:-)
elen

αχλάδια με σπεκ και «τίτλο ευγενείας»

 
αχλάδια με σπεκ και σάλτσα γκοργκοντζόλας

αχλάδια με σπεκ και σάλτσα γκοργκοντζόλας

Της εποχής είναι τα «κρυστάλια», αχλάδια που ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο, μας βγάζουν όλο τον χειμώνα, πιάνουν και λίγη άνοιξη και πολύ μου αρέσουν γιατί η γεύση τους δεν είναι βουτυράτη κι έχει μια απροσποίητη δροσιά. Αλλά, τελευταία, όποτε πάω ν’ αγοράσω φρούτα, πέφτω κάθε φορά πάνω στην αριστοκρατία των αχλαδιών, τα Κάιζερ (Kaiser), οπότε σκέφτηκα «ας φτιάξουμε κάτι απλό κι ωραίο μ’ αυτά τα χάι αχλάδια, που κάτι τέλος πάντων προσπαθούν να μου πουν»!

Και να, η συνταγή, που την ανακάλυψα (μαζί με άλλες) προ καιρού σ΄ένα παλιό μου κομπιούτερ, που αφού μέχρι τώρα την γλίτωσε την ανακύκλωση, θέλει κι αυτό μάλλον να μου πει πως κάποιος λόγος σοβαρός ως τώρα υπήρχε, τελεολογικές ασυναρτησίες των μηχανημάτων -σκέφτομαι- για να καλωδιώνεσαι συναισθηματικά μαζί τους… Βέβαια, άλλα έψαχνα να βρω στον αραχνιασμένο του σκληρό δίσκο, όμως έτσι γίνεται πάντα, για άλλα πας κι άλλα βρίσκεις, στα πράγματα, στις σχέσεις, στους ανθρώπους, στα κάθε είδους …»φρούτα», ίδια φάση κι απαράλλαχτη με τ΄αχλάδια Kάιζερ κι εδώ.

αχλάδια ΚάιζερΗ ποικιλία αυτή του ευρωπαϊκού αχλαδιού (European Pear ή Pyrus communis), που στις βορειοδυτικές ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στην Βρετανική Κολομβία και στο Οντάριο είναι γνωστή ως Beurré Bosc ή απλώς Boscκαλλιεργείται πια και στην Ελλάδα (Θεσσαλία και Μακεδονία κυρίως). Τα αχλάδια που παράγει και που στην Ευρώπη ειδικά συνηθίζεται να λέγονται Κάιζερ, έχουν επίμηκες κωνικό σχήμα, κάπως καστανοκόκκινο χρώμα και σάρκα σφιχτή, τραγανή, ήπια γλυκιά, άρα αυτό που λέμε σχηματικά «στρογγυλή» γεύση.

Friedrich Christian Delius, "Τα αχλάδια του Ρίμπεκ"Με όλα αυτά τα ευγενή χαρακτηριστικά τους, έχουν πάρει τα σκήπτρα από τα Ουίλιαμς (Williams ή Bartlett), διαιρούν και βασιλεύουν ανάμεσα στις πόβερες ποικιλίες και θεωρούνται «η αριστοκρατία των αχλαδιών», la pera è nobile για να παραφράσω τον Rigoletto -για «κοντούλες», «γκόρτσα» και «κρυστάλια» ούτε λόγος. Αυτό πάλι, μου θύμισε Τα αχλάδια του Ρίμπεκ (εκδ. Ροές), το βιβλίο του Φρίντριχ Κρίστιαν Ντέλιους (Friedrich Christian Delius) και την αχλαδιά που φυτεύτηκε στο ομώνυμο πρώην Ανατολικογερμανικό χωριό από πρώην Δυτικογερμανούς και η οποία από σύμβολο ενότητας ανάμεσα στις δυο πρώην Γερμανίες γίνεται σύμβολο νυν υποτέλειας σε όσα η ιστορία απλώς επαναλαμβάνει.

 

αχλάδια με σπεκ και σάλτσα γκοργκοντζόλας

Πίσω στη συνταγή, όμως, την οποία συνήθιζα να κάνω παλιότερα, όταν προέκυπτε ένα έκτακτο δείπνο. Είναι σωτήρια λύση για τα ξαφνικά, γιατί δίνει ένα αποτέλεσμα απλό, κομψό και με άποψη στα γρήγορα. Tα αχλάδια ταιριάζουν πολύ με το τυρολέζικο αλλαντικό σπεκ (speck), ενώ η κρεμώδης γκοργκοντζόλα (gorgonzola), όπερ το ιταλικό μπλε τυρί, δίνει ένταση και χαρακτήρα στο πιάτο. Σας την γράφω λοιπόν, πάραυτα, με την ευκαιρία των αχλαδιών που σχεδόν «μού την έπεσαν» και μάλλον με έπεισαν πως τελικά βρίσκονται και κυκλοφορούν αρκετά εύκολα, παντού -τώρα, μεταξύ μας, αν δεν βρείτε Κάιζερ, μπορείτε να κάνετε άνετα τη συνταγή με αχλάδια Ουίλιαμς, ωραιότατα θα σας βγει.

Αχλάδια με σπεκ και σάλτσα γκοργκοντζόλας

Υλικά (για 4 άτομα)
3 αχλάδια Kaiser, καθαρισμένα και κομμένα στα 4
12 λεπτές φέτες σπεκ
100 γραμ. γκοργκοντζόλα
3-4 κ.σ. γάλα
1/2 φλυτζ. μισά καρύδια
μαϊντανός για γαρνίρισμα

Προετοιμασία: 20 λεπτά μαζί με το μαγείρεμα. Tαιριάζει πιο ωραία στο γαρνίρισμα ο φριζέ μαϊντανός. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Αχλάδια με σπεκ και σάλτσα γκοργκοντζόλας

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 190 βαθμούς C.
Ψήνετε τα αχλάδια: Tυλίγετε κάθε τέταρτο αχλαδιού σε μία φέτα σπεκ. Τα βάζετε σε ταψάκι και τα ψήνετε στον προθερμασμένο φούρνο για 15 λεπτά.
Kάνετε τη σάλτσα γκοργκοντζόλα: Bάζετε σε κατσαρολίτσα και σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά την γκορκοντζόλα με το γάλα. Ανακατεύετε να ζεσταθούν καλά, μέχρι να ενωθούν και να έχετε μια σάλτσα ρευστή.
Σερβίρισμα: Tοποθετείτε σε κάθε (ζεστό) πιάτο 3-4 κομμάτια αχλάδια με σπεκ, ρίχνετε πάνω τους την σάλτσα και γαρνίρετε με τα μισά καρύδια και τον μαϊντανό.

Save

Save

Print Friendly, PDF & Email
Της εποχής είναι τα "κρυστάλια", αχλάδια που ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο, μας βγάζουν όλο τον χειμώνα, πιάνουν και λίγη άνοιξη και πολύ μου αρέσουν γιατί η γεύση τους δεν είναι βουτυράτη κι έχει μια απροσποίητη δροσιά. Αλλά, τελευταία, όποτε πάω ν' αγοράσω φρούτα, πέφτω κάθε φορά πάνω στην αριστοκρατία των αχλαδιών, τα Κάιζερ (Kaiser), οπότε σκέφτηκα "ας φτιάξουμε κάτι απλό κι ωραίο μ' αυτά τα χάι αχλάδια, που κάτι τέλος πάντων προσπαθούν να μου πουν"! Και να, η συνταγή, που την ανακάλυψα (μαζί με άλλες) προ καιρού σ΄ένα παλιό μου κομπιούτερ, που αφού…

Επισκόπηση Κριτικής

Κριτική χρηστών: Βαθμολόγησε πρώτος/η!
0

by pandespani

10 Σχόλια

  1. Χριστίνα-loca

    Ωραία ιδέα, θα αξιοπιήσουμε τα αχλάδια και σε αλμυρή εκδοχή και όχι μόνο σε γλυκιά!
    Οταν λέμε σπεκ…τι εννοούμε? Είναι αντίστοιχο του μπέικον ή καμία σχέση?
    Το ζητάμε ως»σπεκ»?
    Perdoname για τις ερωτήσεις..αλλά είμαι νέα στο»επάγγελμα»!

    • To speck ειναι ένα αλλαντικό όπως το προσούτο (prosciutto). Tο ζητάμε με το όνομά του και εξαιρετικά λεπτοκομμένο. Αλλά αν δεν το βρείτε, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε «προσούτο».

  2. εάν βρείς ζήτα spek alto adige – νοστιμότατο!!
    http://en.wikipedia.org/wiki/Speck_Alto_Adige_PGI

Σχολιαστε

Το email σας δεν θα φαίνεται. Τα απαιτούμενα πεδία είναι μαρκαρισμένα *

*