28/11/2010
 
γαλλικό τοστ με bacon
french toast – γαλλικό τοστ – με μπέικον

[button color=»red» size=»small» link=»#syntagi» ]ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ[/button]

…ούτε french fries, οι γνωστές τηγανητές πατάτες, ούτε french manicure, η λεπτή άσπρη γραμμή στα νύχια (προτιμώ την μαύρη), ούτε french cinema με νουβέλ βαγκ, Γκοντάρ και Ντεπαρτιέ (Νοuvelle Vague, Jean-Luc Godard, Gerard Depardieu), oύτε french dressing αλλιώς βινεγκρέτ… Χωρίς καμία ενσυνείδητη ροπή προς τις οριακές διατυπώσεις και για λόγους που -υποθέτω- με ξεπερνούν, το french toast  – γαλλικό τοστ – παρακάμπτει και τα french beans και σολάρει συνειρμικά και ηχητικά μόνο με τις δύο συλλαβές του french kiss. Τώρα, αν Κυριακή (καλή ώρα), αν κανείς τα συνδυάσει στην πράξη… ουδέν σχόλιον!

ένα γαλλικό τοστ, πολυεθνικό

Γαλλικό τοστ λοιπόν, που πρωτοεμφανίζεται σε έντυπη μορφή μ’ αυτό το όνομα το 1871 (The Encyclopedia of American Food and Drink, John F. Mariani [Lebhar-Friedman:New York] 1999). Είναι μάλιστα πιθανόν να έχει τις ρίζες του στην Γαλλία, αλλά μπορεί και να μην είναι μόνον γαλλικό αλλά και γερμανικό (oι Αδελφοί Γκριμ το αναφέρουν ως «armer ritter» δηλ. “φτωχοί ιππότες”), αμερικάνικο ως «τοστ Μοναχή ή φρυγανιά καλόγρια» («nun’s toast”) ή τοστ κρέμα, ισπανικό («torriga»), «αμαρίγια» ή  αγγλικό επίσης ως «Φτωχοί ιππότες του Ουίνδσορ» («Poor Knights of Windsor»), αλλά και «pain perdu» στη βασιλεία του Ερρίκου του 5ου, ενώ σήμερα, στην Αλβιώνα λέγεται απλούστερα «eggy bread» ή και «Gypsy toast»… «τσιγγάνικο» δηλαδή, άρα στα καθ’ ημάς ελληνικά ίσως και …τοστ «γύφτικο»!

Archives of Sir Francis Crane, Poor Knights of Windsor

το γλυκό των φτωχών ιπποτών

Μια θεωρία λέει πως η αγγλική του ονομασία «Φτωχοί ιππότες του Ουίνδσορ» (Poor Knights of Windsor) προέκυψε γιατί παλιά ένα από τα σύμβολα διάκρισης της ανώτερης τάξης από τους κοινούς θνητούς ήταν και το σερβίρισμα επιδόρπιου με το δείπνο. Αλλά, όλοι οι ιππότες δεν ήταν πλούσιοι, παρότι ευγενείς. Οπότε εφηύραν το συγκεκριμένο πιάτο για να διατηρήσουν το ιπποτικό τους στάτους, κάνοντας το γλυκό επιδόρπιο με «μπαγιάτικο ψωμί», το οποίο σερβίριζαν συχνά με μαρμελάδα (Craig Claiborne’s The New York Times Food Encyclopedia [Times Books:New York] 1985). Ως γλυκό το αναφέρει και το Larousse Gastronomique, που γίνεται από φέτες κανονικού ψωμιού (ή μπριός ή ψωμιού φτιαγμένο με γάλα) μουλιασμένο σε γάλα και βουτηγμένο σε χτυπημένα αβγά με λίγη ζάχαρη, και που τηγανίζεται ελαφρά σε βούτυρο και σερβίρεται ζεστό και τραγανό.

Αρκετές αναφορές συγκλίνουν πως δημιουργήθηκε από μάγειρες στην μεσαιωνική Ευρώπη, οι οποίοι ήθελαν να αξιοποιήσουν όποιο κομματάκι τρόφιμου μπορούσαν να βρουν για να ταΐσουν τις ιπποτικές αλλά και τις δικές τους, προφανώς, οικογένειες. Γνώριζαν πως το μπαγιάτικο ψωμί (στα γαλλικά «pain perdu» δηλαδή «χαμένο ψωμί») μπορούσε να αναβιώσει αν βουτηχτεί στο γάλα και να εμπλουτιστεί με αβγά, κι αυτό ακριβώς έκαναν, τηγανίζοντάς το στη συνέχεια σε λίγο λίπος (βούτυρο ή λάδι).

Apicius

μα πόσα ονόματα μπορεί να έχει ένα γαλλικό τοστ;

Συνταγές όμως, για «γαλλικό τοστ» εντοπίζονται και στα ρωμαϊκά χρόνια. Ο Απίκιος (Apicius, φωτό επάνω) το αναφέρει απλώς ως «Ένα άλλο γλυκό πιάτο» και η συνταγή του έχει ως εξής: «Σπάστε (κάντε φέτες, σήμερα) το καλύτερο λευκό ψωμί, χωρίς την κόρα, σε μεγάλα κομμάτια, βουτήξτε τα σε γάλα (και αβγά) και τηγανίστε σε λάδι, σκεπάστε με μέλι και σερβίρετε». (Apicius Cookery and Dining in Imperial Rome, edited and translated by Joseph Dommers Vehling , recipe 296 [Dover Publications:New York] 1977).

Ένα από τα πρωτότυπα γαλλικά ονόματα για το πιάτο είναι το «Pain a la Romaine», όπερ «ρωμαϊκό ψωμί», το οποίο επίσης δεν ήταν για τους φτωχούς. Στοιχεία σε συνταγές αρχαίων και μεσαιωνικών κειμένων χρησιμοποιούν το καλύτερο ψωμί, σε πολλές περιπτώσεις συνδυασμένο με (ακριβά τότε) μπαχαρικά και εξεζητημένα υλικά, όπως το γάλα αμυγδάλου. Αυτό επιβεβαιώνει πως καθόλου δεν απευθυνόταν το γαλλικό τοστ σε φτωχούς και πεινασμένους, πέραν του ότι τα ίδια τα βιβλία μαγειρικής (μέχρι σχεδόν πρόσφατα) δεν γραφόντουσαν για τον λεγόμενο «μέσο» άνθρωπο. Άλλωστε, μόνον οι ευγενείς, οι πλούσιοι και οι θρησκευτικοί ηγέτες μάθαιναν να διαβάζουν, οπότε οι συνταγές που περιέχουν αντικατοπτρίζουν τα γεύματα των ανώτερων τάξεων.

ελληνικές αβγοφέτες

Συνταγές για «γαλλικό τοστ» υπάρχουν σε πολλές χώρες και κουζίνες, όπως και στην ελληνική με το όνομα «αβγοφέτες». Η ομορφιά αυτού του απλού, νόστιμου πιάτου είναι ότι μπορεί να γίνει όσο βασικό ή φανταχτερό θέλει ο δημιουργός του. Συνήθως τρώγεται για πρωινό, αν και σε μερικές περιπτώσεις γίνεται ακόμη επιδόρπιο, ενώ έχει ενσωματωθεί σε άλλα δημοφιλή πιάτα όπως το (επίσης περασμένο σε αβγά και τηγανισμένο) σάντουιτς Monte Cristo. Και βέβαια, είναι μάλλον απίθανο να βρει κανείς σε γαλλικό κατάλογο … γαλλικό τοστ, αφού ονομάζεται «pain perdu» ή παλιότερα “pain crotté” ή “croûtes dorées”. Στη Νότια Γαλλία δε, κατά παράδοση τρώγονταν σε ημέρες γιορτών και ιδιαίτερα το Πάσχα, κάτι που είθισται και σήμερα στην Ισπανία (με το όνομα «torrijas» ή και «torradetes de Santa Teresa» στην Καταλανία).

Maestro Martino, Libro de Arte Coquinaria

κι άλλα ονόματα

Διόλου ευκαταφρόνητη η συλλογή των ονομάτων στη εξέλιξη της ιστορίας για το εν λόγω πιάτο. Ο Mαέστρο Μαρτίνο (Maestro Martino) από το Κόμο, ο πιο σημαντικός και σελέμπριτι σεφ τον 15ο αιώνα, καθώς και κάποιοι Άγγλοι συγγραφείς, το ονόμασαν «Suppe dorate» και «yn soupys dorye» αντίστοιχα, ενώ οι Γάλλοι συγγραφείς προτίμησαν το «dorees tostees», κρατώντας τη λέξη «soupe» για τις φέτες ψωμιού εμποτισμένου σε ζωμό. Υπάρχει όμως και το πιάτο «purdeu payn,» σαφώς ίδιο με το γαλλικό όνομα του σημερινού «pain perdu».

Στην Αγγλία και στην Ιταλία, οι ροδισμένες φέτες ψωμιού σερβίρονταν με κρέατα και κυνήγι (μεγάλα πουλερικά), ενώ και πάλι ο Mαέστρο Μαρτίνο δίνει την πιο εξευγενισμένη συνταγή, όπου χρησιμοποιεί με το ψωμί …ροδόνερο, κάτι που κανένας άλλος μέχρι τότε δεν είχε σκεφτεί. Όμως, και στις αγγλικές συνταγές υπάρχει ειδική προσέγγιση στην παρασκευή, μια και το βούτυρο για το τηγάνισμα έχει διαχωριστεί από τις προσμίξεις του (clarified) και το ψωμί δεν είναι εμποτισμένο σε δυο ολόκληρα αβγά αλλά μόνο στους χτυπημένους κρόκους, που σουρώνονται μετά, για να δώσουν ένα τέλειο κρεμώδες αποτέλεσμα (Τhe Medieval Kitchen, Recipes from France and Italy, Odilie Redon et al, [University of Chicago Press:Chicago] 1998).

Όπως και νάχει πάντως, πρόκειται για μια ιδιαίτερα απλή συνταγή, με πολλές παραλλαγές ανά τον κόσμο, γλυκές και αλμυρές ή συνδυασμό. Οπότε κι εσείς μπορείτε να την κάνετε είτε αλά Απίκιο, είτε όπως οι “Φτωχοί ιππότες του Ουίνδσορ”, είτε κλασικά με λίγη ζάχαρη στο γάλα ή χωρίς, η ίδια η ιστορία της συνταγής και η διάθεσή σας μπορούν να αποτελέσουν αστείρευτη πηγή έμπνευσης…
Η δική μου πάντως βερσιόν για το λίγο αργοπορημένο πρωινό ξύπνημα, που σχεδόν φλερτάρει με το brunch, είναι αλμυρή, πιπεράτη και σερβιρισμένη με τραγανές κορδέλες μπέικον.

Δείτε επίσης:αυγά με μπέικον, ♣ ομελέτα με κολοκυθάκια,συκωτάκια πουλιών με αυγά πάπιαςγλυκό vs. αλμυρό

french toast – γαλλικό τοστ

Προετοιμασία: 10 λεπτά περίπου όλα, με το μαγείρεμα. Εξαιρετικά απλή και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4 φέτες ή 2 άτομα)
4 φέτες λευκό ψωμί τοστ
2 αυγά χτυπημένα
1 φλυτζ. γάλα
4 φέτες μπέικον
4 κ.γ. βούτυρο
αλάτι, πιπέρι

french toast - γαλλικό τοστ

Ετοιμάζετε το μπέικον: Βάζετε το τηγάνι να ζεσταθεί αρκετά και προσθέτετε, με διαφορά μισού λεπτού, τις φέτες μπέικον. Τις γυρίζετε σε 1-1,5 λεπτό και μόλις βγάλουν αρκετό από το λίπος, τις αφαιρείτε. Με τη βοήθεια πιρουνιού, τις τυλίγετε όσο είναι ζεστές μια-μία στη λαβή ξύλινης κουτάλας και τις αφήνετε έτσι σε χαρτί να στραγγίξουν.
γαλλικό τοστ (french toast) με bacon

Κάνετε το γαλλικό τοστ: Ζεσταίνετε καλά το βούτυρο στο τηγάνι. Τοποθετείτε το γάλα σε φαρδύ μπολ και βουτάτε ελαφρά τις φέτες πρώτα σ’ αυτό και μετά καλά (και στις 2 πλευρές) στα χτυπημένα αβγά, στα οποία έχετε προσθέσει αλάτι και πιπέρι. Τηγανίζετε στο λιωμένο βούτυρο ένα λεπτό περίπου την μια πλευρά, να ροδίσει ωραία, την γυρίζετε και κάνετε το ίδιο στην άλλη πλευρά. Το γαλλικό τοστ πρέπει να είναι τραγανό.
Σημείωση:Αν κάνετε τις φέτες μία-μία, μεταφέρετέ τις σε πιατέλα που κρατάτε στον προθερμασμένο φούρνο στους 90-100 βαθμούς C με αέρα, ώστε να παραμείνουν ζεστές και τραγανές.
Σερβίρισμα: Σε πιατέλα ή σε (ζεστά, ανάλογα με την εποχή) πιάτα βάζετε τις φέτες από το γαλλικό τοστ και διαγωνίως πάνω του την κορδέλα του μπέικον.

Print Friendly, PDF & Email
5

Newsletter

Εισαγάγετε το email σας και ενημερωθείτε για τα τελευταία νέα μας και για τις εκδηλώσεις μας

16 Σχόλια

  • BISCOTAKI
    9 έτη ago

    poly oraia! yparxei kai parallagi me to avgo apo pano «croque monsieur»…MIAM!

    • 9 έτη ago

      kalos tin…
      den to evala afto, giati stin protarxiki tou idea, to “croque monsieur” kai to «croque-madame» pou einai i thiliki version me to avgo pano, den einai voutigmena sto gala kai sto avgo.
      Alla symfono mazi sou pos o syndyasmos tous einai axtypitos kai mallon mouvales idea… tha to kano etsi enisxymeno tin epomeni fora…

  • nicolle
    9 έτη ago

    Πραγματικά απλο, νόστιμο, γρήγορο και για όλες τις ώρες θα έλεγα!!!!
    Αχ και πεινάω……!!!!

  • alexandra
    9 έτη ago

    Yπαρχει και η γλυκεια συνταγή «καλόψωμο», χωρίς το μπεικον και το αλατοπίπερο, αλλα περιχυμένο με μέλι και κανέλλα ….

    • 9 έτη ago

      Πολύ μου αρέσει κι αυτή, φέρνει προς Απίκιο και το όνομα …σούπερ!

  • bukovo
    9 έτη ago

    Η μαμά μου μου έφτιαχνε french toast στην παιδική μου ηλικία και το λέγαμε αυγόφετα. Το τρώγαμε, χωρίς το μπέικον, είτε με φέτα στην αλμυρή του εκδοχή, είτε με πασπαλισμένη ζάχαρι στην γλυκειά. Έχω έναν φίλο που τις σερβίρει με φέτα και μέλι. 🙂

  • Kelly Panagiotopoulou
    9 έτη ago

    Θυμάμαι πριν από 14 χρόνια είχα φάει σε ένα Diner στο New Jersey ένα απίστευτο french toast. Μάλλον είναι από εκείνες τις παιδικές αναμνήσεις που δεν ξέρεις πια αν τελικά ήταν τόσο ωραίο ή αν εσύ απλά το έχεις συνδυάσει έτσι στο μυαλό σου και το έχεις εξιδανικεύσει… Εκείνοι το σερβιραν με maple syrup. Αλλά δεν θυμάμαι αν σέρβιραν μαζί και το bacon ή κάτι άλλο. Νοσταλγία..

  • 9 έτη ago

    Kάπου διάβασα τον όρο «αβγόφετα», αλλά επειδή δεν μπόρεσα να το διασταυρώσω, τον απέφυγα. Τώρα, όμως που προέκυψε και από χεράκια μαμάς, θα το συμπληρώσω στο κείμενο- ευχαριστώ!

    @ Κelly: η αλήθεια είναι ότι το φαγητό συνδέεται απευθείας πολλές φορές με το συναίσθημα. Το βρίσκω ακόμη πιο ωραίο αν έτσι, στην ψυχή μας κουβαλάμε κάποιες γεύσεις με …αστέρια μισλέν – κι αν δεν είχαν στην πραγματικότητα, τι πειράζει?
    Είθισται πάντως, οι Αμερικανοί να βάζουν maple syrup.

  • 9 έτη ago

    Πόσες φορές η συνταγή σου με έβγαλε από τη δύσκολη θέση…τι θα φάμε μάνα ,έλεγαν τα παιδιά και γω τους ετοίμαζα τις αγαπημένες τους …αυγόφετες.
    Τώρα που τα παιδιά έφυγαν σπάνια φτιάχνω …
    Να είσαι καλά που με γύρισες πολλά χρόνια πίσω, όταν το σπίτι ήταν γεμάτο φωνές…αλλά και ΧΑΡΑ!!!

  • 8 έτη ago

    Πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία του french toast. ΅Εμείς το προτιμάμε γλυκό, περιχυμένο με μέλι ή πασπαλισμένο με κρυσταλλική ζάχαρη. Αλλά και η αλμυρή παραλλαγή του φαίνεται πολύ νόστιμη.

  • Νικόλ Σαραλή
    6 έτη ago

    Την έφτιαξα την Κυριακή το πρωί και ο άντρας μου ξετρελάθηκε. Τι ψωμί χρησιμοποίησες; Εγώ την έφτιαξα με Κρις Κρις Σταρένιο και έγινε τρέλα!

    • 6 έτη ago

      Νικόλ, κατ’ αρχήν πολύ χαίρομαι που το ευχαριστηθήκατε ^_^
      Ποιό ψωμί τοστ ήταν στη συγκεκριμένη φωτό δεν θυμάμαι -συνήθως το αγοράζουμε με βάση τα κριτήρια νοστιμιάς των παιδιών -και σε διαβεβαιώ ότι είναι απ’ τα πιο αυστηρά!
      Έχει γίνει όμως και με φέτες κανονικού ψωμιού φρατζόλας, κάπως φαρδιάς πάντως.
      Η τελευταία εκδοχή που με τρελαίνει, είναι ελαφρώς γλυκό και με πολύ πιπέρι 😉 δοκιμάστε το αν το ξανακάνετε

  • julia
    5 έτη ago

    ωραίο βγαινει και με λευκό ψωμι και με μαυρο και με φέτες απο φρατζόλα. τωρα ανακαλυψα και μια συνταγη για french toast απο μπριος και λεω να την τιμησω 🙂 την εχει εδώ https://www.facebook.com/KrisKrisGr/photos/pb.526712074007977.-2207520000.1405414289./830316223647559/?type=3&src=https%3A%2F%2Ffbcdn-sphotos-g-a.akamaihd.net%2Fhphotos-ak-xpa1%2Ft1.0-9%2F10540405_830316223647559_5697122956415940378_n.jpg&size=940%2C788&fbid=830316223647559

Leave A Comment