:-)
elen

σπαλομπριζόλας άπαντα: μέρος Δ’ – ψήσιμο στα κάρβουνα

 

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Στη Μπαρμπεκιούπολη τα Σαββατοκύριακα μέσα από κήπους, ακάλυπτους και βεράντες βγαίνουν καπνοί και μυρωδιές που θυμίζουν εμπόλεμη ζώνη. Οι μάχες μεταξύ ανθρώπων και κρεάτων καταλήγουν μεν σχεδόν πάντα σε αδιαμφισβήτητη νίκη των πρώτων, αλλά οι πολεμικοί ανταποκριτές του pandespani μας αποκάλυψαν ότι συχνά το αθώο θύμα είναι η γεύση που βγαίνει κατώτερη των προσδοκιών, σχόλιο που βεβαίως αποκρύπτεται από τον ψήστη. 
 Mετά από τρία άρθρα που κάλυψαν την επιλογή του κρέατος και δη της ευγενούς και αγέρωχης σπαλομπριζόλας, το σίτεμα και την διατήρησή της και την ετοιμασία της θράκας, είναι καιρός να σταθούμε ενώπιον της ψησταριάς που καίει με την σπαλομπριζόλα μας έτοιμη. Στο τέταρτο κεφάλαιο λοιπόν, θα παίξουμε τον προαιώνιο ρόλο για τον οποίον ήμασταν ταγμένοι θαρρείς απ’ τη φύση μας: αυτόν του “ερασιτέχνη ψήστη” που σαν-βουάρ κερδίζει τον μάγειρα που ιδρώνει στα ενδότερα. Γιατί ο ψήστης έχει το αβαντάζ να υποβάλλει επί μακρόν τους καλεσμένους του στη διαδικασία της προσμονής, ερεθίζοντας τα βαθύτερα ένστικτα του κρεατοφάγου μέσα απ’ τη μεθυστική τσίκνα που πλανάται στην ατμόσφαιρα. Προκειμένου όμως αυτή η προσμονή να ικανοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο όταν η σπαλομπριζόλα σερβιριστεί στο πιάτο, προτείνουμε να μελετήσετε τα παρακάτω μυστικά (τα S.O.S. που λέγαμε), τα οποία έχουν βγει από ειδικούς στο θέμα, από προσωπικούς πειραματισμούς, μελέτη και ψάξιμο, ώστε να πάρετε άριστα απ’ όλους, όση εμπειρία κι αν διαθέτετε ή όχι στο σπορ αυτό.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΨΗΣΙΜΟ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ

#1: Βγάζουμε το κρέας απ’ το ψυγείο 2 ώρες πρινσπαλομπριζόλας άπαντα Δ'

Γιατί; Ο κύριος λόγος είναι ότι η εσωτερική θερμοκρασία στο κέντρο του κρέατος όντας στο ψυγείο είναι περίπου 2°-4° C. Αν το βάλουμε έτσι πάνω στη σχάρα, το εσωτερικό του θα χρειαστεί ίσως και διπλάσιο χρόνο από τον κανονικό για να ψηθεί (ακόμη κι αν το θέλουμε rare, πόσο μάλλον well done). Αυτό σημαίνει πως προκειμένου να ψηθεί όσο θέλουμε το εσωτερικό του, θα παραψηθεί ή και θα καεί εξωτερικά, οπότε θα σκληρύνει σε κάθε περίπτωση και κυρίως θα μαυρίσει δημιουργώντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις που επηρεάζουν τόσο τη γεύση όσο και την υγεία. Μόνον όταν είναι ενιαία η θερμοκρασία του ψήνεται σωστά και μπορούμε να έχουμε πλήρη έλεγχο.

Ένας δεύτερος  λόγος είναι ότι το κρέας χρειάζεται χρόνο να ‘ισορροπήσει’ στον αέρα, ειδικά όταν το έχουμε στο ψυγείο σε vacuum (ή σε κλειστό σκεύος ή σακούλα που δεν ενδείκνυται όπως έχουμε ήδη πει σε προηγούμενο άρθρο). Συνήθως, μόλις το βγάζουμε απ’ το ψυγείο και τη συσκευασία του, είναι χλωμό, κάποιες φορές δε μπορεί να μυρίζει κάπως βαριά. Αυτό δεν σημαίνει ότι «χάλασε» γιατί θα παρατηρήσετε ότι μετά από μισή ώρα εκτεθειμένο στον αέρα, το χρώμα του ζωντανεύει και η ‘βαριά’ μυρωδιά εξαφανίζεται.

#2: Στεγνώνουμε το κρέας  με χάρτινη πετσέτα

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Γιατί; Tα υγρά, αίματα ή υγρασία, εμποδίζουν την θερμοκρασία κατά την άμεση επαφή του με την καυτή επιφάνεια της σχάρας στα πρώτα λεπτά του ψησίματος. Το πρόβλημα σ’ αυτή την περίπτωση είναι ότι πρώτα “βράζει” το υγρό πριν αρχίσει να ψήνεται το κρέας. Στο ψήσιμο με σχάρα στα κάρβουνα η διαφορά δεν γίνεται τόσο αισθητή μια και η θερμοκρασία του άμεσου περιβάλλοντος είναι τόσο υψηλή που το θέμα ξεπερνιέται, αλλά στο τηγάνι ή στην πλάκα αυτό παίζει πολύ πιο σημαντικό ρόλο.
Συμπληρωματικά πάντως, το στέγνωμα λειτουργεί και ως ο ενδεδειγμένος τρόπος για καθάρισμα της επιφάνειας του κρέατος από υγρά που έχουν συχνά δυσάρεστη μυρωδιά.
Ο κανόνας ισχύει πολύ περισσότερο στη περίπτωση που έχετε μαρινάρει το κρέας, οπότε η επιφάνειά του πρέπει να απαλλαγεί εντελώς από περιττά λιπαρά και υγρά.

#3: Δεν αλατίζουμε πριν ψήσουμε το κρέας, αλλά μετά

Γιατί; Γιατί το αλάτι εντείνει την αφύγρανση. Οι κρύσταλλοι του αλατιού πάνω στην επιφάνεια του κρέατος υπό την επήρεια υψηλής θερμοκρασίας προκαλούν, λόγω όσμωσης, μεγαλύτερη απ’ την κανονική απώλεια υγρών από το εσωτερικό του. Ο μόνος απ’ τους έγκυρους σεφ που αλατίζει πριν ψήσει είναι ο Heston Blumenthal, γεγονός που αποδίδω μάλλον στην ιδιαίτερη αγάπη του για το αλάτι που του επιτρέπει να θυσιάσει λίγους χυμούς βάζοντάς το στην αρχή. Πάντως το αλάτισμα στο τέλος πετυχαίνει εφάμιλλο αν όχι καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα, επιτρέποντας στον καθένα να ρυθμίσει τη γεύση μετά, όπως του πηγαίνει.

#4: Δεν βάζουμε λάδι στο κρέας πριν το ψήσουμε, αλλά μετά

Γιατί; Πρώτα γιατί δεν υπάρχει κανένας μαγειρικός ή τεχνικός λόγος που να το δικαιολογεί. Γευστικά δεν μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα. Το μόνο που θα πετύχει το ελαιόλαδο πάνω από τα αναμένα κάρβουνα είναι να ‘τρέχει’ την ώρα που καίνε, ανάβοντας και φλόγες που με τη σειρά μας θα τρέχουμε να σβήσουμε. Επίσης το κρέας πάνω από ζωντανή φωτιά δεν χρειάζεται ελαιόλαδο για να μην κολλήσει στη σχάρα εφόσον το έχετε στεγνώσει προηγουμένως. Αν κάπου κολλήσει, θα ξεκολλήσει μόνο του στη πορεία, καθώς δημιουργείται η εξωτερική σκληρή επιφάνεια.

#5: Ψήνουμε το κρέας σε δυνατή θράκα & το γυρίζουμε ανά 2 λεπτά

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Γιατί; Σχεδόν όλη η νοστιμιά στο ψημένο κρέας προέρχεται από την επιφάνειά του που “μαυρίζει” στο ψήσιμο (browning). Αυτή είναι μια διαδικασία που την περιέγραψε για πρώτη φορά το 1913 ο Γάλλος χημικός Louis Camille Maillard (1878-1936) στη διδακτορική διατριβή του και είναι πλέον διάσημη στον χώρο της γαστρονομίας με το όνομα “αντιδράσεις Μαγιάρντ” (Maillard reaction) ως η χημική αντίδραση που εντείνει την γεύση. Τα αμινοξέα και τα ανάγοντα σάκχαρα (reducing sugars) στην επιφάνεια του κρέατος υπό τις υψηλές θερμοκρασίες ξεκινάνε αλυσιδωτές αντιδράσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργούν έως και 600 νέους τύπους μορίων. Έτσι, αφενός αλλάζουν το χρώμα σε διάφορες αποχρώσεις της καραμέλας, του καφέ και του μαύρου και αφετέρου δημιουργούν τις υπέροχες κρεάτινες γεύσεις και τα αρώματα που αναζητάμε. Καλό είναι να ξέρουμε ότι σε θερμοκρασίες πάνω από 180ºC αρχίζουν και δημιουργούνται κάποιες τοξικές συνθέσεις, γι΄ αυτό και δεν πρέπει να αφήνουμε το κρέας να καεί αντί να ψηθεί. Από τη φύση των αντιδράσεων αυτών είναι προφανές πως όσο καλύτερα σιτεμένο είναι το κρέας μας -και άρα έχει δημιουργήσει περισσότερα αμινοξέα- τόσο αυτό θα φανεί στην νοστιμιά του μετά το ψήσιμο.
Υπόψη ότι ο μύθος του «θωρακίσματος» του κρέατος προκειμένου να μείνουν οι χυμοί μέσα δεν ισχύει, αν και ως έκφραση χρησιμοποιείται και από σεφ που θα έπρεπε να το ξέρουν. Αυτό που ονομάζουμε «θωράκισμα» έχει να κάνει αποκλειστικά με τη νοστιμιά. Οι χυμοί μένουν μέσα στο κρέας μόνο αν ακολουθήσουμε το μυστικό #8, δηλαδή την ανάπαυσή του μετά το ψήσιμο.
Γυρνάμε το κρέας ανά 2λεπτο με λαβίδα ή με την σχάρα (δεν το τρυπάμε ποτέ με πιρούνι για να μην χάνουμε χυμούς) ώστε να μπορούμε να έχουμε έλεγχο του πώς ψήνεται ανάλογα με το πως θέλουμε να το φάμε. Μετά τα δύο πρώτα γυρίσματα και ανάλογα με τη θράκα μας, αρχίζουμε να έχουμε τον νου μας για το πότε θα το βγάλουμε. Αν η θράκα είναι πολύ δυνατή, γυρνάμε το κρέας πιο συχνά.

#6: Ο μόνος σίγουρος τρόπος για ακριβές ψήσιμο είναι το θερμόμετρο κρέατος

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Γιατί; Στο ψήσιμο στα κάρβουνα, οι τρεις βασικοί παράγοντες που θα καθορίσουν σε πόσο χρόνο θα έχει ψηθεί κάθε κομμάτι όπως πρέπει, είναι η θερμοκρασία της θράκας, η απόσταση απ’ τη σχάρα, η φύση και το πάχος του κομματιού. Όμως αυτοί είναι τόσο διαφορετικοί ανά περίπτωση, που στα ίδια λεπτά ο ίδιος ψήστης σε δυο διαφορετικές ψησταριές δεν θα πετύχει στον ίδιο χρόνο ταυτόσημο αποτέλεσμα. Υπάρχει μόνον ένας ασφαλής τρόπος να έχει κανείς πάντα πλήρη έλεγχο του πως βγαίνει το κρέας του και αυτός είναι η εσωτερική θερμοκρασία του, στο παχύτερο σημείο που εντέλει καθορίζει τον “βαθμό ψησίματος” της μπριζόλας. 
Γι’ αυτό και θεωρώ απαραίτητη την ευτελή επένδυση σε ένα θερμόμετρο κρέατος που διασφαλίζει 100% επιτυχία στο ψήσιμο. Το θερμόμετρο δε είναι και κλασική αντρική γκατζετιά, οπότε θα έχετε και θέμα συζήτησης περί “επιστημονικού ψησίματος”.
Οι σωστές θερμοκρασίες έχουν ένα μικρό περιθώριο ανά διαβάθμιση και αναφέρονται σε μέτρηση στο κέντρο του κομματιού, στο παχύτερο σημείο:

ψήσιμο κρέατος θερμοκρασίες

Η σπαλομπριζόλα συνιστάται να βγει από medium rare έως medium, ενώ για άλλες κοπές κλασικής μπριζόλας όπως κόντρα και φιλέτα, το ιδανικό γαστρονομικά είναι από rare ως medium rare, αν και  τελικά στην πράξη μετράνε βεβαίως τα γούστα του καθενός. Για όσους επιμένουν στο well done, συμβουλή: μην υπερβαίνετε ποτέ τους 70ºC εσωτερικής θερμοκρασίας, γιατί πραγματικά καταστρέφετε το κρέας.

#7: Ό,τι έρχεται σε επαφή με το ωμό κρέας δεν ακουμπάει το ψημένο

Γιατί; Για αποφυγή τροφικών δηλητηριάσεων. Το μικρόβιο της σαλμονέλας που δεν γίνεται αντιληπτό (οπτικά ή λόγω οσμής), αν έχει προσβάλει κάποιο κομμάτι κρέατος, μεταφέρεται εύκολα από το ωμό στο μαγειρεμένο με τα σκεύη και τα χέρια. Αν και το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στο κοτόπουλο (στο κόκκινο κρέας είναι σχετικά σπάνιο), ο κανόνας αυτός πρέπει να τηρείται. Με το ψήσιμο, το μικρόβιο καταστρέφεται και δεν προσβάλλει τον οργανισμό. Γι’ αυτό όποιο σκεύος ή εργαλείο ή επιφάνεια εργασίας ήρθε σε επαφή με ωμό κρέας θα πρέπει να πλυθεί σχολαστικά με ζεστό νερό (ιδανικά στο πλυντήριο πιάτων). Το ίδιο ισχύει και για τα χέρια (χωρίς το μέρος για το πλυντήριο :-Ρ).

#8: Αφήνουμε το κρέας να ξεκουραστεί 5-8 λεπτά πριν το κόψουμε

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Γιατί; Αν σερβίρετε το μοσχαρίσιο κρέας με το που βγήκε απ’ τα κάρβουνα θα είναι καταρχήν πιο σκληρό, θα χάσει αμέσως πολλά υγρά στο κόψιμο και στο στόμα θα είναι στεγνό. Αν το αφήσετε τουλάχιστον 5-8 λεπτά σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο, οι χυμοί του θα παραμείνουν στους ιστούς και έτσι θα είναι ζουμερό, εύγευστο και μαλακό. Στην περίπτωση που έχετε να ψήσετε μπριζόλες σε 2 δόσεις, βάλτε την πρώτη ψημένη δόση (με αλουμινόχαρτο) στο φούρνο σε θερμοκρασία 50ºC και αφήστε την εκεί μέχρι να βγει και να ξεκουραστεί και η δεύτερη δόση. Από τα μυστικά που δεν είναι ευρύτερα γνωστά, αλλά που κάνουν μεγάλη διαφορά στην τελική γεύση και στην όποια σκληρότητα. Για του λόγου το αληθές δείτε και το video του Heston Blumenthal που δείχνει ένα πείραμα ανάμεσα σε δύο κομμάτια κρέατος ψημένα ακριβώς το ίδιο, αλλά με διαφορετικό χρόνο ανάπαυσης.

#9: Το κρέας κόβεται σε κάθετη φορά προς τις ίνες του

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Γιατί; Πολλά κομμάτια κρέατος όπως η περιφέρεια και το ‘κορδόνι’ της σπαλομπριζόλας ή το κόντρα της μπριζόλας έχουν έντονες και εξωτερικά ορατές τις μυικές ίνες, οι οποίες έχουν μια συγκεκριμένη στοίχιση. Για να είναι μαλακιά η κάθε μπουκιά πρέπει να τις κόβουμε κάθετα στη φορά των ινών, δηλαδή να τις σπάμε, αντί να αφήσουμε αυτόν το ρόλο στα δόντια μας.

#10: Δεν χρειάζεστε παρά αλάτι, πιπέρι, μυρωδικά & ελαιόλαδο

σπαλομπριζόλας άπαντα Δ'Γιατί; Αν ακολουθήσετε όσα είπαμε στα μέχρι τώρα άρθρα περί κρέατος, το γευστικό του επίπεδο θα είναι τέτοιο που από μόνο του θα πρωταγωνιστεί. Η μονοσήμαντη γεύση της απλότητας δεν έχει ανάγκη τίποτ’ άλλο για να κλέψει την παράσταση.

Με αυτά τα μυστικά ο κάθε ερασιτέχνης ψήστης μπορεί να πετύχει τέλεια επαγγελματικά αποτελέσματα στο μοσχαρίσο κρέας που είναι και το πλέον απαιτητικό στο ψήσιμο. Ιεραρχώντας τα σημαντικότερα, τα #1, #5, #6  & #8 είναι αυτά που κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά στο αποτέλεσμα. Τί γίνεται όμως σε καθημερινή βάση, όταν βαριόμαστε ν’ ανάψουμε κάρβουνα ή αν δεν έχουμε ψησταριά (Ω! τι ντροπή για κάποιον νεοέλληνα!!!); Πώς θα πετύχουμε το ίδιο αποτέλεσμα στην κουζίνα μας; Πως θα ψήσουμε μια μπριζόλα ή σπαλομπριζόλα στο μάτι; 
Αυτό το θέμα θα μας απασχολήσει στο επόμενο άρθρο και μπορώ να σας υποσχεθώ ότι το γευστικό αποτέλεσμα στο τηγάνι σας θα είναι εφάμιλλο της ψησταριάς.

Print Friendly, PDF & Email
Στη Μπαρμπεκιούπολη τα Σαββατοκύριακα μέσα από κήπους, ακάλυπτους και βεράντες βγαίνουν καπνοί και μυρωδιές που θυμίζουν εμπόλεμη ζώνη. Οι μάχες μεταξύ ανθρώπων και κρεάτων καταλήγουν μεν σχεδόν πάντα σε αδιαμφισβήτητη νίκη των πρώτων, αλλά οι πολεμικοί ανταποκριτές του pandespani μας αποκάλυψαν ότι συχνά το αθώο θύμα είναι η γεύση που βγαίνει κατώτερη των προσδοκιών, σχόλιο που βεβαίως αποκρύπτεται από τον ψήστη. 
 Mετά από τρία άρθρα που κάλυψαν την επιλογή του κρέατος και δη της ευγενούς και αγέρωχης σπαλομπριζόλας, το σίτεμα και την διατήρησή της και την ετοιμασία της θράκας, είναι καιρός να σταθούμε ενώπιον της ψησταριάς που καίει με…

Επισκόπηση Κριτικής

Κριτική χρηστών: 4.68 ( 3 ψήφοι)
0

by greekadman

8 Σχόλια

  1. γέμισε σίελο το πληκτρολόγιο…

  2. Σε σχέση με το tip #5, εγώ που χρησιμοποιώ ψησταριά γκαζιού, η πρόταση που διαβάζω παντού είναι να γυρίσεις μόνο μια φορά και να κρατάς κλειστό το καπάκι όσο το δυνατόν περισσότερο καθώς: 1.λειτουργεί και σαν φούρνος αέρα (τουλάχιστόν αυτές της weber) και 2.πιάνει μεγαλύτερες θερμοκρασίες. Ισχύει αυτό ή καλύτερα να την γυρνάω ανα 2 λεπτά;

    • Αυτά που λέτε ισχύουν, το καπάκι κάνει ψηστιέρα και φούρνο 2 σε 1. Το ερώτημα είναι σε ποιά ψησίματα είναι καλύτερη η λύση του κλειστού καπακιού απ΄του ανοιχτού με το συχνό γύρισμα.
      Η γνώμη μου είναι ότι στο μοσχάρι και ειδκά για όσους θέλουν να βγάλουν rare ή medium rare ψήσιμο είναι καλύτερα με ανοιχτό και θερμόμετρο (κάτι που είναι πολύ πιο δύσκολο με κλειστό καπάκι) γιατί η διαδικασία ψησίματος θα πάρει από 6-10 λεπτά περίπου, άρα απαιτείται ακρίβεια. Εφόσον λοιπόν η επιδίωξη σε βοδινό και μοσχαρίσο είναι η ανομοιογένεια στο ψήσιμο εξωτερικά με εσωτερικά, θεωρώ πώς βολέυει χωρίς καπάκι. Όμως σε άλλα κομμάτια του μοσχαριού πιο λιπαρά, όπως ο σιδηρόδρομος ή η πικάνια, όπως και σε χοιρινη παντσέτα, παϊδάκι αρνί και κοτόπουλο με πέτσα (μπούτι και φτερούγα ειδικά) η επιδίωξη είναι η θερμοκρασία (ψήσιμο) έξω και μέσα να μην έχει σημαντική διακύμανση, δηλαδή να ψηθούν ενιαία. Εκεί λοιπόν όπου μιλάμε και για μεγαλύτερους χρόνους ψησίματος και θεωρητικά χαμηλώτερες θερμοκρασίες (low temperature cooking), το καπάκι προσφέρει σαφές πλεονέκτημα. Άρα η επιλογή με ή χωρίς καπάκι έχει να κάνει κυρίως με το πόσο ενιαίο είναι το ψήσιμο που θέλουμε στο κάθε κομμάτι.

  3. Εγώ πάντα αλατίζω πριν. Εξάγει υδατοδιαλυτές πρωτεΐνες στην επιφάνεια που βοηθάνε το Maillard reaction (καλύτερο μαύρισμα). Μισή/μία ώρα πριν το ψήσιμο ρίχνεις χοντρό αλάτι. Αν είναι σωστό το κρέας χάνει ελάχιστα ζουμιά και προσωπικά είμαι φαν της επιφάνειας, εκεί είναι η γεύση!

    • Στέφανε σε ακούω, γνωρίζοντας ότι είσαι ιδιαίτερα έμπειρος και μελετημένος στο θέμα. Έχω διαβάσει τρείς διαφορετικές σοβαρές απόψεις που λένε 1. όχι αλάτι πριν (οι περισσότεροι με διαφορά), 2. ναι αλλά αμέσως πριν το ψήσιμο, και 3. ναι, αλλά μισή/μια ώρα πριν(η δικιά σου). Άρα στο θέμα «αλάτισμα πριν» δεν δείχνει να υπάρχει η μία απόλυτη αλήθεια, πράγμα που το καταλαβαίνω.
      Υποστηρίζω την άποψη «όχι αλάτι πριν» κυρίως γιατί είναι η πιο safe, επιτρέποντας στον καθένα να αλατίσει το κρέας του όπως αυτός θέλει στο πιάτο του. Μάλιστα επειδή δεν υπάρχει εύκολα «μέτρο» σε όσους αρέσκονται στο ψήσιμο, έχω φάει τόσες φορές «λύσσα» μπριζόλες που έχω απηυδήσει. Καθώς δε γενικά προσέχω στο αλάτι για λόγους υγείας, θεωρώ πως πολύς κόσμος έχει εθιστεί τόσο πολύ στην «εύκολη γευστική ικανοποίηση» που αυτό προσφέρει, ώστε να καπελώνει εκ συστήματος υπέροχες πολύπλοκες ή λεπτές γεύσεις με υπερβολικό αλάτι. Πάντως από τα 10 μυστικά, είναι από τα «λιγότερο critical» στο τελικό αποτέλεσμα.

  4. Τάκης Τετόρος

    πολύ καλό.
    Εγώ ψήνω σε ψησταριά με αέριο
    Όσον αφορά το ψήσιμο της μοσχαρίσιας μπριζόλας μετά από πολλές προσπάθειες κατέληξα στο ψήσιμο με κλειστό καπάκι (κάνω χρήση και του θερμόμετρου)
    Σχετικά με το αλάτισμα μετά από μελέτη από τα links:
    http://www.steamykitchen.com/163-how-to-turn-cheap-choice-steaks-into-gucci-prime-steaks.html
    http://www.livestrong.com/article/431735-how-to-marinate-a-steak-in-kosher-salt/
    και δοκιμές το αποτελέσματα και οι κριτικές ήταν πάρα πολύ καλές.

  5. Τα σάλια μου τρέχουν!
    Το ψήσιμο της μοσχαρίσιας μπριζόλας «πονά’ πάντα δεν ξέρω αν φταίει ο τρόπος ή η ποιότητα του κρέατος και χωρίς αλάτι κατά το ψήσιμο.
    Πάντως και σε μαγαζί ποτέ δεν έχω πετύχει μαλακιά μπριζόλα.
    Υπέροχες οι οδηγίες σου ελπίζω την επόμενη φορά να τις πετύχω.

    • Πέρα από την μπριζόλα που συνήθως δεν είναι σιτεμένη φταίνε κυρίως το ότι δεν είναι σε θερμοκρασία δωματίου πριν το ψήσιμο, το οτι παραψήνεται και το ότι δεν την αφήνουμε να ξεκουραστεί μετά. Στο τηγάνι φταίει και η μεσαία φωτιά. Αυτά είναι τα πιο βασικά λάθη που κάνουν τη διαφορά. Τώρα όμως ξέρετε… Καλή όρεξη!

Σχολιαστε

Το email σας δεν θα φαίνεται. Τα απαιτούμενα πεδία είναι μαρκαρισμένα *

*