Happy fall
elen

μοσχαράκι κοκκινιστό: πολύ ωραίο για αυτονόητο

 

μοσχαράκι κοκκινιστόΔιάλειμμα στην απουσία και νάμαι. Κι όχι, δεν έκανα γευστική απεργία αυτές τις μέρες ούτε είχα καθημερινές γενικές συνελεύσεις παρέα με τους ρυθμιστές των μέσων μεταφοράς, αν και -μεταξύ μας- πολύ θα τόθελα να δω εκ του σύνεγγυς πόσο σκέφτονται όλοι αυτοί που διαρκώς συσκέπτονται. Κάποιες φορές θέματα που με πρόθεση (κι ας ισχυρίζεσαι το αντίθετο) αναβάλεις, σου επιβάλλουν την προτεραιότητά τους δικτατορικά, οπότε η λύση είναι αναγκαστική και διόλου η προσωπική σου διάθεση μετράει.
Το καλό σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι η συσπείρωση του στενού περιβάλλοντος επειδή χρειάζεται μια έξτρα προσπάθεια για να διατηρηθεί η υπάρχουσα σταθερότητα, ακριβώς δηλαδή το αντίθετο από αυτό που βιώνουμε κάθε μέρα σαν πολίτες αυτής της χώρας. Επιπλέον δε, επίσης σε αντίθεση με τα ελλείμματα και τις κάθε είδους δημοσιονομικές μαύρες τρύπες, υπάρχει τελικά bonus, ναι καλά το είπα, γιατί πώς αλλιώς να δεις το θέμα όταν γυρίζεις σπίτι, όλα είναι στη θέση τους και υπάρχει ωραιότατο και δη σερβιρισμένο φαγητό.

Μια από αυτές τις μέρες με την κούραση στο κόκκινο, ο αέρας τόχε σκάσει απ’ την κουζίνα, κάποια παραζαλισμένα του μόρια έκοβαν βόλτες στο χώρο κάνοντας το σπίτι να μυρίζει κανέλα και μπαχάρι, στο τραπέζι πλάι σ’ ένα ποτήρι merlot καθόταν άκρως ελκυστικό το μοσχαράκι κοκκινιστό, σκηνοθετημένη έκπληξη σκέφτηκα πρώτα, τί ωραία που υπήρχε κάτι να με περιμένει, κι έπειτα κατάλαβα πως ήταν περισσότερο από ‘κάτι’, το ‘κάτι’ έχει μια τσιγκούνικη διάσταση συναισθήματος στο όριο της υποτίμησης της πραγματικότητας. Καιρό είχα να δοκιμάσω την νοστιμιά του, απασχολημένη με τις απανταχού μαγειρικές περιπέτειες και καθώς το απολάμβανα έτοιμο, είχα την ευκαιρία να αξιολογήσω εκ νέου την δεμένη γευστική του χάρη. Είπα λοιπόν, να ξαναγίνει το κοκκινιστό εγχείρημα και γράφω σήμερα γι’ αυτό, όχι γιατί πρόκειται για μια σπάνια συνταγή παρότι εξαιρετικά νόστιμη, αλλά γιατί αξίζει τελικά να μην προσπερνάμε όσα ωραία έχουμε ή μας προσφέρονται με αγάπη, θεωρώντας τα απλώς δεδομένα και αυτονόητα.

μοσχαράκι κοκκινιστό

Προετοιμασία: 10 λεπτά και σχεδόν 2 ώρες το μαγείρεμα, όπου ασχολείστε μαζί του περίπου το ένα τέταρτο. Είναι σημαντικό α) το κρέας να είναι εντελώς στεγνό, β) να μαγειρευτεί σε εξαιρετικά χαμηλή φωτιά. Εύκολη συνταγή. Aν δεν μπείτε στον πειρασμό να υπερβάλετε στο λάδι (πραγματικά δεν το χρειάζεται), το πιάτο θα είναι και σχετικά λάιτ.

Υλικά (για 4-5 άτομα)
1,5 κιλό μοσχαρίσια σπάλα (ή ποντίκι, αν σας αρέσει το ζελέ που έχει το συγκεκριμένο μέρος) κομμένο σε κομμάτια 5 εκατ. περίπου
2 μεσαία κρεμμύδια ψιλοκομμένα
3 κ.σ. ελαιόλαδο
3 φύλλα δάφνης
100 ml κόκκινο κρασί
1 κουτί ψιλοκομμένη ντομάτα (βιολογική κατά προτίμηση, γιατί είναι γλυκιά και δεν θα χρειαστεί ζάχαρη)
1-2 κ.γ. πελτέ ντομάτας
1 ξύλο κανέλα
5-6 κόκκους μπαχάρι
200 ml νερό
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

μοσχαράκι κοκκινιστόΕτοιμάζεται το κρέας: Στεγνώνετε καλά τα κομμάτια σκουπίζοντάς με χαρτί. Δεν πρέπει να έχουν καθόλου υγρά. Σε φαρδιά κατσαρόλα ζεσταίνετε καλά το λάδι και τσιγαρίζετε σε δυνατή φωτιά το κρέας από όλες τις πλευρές για 8-10 λεπτά. Το βγάζετε, βάζετε στην κατσαρόλα το κρεμμύδι και σοτάρετε ανακατεύοντας για 2-3 λεπτά να μαραθεί. Προσθέτετε το κρέας, ανακατεύετε άλλο 1 λεπτό και σβήνετε με το κρασί, αφήνοντάς το να εξατμιστεί τελείως.
Κάνετε τη σάλτσα: Προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά και το νερό και μόλις αρχίσει να βράζει κατεβάζετε τη φωτιά στο ελάχιστο του ελάχιστου, σκεπάζετε και σιγομαγειρεύετε έτσι για 1,5 – 2 ώρες, μέχρι το κρέας να είναι μαλακό. Στη μία ώρα ελέγχετε τη σάλτσα σε αλάτι, πιπέρι και διορθώνετε, αν χρειάζεται.
Σερβίρισμα: Σε πιατέλα ή σε πιάτα (ζεστά ανάλογα με την εποχή) με ρύζι ή πουρέ ή τηγανητές πατάτες. Το μοσχαράκι κοκκινιστό είναι απλώς τέλειο.

Διάλειμμα στην απουσία και νάμαι. Κι όχι, δεν έκανα γευστική απεργία αυτές τις μέρες ούτε είχα καθημερινές γενικές συνελεύσεις παρέα με τους ρυθμιστές των μέσων μεταφοράς, αν και -μεταξύ μας- πολύ θα τόθελα να δω εκ του σύνεγγυς πόσο σκέφτονται όλοι αυτοί που διαρκώς συσκέπτονται. Κάποιες φορές θέματα που με πρόθεση (κι ας ισχυρίζεσαι το αντίθετο) αναβάλεις, σου επιβάλλουν την προτεραιότητά τους δικτατορικά, οπότε η λύση είναι αναγκαστική και διόλου η προσωπική σου διάθεση μετράει. Το καλό σ' αυτές τις περιπτώσεις είναι η συσπείρωση του στενού περιβάλλοντος επειδή χρειάζεται μια έξτρα προσπάθεια για να διατηρηθεί η υπάρχουσα σταθερότητα, ακριβώς δηλαδή…

Review Overview

User Rating: 4.12 ( 23 votes)
0

About pandespani

13 comments

  1. Απίθανο δείχνει!!! Είμαι γραφείο και πεινάω….

  2. Αλλο πράγμα η νοστιμιά του αυτονόητου! Κυριακάτικο μαμαδίστικο φαγητό all time classic!

  3. παιδια καλημέρα οντως τέλειο…αν προσθέσουμε και κύβο??συμφωνείς?

  4. Ωραίο! Να κάνω μια παράκληση και πρόταση μαζί; Συνταγη για κοτόπουλο Μιλανέζα και νουα με λεμονάτη σάλτσα, όπως τα έφτιαχναν οι μαμάδες μας σε τραπέζια….

  5. Ωραίο θα ήταν το μοσχαράκι και στιφάδο.
    Υπάρχει συνταγή κάτι σε στιφάδο?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*