ΜΥΡΙΖΕΙ ΑΝΟΙΞΗ ;-)
elen

χτένια in love: με τζίντζερ και πορτοκάλι συνοδεία αβοκάντο

 

χτένια με τζίντζερ και πορτοκάλιTα  χτένια, χωρίς υπερβολή κοσμοπολίτικα μαλάκια αφού στην πράξη ζούνε σ’ όλους τους ωκεανούς και γαστρονομικά θεωρούνται vip στην κατηγορία τους, αναμφίβολλα σημαντικότερα γευστικά των στρειδιών, μυδιών και λοιπών οστρακοειδών, ακόμη και του περιβόητου αστακού. Τρώγονται από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε ότι πεινάει και από πολύ-πολύ παλιά θεωρούνται εξαιρετική λιχουδιά. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως η γεύση τους είναι καλύτερη την άνοιξη που αναπαράγονται, ο Άνθιμος τα δίνει ως συστατικό ενός πιάτου που μοιάζει με σουφλέ, ο Ξενοκράτης μιλάει για τις ιδιότητες των μεσογειακών (Food in the Ancient World from A to Z, Andrew Dalby, Routledge, 2003) και ο Απίκιος σε ανταπόκριση από την κουζίνα της αρχαίας Ρώμης δίνει άλλη συνταγή όπου τα χτένια ψιλοκόβονται,  αναμιγνύονται με αβγά, αγριοσίταρο (όλυρα) και πιπέρι, συνοδεύονται από πλούσια σάλτσα ψαριού και σερβίρονται ως γευστικότατο ορεκτικό (Apicius, Cookery and Dining in Imperial Rome, edited and translated by Joseph Dommers Vehling, facsimile 1936 edition, Dover Publications, New York, 1977).

Μέσα στο λαμπερό του όστρακο, με το εμληματικό του σχήμα συνδεδεμένο με διάφορους μύθους, τον Αγ. Ιάκωβο (εξ ου και Saint  Jacques όλη η οικογένεια των κτενοειδών για τους Γάλλους) και την γονιμότητα (βλέπε και την γέννηση της Αφροδίτης απ’ το όστρακο στον πίνακα του Μποτιτσέλι ), κρύβεται το σώμα τού -κατά περίπτωση και εποχή- ερμαφρόδιτου ασπόνδυλου οργανισμού. Tο φαγώσιμο μέρος του αποτελεί ο κυλινδρικός προσαγωγός μυς του χτενιού,  ο οποίος του επιτρέπει να κολυμπάει (είναι δε απ’ τους καλούς κολυμβητές), να αντιδρά στα ερεθίσματα που του παρέχουν τα 100 του μάτια, να ανοιγοκλείνει για να τρώει πλαγκτόν και γενικώς να κινείται. Ο μυς αυτός είναι σαρκώδης, λευκός, ζουμερός και μαλακός.  Συχνά ωστόσο τρώμε και το κοράλι, το λευκό ή κόκκινο κομμάτι του, που επίσης είναι μαλακό.
Τη διεθνή τους φήμη ως αφροδισιακά, τα δίθυρα χτένια όπως και τα περισσότερα θαλασσινά (στρείδια, μύδια, κυδώνια, αχιβάδες κ.λπ.) τη χρωστούν κυρίως στην ομοιότητά τους με το γυναικείο γεννητικό όργανο παρά στην περιεκτικότητά τους σε ψευδάργυρο (22.6%), στοιχείο που όμως διαθέχουν σε ικανό ποσοστό και είναι άκρως απαραίτητο για την αυξημένη συχνότητα ερωτικής επαφής και τις επιδόσεις, ειδικά για τους άνδρες. Διατροφικά τα χτένια είναι πρωτεϊνούχα (52.6%) και πλούσια σελήνιο (45.2%), φώσφορο (38.3%), βιταμίνη Β12 (24.5%) και σίδηρο (18.8%) ενώ είναι καλή πηγή για τα πολυπόθητα Ω3 λιπαρά (17%) και το μαγνήσιο (15.5%).

χτένια με τζίντζερ και πορτοκάλιΑπό τα πολλά είδη τους, νοστιμότερα θεωρούνται αυτά που ζούνε στα βαθιά νερά και όχι τα κατοικούντα πιο παραλιακά, παρότι τα δεύτερα είναι κάπως γλυκύτερα. Επίσης, αυτά που είναι ‘ξηρής’ συσκευασίας, δηλ. χωρίς υγρά συντηρητικά που όταν προστίθενται φτάνουν το 25% του τελικού βάρους τους, το οποίο όμως αποβάλλεται στο μαγείρεμα δημιουργώντας μια κατάσταση σούπας. Σε κάθε περίπτωση, τα χτένια που μαγειρεύονται (όπως και όλα τα οστρακοειδή) θα πρέπει να είναι φρέσκα, με σφικτή σάρκα και χωρίς οσμή.

Στη συνταγή ο συνδυασμός τους με το πορτοκάλι αναδεικνύει τη λεπτή γεύση τους, το τζίντζερ τους προσδίδει σπιρτάδα και ένταση με το άρωμά του ενώ το κρεμώδες αβοκάντο λειτουργεί συμπληρωματικά, δημιουργώντας μια φρέσκια αντίθεση που δένει το σύνολο. Απολαυστικό πιάτο που προδιαθέτει ευχάριστα και οπτικά, λόγω του ζεστού χρώματος.

Σημείωση: Αν θέλετε να τα κάνετε νηστίσιμα, αντικαταστήστε το βούτυρο με ελαιόλαδο.

Δείτε επίσης: Χτένια με τσορίθο και κόκκινες πιπεριές  και μαύρο ριζότο με χτένια

χτένια με τζίντζερ και πορτοκάλι

Προετοιμασία: Μισή ώρα όλα μαζί. Μπορείτε να κάνετε τη σάλτσα νωρίτερα και απλώς να τη ζεστάνετε σε πολύ χαμηλή φωτιά την τελευταία στιγμή, όσο θα τηγανίζετε τα χτένια. Μην κόψετε το αβοκάντο πολύ νωρίς γιατί θα μαυρίσει. Αν πάλι πρέπει οπωσδήποτε, περάστε το με μερικές σταγόνες λεμονιού. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)
250 γραμ. χτένια μεγάλα (8-10 κομμάτια)
8 κ.σ. ψιλοκομμένο πράσο (15 εκατ. από το άσπρο μέρος ενός μεσαίου)
280 ml φρέσκος χυμός πορτοκάλι
1 κ.σ. φρέσκο τζίντζερ ψιλοκομμένο
150 ml λευκό κρασί
2 κ.σ. βούτυρο
1 κ.σ. ελαιόλαδο
3 κ.σ. σχινόπρασο ψιλοκομμένο
αλάτι, λευκό πιπέρι
για το σερβίρισμα
μερικά μικρά πράσινα φυλλαράκια σαλάτας (στη φωτό είναι μπέιμπι σπανάκι)
1/2 μεσαίο αβοκάντο καθαρισμένο και κομμένο σε φέτες

χτένια με τζίντζερ και πορτοκάλιΕτοιμάζετε τη σάλτσα: Σε μεσαίο τηγάνι και μέτρια φωτιά βάζετε 1.5 κ.σ. από το βούτυρο και μόλις αρχίσει να ζεσταίνεται προσθέτετε το ψιλοκομμένο πράσο. Σοτάρετε για 2-3 λεπτά να μαραθεί χωρίς να αλλάξει χρώμα. Ρίχνετε το κρασί, ανακατεύετε και αφήνετε να εξατμιστεί το περισσότερο, μέχρι να έχετε 3 κ.σ. υγρό (3-4 λεπτά περίπου). Ρίχνετε το χυμό πορτοκαλιού και το τζίντζερ, αλάτι και λευκό πιπέρι και βράζετε σε μέτρια φωτιά μέχρι η σάλτσα να δέσει ελαφρώς (4-5 λεπτά). Αποσύρετε, αφήνετε 2 λεπτά να κρυώσει και την πολτοποιείτε στο μούλτι. Την ξαναβάζετε στο τηγάνι, σε χαμηλή φωτιά, δοκιμάζετε διορθώνετε σε αλάτι πιπέρι και προσθέτετε το σχινόπρασο.
Σημείωση: Μπορείτε να περάσετε τη μισή σάλτσα από σουρωτήρι, πιέζοντάς την με ένα κουτάλι να βγει όλο το υγρό, πριν την επιστρέψετε στο τηγάνι για το τελικό ζέσταμα. Έτσι θα είναι πιο λεπτόρρευστη και φίνα.
χτένια με τζίντζερ και σάλτσα πορτοκαλιούΚάνετε τα χτένια: Σε άλλο τηγάνι και μέτρια φωτιά βάζετε το υπόλοιπο βούτυρο και το ελαιόλαδο να ζεσταθούν καλά. Αλατίζετε ελαφρά τα χτένια και τα προσθέτετε. Τηγανίζετε 1-1,5 λεπτό από κάθε πλευρά (ανάλογα και με το μέγεθος), να πάρουν ωραίο χρώμα και να ψηθούν, έτσι που να είναι τραγανά πάνω και κάτω αλλά ζουμερά στο εσωτερικό. Μην τα αφήσετε περισσότερο γιατί θα στεγνώσουν εντελώς και η υφή τους θα αλλάξει.
Σημείωση: Τα χτένια της φωτογραφίας έχουν ύψος 3-4 εκατ. Προσαρμόστε τους χρόνους (μειώστε τους δηλ. ανάλογα) αν είναι μικρότερα.
Σερβίρισμα: Μοιράζετε τα χτένια σε ζεστά πιάτα και τους προσθέτετε τη σάλτσα τζίντερ-πορτοκάλι. Βάζετε σε κάθε πιάτο μερικά πράσινα φυλλαράκια με 2 φέτες αβοκάντο.

Tα  χτένια, χωρίς υπερβολή κοσμοπολίτικα μαλάκια αφού στην πράξη ζούνε σ' όλους τους ωκεανούς και γαστρονομικά θεωρούνται vip στην κατηγορία τους, αναμφίβολλα σημαντικότερα γευστικά των στρειδιών, μυδιών και λοιπών οστρακοειδών, ακόμη και του περιβόητου αστακού. Τρώγονται από τότε που ο άνθρωπος κατάλαβε ότι πεινάει και από πολύ-πολύ παλιά θεωρούνται εξαιρετική λιχουδιά. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως η γεύση τους είναι καλύτερη την άνοιξη που αναπαράγονται, ο Άνθιμος τα δίνει ως συστατικό ενός πιάτου που μοιάζει με σουφλέ, ο Ξενοκράτης μιλάει για τις ιδιότητες των μεσογειακών (Food in the Ancient World from A to Z, Andrew Dalby, Routledge, 2003) και ο Απίκιος…

Review Overview

User Rating: 3.93 ( 4 votes)
0

About pandespani

3 comments

  1. κωστας

    εδειχνε ωραια η σαλτσα αλλα σαν γευσει,,,τιποτα το ιδιαιτερο,,,,,,

    • Τι δεν σας άρεσε? Η σάλτσα δεν πρέπει να καπελώνει τα φρέσκα χτένια, αλλά να βγαίνει ελαφρώς γλυκόξινη, αρωματική και λίγο πικάντικη. Θέλει επίσης, σωστή ισορροπία στο αλάτι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*