ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ;-)
elen

fettuccine Alfredo ή fettuccine al triplo burro

 
fettuccine Alfredo - fettuccine al burro - φετουτσίνε αλ μπούρο

Fettuccine al burro, πρώην fettuccine al’Alfredo, νυν fettuccine Alfredo

Τρία μόνον υλικά και ένα ξέφρενο στριφογύρισμα, με ασκούμενη μαεστρία. Τα τρέντι, κρεμώδη Fettuccine Alfredo (Φετουτσίνε Αλφρέντο) είναι η επική συνέχεια των κλασικών Fettuccine al burro της Ρώμης του 15ου αι., και των μετέπειτα πλουσίων εκδοχών al doppio burro και al triplo burro (με διπλό ή τριπλό βούτυρο) – όλες της προσφιλούς, καθημερινής κατηγορίας Πάστα Αλ Μπούρο (Pasta al burro e parmigiano – με βούτυρο και παρμεζάνα).

Όμως, οι τωρινές, διαπρέπουσες στα τραπέζια του πλανήτη Fettuccine Alfredo, που έχουν αναδειχθεί σε πιάτο-σύμβολο της νεότερης ιταλικής κουζίνας, έχουν ιστορία μόλις ενός αιώνα. Ξεκίνησαν επίσης απ’ τη Ρώμη κι έγιναν διάσημες πρώτα στις ΗΠΑ μαγεύοντας τους ενθουσιώδεις ουρανίσκους του Χόλιγουντ. Στη συνέχεια πολυδιασκευάστηκαν και εξαπλώθηκαν στον υπόλοιπο κόσμο σαν πληθωρικά, φλύαρα ρεμίξ, που ελάχιστη ως καμία σχέση διατηρούν με την απλούστατη, αρχική ιδέα. Εδώ, αποφασίσαμε να τιμήσουμε την αυθεντική εκδοχή.

fettuccine Alfredo - fettuccine al burro - φετουτσίνε αλ μπούρο

Σαν σε νεροτσουλήθρα με περιδίνηση

Έξοχο παράδειγμα απόλυτης απλότητας, αν και όχι το μοναδικό. Κλου του πιάτου η πανόστιμη, λευκόχρυση, βουτυράτη σάλτσα με παρμεζάνα, και ο θεαματικός τρόπος, με τον οποίο προκύπτει. Βελούδινη, πλούσια, σε υπέρκομψη πυκνότητα που αγκαλιάζει τις κορδέλες του ζυμαρικού και κρίνει την επάρκεια των σερβιτόρων να φέρουν τον επίσημο τίτλο του ‘ανακατευτή’ (mantecatore). Oι εν λόγω κύριοι έχουν αναπτύξει εξπερτίζ στον χειρισμό, μιας και το τελικό στάδιο της σύνθεσης του πιάτου γίνεται -για λόγους εντυπωσιασμού- μπροστά στον πελάτη (δείτε και το video).

Τα καυτά, al dente φετουτσίνε νερογλιστρούν πάνω στο μαλακό βούτυρο πριν καλοσκεπαστούν με άφθονο παρμιτζιάνο. Ακολουθεί ένα ζαλιστικό ανακάτεμα, σβέλτο και αφηρημένα κεντρομόλο. Με μεγάλο πιρούνι και κουτάλι, σε οβάλ πιατέλα. Μέχρι το μεγαλειώδες δέσιμο της σάλτσας να είναι εξόφθαλμο. Ενός λεπτού φουριόζα ιεροτελεστία και η νέα οπτική παραπέμπει σε λαμπερό, τερψιλαρύγγιο εξαρτησιογόνο. Τα περίφημα Fettuccine Alfredo είναι έτοιμα.

Το μυστικό για την ακαταμάχητη σάλτσα κρύβεται στην αρμονική ένωση του αμύλου των ζυμαρικών, το οποίο απελευθερώνεται μέσα στο νερό που αυτά βράζουν, με το βούτυρο και την παρμεζάνα. Μιλάμε δηλαδή, για μια λεπτή και αεράτη σάλτσα μορνέ, που δεν χρησιμοποιεί αλεύρι.

Εντούτοις, η ίδια παρασκευή στο σπίτι κατανέμεται σε δύο ή τρία όμοια στάδια. Το αμυλούχο νερό και η παρμεζάνα προστίθενται εναλλάξ, όσο με πιρούνι και κουτάλι επιδιδόμαστε στο ζωηρό γύρισμα των ζυμαρικών.

Τι σημαίνει doppio burro και triplo burro;

Α. Βούτυρο με διπλάσια ή τριπλάσια λιπαρά – γίνεται;
Παρότι βούτυρο με μεγαλύτερη συγκέντρωση σε λιπαρά (πάνω από 80%) παράγεται, προφανώς η περιεκτικότητα δεν γίνεται ούτε διπλάσια ούτε τριπλάσια –άντε να φτάσει 82%, ποτέ 160% ή 240%! Επίσης, δεν μπορεί ανάλογα εντυπωσιακή να είναι η μείωση της υγρασίας, η διαφορά κι εδώ εντοπίζεται σε ένα περίπου 2% -16.5 % αντί 18-18.5% υγρασία.

Β. Τριπλάσια ή Διπλάσια ποσότητα βουτύρου στα ζυμαρικά – ισχύει;
Και πάλι, όχι ακριβώς. Αν και σε αφθονία (σε σύγκριση με άλλα πιάτα ζυμαρικών), το βούτυρο στα Fettuccine Alfredo δεν είναι σαφώς τριπλάσιο. Γενικά, η επικρατούσα αναλογία είναι 2Par;oti 0-50 γρ. βουτύρου για κάθε μερίδα ζυμαρικών, η οποία κυμαίνεται στα 70-90 γρ. Επομένως, θεωρείται μεν αυξημένη, όχι απαραιτήτως διπλάσια.

Αλλά κάλλιστα μπορεί να διπλασιαστεί, δημιουργώντας ένα πλούσιο πιάτο με ασύγκριτη νοστιμιά. Το βούτυρο άλλωστε είναι ένα υπέροχο υλικό, ενοχοποιημένο στον καταναλωτή απ’ το επικοινωνιακό μάρκετινγκ της μαργαρίνης και των δήθεν βλαβερών θερμίδων. Όμως, σ΄αυτή τη συνταγή, το βούτυρο κρίνει την επιτυχία του αποτελέσματος κατά ένα τρίτο. Είναι κύριος παίκτης, εξίσου βασικός με την παρμεζάνα και τα ζυμαρικά.

fettuccine Alfredo - fettuccine al burro - φετουτσίνε αλ μπούρο

Ιστορία, σόου και κινηματογραφικοί αστέρες

Φετουτσίνε με βούτυρο και παρμεζάνα όπερ Φετουτσίνε αλ μπούρο καταγράφονται πρώτη φορά τον 15ο αιώνα στο «Βιβλίο της μαγειρικής τέχνης» (Libro de Arte Coquinaria) ως macaroni romaneschi (μακαρόνια της Ρώμης) από τον βορειο-ιταλό σελέμπριτι μάγειρα της εποχής, επονομαζόμενο και ‘πρίγκηπα των σεφ’ Martino da Como, που εκείνο τον καιρό μαγείρευε στη Ρώμη για καλοφαγάδες καρδηνάλιους και αριστοκράτες.

fettuccine Alfredo - ιστορία

Εστιατόριο Alfredo, Ρώμη (δεκαετία 1920) και ο ‘βασιλιάς των φετουτσίνε’ Alfredo di Lelio, με τα χρυσά κουταλοπίρουνα

5 αιώνες αργότερα, μεταξύ 1908 και 1914 (το αργότερο), σύμφωνα με τα στοιχεία των di Lelio, γεννιούνται τα σημερινά Fettuccine Alfredo. Η εκδοχή της οικογένειας, που διατηρεί το εστιατόριο «il Vero Αlfredo» στη Ρώμη, διατείνεται πως ο Alfredo di Lelio τα εμπνεύστηκε το 1908, όσο ακόμη εργαζόταν στην τρατορία της μητέρας του Angelina, στην παλιά Piazza Rosa. Κι ο λόγος ήταν ότι ήθελε να προσφέρει στην γυναίκα του Ines, ανόρεχτη μετά την γέννηση του πρωτότοκου γιού τους, ένα θρεπτικό και υγιεινό γεύμα. Eξ ου και χρησιμοποίησε σε αφθονία τα δυο βασικά υλικά: βούτυρο (διπλό ή τριπλό) και μπόλικη παρμεζάνα –η ιστορία ακούγεται λογική, εν πρώτοις.

Το 1914 ο Alfredo ανοίγει το ομώνυμο εστιατόριο στη Via della Scrofa, όπου σερβίρονται και τα εν λόγω Fetttuccine al triplo burro έχοντας μετονομαστεί σε Fettuccine all’Alfredo. Εκεί, καθώς παρατηρεί τον ειδικευμένο στο ανακάτεμα σερβιτόρο να φέρνει τα φετουτσίνε στον πελάτη, ολοκληρώνοντας επιδέξια τη σάλτσα τους στο τραπέζι, συλλαμβάνει τις πραγματικές διαστάσεις του πιάτου. Μιράκολο, σκέφτεται. Γελάνε ακόμη και τα θρεμμένα μουστάκια του (χαρακτηριστικό των αρσενικών της οικογένειας) και αποφασίζει να προάγει το θέαμα σε τελετουργικό δρώμενο. Περφόρμανς.

Ο βασιλιάς των φετουτσίνε

Αναλαμβάνει προσωπικά το σερβίρισμα και το κάνει υπερπαραγωγή. Με σχεδόν θεατρικές κινήσεις, παρουσία βοηθών και συνοδεία μουσικής. Ως τέτοιο θέαμα πια και με τη βοήθεια του Χόλιγουντ γίνονται διάσημα τα Fettuccine Alfredo, όταν οι αστέρες του βωβού σινεμά Douglas Fairbanks και Mary Pickford περνάνε το 1927 τον μήνα του μέλιτος στην Ευρώπη. Το  ζεύγος επισκέπτεται τη Ρώμη και απολαμβάνει σχεδόν καθημερινά το φαγητό και την μοναδική περιποίηση του Alfredo. Κατενθουσιάζονται με το πιάτο και επιστρέφοντας ανταποδίδουν στέλνοντας στον Alfredo ένα ζευγάρι χρυσά σερβίτσια (κουτάλι και πιρούνι). Η εγχάρακτη αφιέρωση πάνω τους γράφει «Στον βασιλιά των φετουτσίνε».

Και εγένετο χαμός

Καθώς η μαγική, γευστική ανακάλυψη του ζεύγους Pickford – Fairbanks διαδίδεται μεταξύ περισσότερων διασήμων στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, η φήμη του πιάτου, του μαγαζιού και του ιδιοκτήτη πολλαπλασιάζονται. Ο Alfredo di Lelio δεν είναι ένας απλός εστιάτορας, ή έστω, κάποιος εστιάτορας με όραμα, αλλά ένας έξυπνος σόουμαν στη σάλα του εστιατορίου του. Σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε κάθε σερβίρισμα. Γι’ αυτό και το γκράντε σουξέ του πιάτου.

Washington Post, 1932

Τον Απρίλιο του 1932, η Washington Post («Our Daily Food,» Colonel Goodbody) μεταφέρει την διαδικασία του σερβιρίσματος με μια ενδιαφέρουσα περιγραφή: «Όταν ο Alfredo αναμειγνύει το βούτυρο και το τυρί μέσα στα ζυμαρικά, είναι μια πραγματική τελετή. Ο Αλφρέντο καταφέρνει πάντα να είναι σε κάθε τραπέζι όταν ο σερβιτόρος φτάνει με την πιατέλα των fettuccine, έτσι ώστε να μπορεί να κάνει ο ίδιος το ανακάτεμα. Καθώς αναμιγνύει τα ζυμαρικά, κινείται απ’ τη μέση ρυθμικά, κρατώντας τέλειο χρόνο με τη μουσική. Όσο γυρίζει τα ζυμαρικά ξανά και ξανά, βάζει κομμάτια βουτύρου κάτω τους, και η καυτή πιατέλα τα λιώνει. Πρώτα έρχεται στην κορυφή το βούτυρο, μετά το parmigiano, και πολύ σύντομα ολόκληρη η μάζα περιστρέφεται μέχρι να γίνει μια στοίβα από λαμπερά, ένδοξα φετουτσίνε. Κατά τη διάρκεια της ανάμειξης, ο Alfredo κατευθύνει την ορχήστρα· τον παρακολουθούν στενά και εναρμονίζονται όλοι με τις κινήσεις του. Στο τέλος του πενταλέπτου σταματά για να κοιτάξει το αριστούργημά του μέσα από μισόκλειστα μάτια. Μετά, με μια σαγηνευτική χειρονομία, καλεί το δείπνο να αρχίσει. Τα Fettuccine έκαναν τον Alfredo έναν ιππότη της Ιταλίας. Δεν ξέρω αν ο βασιλιάς τον έχρισε με κατσαρόλα ή σπαθί ή με την καμπύλη του κουταλιού. Ωστόσο, έχει τα διακριτικά, και τον ζηλεύουν όλοι οι ανταγωνιστές σεφ στην Ιταλία».

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, τo 1943 o Alfredo di Lelio αποσύρεται. Το 1946, ο γιός του Armando αποφασίζει να πουλήσει το μαγαζί της Via della Scrofa, σε δύο από τους σερβιτόρους του. Έτσι, το Alfredo alla Scrofa αλλάζει χέρια, δεν βγαίνει όμως από την τροχιά επιτυχίας, στην οποία δείχνει να κινείται ως σήμερα. Φαίνεται όμως, πως εμπνευστής και υιός μετανιώνουν γρήγορα την πώληση, και το 1950 ανοίγουν το Il Vero Alfredo στην Piazza Augusto Imperatore.

fettuccine Alfredo - ιστορία

Alfredo I, II (Armando) & III

Αυθεντικά Fettuccine Alfredo σε διπλό πόστο

Το νέο εστιατόριο γίνεται αγαπημένος προορισμός πολλών προσωπικοτήτων απ’ όλο τον κόσμο, ενώ η ιταλική ντόλτσε βίτα στα 60s και 70s επιταχύνει την εξάπλωση του πιάτου στο εξωτερικό. Καλλιτέχνες, συγγραφείς, ηθοποιοί, γαλαζοαίματοι, πολιτικοί, διανοούμενοι και το vip στερέωμα παρελαύνουν για να γευθούν τα fettuccine Alfredo, σερβιρισμένα με τα χρυσά κουταλοπίρουνα. Οι φωτογραφίες τους γεμίζουν -κατά το γνωστό ιταλικό συνήθειο- δόξα τους τοίχους του μαγαζιού και εφήμερη λάμψη.
Όμως, το ίδιο συμβαίνει και με το Alfredo alla Scrofa, το οποίο διεκδικεί σταθερά ως σήμερα το δικό του ιστορικό μερίδιο και αυθεντική μοιρασιά στην τουριστική κίνηση.

Αν βρεθείτε στη Ρώμη, θα είστε σε δίλημμα για το ποιο πόστο να επισκεφτείτε, αν και αμφιβάλλω για την πιθανότητα να συμφάγετε πλάι στον Brad Pitt ή την Bjork ή τον George – τον Clooney εννοώ, που ενίοτε πηγαινοέρχεται στο Como.

Σκεφτείτε το, κι ως τότε σας συστήνουμε να κάνετε στο σπίτι τα πληθωρικά, αυθεντικά φετουτσίνε αλ μπούρο, ως Ιταλοί. Με τα εξαιρετικά Fettuccine Barilla από σκληρό σιτάρι που ετοιμάζονται σε 6 λεπτά. Διαβάστε τα σημεία προσοχής και ακολουθήστε τα βήματα.

fettuccine Alfredo - fettuccine Barilla fettuccine Alfredo - fettuccine Barilla fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούρο

αυθεντικά fettuccine Alfredo

Ποια σημεία πρέπει να προσέξετε

  1. Τα αυθεντικά Fettucine Alfredo ή Fettuccine al burro γίνονται αυστηρά μόνον με πολύ καλό βούτυρο και ημιώριμο parmigiano. Δεν περιέχουν άλλα υλικά. Ούτε σκόρδο, ούτε κρέμα γάλακτος ή ξινή κρέμα (sour cream) ή κάποιο άλλο κρεμώδες τυρί, ούτε βεβαίως ελαιόλαδο. Αυτά τα τελευταία υλικά προστέθηκαν κατά την διάδοση του πιάτου στην Αμερική και στις μεσογειακές διασκευές.
  2. Λιγότερο νερό στα μακαρόνια: Επειδή το νερό των ζυμαρικών πρέπει να είναι αρκετά αμυλούχο ώστε να διευκολύνει το δέσιμο της σάλτσας, στη συγκεκριμένη συνταγή μειώστε την συνολική ποσότητα. Για να βράσουν τα 360 γραμ. φετουτσίνε μην βάλετε περισσότερο από 3 lt νερό. Χρησιμοποιήστε κατσαρόλα με μικρότερη διάμετρο για να  διατηρήσετε το νερό σε βολικό ύψος και -λόγω της ποσότητας του parmigiano-μην υπερβάλλετε στο αλάτι.
  3. Πιπέρι, μοσχοκάρυδο: Και τα δύο υλικά είναι προαιρετικά και μπαίνουν στο τέλος. Το μεν πιπέρι, αν σας αρέσει, μπαίνει στα σερβιρισμένα ζυμαρικά για άρωμα. Μοσχοκάρυδο στην αυθεντική συνταγή δεν υπάρχει. Εντούτοις, ταιριάζει εξαιρετικά. Αν αποφασίσετε να το βάλετε, κάντε το στο τελευταίο στάδιο της σάλτσας.
  4. Ζεστό σκεύος στο ανακάτεμα: Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τηγάνι σε χαμηλή φωτιά ή οποιοδήποτε άνετο, σχετικά επίπεδο σκεύος για να ανακατέψετε εύκολα τα φετουτσίνε με το βούτυρο και το τυρί, χρησιμοποιώντας μεγάλο πιρούνι και κουτάλι. Στη δεύτερη περίπτωση, βάλτε το να ζεσταθεί πάνω από την κατσαρόλα που βράζουν τα ζυμαρικά.
  5. Οι βασικές αναλογίες: Παρότι η αρχική συνταγή δεν υπάρχει επισήμως καταγεγραμμένη και κάθε εστιατόριο έχει λίγο-πολύ τη δικιά του ‘τέλεια’ μυστική δοσολογία, έχετε κατά νου την εξής αναλογία: για κάθε μερίδα fettuccine Alfredo 80-100 γρ. χρειάζονται 70-80 γρ. τριμμένη παρμεζάνα και 30-50 γρ. βούτυρο.
  6. Πόσο λεπτοτριμμένη η παρμεζάνα; Φρεσκοτριμμένη με το χέρι, στον τρίφτη, ή πάνλεπτη σαν σκόνη; Μάλλον δεν έχει καμία σημασία, αν οι θερμοκρασίες των υλικών (μαλακό βούτυρο, καυτό νερό σε ζεστό σκεύος) είναι σωστές και το ανακάτεμα ζωηρό. Αν ανησυχείτε, χρησιμοποιήστε την λεπτοτριμμένη. Εδώ διάβασα και μου έκανε εντύπωση, ότι στο εστιατόριο Alfredo alla Scrofa χρησιμοποιείται παρμεζάνα τριμμένη σαν πούδρα και κοσκινισμένη! Κι ό,τι αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας του πιάτου. Εντούτοις, εμείς χρησιμοποιήσαμε κανονική παρμεζάνα, τριμμένη μερικά λεπτά πριν, με το χέρι στον μικρό τρίφτη.

fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούροfettuccine al burro - fettuccine Alfredo

Fettuccine Alfredo – με δυο λόγια

Έξοχο πρώτο πιάτο, απόλυτα μίνιμαλ σε υλικά, πλούσιο όμως, και ταυτόχρονα φίνο, με μαγικά καθαρή γεύση. Τα fettuccine Alfredo ή fettuccine al burro (στην Ιταλία) είναι μια υπερνόστιμη ωδή στην απλότητα. Αξίζει να το δοκιμάσετε στην αυθεντική του εκτέλεση, επιχειρώντας, αν  έχετε κέφια, και τον ιδιότυπο τρόπο παρασκευής της μοναδικής τους σάλτσας.

Σημειώστε επίσης, πως η 7η Φεβρουαρίου είναι μεταξύ άλλων και National Fettuccine Alfredo Day.

Άλλες πηγές: oggi.it, d.republica.it, gastronomia mediterranea, Food of Italy, Waverly Root, 1971, alfabeta2

 

fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούρο

Fettuccine Alfredo ή Fettuccine al burro

Προετοιμασία: 15 λεπτά, όλα μαζί. Για τη συγκεκριμένη ποσότητα θα χρειαστείτε max. 3 lt νερό. Για τη σάλτσα θα χρειαστεί οπωσδήποτε 1 – 1½ φλ. και θα πρέπει να είναι καυτό. Το σκεύος που θα ολοκληρώσετε τα Fettuccine Alfredo βάζοντας το βούτυρο και το τυρί, πρέπει επίσης να μην είναι κρύο. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα – 1ο πιάτο)
360 γρ. Fettuccine Barilla
280 γρ. τριμμένο Parmigiano Regiano 24μηνης ωρίμανσης ή και παραπάνω
180 γρ. βούτυρο ανάλατο μαλακό (σε θερμοκρασία περιβάλλοντος)
αλάτι 1½ κ.σ.
φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 πρέζα μοσχοκάρυδο (προαιρετικά)

αυθεντικά fettuccine Alfredo

Ετοιμάζετε τα Fettuccine Barilla: Σε κατσαρόλα βάζετε το νερό (max. 3 lt -βλ. παραπάνω) και όταν βράζει, προσθέτετε το αλάτι και ρίχνετε τα Fettuccine Barilla. Βράζετε al dente ανακατεύοντας μερικές φορές.
fettuccine Alfredo - fettuccine al burro - φετουτσίνε αλ μπούροfettuccine Alfredo - fettuccine al burro - φετουτσίνε αλ μπούρο

Αν δεν χρησιμοποιήσετε τηγάνι για την ολοκλήρωση του πιάτου, βάλτε όποιο σκεύος επιλέξετε πάνω από την κατσαρόλα να ζεσταθεί. Στη φωτογραφία χρησιμοποιήθηκε ένα αρκετά μεγάλο πιάτο, ενώ πάνω στην κατσαρόλα ζεστάθηκε και το πιάτο για το σερβίρισμα.

fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούρο

Ολοκλήρωση: Βάλτε το ήδη μαλακό βούτυρο στο σκεύος. Στα 5.30 λεπτά μεταφέρετε με πιρούνα ή με την κουτάλα των ζυμαρικών τα φετουτσίνε, χωρίς να τα σουρώσετε, έτσι ώστε να συμπαρασύρουν και μια ποσότητα νερού από αυτό που έβραζαν -σχεδόν 1/3 – 1/2 φλ. Προσθέστε λίγο ακόμη (περίπου 1/2 φλ.) και το μισό τυρί.
fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούροfettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούρο

Χρησιμοποιώντας πιρούνι και κουτάλι, ανακατέψτε τα ζυμαρικά γρήγορα και στριφογυριστά μέσα στο καυτό υγρό, παίρνοντας με το πιρούνι αυτά που είναι στη βάση, πάνω στο βούτυρο και φέρνοντάς τα στην επιφάνεια. Επίσης, παίρνετε με το κουτάλι ό,τι υλικό υπάρχει περιμετρικά στο σκεύος και το ενσωματώνετε στην υπόλοιπη μάζα. Βάλτε το υπόλοιπο τυρί και λίγο ακόμη καυτό νερό απ’ την κατσαρόλα και συνεχίστε με τον ίδιο τρόπο.
Αν προσθέσετε μοσχοκάρυδο, ρίξτε το τώρα, και κάντε ένα τελευταίο ανακάτεμα.

fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούρο

Σημείωση: Αυτή η διαδικασία πρέπει να γίνει σχετικά γρήγορα. Συνολικά δεν θα πρέπει να ξεπεράσει το 1-1.5 λεπτό – 2 λεπτά, το πολύ. Αν η σάλτσα είναι πιο πυκνή, προσθέστε λίγο ακόμη από το νερό των ζυμαρικών. Γενικά, καλό είναι την πρώτη φορά να το πάτε σταδιακά ώστε να συντονίζονται ευκολότερα οι ποσότητες υγρού και παρμεζάνας.

fettuccine Alfredo - φετουτσινε αλφρεντο - φετουτσίνε αλ μπούρο

Σερβίρισμα: Μεταφέρετε τα Fettuccine Alfredo σε ζεστά πιάτα και σερβίρετε αμέσως, με το πιπέρι α βολοντέ.

About pandespani

One comment

  1. HISTORY OF ALFREDO DI LELIO CREATOR IN 1908 OF “FETTUCCINE ALL’ALFREDO” (“FETTUCCINE ALFREDO”), NOW SERVED BY HIS NEPHEW INES DI LELIO, AT THE RESTAURANT “IL VERO ALFREDO” – “ALFREDO DI ROMA” IN ROME, PIAZZA AUGUSTO IMPERATORE 30

    With reference to your article I have the pleasure to tell you the history of my grandfather Alfredo Di Lelio, who is the creator of “Fettuccine all’Alfredo” (“Fettuccine Alfredo”) in 1908 in the “trattoria” run by his mother Angelina in Rome, Piazza Rosa (Piazza disappeared in 1910 following the construction of the Galleria Colonna / Sordi). This “trattoria” of Piazza Rosa has become the “birthplace of fettuccine all’Alfredo”.
    More specifically, as is well known to many people who love the “fettuccine all’Alfredo», this famous dish in the world was invented by Alfredo Di Lelio concerned about the lack of appetite of his wife Ines, who was pregnant with my father Armando (born February 26, 1908).
    Alfredo di Lelio opened his restaurant “Alfredo” in 1914 in Rome and in 1943, during the war, he sold the restaurant to others outside his family.
    In 1950 Alfredo Di Lelio decided to reopen with his son Armando his restaurant in Piazza Augusto Imperatore n.30 «Il Vero Alfredo» (“Alfredo di Roma”), whose fame in the world has been strengthened by his nephew Alfredo and that now managed by me, with the famous “gold cutlery” (fork and spoon gold) donated in 1927 by two well-known American actors Mary Pickford and Douglas Fairbanks (in gratitude for the hospitality).
    See the website of “Il Vero Alfredo” (also for franchising news).
    I must clarify that other restaurants «Alfredo» in Rome do not belong and are out of my brand «Il Vero Alfredo – Alfredo di Roma».
    I inform you that the restaurant “Il Vero Alfredo –Alfredo di Roma” is in the registry of “Historic Shops of Excellence” of the City of Rome Capitale.
    Best regards Ines Di Lelio

    IN ITALIANO

    STORIA DI ALFREDO DI LELIO, CREATORE DELLE “FETTUCCINE ALL’ALFREDO” (“FETTUCCINE ALFREDO”), E DELLA SUA TRADIZIONE FAMILIARE PRESSO IL RISTORANTE “IL VERO ALFREDO” (“ALFREDO DI ROMA”) IN PIAZZA AUGUSTO IMPERATORE A ROMA

    Con riferimento al Vostro articolo ho il piacere di raccontarVi la storia di mio nonno Alfredo Di Lelio, inventore delle note «fettuccine all’Alfredo» (“Fettuccine Alfredo”).
    Alfredo Di Lelio, nato nel settembre del 1883 a Roma in Vicolo di Santa Maria in Trastevere, cominciò a lavorare fin da ragazzo nella piccola trattoria aperta da sua madre Angelina in Piazza Rosa, un piccolo slargo (scomparso intorno al 1910) che esisteva prima della costruzione della Galleria Colonna (ora Galleria Sordi).
    Il 1908 fu un anno indimenticabile per Alfredo Di Lelio: nacque, infatti, suo figlio Armando e videro contemporaneamente la luce in tale trattoria di Piazza Rosa le sue “fettuccine”, divenute poi famose in tutto il mondo. Questa trattoria è “the birthplace of fettuccine all’Alfredo”.
    Alfredo Di Lelio inventò le sue “fettuccine” per dare un ricostituente naturale, a base di burro e parmigiano, a sua moglie (e mia nonna) Ines, prostrata in seguito al parto del suo primogenito (mio padre Armando). Il piatto delle “fettuccine” fu un successo familiare prima ancora di diventare il piatto che rese noto e popolare Alfredo Di Lelio, personaggio con “i baffi all’Umberto” ed i calli alle mani a forza di mischiare le sue “fettuccine” davanti ai clienti sempre più numerosi.
    Nel 1914, a seguito della chiusura di detta trattoria per la scomparsa di Piazza Rosa dovuta alla costruzione della Galleria Colonna, Alfredo Di Lelio decise di aprire a Roma il suo ristorante “Alfredo” che gestì fino al 1943, per poi cedere l’attività a terzi estranei alla sua famiglia.
    Ma l’assenza dalla scena gastronomica di Alfredo Di Lelio fu del tutto transitoria. Infatti nel 1950 riprese il controllo della sua tradizione familiare ed aprì, insieme al figlio Armando, il ristorante “Il Vero Alfredo” (noto all’estero anche come “Alfredo di Roma”) in Piazza Augusto Imperatore n.30 (cfr. il sito web di Il Vero Alfredo).
    Con l’avvio del nuovo ristorante Alfredo Di Lelio ottenne un forte successo di pubblico e di clienti negli anni della “dolce vita”. Successo, che, tuttora, richiama nel ristorante un flusso continuo di turisti da ogni parte del mondo per assaggiare le famose “fettuccine all’Alfredo” al doppio burro da me servite, con l’impegno di continuare nel tempo la tradizione familiare dei miei cari maestri, nonno Alfredo, mio padre Armando e mio fratello Alfredo. In particolare le fettuccine sono servite ai clienti con 2 “posate d’oro”: una forchetta ed un cucchiaio d’oro regalati nel 1927 ad Alfredo dai due noti attori americani M. Pickford e D. Fairbanks (in segno di gratitudine per l’ospitalità).
    Desidero precisare che altri ristoranti “Alfredo” a Roma non appartengono e sono fuori dal mio brand di famiglia.
    Vi informo che il Ristorante “Il Vero Alfredo” è presente nell’Albo dei “Negozi Storici di Eccellenza – sezione Attività Storiche di Eccellenza” del Comune di Roma Capitale.
    Grata per la Vostra attenzione ed ospitalità nel Vostro interessante blog, cordiali saluti
    Ines Di Lelio

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*