σουφλέ σοκολάτας: ο μαύρος κύκνος

Μπορεί η διαταραγμένη μπαλλαρίνα να δίχασε κοινό και κριτικούς πριν δώσει το όσκαρ στην Νάταλι Πόρτμαν, ο Ντάρεν Αρονόφσκι μπορεί αφηγηματικά να επαναλαμβάνεται και ο θεατής να αμφισβητεί τον εαυτό του παρακολουθώντας στο σινεμά τη διαδικασία του σινεμά. Ο μαύρος κύκνος (με 13 εκατ. δολ. προϋπολογισμό και 281,5 εκατ. δολ. είσπραξη μέσα στο 2010) είναι ένα μείγμα από εξαιρετικά υλικά (σκηνές, ερμηνεία, χορός, τέλεια εικόνα, έμφαση στο σωματικό πόνο) και απλά παραγεμίσματα που σχεδόν ξεχειλώνουν το έργο (παιχνίδια του υποσυνείδητου, φροϋδικές αναλύσεις για το νηπιαγωγείο, ψυχωτικούς χαρακτήρες για εύπεπτη προβολή και μουσική σε κλίμακα θρίλερ), κι αν δεν το είδατε στις αίθουσες νοικιάστε το dvd ή κατεβάστε το στο κομπιούτερ. Αξίζει να έχετε άποψη. Η τελειότητα και τα κλισέ δένονται σχεδόν αριστουργηματικά στην ταινία και αυτά τα αντιφατικά χαρακτηριστικά, που δημιουργούν μια σκηνοθετημένη (μη πραγματική) μαγική πραγματικότητα, τελικά εμπνέουν.

Η Θεωρία του Black Swan ή Θεωρία των Black Swan Events επινοήθηκε από τον Nassim Nicholas Taleb, Αμερικανό φιλόσοφο γεννημένο στο Λίβανο, που το 2007 έγραψε το μπεστ σέλερ «Ο μαύρος κύκνος: o αντίκτυπος του εξαιρετικά απίθανου» (The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable), προβλέποντας και την οικονομική κατάρρευση το 2008 ενώ το 2009, στο περιοδικό Forbes περιλαμβανόταν στη λίστα των γκουρού με την μεγαλύτερη επιρροή στο μάνατζμεντ. Καταλαβαίνουμε επομένως όλοι πως καθόλου άσχημα εισπρακτικά δεν τα πήγε ο κύριος Taleb ανεξαρτήτως έκδοσης. Το βιβλίο ωστόσο, μας λέει ότι οι επιπτώσεις των σπάνιων γεγονότων -βλέπε Φουκοσίμα ή/και οικονομική κρίση- είναι τεράστιες και εξαιρετικά υποτιμημένες, επιπλέον δε, ότι τα γεγονότα αυτά γίνονται πιο συχνά από όσο κάποιος υποθέτει (βλέποντάς τα με μια μακρο-οπτική, λογικά υποθέτω κι εγώ). Αυτή η θεωρία, έκτοτε γνωστή ως ‘η θεωρία του μαύρου κύκνου’, είναι μια μεταφορά που συμπυκνώνει την αντίληψη ότι αυτό που συμβαίνει είναι (για τον παρατηρητή) μια έκπληξη με πολύ σημαντικό αντίκτυπο, που πρώτα καταγράφεται ως γεγονός (αφού έχει δηλαδή συμβεί) και εκλογικεύεται εκ των υστέρων, δηλαδή πλέον ως υπάρχον συμβάν.

Θεωρία ή ταινία ή συνδυασμός, όπως και νάχει δεν βρίσκω καλύτερη γευστική μεταφορά από τη συνταγή του σουφλέ σοκολάτας, που πέρα από την προφανή χρωματική συνάφεια και το κεκαλυμμένο μυστήριο, φτιάχνεται -θεωρητικά- με τον φόβο μην αποτύχει -ούτε πυρηνικό εργοστάσιο, δηλαδή να ήταν-, μεταμορφώνεται για να δει τον εύθραυστο μεγαλειώδη εαυτό του να φουσκώνει, δίνει την άρτια παράσταση στο πιάτο και στο τραπέζι και αμέσως μετά -σαν τα hedge funds και τον μαύρο κύκνο- κάνει την έκπληξη και καταρρέει. Επιπλέον έχει το «evil twin’ γιατί είναι γλυκό και πικρό μαζί, από τη ζάχαρη και το κακάο.

Για πολλούς το σουφλέ σε κάθε εκδοχή του είναι μια συνταγή-πονοκέφαλος. Ο τρόμος της αποτυχίας καραδοκεί μέσα κι έξω απ’ το φούρνο, όπως και στο μυαλό της πρωταγωνίστριας Νίνας, στον μαύρο κύκνο. Θεωρώ την άποψη αυτή περιττή και κλισαρισμένη υπερβολή, που πριμοδοτείται από όσους θέλουν να αισθάνονται σπουδαίοι επειδή τα καταφέρνουν. Μην την λαμβάνετε υπόψη, κοινώς πετάξτε την. Ακολουθήστε απλώς τις οδηγίες. Το σουφλέ -όπως και το κορμί των χορευτών- δεν είναι τόσο εύθραυστο όσο νομίζουμε και όσο δείχνει στη σκηνή.

Y.Γ. Η περιττή πληροφορία της ημέρας: εμένα, πάντως, πολύ μού άρεσε η Μίλα Κούνις (Μila Kunis) ως Λίλι στην ταινία.

Προετοιμασία: 10 λεπτά και 15 λεπτά το ψήσιμο. Εύκολη και γρήγορη συνταγή. Επειδή όλη η γεύση παίζεται στο κακάο, διαλέξτε την καλύτερη δυνατή ποιότητα. Επίσης, βάλτε τα φορμάκια να ψηθούν μια θέση κάτω από την μεσαία του φούρνου και το κυριότερο: ελέγξτε πριν τα βάλετε ότι ο φούρνος έχει πιάσει την απαιτούμενη θερμοκρασία.
Θα σας μείνουν 8 κρόκοι αβγών, με τους οποίους μπορείτε να κάνετε αγγλική κρέμα για το επόμενο γλυκό. Από τις συνταγές μας, δείτε τα ‘τράιφλ πορτοκαλιών» και τα ‘ταρτάκια με φραγκοστάφυλο‘, για τα οποία ωραία παραλλαγή θα ήταν να γίνουν με φράουλες που ήδη κυκλοφορούν.

Υλικά (για 4 φορμάκια σουφλέ 10×7 εκατ. ή 8 διαμέτρου 7-8 εκατ.)
50 γραμ. κακάο
100 ml κρύο νερό
8 ασπράδια
80 γραμ. ζάχαρη

για τα φορμάκια
2 κ.γ. βούτυρο λιωμένο
1 κ.σ. ζάχαρη
1 κ.σ. κακάο

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 190 βαθμούς C.
Ετοιμάζετε τα φορμάκια: Aνακατεύετε τη ζάχαρη με το κακάο. Αλείφετε με το λιωμένο βούτυρο το εσωτερικό από τα φορμάκια και το πασπαλίζετε με το μείγμα να καλυφθεί καλά.
Kάνετε την κρέμα κακάο: Σε κατσαρολάκι και σε μέτρια φωτιά ρίχνετε το νερό και το κακάο. Ανακατεύετε συνέχεια μέχρι να διαλυθεί η σκόνη και να έχετε ένα ομοιογενές μείγμα. Αποσύρετε μόλις αρχίσει να ζεσταίνεται πολύ. Δεν πρέπει να βράσει πάνω από 5″ (δευτερόλεπτα). Το μεταφέρετε σε άνετο μπολ.
Κάνετε το σουφλέ: Χτυπάτε τα ασπράδια στο μίξερ μέχρι να έχετε μια μαλακή μαρέγκα. Προσθέτετε τη ζάχαρη και συνεχίζετε το κτύπημα στην μεγάλη ταχύτητα για 1 λεπτό περίπου, ώστε η μαρέγκα να γίνει πιο σφιχτή. Παίρνετε 1/4 από την ποσότητα της μαρέγκας και την ρίχνετε στην κρέμα του κακάο. Ανακατεύετε καλά να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Προσθέτετε την υπόλοιπη μαρέγκα στο μείγμα και χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα τη διπλώνετε με όσο γίνεται λιγότερες κινήσεις στο κακάο.
Σημείωση: Προσοχή! μην το «παραζαλίσετε» στο ανακάτεμα ώστε το σουφλέ να παραμείνει αφράτο.
Αδειάζετε το μείγμα στα φορμάκια και ισιώνετε με μαχαίρι την επιφάνειά τους. Περάστε το δάκτυλό σας στο πάνω μέρος του εσωτερικού τοιχώματος για να ξεκολλήσει από αυτό το σουφλέ καθώς θα ψήνεται και να φουσκώσει ομοιόμορφα.
Ψήστε τα στον προθερμασμένο φούρνο για 14-16 λεπτά.
Σερβίρισμα: Aν θέλετε να κάνετε το σχέδιο της φωτογραφίας, χρησιμοποιήστε μια χάρτινη βάση με κοπτικό. Κόψτε με ψαλίδι ένα σχήμα από την χάρτινη δαντέλα σαν φτερό (κάπως αφηρημένης οπτικής, εννοείται) και βάλτε το στο πιάτο με την μια του άκρη προς το κέντρο. Ρίξτε πάνω του με μικρό σουρωτήρι, κακάο για να μπει στις τρύπες του κοπτικού και γύρω από αυτό, γράφοντας και το περίγραμμα. Κρατήστε σταθερό το χαρτί όσο κάνετε αυτή τη δουλειά για να είναι πιο ξεκάθαρο το σχέδιο. Μεταφέρετε το φορμάκι στο πιάτο και έξτρα κρέμα, δίπλα χωριστά, αν σας αρέσει, και σερβίρετε ΑΜΕΣΩΣ.

Print PDF