:-)
elen

«Αρχηγείον»: κεμπάπ και σουβλάκι με πολίτικη άποψη

 

'Arhigeion' estiatorioΤο pandespani με το Athens Daily Secret, την πιο μεγάλη λίστα μυστικών για την Αθήνα που τα μοιράζεται με πολύ κόσμο με καθημερινά mails και αναρτήσεις στο facebook, παρουσιάζουμε μαζί το «Αρχηγείον» στον Γέρακα, ένα εξαιρετικό κεμπαπτσίδικο-σουβλατζίδικο με πολίτικη άποψη και την υπογραφή του γνωστού σεφ Δημήτρη Αγοραστού.

Είναι καιρός που γράψαμε για το εστιατόριο του Δημήτρη Αγοραστού, που εδώ και δυο χρόνια μετακόμισε στην Πλατεία Χαλανδρίου συνεχίζοντας με επιτυχία τη δημιουργική του κουζίνα με  έμφαση στην αξιοποίηση εξαιρετικών πρώτων υλών που επιλέγει πολύ προσεκτικά. Όταν όμως ο Δημήτρης Αγοραστός με τον Σπύρο Παπαναστασάτο μεταμόρφωσαν το παλιό μαγαζί στην πλατεία του Γέρακα σε ένα μοντέρνο κεμπαμπτζίδικο–σουβλατζίδικο, έπρεπε να δούμε «που το πάνε». Γιατί οι «ελέω κρίσης» διαφοροποιήσεις στον εστιατορικό χάρτη της Αθήνας με τα πάσης φύσεως σουβλατζίδικα να έχουν υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις ταβέρνες, μπορεί να καλύπτουν το ζητούμενο για οικονομική λύση σε μια έξοδο, αλλά συχνά αυτό έχει συνέπεια τη χαμηλότερη ποιότητα φαγητού που προσφέρουν. Το πρώτο μας ερώτημα λοιπόν, όταν πήγαμε να δοκιμάσουμε την κουζίνα του «Αρχηγείου» ήταν πώς μπορεί ένας σεφ που χαρακτηρίζεται από πραγματική εμμονή στην ποιοτική πρώτη ύλη να φτιάξει ένα οικονομικό μαγαζί που να είναι βιώσιμο και διαφοροποιημένο σε μια αγορά τόσο ανταγωνιστική όπως η ευρύτερη κατηγορία του σουβλατζίδικου.

Ξέροντας αρκετά τον Αγοραστό, δεν μας πέρασε απ’ το μυαλό ότι θα έκανε συμβιβασμούς στη ποιότητα, «δεν πάει στον άνθρωπο», όπως λέμε. Όμως, αναρωτηθήκαμε μεταξύ μας πόσο διαφορετικά και δημιουργικά μπορεί να κινηθεί μέσα στα στενά περιθώρια ενός κόνσεπτ που οριοθετείται από τα πάσης φύσεως σουβλάκια και κεμπάμπ ως κεντρικά προϊόντα, την ταυτόχρονη δυνατότητα ντελίβερι και αίθουσας ως λειτουργικά χαρακτηριστικά και βέβαια τον οικονομικό λογαριασμό ως ζητούμενο και περιοριστικό παράγοντα μαζί.

'Arhigeion' estiatorio souvlaki kebapΟ χώρος «ευάερος και ευήλιος» (θυμήθηκα το γυμνάσιο μ’ αυτή την έκφραση) έχει αρκετά τραπέζια για να καθίσουν συνολικά μέσα και έξω στη βεράντα ως 100 άτομα. Το εσωτερικό μειώθηκε σε σχέση με το παλιό εστιατόριο προς όφελος της κουζίνας που έπρεπε να χωρέσει τις μεγάλες σχάρες ψησίματος, τον ξυλόφουρνο (που είναι και highlight του μαγαζιού) και χωρίζεται απ’ την αίθουσα με ένα μεγάλο πάσο. Η διακόσμηση λιτή και μοντέρνα, με εμφανές το μεράκι των ιδιοκτητών, σε κάνει να νιώσεις άνετα και ζεστά, «τόσο-όσο» να μην σου δημιουργούνται ανησυχίες για το πόσο θα πληρώσεις. Κάνοντας μια περιήγηση στο μενού, δηλώνουμε εξ’ αρχής ότι δεν υπήρχε κάτι απ’ όσα φάγαμε που δεν μας άρεσε. Απλώς κάποια πιάτα ήταν πολύ ξεχωριστά και μας ενθουσίασαν. Σύσσωμη η ομάδα του pandespani μαζί με τους μικρούς εκπροσώπους της επόμενης γενιάς ήταν εκεί και δοκίμασε μέχρι τελικής πτώσεως πάνω από 10 διαφορετικά εδέσματα.

Αrhigeion: tylihto, lahmatzoun (pano), pastourmadopita (kentro), lavas, bira zeos (kato)Ξεκινήσαμε με ένα πολύ καλό κλασικό λαχματζούν από φρέσκο μίγμα μοσχαρίσιου και αρνίσιου κιμά, που κόβεται στο μαγαζί (όπως γίνεται για όλα τα πιάτα), πάνω σε χειροποίητη πίτα, ψημένο στον ξυλόφουρνο. Απογειωθήκαμε με το επόμενο πιάτο, μια πίτα ημέρας που μας έτυχε να είναι το αυθεντικό πολίτικο «λαβάς», που πήρε το όνομά του απ’ τον τύπο της λεπτής τραγανής πίτας ως βασικό συστατικό, κάτι σαν ιταλική ζύμη πίτσας. Πάνω της μόνο κρεμμύδι, ανθότυρο και κάππαρη. Ψημένο στον ξυλόφουρνο και μόνο με τέσσερα ταπεινά υλικά ο Αγοραστός κατάφερε να φτιάξει για το «Αρχηγείο» ένα εξαιρετικό ορεκτικό, ελαφρύ και ισορροπημένο, ιδανικό για να αρχίσει κανείς μια βραδιά με ήρωα το κεμπάπ. Η παστουρμαδόπιτα που ακολούθησε, σε άλλου τύπου νόστιμη χειροποίητη πίτα, ήταν σε πολύ ενδιαφέρουσα λογική «καλτσόνε», κρύβοντας μέσα της τις σωστές αναλογίες από παστουρμά, κασέρι και ντομάτα. Τα κλασικά πιτόγυρα που πήραν τα παιδιά έστεκαν αρκετά πάνω απ’ τον μέσο όρο της αγοράς και απέσπασαν υψηλές βαθμολογίες είτε λόγω ποιότητας του χοιρινού, κυρίως όμως αυτά που τυλίχτηκαν στην επίσης χειροποίητη πίτα του «Αρχηγείου». Δοκιμάσαμε τα μοσχαρίσια κεφτεδάκια με ντομάτα, μαρούλι, ψητά λαχανικά και σάλτσα μαγιονέζας, τυλιχτά σε αραβική πίτα που είναι άλλη μια καλή εναλλακτική επιλογή με πιο light διάθεση. Ένα πιο βαρύ πιάτο για όσους πεινάνε πολύ ήταν τα αβγά φούρνου με πατάτες, καπνιστό λουκάνικο και κασέρι, που ταιριάζει για χειμωνιάτικο μεζέ συνοδευόμενο από το κόκκινο κρασί του μαγαζιού, Cabernet Sauvignon, Κτήμα Παπαγιαννάκου, σε μισόκιλη καράφα. Βέβαια, πάντα υπάρχει και η επιλογή για ένα πραγματικά εξαιρετικό λευκό Σαββατιανό του ίδιου παραγωγού ή για τους μπυροπότες, πέρα από τις μπίρες του εμπορίου, μια ψαγμένη επιλογή, η φρέσκια μπύρα «Ζέος» από την Αργολίδα, που προσωπικά απολαμβάνω ιδιαίτερα.

«Αρχηγείον»: κεμπάπ και σουβλάκι με πολίτικη άποψηΈνα από τα πιάτα που απήλαυσα στο «Αρχηγείον» ήταν μια απλή σαλάτα με κρύα ψητή ντομάτα, ανθότυρο, κάππαρη και καλό ελαιόλαδο. Εξαιρετική ιδέα που αποδεικνύει ότι ένας σεφ που επιλέγει καλή πρώτη ύλη και ξέρει να κάνει αυτό το μικρό «τσικ» που την αναδεικνύει, μπορεί να σου προσφέρει αναπάντεχη γεύση ακόμη και στα απλούστερα πιάτα. Το ίδιο καταφέρνει να κάνει και με τα σουβλάκια κοτόπουλου που είναι από μπούτι, κομμένα στο χέρι στο μαγαζί, μαριναρισμένα σε γιαούρτι και ψημένα όσο ακριβώς πρέπει για να είναι ζουμερά και πεντανόστιμα. Αντίστοιχη ιστορία οι τηγανιτές πατάτες, από τις καλύτερες που μπορεί να φάει κανείς σε μαγαζί παντός τύπου και ασύγκριτες σε σχέση με οποιοδήποτε σουβλατζίδικο έχω δοκιμάσει ποτέ, τραγανές απ’ έξω και μαλακές από μέσα, σε σχετικά μεγάλο χορταστικό κόψιμο.

«Αρχηγείον»: κεμπάπ και σουβλάκι με πολίτικη άποψηΤα μεγάλα σουξέ του «Αρχηγείου» είναι τα χειροποίητα κεμπάπ του από μίγμα μοσχαρίσιου και αρνίσου κιμά που έρχονται σε δύο παραλλαγές: πολίτικα (με ντομάτα, κρεμμύδι) και γιαουρτλού (με σάλτσες ντομάτας και γιαουρτιού) όλα πάνω στις χειροποίητες πίτες απ’ τον ξυλόφουρνο. Εδώ η διαμάχη δεν στέκεται στιγμή στο αν αρέσουν αλλά μεταφέρεται αυτόματα στην επιλογή που προτιμάει ο καθένας.  Στα πιάτα που δεν καταφέραμε να γευτούμε, δεδομένου ότι κάποια στιγμή ακούστηκαν τριγμοί στα κουμπιά των ρούχων, ήταν μια πίτσα από φρέσκια ζύμη με γιαουρτλού, γύρο, σάλτσα ντομάτας, κρεμμύδι, γιαούρτι, κασέρι, τα μοσχαρίσια μπιφτέκια και τα χοιρινά μπριζολάκια στα κάρβουνα, εξαιρετική αφορμή και τα δυο για επόμενη επίσκεψη.

Στο κλείσιμο του γεύματος δοκιμάσαμε τα χειροποίητα παγωτά του μαγαζιού, βανίλια και μους σοκολάτας προδιαγραφών γκουρμέ εστιατορίου, ωραίο φινάλε και μεγάλη έκπληξη για ένα μαγαζί που κινείται στο χώρο του σουβλατζίδικου.

Όσον αφορά στις τιμές, το «Αρχηγείον» δεν υπάρχει θέμα ότι αξίζει τα λεφτά του σε σχέση με την ποιότητα. Προφανώς δεν θέλει να παίξει το παιχνίδι του «πιο φτηνού τυλιχτού στην Αθήνα», αλλά ενδεικτικά με €2.20 για το τυλιχτό με γύρο και €8.50 για μια μερίδα με 4 πολίτικα κεμπάπ είναι πολύ οικονομική λύση και μάλιστα ελαφρά πιο φτηνό σε σύγκριση με μαζικά γνωστά σουβλατζίδικα που δεν ανταγωνίζονται ούτε κατά διάνοια το επίπεδο της ποιότητάς του. Η Λίτσα Αγοραστού μας είπε ότι κατά μέσο όρο οι πελάτες στη σάλα πληρώνουν €10-€15 το άτομο, γιατί βέβαια κανείς δεν θα πάρει στην καθισιά του όσα πήραμε σε διαδικασία δοκιμής.

«Αρχηγείον»: κεμπάπ και σουβλάκι με πολίτικη άποψηΕπιστρέφοντας στο κεντρικό ερώτημα που είχαμε πριν πάμε, η δοκιμή απέδειξε ότι ο Αγοραστός βρήκε τον τρόπο να κερδίσει το στοίχημα με το «Αρχηγείο». Κατάφερε να κατέβει από τον προβεβλημένο θώκο της υψηλής γαστρονομίας στον ταπεινό λαϊκό ρεαλισμό της ιδέας ενός σουβλατζίδικου με πολίτικο κόνσεπτ, χωρίς να «μπασταρδέψει» το μενού του με άσχετες γκουρμεδιές που «καλλωπίζουν» ενοχικά την κεντρική ιδέα. Αντιθέτως, εμπλούτισε την προσφορά του μενού σε εύρος και βάθος, με πιάτα που μένουν πιστά στην ιδέα του κεμπαμπτζίδικου–σουβλατζίδικου. Έδωσε μεγάλη έμφαση στην έννοια «χειροποίητο» στο κρέας, στις ζύμες και τις πίτες του, εκμεταλλεύτηκε τη νοστιμιά του ψησίματος σε ξυλόφουρνο και τελικά δημιούργησε ένα μαγαζί που παραμένει αληθινό και έντιμο στην τοποθέτησή του. Ταυτόχρονα διαφοροποιείται στον τρόπο που εξυπηρετεί την ιδέα του μαγαζιού, με ποιότητα, μεράκι και την κατάλληλη δόση φαντασίας και τέχνης σε κάθε πιάτο ξεχωριστά, καλύπτοντας με το παραπάνω το ζητούμενο για οικονομική έξοδο ή ντελίβερι στο σπίτι. Αξίζει να το δοκιμάσετε και να ενθαρρύνεται μια προσπάθεια που σε καιρό κρίσης καλύπτει την ανάγκη για απλό καλό σουβλάκι, κεμπάπ και συναφείς μεζέδες με τον ιδανικό τρόπο. Και μην ξεχάσατε να πείτε ότι ήρθατε από το pandespani και το Athens Daily Secret.

Αρχηγείον: Θεσσαλονίκης 25, Γέρακας, Τ.Κ. 15344 – Τ. 210 6616220 (ντελίβερι από 12:00-00:30 καθημερινά)

Print Friendly, PDF & Email
Το pandespani με το Athens Daily Secret, την πιο μεγάλη λίστα μυστικών για την Αθήνα που τα μοιράζεται με πολύ κόσμο με καθημερινά mails και αναρτήσεις στο facebook, παρουσιάζουμε μαζί το «Αρχηγείον» στον Γέρακα, ένα εξαιρετικό κεμπαπτσίδικο-σουβλατζίδικο με πολίτικη άποψη και την υπογραφή του γνωστού σεφ Δημήτρη Αγοραστού. Είναι καιρός που γράψαμε για το εστιατόριο του Δημήτρη Αγοραστού, που εδώ και δυο χρόνια μετακόμισε στην Πλατεία Χαλανδρίου συνεχίζοντας με επιτυχία τη δημιουργική του κουζίνα με  έμφαση στην αξιοποίηση εξαιρετικών πρώτων υλών που επιλέγει πολύ προσεκτικά. Όταν όμως ο Δημήτρης Αγοραστός με τον Σπύρο Παπαναστασάτο μεταμόρφωσαν το παλιό μαγαζί στην πλατεία του Γέρακα…

Επισκόπηση Κριτικής

Κριτική χρηστών: 4.8 ( 1 ψήφοι)
0

by greekadman

Σχολιαστε

Το email σας δεν θα φαίνεται. Τα απαιτούμενα πεδία είναι μαρκαρισμένα *

*