ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ;-)
elen

Bρέχει κεφτέδες

 

βρέχει κεφτέδεςΣτην επόμενή μου ζωή θα ήθελα να είμαι ο Φλιντ Λόκγουντ και να κάνω τον ουρανό να βρέχει κεφτέδες και σουτζουκάκια με μπόλικο κύμινο και μετά τιραμισού σε σταγόνες μεγέθους κουταλάκι του γλυκού (ωπ… ρίμαρα).  Το διάβασα και άρχισα να ονειρεύομαι κοιτώντας το ταβάνι, το οποίο προφανώς αρνούνταν να μου δώσει το παραμικρό κλου και να διευκολύνει τον -παντελώς αδόκιμο-προβληματισμό μου σχετικά με το ποιές συνταγές θα μπορούσαν να έχουν επιτυχία ως ψιλοβρόχι! Στα ποτά ήταν πιο εύκολο, ασυζητητί κατέληξα στην Μαργαρίτα! Στα φαγητά όμως, τι γίνεται; Παρακαλώ, βοήθεια….  Σοβαρά, το εννοώ…  Διότι είναι μέγα θέμα, με διαστάσεις που αγγίζουν λύσεις για τον υποσιτισμό του πλανήτη!

Κι όλο αυτό εξαιτίας της ταινίας των Φιλ Λορντ και Κρίστοφερ Μίλερ «Βρέχει κεφτέδες», βασισμένη στο βιβλίο «Cloudy with a chance of meatballs» της Τζούντι Μπάρετ, που θα βγει στους κινηματογράφους στις 28/1 και αδημονώ να τη δω. Γιατί εκεί ο Φιλ Λόκγουντ, κάτοικος ψαροχωριού και εφευρέτης στο επάγγελμα, μετατρέπει τα καιρικά φαινόμενα σε φαγητό – χμμμμ…  τι πρόβλεψη καιρού άραγε θα κάνει η τοπική ΕΜΥ; θα χιονίζει τζατζίκι ή μπεσαμέλ;


Αν δεν με πιστεύετε, πάρτε μια γεύση από την αίθουσα μουσικής «ζελέ», στο trailer… και μην ξεχνάτε: μέχρι να τη δω (και να σας πω περισσότερα), περιμένω τη βοήθειά σας…

5.2.2010

Bρέχει κεφτέδες (συνέχεια…)

Την είδα την ταινία. Με τη συνταγολογία και το Τsicknisation της εβδομάδας, το γεγονός μου διέλαθε. Σας μεταφέρω πάραυτα το story και εντυπώσεις, ως θεατής που έχει δει μεν άπειρες ταινίες αλλά τουλάχιστον στις βραχυ-μεσοπρόθεσμες φιλοδοξίες μου δεν περιλαμβάνεται η κριτική του κινηματογράφου.

Well, well, well….

βρέχει κεφτέδες, η ταινίαΔιάλεξα μια προβολή 3D στο Mall, και ζήτησα στον Greekadman να με συνοδεύσει, όπερ και εγένετο. Βρήκαμε μάλλον τις τελευταίες θαρραλέες θέσεις κάπου στην μέση του κατάμεστου από παιδιά με τους γονείς τους, σινεμά – αναπάντεχη ανακάλυψη που έγινε στο τέλος του έργου, την ώρα που οι συντελεστές πέφταν στην οθόνη ανάμεσα στα ιπτάμενα φαγητά.
Η ιστορία έχει ως εξής: Ο ανήσυχος μοναχογιός και μοναχικός νεαρός εφευρέτης Φλιντ Λόκγουντ μετά από διάφορες ατυχείς εκβάσεις στα πειράματά του, τα καταφέρνει να κάνει διάσημη την πόλη του κάνοντας τον ουρανό να βρέχει φαγητά a la carte… Ξεκινώντας από απλά χάμπουργκερ, με μπιφτέκι και ντομάτα μέχρι ολόκληρα μενού, αλμυρά και γλυκά που αλλάζουν όπως ο καιρός, μια μέχρι πρότινος άγνωστη τελεία στην γεωγραφία του πλανήτη γίνεται απίστευτος μαγειρικός καμβάς και αποκτάει ιδιότυπη μετεωρολογική ταυτότητα.
Δεν σας λέω παραπάνω για τo full περιπετειώδες story, για να απολαύσετε τις χορταστικές εκπλήξεις, αν δείτε την ταινία, πράγμα που άλλωστε σας προτείνω…
Γιατί? Επειδή βασίζεται σε μια έξυπνη ιδέα που την μεταφέρει με χιούμορ, σχολιάζοντας και σατυρίζοντας κοινωνικά θέματα και συμπεριφορές. Καθώς ο ουρανός βρέχει ακόρεστες ενώσεις επιθυμιών και τα κινηματογραφικά γκαγκ – βοηθούντων και των γιαλιών 3D- σε απορροφούν, κάτω από την μύτη σου πραγματεύονται ζητήματα όπως η μισή χαρά της υπερκατανάλωσης, η ατέλειωτη πείνα της πολιτικής και η «fast food» ευχαρίστηση του ατόμου ή του πλήθους. Με ρυθμό γρήγορο, οι τρισδιάστατες εναλλαγές στα graphics συνοδεύονται από διαδοχικές αλλαγές των διαστάσεων του αστείου και σοβαρού, του κωμικού και τραγικο-τρομακτικού. Τι κι αν ο ουρανός βρέχει κεφτέδες; Η λαιμαργία της φιλοδοξίας και η απληστία της εξουσίας είναι σαν τον άνθρακα συνδεδεμένες με το καθημερινό οξυγόνο μας. Και μάλλον, μέχρι καταστροφής, ακόρεστες! Τόσο απλό.
Μια που είναι λοιπόν Σαββατοκύριακο, ζητήστε στα παιδιά σας να σας συνοδεύσουν και πηγαίνετε να την δείτε!


Στην επόμενή μου ζωή θα ήθελα να είμαι ο Φλιντ Λόκγουντ και να κάνω τον ουρανό να βρέχει κεφτέδες και σουτζουκάκια με μπόλικο κύμινο και μετά τιραμισού σε σταγόνες μεγέθους κουταλάκι του γλυκού (ωπ... ρίμαρα).  Το διάβασα και άρχισα να ονειρεύομαι κοιτώντας το ταβάνι, το οποίο προφανώς αρνούνταν να μου δώσει το παραμικρό κλου και να διευκολύνει τον -παντελώς αδόκιμο-προβληματισμό μου σχετικά με το ποιές συνταγές θα μπορούσαν να έχουν επιτυχία ως ψιλοβρόχι! Στα ποτά ήταν πιο εύκολο, ασυζητητί κατέληξα στην Μαργαρίτα! Στα φαγητά όμως, τι γίνεται; Παρακαλώ, βοήθεια....  Σοβαρά, το εννοώ...  Διότι είναι μέγα θέμα, με διαστάσεις που αγγίζουν…

Review Overview

User Rating: Be the first one !
0

About pandespani

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*