its summer time
elen

χειροποίητα μπέργκερ και το μυστικό της γεύσης

 

χειροποίητα μπέργκερ και το μυστικό της γεύσηςΠριν πολύ καιρό και σίγουρα π.Ρ. (διαβάζεται ‘προ Pandespani’) παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ για μια μπιφτεκογιορτή σε ένα σκοτσέζικο χωριό κάπου στα Highlands (ξέρετε, τη γη του Mel Gibson-Braveheart, του Trainspotting, των 39 σκαλοπατιών του Hitchcock, του τριπλά αθάνατου Highlander-Christophe Lambert-Conner MacLeod, του Rob Roy-Liam Neeson και του Δαμάζοντας τα κύματα, που μούρχονται καταρχήν στο νου), μου είχε κάνει εντύπωση η προετοιμασία του κρέατος για χειροποίητα μπέργκερ. Εξηγούμαι: Η ταινία παρακολουθούσε τον καλύτερο του χωριού παρασκευαστή μπιφτεκιών για την τοπική γιορτή, ένα νεαρό κύριο ο οποίος πρώτα διάλεγε προσωπικά και με επιμέλεια το κρέας της αρεσκείας του, το έκοβε στη συνέχεια αριστοτεχνικά και με περισσή άνεση με μαχαίρια σε μικρά-μικρά κομματάκια, τους πρόσθετε αλατοπίπερο και τα έκανε στρουμπουλά μπιφτέκια την προηγουμένη (έχω την αίσθηση πως ήταν Σάββατο) για να τα ψήσει παρρησία σε γκριλ με κάρβουνα την επομένη (Κυριακή), συνδράμοντας στην γευστική απόλαυση των χαρούμενων συγχωριανών. Οποία ιστορία, θα σκεφτείτε, ωστόσο, η όλη διαδικασία μακράν απέχουσα από το συνήθη –για όλους μας- τρόπο παρασκευής των μπιφτεκιών και η έμφαση στο κόψιμο του ατόφιου κρέατος σε συνδυασμό με τη χρήση του χωρίς αρτύματα, καταγράφηκε και δεν σβήστηκε τελικά από την (μη φημισμένη) μνήμη μου ως σήμερα.

χειροποίητα μπέργκερ και το μυστικό της γεύσηςTo burger/μπιφτέκι και ο τρόπος που σου αρέσει να το τρως είναι ένας από τους ορισμούς της υποκειμενικότητας. Δεν είναι απλώς θέμα ψησίματος, το rare or not είναι μάλλον το τελευταίο που απασχολεί, αφού προηγείται μια ολόκληρη σειρά παραγόντων όπως το είδος του κρέατος (μοσχαρίσιο ή βοδινό και ποιό κομμάτι), το κόψιμο, το πλάσιμο και το μέγεθος, με συγκεκριμένη αναφορά στον όγκο και σαφή διευκρίνιση για τις διαστάσεις (διάμετρος, ύψος), με ξεκάθαρη άποψη για τη σύνθεση, την υφή και την αισθητική (κρέας με πάχος ή χωρίς, μαλακό και ψωμωμένο τύπου κεφτέ ή κάπως πιο ντούρο να στέκεται, κιμάς μια φορά περασμένος στη μηχανή ή δύο, να αισθάνεσαι το όποιο λίπος όταν λιώνει ή όχι κ.ο.κ.) και άλλη τόση άποψη για τις γεύσεις που θα χορέψουν τον εφήμερο γευστικό Ησαΐα μαζί του, ήτοι επίδοξες σάλτσες και τί είδους ακριβώς ή λεμόνια ή το απόλυτο τίποτα. Mε δυο λόγια, η δημοκρατία της γεύσης στο μεγαλείο της, ειδικά αν δεχτούμε το ‘περί ορέξεως …κολοκυθόπιτα ’ και άλλα τέτοια άκρως σεβαστά.

Εντίμως ξεκαθαρίζω πως το σημερινό ποστ, με αφορμή ένα καταπληκτικό κομμάτι ελιάς που ήρθε από τη φάρμα του Μπράλου, εστιάζεται περισσότερο στο ‘πως και γιατί’ παρά στη συνταγή. Είναι δε προκατειλημμένο υπέρ των εξαιρετικής ποιότητας burgers και της μπιφτεκοφαγίας (όποτε η διάθεση και οι συνθήκες συμπλέουν) χωρίς πολλά κόλπα και αφορά κυρίως σε όσους εκτιμούν και διαχωρίζουν την πρωταρχική σημασία της άριστης πρώτης ύλης, την οποία επιλέγουν χωρίς να συμβιβάζονται με οτιδήποτε λιγότερο. Αυτό σημαίνει πως διαλέγει κανείς το καλύτερο κρέας, ακόμη κι αν το φάει μια φορά στις 15 μέρες ή στο μήνα, γιατί θα ευχαριστηθεί το επιθυμητό -για τις όλως υποκειμενικές προδιαγραφές του- αποτέλεσμα και γι’ αυτό δεν του χρειάζονται οι φιοριτούρες. Για όσους οι παραπάνω συνθήκες δεν είναι (περίπου ή ακριβώς) must, ό,τι ακολουθεί μπορεί απλώς να εμπλουτίσει τις ακαδημαϊκές γνώσεις στο αντικείμενο, αλλά ως εκεί. Η συγκριτική διαφορά στη γεύση μόνο με δοκιμή ανακαλύπτεται και αυτό εν μέρει μόνον μεταφέρει οποιαδήποτε γραπτή περιγραφή.

χειροποίητα μπέργκερ - πως κόβεταιχειροποίητα μπέργκερ - το κρέαςΤο καλύτερο γκουρμέ μπιφτέκι που έχω φάει τον τελευταίο καιρό είναι του funky gourmet και απ’ τα απλά προτιμώ αυτά στο Νew York Sandwiches της Μαριλού. Το καλύτερο συνολικά κατά μ.ό. είναι αυτό που κάνουμε σπίτι μας. Τελεία. Για όλους τους λόγους που μετράνε ως παράμετροι και αναφέρθηκαν παραπάνω και κυρίως για το κρέας. Δεν είναι οποιοσδήποτε κιμάς από οποιοδήποτε κομμάτι. Κάθε κοπή έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά (και τιμή, εννοείται), αλλά πρέπει να ξέρεις τι διαλέγεις κάθε φορά και γιατί π.χ. προτιμάς τη σπάλα (μπροστινός ώμος) και από αυτή το (άπαχο) νουά ή την ελιά (από το σβέρκο) ή το λαιμό ή ακόμη και το κιλότο ή το κόντρα φιλέτο ή κάποιο συνδυασμό, αν ψάχνεις το θέμα ακόμη περισσότερο.

Χειροποίητα μπέργκερ: επιλογή κρέατος

Το σημαντικό γενικά στην επιλογή του κρέατος για burger είναι η περιεκτικότητα σε λίπος, που πρέπει να είναι περί το 10-20%, όχι παραπάνω (κάποιοι υποστηρίζουν 15-20%). Επίσης η κατανομή του: Αυτό πρέπει να εμφανίζεται σαν ελάχιστες ραβδώσεις, σαν μικρές φλεβίτσες αν προσέξει καλά κανείς τις ίνες του κρέατος που κάνουν αυτό που αποκαλούμε marbling –σε καμία περίπτωση το λίπος δεν περικλείει το κρέας ούτε μοιράζεται 50-50 τη μάζα του. Aυτό το χρήσιμο λίγο λίπος λιώνει στο ψήσιμο, ανατροφοδοτεί από μόνο του την υγρασία του κρέατος, το κρατάει χωρίς προσθήκες ζουμερό και το κάνει γευστικό.
Τον συγκεκριμένο παράγοντα γεύσης ενισχύουν οι κοπές που προέρχονται από μυς οι οποίοι έχουν εργαστεί, όπως η ελιά από το σβέρκο ή το πάνω μέρος του λαιμού (που είναι πιο άπαχο σε σχέση με το κάτω) ή το νουά της σπάλας ή το πίσω νουά από τον μηρό. Για τον ίδιο λόγο είναι εξαιρετικά σημαντικό το πώς ζει και ανατρέφεται το ζώο, τι τρώει, αν και πόσο κινείται. Το καλύτερο κρέας προέρχεται πάντα από τα πιο ανθεκτικά ζώα που έχουν αναπτυχθεί σωστά (χωρίς ενισχυτικά για να αποδώσουν γρήγορα μεγαλύτερη μυϊκή μάζα), κινούνται ελεύθερα και δεν είναι πλαδαρά και άτονα από την καθιστική ζωή τους μέσα σε λίγα τετραγωνικά. Από την άλλη, το σκληρότερο κρέας από το ποντίκι για παράδειγμα και δη προς το κάτω μέρος του, δεν κάνει για μπέργκερ όπως δεν κάνει και η κοιλιά, που δίνει αυτό που λέμε λάπα και είναι επί της ουσίας μυϊκός ιστός με πολύ λίπος, παρότι συνηθίζεται να προτείνεται για κιμάς. Η ηλικία του ζώου έχει επίσης σημασία. Ένα μεγαλύτερο ζώο (κατ’ αναλογία με τον άνθρωπο) περιέχει λιγότερο κολλαγόνο και σε άλλες κοπές του όπως για παράδειγμα στο στρογγυλό (από το μπούτι), οπότε υπό συνθήκες και αυτό το κομμάτι θα μπορούσε να ενταχθεί στις επιλογές.

χειροποίητα μπέργκερ - αλατοπίπεροΟι φανατικοί των σκέτων burger τείνουν να συμφωνούν πως το καλύτερο κρέας γι’ αυτά προέρχεται κατευθείαν απ’ την ελιά, ενώ κάποιοι επιμένουν πως πιο σωστή είναι μια αναλογία 1:1 ελιάς με νουά (μπροστινό ή πίσω) ή με σπαλομπριζόλα και, αν μιλάμε για βόειο κρέας, οι πλέον βιτσιόζοι από τους μερακλήδες το θέλουν σιτεμένο για περισσότερο από 20 ημέρες -αν μια τέτοια προσδοκία βρείτε γλώσσα για να την μεταφράσετε στο χασάπη σας, να μου την πείτε κι εμένα, να τη μάθω πάραυτα.

Χειροποίητα μπέργκερ: το κόψιμο

Το έτερο πολύ σημαντικό για το κρέας του burger είναι το κόψιμο, το οποίο θα πρέπει να είναι από μηχανή με τρύπες μεγέθους 4.5-5 χιλ. και όχι για σπαγκέτι, δηλαδή σαν αυτές τις ηλεκτρικές ή χειροκίνητες με τα επιπλέον εξαρτήματα για τα λουκάνικα. Αν μάλιστα πρόκειται να περαστεί 2 φορές (κάτι που στα 4.5 χιλιοστά δεν είναι απαραίτητο), οι τρύπες-λεπίδες είναι καλύτερο να είναι μεγαλύτερες, ήτοι περί τα 6 χιλ. και το κρέας την δεύτερη φορά να περαστεί σε κάθετη φορά σε σχέση με την πρώτη. Υπερβολική η διερεύνηση? Μπορεί, αλλά βοηθάει να γνωρίζει κανείς περισσότερα πάνω σ’ ένα θέμα, ώστε να αποφασίσει μόνος του μέχρι που θα ακολουθήσει τι. Και μια που αναφερόμαστε στις οικιακές μηχανές κιμά, πρέπει να τονιστεί πως είναι απαραίτητη η σχολαστική τους καθαριότητα, συστήνεται δε οι λεπίδες να καθαρίζονται με βραστό νερό και το ανάλογο απορρυπαντικό και πριν τη χρήση τους να μπαίνουν για μισή ώρα στο ψυγείο.

Χειροποίητα μπέργκερ: αλάτι και πιπέρι

Τελευταίο από τα άκρως σημαντικά για κάθε εξαιρετικό κρέας που προορίζεται για burger είναι το αλάτι και πιπέρι, που προστίθεται ευθύς στο κομμένο κρέας. Το αλάτι βγάζει προς τα έξω μέρος της υγρασίας από το εσωτερικό του μπέργκερ κάνοντάς το ζουμερό ενώ ταυτόχρονα το βοηθάει να μείνει ‘δεμένο’ ως μάζα –και ναι, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για πιθανή κατάρρευση, ακόμη κι αν το κάνετε σε ύψος 4-5 εκατ. (βλ. φωτό). Χοντρό φυσικό αλάτι, τριμμένο, αν βρίσκεται σε μεγάλα κομμάτια, αλλά όχι τόσο που να γίνει πολύ λεπτό. Και αντίστοιχα μαύρο πιπέρι, φρέσκο ολόκληρο και χοντροσπασμένο που θα αναδείξει με τη μυρωδιά του την πλούσια γεύση του καλού κρέατος.

χειροποίητα μπέργκερ και το μυστικό της γεύσηςΕπί του πρακτέου: Με μερικά ολόκληρα κομμάτια από εξαιρετική ελιά καλοαναθρεμμένου μοσχαριού Aubrac και καλά κοφτερό μαχαίρι (δεν γίνεται χωρίς αυτό), η υπόθεση χειροποίητα μπέργκερ ήταν περισσότερο από παιχνίδι. Αν σας πει οποιοσδήποτε ότι το εγχείρημα έχει μεγαλύτερη από μέτρια (το πολύ) δυσκολία, κοιτάξτε τον υπό γωνία! Χρειάστηκε περίπου μισή ώρα με 35 λεπτά για 4 μεγάλα μπιφτέκια, διπλοκόβοντας το κρέας, τρυφερό και απίστευτης νοστιμιάς, που εκ των υστέρων σκέφτηκα πως ωραιότατα θα γινόταν και καρπάτσιο! Οι Aubrac (παλιά γαλλική ράτσα), είναι οι πιο κοντές και κάπως στρουμπουλές αγελάδες, με ύψος που φτάνει τα 130-140 εκατ. (όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο ποστ) και δίνουν συγκριτικά περισσότερο καλύτερης ποιότητας κρέας. Μετά τη συγκεκριμένη δοκιμή, θα έλεγα χωρίς υπερβολή, άριστο! Ο εντελώς χειροποίητος τρόπος στο πνεύμα των Highlanders Σκοτσέζων αλλά και ενός επιμελημένου ταρτάρ, αποδείχτηκε περίφημος, μια και το μόνο που απαιτεί είναι να κόβεις πρώτα λεπτές φέτες 4 χιλ. περίπου (προτείνω κάθετα στις ίνες) και στη συνέχεια, όλες μαζί σε λωρίδες εγκάρσια (βλ. φωτό). Αλατοπίπερο, μόνον, πλάσιμο με το χέρι σε χοντρουλό μπιφτέκι (8-9 εκατ. διάμ. x 4 εκατ. ύψος τα δικά μας) και αμέσως στο ψυγείο για τουλάχιστον μια ώρα, χρόνος που θα επιτρέψει στο αλάτι να επηρεάσει την υγρασία του κρέατος. Ψήσιμο στο τηγάνι (το δικό μου για 2 λεπτά μόνον, ίσα που να πάρει ωραίο χρώμα εξωτερικά και να ζεσταθεί όλο το burger καλά) αλλά το εσωτερικό να παραμένει κόκκινο όπως και το ζουμί που τρέχει.

Χειροποίητα μπέργκερ: Δυο τρία ακόμη σημεία προσοχής

1. Το σκεύος που θα ψηθεί το μπέργκερ πρέπει να έχει ζεσταθεί καλά. Απαιτείται ελάχιστο (1 κ.γ.) λάδι, έως και καθόλου όταν το τηγάνι είναι αντικολλητικό. Αν το κάνετε σε b-b-q με κάρβουνα, αλείψτε ελαφρώς με λάδι τα ίδια τα μπιφτέκια.
2. Η φωτιά πρέπει να είναι μέτρια προς δυνατή. Για rare θα χρειαστούν περίπου 3 λεπτά από κάθε πλευρά, για medium rare 4-5 λεπτά και για medium 5-6 λεπτά, ανάλογα πάντα με το ύψος του burger και τη φωτιά. Καθώς ψήνετε μπορείτε να ελέγξετε σε ποιό βαθμό σας ικανοποιεί.
3. Γυρίστε το μπέργκερ με σπάτουλα ή τσιμπίδα 1-2 φορές συνολικά και προς θεού μην το πιέζετε πατώντας το από πάνω. Αν για οποιοδήποτε λόγο διαλύεται σημαίνει πως το κρέας δεν έχει αρκετή υγρασία.

Αυτή είναι μια ‘συνταγή-μη συνταγή’ σχεδόν, που βασίζεται αποκλειστικά στην υπεροχή της πρώτης ύλης. Έγινε μόνον με τη λογική πως το συγκεκριμένης προέλευσης κρέας από Aubrac είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε τέτοια δεδομένα. Επομένως συστήνεται μόνον όταν ξέρετε πως το κρέας που έχετε είναι καθαρό και πραγματικά υψηλής ποιότητας. Για τον ίδιο λόγο αλλά και προσωπική προτίμηση επιλέχτηκε η απλή συνοδεία ψητών λαχανικών με αλατοπίπερο, χωρίς σάλτσες ούτε ψωμί. Για το δημοφιλές κεφάλαιο burger άλλωστε, υπάρχουν πολλά να ειπωθούν ακόμη.

χειροποίητα μπέργκερ και το μυστικό της γεύσης

Προετοιμασία: 50 λεπτά αν κόψετε με το χέρι το κρέας σε κιμά, συν ο χρόνος αναμονής στο ψυγείο. Εύκολη συνταγή.

Υλικά (για 4 μεγάλα χειροποίητα μπέργκερ)
800-900 γραμ. μοσχαρίσια ελιά (χωρίς κόκαλο) σε 1 ή 2 μεγάλα κομμάτια
χοντρό αλάτι
χοντροσπασμένο πιπέρι

για τα λαχανικά
2 κρεμμύδια κομμένα στη μέση
1 καρότο σε φέτες
1 κολοκύθι σε χοντρά μπαστουνάκια
4 φέτες ντομάτας
1 πράσο, το λευκό του τμήμα σε ροδέλες κομμένες διαγωνίως
2 κ.γ. ελαιόλαδο
αλάτι πιπέρι

χειροποίητα μπέργκερ - το κόψιμο του κρέατοςΕτοιμάζετε το κρέας: Με πολύ κοφτερό μαχαίρι (πολλή προσοχή στα χέρια σας) κόβετε το κρέας κάθετα προς τις ίνες του, σε λεπτές φέτες 4 χιλ. Τις συγκεντρώνετε και τις ξανακόβετε πάλι κάθετα σε αντίστοιχα λεπτές λωρίδες.
Σημείωση: Αφαιρείτε από το κρέας κάποιες λευκές ίνες ιστού, όπου υπάρχουν.
Μαζεύετε το κρέας, προσθέτετε αλάτι και πιπέρι, ανακατεύετε καλά και το πλάθετε σε burgers ύψους τουλάχιστον 2 εκατ. και διαμέτρου 8 εκατ. Tα βάζετε σε δίσκο και στο ψυγείο για 1 ώρα τουλάχιστον.
Κάνετε τα λαχανικά: Τα ψήνετε στο τηγάνι όπου έχει ζεσταθεί το λάδι, σε μέτρια φωτιά, για 4-6 λεπτά, γυρίζοντάς τα 2-3 φορές. Ρίχνετε αλάτι, πιπέρι, τα βγάζετε σε πιάτο και τα διατηρείτε ζεστά.
χειροποίητα μπέργκερ - ψήσιμοΨήνετε τα χειροποίητα μπέργκερ: Βγάζετε τα μπέργκερ σε θερμοκρασία περιβάλλοντος για 10 λεπτά. Ζεσταίνετε καλά ένα άνετο τηγάνι με 1 κ.γ. λάδι (μπορείτε απλώς να το αλείψετε) και τοποθετείτε τα μπιφτέκια. Ψήνετε σε μέτρια προς ελαφρώς δυνατή φωτιά από 3-6 λεπτά την κάθε πλευρά, ανάλογα με το πως τα προτιμάτε.
Σερβίρισμα: Αφήστε να ξεκουραστούν 1-2 λεπτά και μεταφέρετε τα χειροποίητα μπέργκερ σε ζεστά πιάτα. Προσθέστε τα λαχανικά και απολαύστε τα!

———————-

Πριν πολύ καιρό και σίγουρα π.Ρ. (διαβάζεται ‘προ Pandespani’) παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ για μια μπιφτεκογιορτή σε ένα σκοτσέζικο χωριό κάπου στα Highlands (ξέρετε, τη γη του Mel Gibson-Braveheart, του Trainspotting, των 39 σκαλοπατιών του Hitchcock, του τριπλά αθάνατου Highlander-Christophe Lambert-Conner MacLeod, του Rob Roy-Liam Neeson και του Δαμάζοντας τα κύματα, που μούρχονται καταρχήν στο νου), μου είχε κάνει εντύπωση η προετοιμασία του κρέατος για χειροποίητα μπέργκερ. Εξηγούμαι: Η ταινία παρακολουθούσε τον καλύτερο του χωριού παρασκευαστή μπιφτεκιών για την τοπική γιορτή, ένα νεαρό κύριο ο οποίος πρώτα διάλεγε προσωπικά και με επιμέλεια το κρέας της αρεσκείας του, το έκοβε στη συνέχεια…

Review Overview

User Rating: 3.32 ( 12 votes)
0

About pandespani

5 comments

  1. Τέλειο άρθρο!! Η σημασία στη λεπτομέρεια ειναι το χαρακτηριστικό σας!!

  2. Σπύρος

    Άρθρο ύμνος στο κρέας λαιμού
    Προφανώς όλο το άρθρο έχει γραφτεί για να καταλήξει στο ότι το καλύτερο κομμάτι κρέατος για το μπέργκερ είναι ο λαιμός, παρακάτω διαβάζω ότι το επόμενο άρθρο (Ελιά μόσχου μπραιζέ) γράφει για ελιά μόσχου, λαιμό και πάλι δηλαδή και πάει λέγοντας ………
    Λοιπόν για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα
    Αγαπητοί συναναγνώστες πουθενά στον πλανήτη γη δεν θα βρείτε συνταγή για μπεργκερ όπου το κρέας προέρχεται από λαιμό, ελιά, σβέρκο κλπ Για το μπέργκερ οι άλλοι άνθρωποι χρησιμοποιούν sirloin και μόνο.
    Στην Ελλάδα αντίθετα από τις άλλες χώρες το κρέας λαιμού προωθείτε μετά μανίας, όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά επειδή οι εισαγωγείς κερδίζουν πολλά.
    Για να πουλάνε και να κερδίζουν πολλά πληρώνουν ‘’διαφημιστές’’ Κάτι τέτοιο συμβαίνει κι εδώ σ αυτό το αθώο τάχα μου blog, το οποίο μας εκπαιδεύει να τρώμε λαιμό.
    Ο λαιμός φίλοι μου χαρακτηρίζεται σαν επικίνδυνο κρέας επειδή εκεί παράγονται οι ορμόνες, επειδή εκεί κάνουν όλες τις ενέσεις ….
    Φοβάμαι ότι κάποια μέρα όλοι αυτοί θα καταφέρουν να μας πουλάνε ακόμα και κοτόπουλα ΛΑΙΜΟΥ και ψάρια ΛΑΙΜΟΥ ή θα καταφέρουν να περάσουν και κανένα νόμο που θα επιτρέπει την εισαγωγή λαιμού και μόνο λαιμού

    • Η εμπαθής άποψή σας για αποκλειστική χρήση sirloin στα μπέργκερς του υπόλοιπου κόσμου, δεν υπάρχει -το αντίθετο μάλιστα! Kι αυτό γιατί ιδανικά το μπέργκερ χρειάζεται ένα σχεδόν 20% ποσοστό λίπους για να μην βγει στεγνό -οι φανατικοί προτείνουν και παραπάνω (ως 30%), ειδικά μάλιστα αν ψηθεί medium προς medium-well. Το αποκλειστικά sirloin burger το έχουν λανσάρει στα mcdonalds, όμως σαφώς η ‘ποιότητα’ κρέατος της αλυσίδας δεν είναι το μέτρο μας στο pandespani.
      Προφανώς, δεν μας έχετε παρακολουθήσει. Διαφορετικά θα ξέρατε ότι επιμένουμε στην ποιότητα της πρώτης ύλης, στα καθαρά υλικά και προτείνουμε λιγότερο κρέας αλλά καλύτερο, βιολογικό και από ζώα που μεγαλώνουν με καθαρή τροφή, χωρίς ενισχυτικά για αύξηση της μυικής μάζας και εμβόλια.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*