρώση κρέμας. Βουτάτε τα μπισκότα για δευτερόλεπτα στο κρύο μείγμα καφέ-λικέρ και τα τοποθετείτε πάνω στην κρέμα το ένα δίπλα στο άλλο. Ρίχνετε πάνω τους μια στρώση κρέμας και επαναλαμβάνετε τη στρώση με τα μπισκότα, τελειώνοντας με κρέμα. Ισιώνετε κάπως την επιφάνεια και πασπαλίζετε με το κακάο, που έχετε βάλει μέσα σε σουρωτήρι το οποίο κουνάτε για να πέφτει το κακάο σαν πούδρα. Σκεπάζετε με μεμβράνη και βάζετε στο ψυγείο για min. 4 ώρες (όχι στην κατάψυξη).
Σερβίρισμα: Τρίψτε (με τον τρίφτη) μικρές φλούδες σοκολάτας πάνω στο τυραμισού και σερβίρετε με το μεγάλο κουτάλι στο κάθε πιάτο.
PDF Trackbacks & Pingbacks
- Τιραμισού: η ζωή μου όλη* | Διαιτες
- Από την κατάψυξη στην… ψύξη περνούν οι σχέσεις Βρετανίας-Ρωσίας | Διαιτες
- Συνταγες Τιραμισού: η ζωή μου όλη* | Συνταγη Τιραμισού: η ζωή μου όλη* | Συνταγες μαγειρικης Τιραμισού: η ζωή μου όλη* | Συνταγές Τιραμισού: η ζω
- Τιραμισού: η ζωή μου όλη
- Τιραμισού: η ζωή μου όλη | EcoNews.gr
- Τιραμισού: η ζωή μου όλη | 4athens.info
- Τιραμισού: η ζωή μου όλη | Ellas24.info
- Τιραμισού: η ζωή μου όλη*
- Η αστρολογική "συνταγή" του Τιραμισού | e-zwdia
- Ξανθιά τερίν με ψητές πιπεριές « Συνταγές Gourmet Μαγειρικής – Pandespani
PANDESPANI facebook page
PANDESPANI on twitter
Με μεγάλη μου χαρά! Δεν ξέρω τι γνώμη θα είχε για εμάς ο Στέλιος Καζαντζίδης αλλά είμαι βέβαιη πως θα καταφέρναμε να τον πείσουμε για την αφοσίωσή μας στα ευγενή Πάθη.
Ασυζητητί, μάλλον θα του άρεσε και το ταίριασμα. Σ’ ευχαριστώ.
ευχαριστω για το γλυκο μια διευκρινιση τι ειναι τα 2 κουτάκια ζάχαρη βανίλιας ειναι η βανιλια που ξερουμε η κατι αλλο?
Ναι, η γνωστή βανίλια (άσπρη σαν άχνη) που είναι στα μικρά κουτάκια με το κόκκινο καπάκι.
Το δοκιμάσαμε απο τα χεράκια σας -τι τιμή- και κοντέψαμε να φάμε και το σκέυος!!!!!
Σταύρο μου,
θα το ξανακάνω την επόμενη φορά και μάλλον σκέφτομαι για αλλαγή να κάνω την βερσιόν … Duomo! Θέλω να δω τι θα κάνει ο «ο-χου-του»…
Φανταστικό post! Το γλυκό είναι λατρεμένο, τη συνταγή δε χρειάζεται καν να τη δοκιμάσω για να καταλάβω πως είναι άψογη, όσο για τα trivia… θα έχεις καταλάβει ίσως πια πως είναι η αδυναμία μου! Διασκέδασα πολύ με τον διάλογο από το Sleepless in Seattle! Πάντα τέτοια!
Πολύ χαίρομαι… Μου άρεσε ιδιαιτέρως το «Μπιενάλε της Μπρουσκέτας & Ρετροσπεκτίβα του Ορντέβρ»… Ακρως επιτυχή! Μπράβο.
ειναι το γλυκο που κανω παντα -με μεγλαη επιυχια, το λεω με καθε μετριοφροσυνη- οταν εχω φιλους για χαρτια. μια φορα απο λαθος αντι για μασκαρπονε χρησιμοποιησα την ρικοτα που προοριζονταν για κατι ελαφρα τυροπιτακια: εγινε μια χαρα. το αναφερω σε σχεση με αυτο που γραφετε στην εισαγωγη για πιο «ελαφρυ» γλυκο, διοτι οσο ναναι το μασκαρπονε ειναι λιγο …βουτυρατο .
Συμφωνώ και επαυξάνω με το …βουτυράτο του μασκαρπόνε. Η χρήση στη μισή ποσότητα ρικότας είναι μια εναλλακτική λύση για λιγότερα λιπαρά. Η άλλη λύση, διαδεδομένη αρκετά κι αυτή είναι να κάνει κανείς μια κρέμα ζαμπαγιόν με τα αβγά και την κρέμα γάλακτος βάζοντας κάποια λάιτ νέας τεχνολογίας και να γλυτώσει ένα 20-23% λιπαρά (το μασκαρπόνε έχει κάπου 38%).
Όπως και νάχει πάντως, το τιραμισού είναι μεγάλος πειρασμός και δεν είναι ο τέλειος τρόπος να κάνεις δίαιτα!
Και η απορία: η δική σας συνταγή που αρέσει, ποιά είναι?
Όντως! Το tiramisu της pandespani είναι κορυφαίο και σημειώνω ότι και εγώ έχω περάσει από στρατιωτικού τύπου εκπαίδευση Ιταλίδας πεθεράς (Κομάντο Τραττορίας είναι το αξίωμα που κατέκτησα…). Υπάρχει πάντως και η «αιρετική συνταγή» της αγαπημένης πρώην συζύγου μου, που προέρχεται από την θεία της στη Ρώμη, η οποία αντί για σαβαγιάρ βάζει παντεσπάνι (τυχαίο? δεν νομίζω…) και αντί λικέρ καφέ, βάζει μαρσάλα και ως αποτέλεσμα είναι εξίσου απίστευτα αφράτη και αέρινη αλλά γευστική ταυτόχρονα… κάποια στιγμή ίσως πρέπει να την ανεβάσουμε ώς «παραλλαγή»… Να διχάσουμε το κοινό μας, στη μάχη των τιραμισού… Πάντως στην Ελλάδα τα δύο καλύτερα τιραμισού που έχω δοκιμάσει είναι τα ανωτέρω… με μεγάαααααλη διαφορά, πολύ μπροστά από οτιδήποτε ποτέ μου σερβιρίστηκε σε εστιατόριο… Στη Ρώμη, ΟΚ… ανταγωνισμός υπάρχει!!!
Ως Pandespani, το τιραμισού με παντεσπάνι μου κάνει άκρως δελεαστικό και διόλου …αιρετικό! Την συνταγή της θείας κατεπειγόντως.
Η μαρσάλα υπάγεται στην βασική εκδοχή – μ’αυτή το έκανε και η …Francesca Valori – (το γένος) Τiramisu.
(…κομάντο τρατορίας…!?!?!?)
Το έχεις δοκιμάσει… θα μας το φτιάξει η Elizabeth οσονούπω!
Κανονίζω η συνταγή να παραδοθεί στα κεντρικά γραφεία του Pandespani σε αφραγισμένο φάκελο.
χωρις αμφιβολιά θα πρέπει να είναι απο τις γευσεις που μουδιάζουν τον ουρανίσκο! απο τοι με το μεγάλο κουτάλι στο τελος …με τελείωσε!
εμένα μου αρέσει από όλη αυτή την ανταλλαγή σχολίων τα ίχνη που αφήνουν οι πρώην στις ζωές μας. Αναφέρομαι στα ευχάριστα ίχνη, βεβαίως βεβαίως.
«H ζωή μου όλη» δείχνει να είναι αφιερωμένη στο να δημιουργώ πρώην με ευχάριστα ίχνη…
Μας ξεμυάλισες πάλι με τα τερτίπια σου!
Πολύ ωραία η συνταγή σας.Τη σημειώνω -είναι το αγαπημένο μου γλυκό-παρόλο που και η δική μου δεν είναι άσχημη.
Εκείνο που με προβληματίζει είναι τα ωμά αυγά και τα τελευταία χρόνια κάνω κι εγώ -δυστυχώς- την παραλλαγή με τη ζαμπαγιόν.
Την εκδοχή με το παντεσπάνι ,σαν τούρτα τιραμισού,την έκανα μιά φορά που χρειάστηκε να συνεισφέρω σε μπουφέ-ρεφενέ το γλυκό για να είναι πιο σταθερό επειδή θα μεταφερόταν, και δεν ήταν άσχημο αλλά δεν ήταν και το απογειωτικό “σήκωσέ με” ή “τράβηξέ με”
@ Vita: Mε το μασκαρπόνε στη ζαμπαγιόν, το αποτέλεσμα είναι σίγουρα σούπερ… Οι εκδοχές με pandespani ή άλλη ανάλογη βάση π.χ. φέτες από πανετόνε ή παντόρο (παιχνίδι να …γίνεται και γιατί όχι) δίνουν ανάλογα με τη χρήση και διάφορα σχήματα ή φόρμες στο τιραμισού, εκτός από κάποιες διαφοροποιήσεις στη γεύση.
Η αλήθεια είναι πάντως ότι κι εγώ προτιμώ την βερσιόν «σήκωσέ με»…
@afroditi: ναι, ναι, με μεγάλο κουτάλι…
@newagemama: …υποχρέωσή μου!!
Αναρωτιώμουν γιατί να μην υπάρχουν τέτοιες ιστοσελίδες στην Ελλάδα.
Αναρωτιώμουν γιατί να έχει χαθεί η εμμονή στο αυθεντικό, η αισθητική, το μεράκι.
Αναρωτιώμουν εάν είναι αιρετικός ο συνδυασμός ποίησης και μαγειρικής
Σε ευχαριστώ πολύ που ….. βρήκα τις απαντήσεις μου
ΓΕΙΑΣ ΣΑΣ EINAI TO ΑΓΑΠΑΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΥΟ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΡΑΜΙΣΟΥ ΤΟ ΕΦΤΙΑΞΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΣΑΒΑΓΙΑΡ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΚΡΕΜΑΣ, ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΙ ΓΡΑΦΤΕΙ ΑΠΟ ΠΑΡΑΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΠΟΙΑ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΓΙΑ AMARETTO ΑΝΤΙ KALUA , ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕΡΒΙΡΙΣΤΕΙ ΜΕ ΚΡΕΜΑ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ? ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ..
Έχουμε κοινή αγάπη, λοιπόν, αν και οριακά, μια και η περίπτωσή μου αγγίζει την εμμονή
1. Ίσως σας περισσεύουν πολλά σαβαγιάρ γιατί βάζετε πιο παχιά τη στρώση της κρέμας, αλλά αυτό είναι μια χαρά, αν σας αρέσει, όλοι θέλουμε να φέρνουμε τα πράγματα στα μέτρα μας ειδικά τα αγαπημένα.
2. Το Αmaretto έχει τελείως διαφορετική γεύση – δεν είναι λικέρ καφέ. Οπότε θα προκύψει άλλο αποτέλεσμα με δομή/concept σύνθεσης τιραμισού, αλλά γευστικά όχι τιραμισού. Ωραίο λικέρ καφέ βγάζει επίσης η Illy (του εσπρέσο), δεμένο και έντονο, ίσως και καλύτερο για την περίπτωση απ’ το Kalua. Αν το κάνετε, μια και είστε fan της αυθεντικής εκδοχής, να μου πείτε πως είναι.
3. Το τιραμισού δεν χρειάζεται άλλη συνοδεία, είναι από μόνο του μια πλήρης σύνθεση και αρκετά σοφιστικέ, so lets keep it simple!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.. ΘΑ ΔΟΚΙΜΑΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ.. ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΩ ΤΟ ΛΙΚΕΡ ILLY..
ΕΠΙΣΗΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΙΑ.. ΤΑ ΣΑΒΑΓΙΑΡ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΑΧΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΙΓΜΑ ΚΑΦΕ – ΛΙΚΕΡ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΔΕΝ ΠΟΤΙΣΑΝ ΜΕΧΡΙ ΒΑΘΟΥΣ.. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Σωστά δεν πότισαν μέχρι βάθους τα σαβαγιάρ και δεν πρέπει. Διαφορετικά, θα είναι τόσο βρεγμένα που δεν θα τρώγονται. 1-2 γυρίσματα είναι αρκετά. Το 50% της υγρασίας το απορροφούν από την κρέμα που τα περιβάλλει. Στο ανάλογο τμήμα μεγάλων σουπερμάρκετ ή και σε κάβα οργανωμένη, σίγουρα θα το βρείτε το Illy.
καλησπερα,
το γλυκο απ’ οτι ειδα εχει μονο 2 κουταλιες ζαχαρη?
και κατι ακομα, ποσα εκατοστα να ειναι η φορμα γι’ αυτην την ποσοτητα υλικων?
Ναι, μόνον 2 κ.σ. ζάχαρη. Στην γλυκύτητα ωστόσο προστίθεται και η ζάχαρη των σαβαγιάρ, που είναι αρκετή. Το αποτέλεσμα δεν πρέπει να είναι πολύ γλυκό και καθόλου λιγωτικό. Αν βέβαια σας αρέσουν γενικά οι πιο γλυκιές γεύσεις, μπορείτε να αυξήσετε τη ζάχαρη σε 3 ή 4 κ.σ.
. Προσωπικά, δεν κάνω ποτέ λιγότερο, γιατί μετά υπάρχουν παράπονα ότι δεν έφτασε…
Μια φόρμα ή πιρέξ 25χ37 εκατ. περίπου είναι εντάξει αν κάνετε 2 στρώσεις. Αν σας περισσέψουν κρέμα-σαβαγιάρ, βάλτε τα σε ποτήρι ή μπολ και δοκιμάστε πρώτη
ΓΕΙΑΣ ΣΑΣ, ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΡΙΜΜΕΝΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Ναι, τριμμένη. Η κουβερτούρα στον χοντρό τρίφτη.
Καταπληκτικό τιραμισού ! (δεν πρόλαβε να κλείσει καν 24ωρο στο ψυγείο)
Το μόνο που θα προσθέσω την επόμενη φορά που θα το φτιάξω (μάλλον αύριο!) είναι κακάο ενδιάμεσα από κάθε στρώση …νομίζω πως η extra bitter γεύση θα το απογειώσει
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΧΘΕΣ ΕΦΤΙΑΞΑ ΤΟ ΤΙΡΑΜΙΣΟΥ ΜΕ ΤΟ ΛΙΚΕΡ ΤΗΣ ILLY, ΜΕ KALUA ΑΡΕΣΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΤΟΥΣ ΦΑΝΗΚΕ ΠΟΛΥ ΕΝΤΟΝΟ ΤΟ ILLY, ΕΓΩ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ, ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΛΙΚΕΡ ΚΑΦΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΡΑΜΙΣΟΥ… ΠΟΥ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ? ΕΠΙΣΗΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΚΕΡ ΚΑΦΕ ΜΕ ΚΡΑΣΙ ΜΑΡΣΑΛΑ ΠΟΙΑ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΑΝ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΖΑΜΕ ΣΤΟ ΜΕΙΓΜΑ ΜΕ ΚΑΦΕ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ..
Υ.Γ. ΣΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΨΑΧΝΩ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΕΚΔΟΧΗ.
Το λικέρ της Illy είναι πιο δυνατό ως προς τη γεύση του καφέ, κάτι που σε άλλους αρέσει (και σε μένα, που μου αρέσει οτιδήποτε με καφέ) και σε άλλους όχι. Από ένα σημείο και μετά, ο καθένας έχει τις προτιμήσεις του και είναι απολύτως σεβαστές. Η μαρσάλα δίνει ένα πολύ πιο mild αποτέλεσμα, που προσωπικά δεν με συγκινεί γευστικά, δοκιμάστε την όμως, με ίδιες θα έλεγα αναλογίες. Είναι ωραίο να ψάχνει κάποιος το -έστω υποκειμενικό- τέλειο και να επιδίδεται σε γευστικό fine-tuning. Nα μας πείτε που καταλήξατε!
@Maria: πολύ χαίρομαι ^^