Happy fall
elen

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ, ΣΧΕΔΟΝ, ΜΕΤΑ!

 

To pandespani είναι το blog της Pandespani και του Greekadmam, δύο φίλων που τους αρέσει να ψάχνουν τις γεύσεις, να παίζουν με την μαγειρική, να ζουν την γαστρονομία κάθε μέρα, να ταλαιπωρούν ενίοτε και να ευχαριστούν κατά κανόνα τους φίλους τους, να κάνουν χιούμορ, να φωτογραφίζουν, να πειραματίζονται και να μαθαίνουν…

Pandespani (η)Pandespani (η)

Ο όρος επινοήθηκε (προ blog), ένα καλοκαίρι στην Κρήτη από την μικρότερη κόρη μου (Έτνα, κατά κόσμον Δάφνη, ετών 9 και τέταρτο), άκρως εξοικειωμένη με τα μαχαίρια του σεφ(!) – αλήθεια-, σε αντίθεση με μένα που ως παιδί η γνώση της κουζίνας περιοριζόταν στην καλύτερη περίπτωση σ’ αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί… ακαδημαϊκή. Ό,τι είχα την γονική έγκριση – συναίνεση να βιώσω απ’ τον χώρο της, ακόμα και τώρα όταν το σκέφτομαι και το μετράω, δεν ξεπερνάει την κάτοψη και την εμπειρία του επισκέπτη! Τα πρώτα αβγά που έκανα μόνη μου, τα έκανα με manual το βιβλίο της Παραδείση – το έχω ακόμη, σουβενίρ, ανάμεσα σε άλλα 150 και πλέον βιβλία μαγειρικής απ’ όλο τον κόσμο (τα περισσότερα με σημειώσεις, πιτσιλιές, κάποια παράσημα από λεκέδες, post-it, χαρτάκια και κάρτες για διαχωριστικά και χειρόγραφες διορθώσεις), δεκάδες ή εκατοντάδες περιοδικά, εκατοντάδες (τουλάχιστον) αποκόμματα, cd, dvd και άλλα συναφή… οι μόνες αγορές που έκαναν πάντα (και κάνουν) τις βαλίτσες των ταξιδιών υπέρβαρες… Κι αυτό το γράφω, καθώς το pandespani λίγο πριν τα Xριστούγεννα έχει τα πρώτα του γενέθλια, άρα γίνεται ενός χρόνου, για τους εξής τρεις λόγους:

α) για να απομυθοποιήσω οποιοδήποτε πέπλο μυστήριας δυσκολίας βλέπει όποιος πρωτοπιάνει κατσαρόλες, τηγάνια ή μπρίκια. Όλα μαθαίνονται, όταν το θέλεις και σ’ ενδιαφέρει.

β) για να υπογραμμίσω πως ο χρόνος παραμένει σχετικός και δεν έχει καμία σημασία πότε θα ξεκινήσεις μια δημιουργική δραστηριότητα ή ένα χόμπι. Όταν καταλάβεις πως κάτι σου αρέσει και “το έχεις”, θα …καβατζάρεις τον …χαμένο χρόνο, από όποια πλευρά και να είσαι.

Και

γ) για να διατυπώσω απλά κάτι που θα μπορούσε και να εννοείται: πως η μαγειρική θέλει αγάπη και να σου αρέσει να προσφέρεις. Θέλει μονίμως να διατηρείς μέσα σου ένα περίσσευμα διάθεσης και αυτοδιάθεσης, να έχεις δημιουργική περιέργεια και προσωπικούς λόγους για να ψάχνεις. Θέλει να θες για το κάθε μέρα, το δικό σου και όσων (αν, φυσικά) φροντίζεις, το καλύτερο που μπορείς, μικρότερο ή μεγαλύτερο, κι εδώ η ποσότητα δεν έχει σημασία.

κλειδαρότρυπα

Προ του επίτιμου και διακριτικού τίτλου της “μαμάς Pandespani” και της κατόχου μπλογκ, έκανα μια πολύχρονη επαγγελματική θητεία στις εκδόσεις περιοδικών με “κύκνειο άσμα” ένα δικό μου περιοδικό τέχνης (εξ ου και δηλώνω ευθαρσώς addicted και στα δύο). Επίσης, μια σύντομη θητεία στη διαφήμιση.

Δεν θυμάμαι πριν πόσα ακριβώς χρόνια έγινε (και) η μαγειρική σοβαρό χόμπι. Αλλά λογαριάζοντας πάνω-κάτω με συσχετισμούς (συζύγους, παιδιά, ταξίδια, όνειρα και οράματα κάθε είδους), τα βγάζω τουλάχιστον 20… Για ένα σεβαστό διάστημα πιστεύω ότι για πολλά φαγητά οι καλύτερες εκτελέσεις γίνονταν στο σπίτι και το καθημερινό μενού είχε ανεξαιρέτως πρώτο, δεύτερο, σαλάτα, τυριά και -κάποιες φορές χωρίς δίαιτα- γλυκό, κρασί διαφορετικό για κάθε πιάτο και εντατικό μαγειρικό παιχνίδι με κύριο άξονα την ιταλική και γαλλική κουζίνα, και δευτερεύοντα άλλες κουζίνες που έμπαιναν κάθε φορά στο τραπέζι λόγω ταξιδιών και γευστικών εντυπώσεων.

κοινοτoπίες

Η ζωή ως αποτέλεσμα του κάθε μέρα, που, συχνά το βλέπεις αφού η μέρα περάσει, λογίζεται πάντα ως μεγάλο σχολείο (1η κοινοτoπία). Οι χειρότερες επιλογές βγάζουν ανεκτίμητης αξίας αγαθά, για μένα τα παιδιά μου, τ’ ανήψια μου και οι φίλοι (η λοιπή οικογένεια προϋπάρχει και δεν πιάνει). Και στην πορεία σού δίνουν την ευκαιρία να ζήσεις αυτό το pesto από χαρές, θυμούς και λύπες, να μάθεις πολλά και διάφορα (2η κοινοτoπία) και …μια έξτρα ξένη γλώσσα (πάντα χρήσιμη), να αποκτήσεις τις εμπειρίες από το τετ-α-τετ με άλλες κουλτούρες, να γνωρίσεις (πριν και μετά, σαν τις διαφημίσεις στις αισθητικές παρεμβάσεις) ενδιαφέροντες ανθρώπους (που τους θυμάσαι, ενώ στους άλλους γίνεται delete) και να γευτείς με το σώμα σου ολόκληρο την ολότητα κάποιων πραγμάτων. Το να βλέπεις πάντα (ακόμη και στα δύσκολα) το ποτήρι μισογεμάτο αντί για μισοάδειο, είναι στην πράξη μεγάλη υπόθεση, προσωπικό “κουσούρι” χρόνιο και ενισχυτικό της γευστικότητας της ζωής, κάτι σαν μη βλαβερό Ε (3η κοινοτoπία). Όσον αφορά δε στην μαγειρική κουλτούρα, αυτός ο αισιόδοξος χαρακτήρας αντιμετώπισης όσων διαθέτεις δεν είναι άμοιρος της ιστορικής αντίληψης της κουζίνας. Πάντα οι λαοί χειριζόντουσαν με δημιουργικότητα και σοφία όσα διέθεταν από τη δική τους παραγωγή, επένδυαν σ’ αυτήν, έκαναν συνδυασμούς που την αναδείκνυαν και άπειρες άπαιχτες συνταγές για γευστικότατα πιάτα βασίζονται καθαρά στην τοπική οικονομία και την αξιοποίηση υπαρχόντων αγαθών.

για το about

Μια που προέρχομαι από τα περιοδικά, βλέπω στο μπλογκικό “about” το… ανάλογο του editorial των εκδόσεων, της σελίδας δηλαδή που δίνει το στίγμα, την πολιτική θέση (για τις εφημερίδες) ή τη στρατηγική της έκδοσης, ενίοτε διανθισμένη με ιστορίες ή και ευφυολογήματα (στα πιο glossy έντυπα). Μ’ αυτό το σκεπτικό και θεωρώντας το μπλογκ πολύ πιο άμεσο και ευέλικτο μέσο επικοινωνίας, βρίσκω πως το about δεν χρειάζεται να αποτελεί μια στατική γνωριμία με την προσωπικότητα του γράφοντα αλλά μια σελίδα με άποψη που διαμορφώνεται, επηρεάζεται από τους αναγνώστες και την εποχή και εξελίσσεται για να εκφράζει την ιδέα και το αντικείμενο του μπλογκ στο συγκεκριμένο χρόνο. Το about δείχνει επίσης την ηλικία του μπλογκ και τους προβληματισμούς του,  μια σελίδα που στο pandespani μπορεί στην πορεία ακόμη και να αυτοαναιρείται. Η κατεψυγμένη επιλογή του “γράψαμε πέντε λέξεις σ’ αυτό το χώρο και αυτό ήταν, πάει, τελείωσε”, διόλου δεν με βρίσκει σύμφωνη – τουλάχιστον για την ώρα.

pandespani (το, μπλογκ)

Ξεκίνησε στις 20/12/2009, πριν δηλαδή τα περσινά Χριστούγεννα, μια μέρα χαλαρή και μάλλον με έμπνευση, με μουσική του Best (στάνταρ) και τετ-α-τετ διάλογο αποκλειστικά με τον Κλώνο (Clonos, η εξοχότης, ο γάτος μας) και το κομπούτερ (το mac – super pet!). Οι φίλοι μου το είδαν λίγες μέρες μετά και οι γνωστοί καθόλου. Σήμερα, συμβαίνει να ακούω για το μπλογκ από ανθρώπους που δεν ξέρουν πως το γράφω. Το βρίσκω τέλειο, μαγικό!

Julie & Julia- Love to eat

Λίγες μέρες πριν, είχαμε δεί με τον Greekadman την ταινία Julie and Julia της Νora Ephron, με την απίστευτη ερμηνεία της Μeryl Streep στο ρόλο της Julia Child – bon appetit, απ’ την οποία θυμάμαι ότι η απάντηση στην ερώτηση “τι ήταν αυτό που της άρεσε πραγματικά να κάνει” ήταν “Εat (γέλια) Ι like to do…” -“να τρώω – μ’ αρέσει” και εννοούσε βεβαίως, καλά. Θυμάμαι τις σκηνές που η ξεροκεφαλιά της (διάβαζε, επιμονή) διέπρεψε και (η ίδια) έγινε αποδεκτή στην (ανδροκρατούμενη το ’50) παρισινή σχολή μαγειρικής Cordon Bleu. Την θυμάμαι ακόμη πίσω από το βουνό με τα κρεμμύδια να εξασκεί τα δάκρυά της στον γεμάτο κάψιμο αέρα της κουζίνας και τα χέρια της στο γρήγορο κόψιμο! Φοβερή σκηνή, που θα μπορούσε και να θεωρηθεί συνυπεύθυνη στη δημιουργία του μπλογκ μια και πιθανολογείται πως συνεργάστηκε κρυφίως και κυρίως ερήμην μου με το υποσυνείδητο, κλωτσώντας την ιδέα του pandespani προς τα έξω.

27 μέρες μετά, ενέδωσε επισήμως στο pandespani ο Greekadman, που έχει ανάλογες μαγειρικές ανησυχίες και με τον οποίο πέραν της φιλίας, μας συνδέει σύμπνοια και πάθος για την γαστρονομία, η περιέργεια να μαθαίνουμε καινούργια πράγματα (τελευταία όλο και πετάει διάφορα για …μοριακή γαστρονομία), η διάθεση να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις με χιούμορ και ενίοτε με (υπερβάλλοντα) αυτοσαρκασμό, στοιχεία που καρυκεύουν τις μαγειρικές μας συναντήσεις και τις κάνουν απολαυστικές, με πολύ (μα πολύ) γέλιο, ατάκες και έμπνευση. Επιπλέον, ο φίλτατός μου Greekadman -πρέπει να ομολογήσω δημοσίως- έχει την μεγαλοψυχία, την ευφυία, μοναδική οξύνοια και υπομονή να ανέχεται (και με τον καιρό να κατανοεί) τις περίεργες παρατηρήσεις και τις ποικίλες εκφάνσεις της τελειομανίας μου.

Η αστραφτερή και γλυκύτατη Fyllosophy, με το ανταγωνιστικό ουαλικό της χιούμορ, που μαγειρεύει πολύ ωραία και μεταφράζει στον ελεύθερο χρόνο συνταγές του μπλογκ στ’ αγγλικά ήρθε λίγο ακόμη αργότερα. Κι αυτό είναι σήμερα το team του pandespani.

στρατηγική – τακτική – στόχος

Αυτό που θέλουμε να προωθήσουμε μέσα από το μπλογκ είναι η γαστρονομική κουλτούρα στην καθημερινότητα είτε αφορά στην ελληνική κουζίνα είτε σε οποιαδήποτε άλλη κουζίνα μαγειρεύουμε. Θέλουμε επίσης, η εκτέλεση να είναι εφικτή για τον καθένα. Αυτό σημαίνει πως στην πράξη όλες τις οδηγίες είναι σωστές ώστε κάποιος να μπορεί να κάνει τη συνταγή είτε ξέρει να μαγειρεύει είτε καταπιάνεται για πρώτη φορά με τα περί την κουζίνα.

Έχει σίγουρα συμβεί σε όλους μας να εντυπωσιαστούμε από μια συνταγή, να μας δελεάσει και να κάνει το κρίσιμο “κλικ” στο κεφάλι μας η γεύση μιας λαχταριστής φωτογραφίας. Και μετά, αγοράζεις τα υλικά, σηκώνεις τα μανίκια, φοράς την αγαπημένη σου ποδιά και ακολουθείς τη συνταγή, η οποία ή έχει στη διατύπωση κενά ή αφήνει βήματα εκτέλεσης μετέωρα ή …ή…. Το αποτέλεσμα αποδεικνύεται δυστυχώς ευθέως ανάλογα μετέωρο… Χρήμα και χρόνος εις μάτην!

Ακόμη και για τα πιο δύσκολα φαγητά υπάρχουν σημεία κλειδιά. Στο pandespani δίνεται σ’ αυτά ιδιαίτερη έμφαση, ώστε να είναι γνωστός ο τρόπος που θα ξεπεραστεί ψύχραιμα οποιαδήποτε δυσκολία και η συνταγή θα έχει μόνον επιτυχία. Στο μπλογκ δεν μπαίνουν ποτέ συνατγές που δεν πετυχαίνουν ή διατηρούμε αμφιβολίες για την εκτέλεσή τους. Πολλά καινούρια φαγητά γίνονται και ξαναγίνονται πριν δημοσιευτούν σε ποστ και άλλα απλώς δεν δημοσιεύονται καθόλου, αν δεν συναντήσουν με επιτυχία τα κριτήριά μας. Τόσο απλά; Nαι, τόσο απλά, σαν αξίωμα!

Γιατί?

Είναι επίσης απλό. Γιατί ό,τι κάνεις, αξίζει να το κάνεις με τον καλύτερο τρόπο που μπορείς. Γιατί είναι ωραίo να μοιράζεσαι όσα ξέρεις. Γιατί δεν είσαι ανασφαλής. Γιατί έτσι γίνεσαι πιο πλούσιος άνθρωπος. Και γιατί αφού κάνεις που κάνεις κάτι, ΚΑΝΤΟ ΚΑΛΑ. Με ψυχή και με όλη σου την καρδιά, ας είναι μικρό ή μεγάλο. Κάντο, αλλά την ώρα που το κάνεις να είσαι εκεί.  ΑΛΛΙΩΣ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ. Τόσο απλά; Nαι, τόσο απλά, ΑΞΙΩΜΑ κι αυτό!

φωτογραφίες – κείμενα – στοιχεία – αναδημοσιεύσεις

Σε ό,τι αφορά στις συνταγές, οι φωτογραφίες είναι όλες πρωτότυπες και κατά κανόνα γίνονται από όποιον γράφει το ποστ. Δεν είναι γενικές ούτε παρμένες από συνταγές άλλων. Κοινώς δεν τις κλέβουμε και επομένως για τα ζητήματα δεοντολογίας διόλου επιθυμούμε διαφορετική αντιμετώπιση από άλλους.

Αν κάποιος θέλει να τις δημοσιεύσει θα πρέπει να αναφέρει το μπλογκ και να τις συνδέσει (με απευθείας λινκ) με την πηγή τους. Το ίδιο ισχύει και για τα κείμενα, για τα οποία κάθε πληροφορία διασταυρώνεται (και είμαστε σχεδόν “σπασίκλες” σ’ αυτό – κι εγώ πρώτη, όλοι έχουμε αδυναμίες, το παραδέχομαι) και αναφέρονται οι πηγές. Οπότε, θέλουμε κι εδώ οι αναδημοσιεύσεις να έχουν λινκ και γενικά να ακολουθείται η ευγένεια και η δεοντολογία της μπλογκόσφαιρας.

Τι ακριβώς επιτρέπουμε να αναδημοσιεύεται

Ο τίτλος αυτούσιος και μια φωτογραφία, και τα δύο με απευθείας λινκ στο μπλογκ. Επιπλέον, μια ή δυο (αν τύχει να είναι μικρές) παραγράφους του κειμένου και να ακολουθεί ξεκάθαρο λινκ στο μπλογκ για να διαβάσει ο αναγνώστης το υπόλοιπο. Οτιδήποτε πέραν αυτών θα πρέπει να έχει προηγουμένως συμφωνηθεί μεταξύ μας. Οπότε σοφό είναι να μας στείλετε e-mail εγκαίρως.

η …τηγανέλα!

Τελευταίο αλλά σημαντικό (τρόπος του λέγειν, τέλος πάντων, αλλά μπορεί και να κυριολεκτώ – τίποτα δεν είναι σίγουρο). Στη φωτογραφία το best of the best αξεσουάρ της κουζίνας και άγρυπνος φρουρός της διαφάνειάς της είναι σε πρώτη παρουσίαση εδώ η διάσημη (στα καθ’ ημάς) …”τηγανέλα”! Πρόκειται για ένα κάπως ευρύχωρο, θα έλεγα πληθωρικό σε μέγεθος και διάθεση μαγειρέματος τηγάνι (χωράει περί τα 40 κάτι σουτζουκάκια και … εμένα, αν χρειαστεί, αλλά καθιστή). Η φωτογραφία είναι της φίλης Ιωάννας Νικολαρεΐζη, που την ευχαριστώ πολύ – πολύ (Ιωάννα μου θένκς ε λοτ, ε λοτ).

To pandespani είναι το blog της Pandespani και του Greekadmam, δύο φίλων που τους αρέσει να ψάχνουν τις γεύσεις, να παίζουν με την μαγειρική, να ζουν την γαστρονομία κάθε μέρα, να ταλαιπωρούν ενίοτε και να ευχαριστούν κατά κανόνα τους φίλους τους, να κάνουν χιούμορ, να φωτογραφίζουν, να πειραματίζονται και να μαθαίνουν... Pandespani (η) Ο όρος επινοήθηκε (προ blog), ένα καλοκαίρι στην Κρήτη από την μικρότερη κόρη μου (Έτνα, κατά κόσμον Δάφνη, ετών 9 και τέταρτο), άκρως εξοικειωμένη με τα μαχαίρια του σεφ(!) - αλήθεια-, σε αντίθεση με μένα που ως παιδί η γνώση της κουζίνας περιοριζόταν στην καλύτερη περίπτωση σ'…

Review Overview

User Rating: Be the first one !
0

About pandespani

4 comments

  1. γεωργια

    Σας γνώρισα από το chef on air και από τότε σας παρακολουθώ ,
    Μου αρέσουν πολύ και τα κείμενα σας και οι συνταγές σας , (έχω φτιάξει αρκετές )
    Το σημερινό κείμενο κατατοπιστικό της πορείας σας αλλά σε μερικά σημεία με παραξένεψε λίγο, σας ενόχλησε κάτι η κάποιος ??
    Προσωπικά σας εύχομαι από καρδιάς καλή και δημιουργική συνέχεια.

    • Ευχαριστούμε θερμά, αλλά τί εννοείτε?
      Tο εν λόγω κείμενο είναι αρκετά παλιό, αλλά ξαναδημοσιεύτηκε κατά λάθος, ενώ προσπαθούσαν οι φίλοι μας ειδικοί επί των τεχνικών να διορθώσουν κάτι άλλο!

  2. Κατρίν

    Αγαπητό μου pandespani, θέλω να σας ευχαριστήσω για την ποιότητα και την αγάπη που διακατέχει όλες σας τις δημιουργίες ένα χρόνο τώρα… Και σασ εύχομαι μια εξίσου δημιουργική συνέχεια !!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*