:-)
elen

μοτσαρελάκια και ντοματίνια: the pesto way

 

motsarelakia kai tomatinia: the pesto wayΜοτσαρελάκια και ντοματίνια – backstage: Το ρολόι στο παραπέντε, το δείπνο οργανωμένο πλήρως σε στάδια και χρονικά, η custard για το γλυκό φτιαγμένη, το τραπέζι έτοιμο στρωμένο και με ντεκόρ. Το παντεσπανικό team, σε κέφια και απαρτία, φιλοξενείται συχνά τελευταία στην κουζίνα του Greekadman, η οποία δεν είναι μεγάλη αλλά κατά το ‘όλοι οι καλοί χωράμε’ δημιουργεί τον πιο ευχάριστο παρ’ ολίγο συνωστισμό και σε φάση προετοιμασίας φαγητού, σε κάνει να αισθάνεσαι ότι πρέπει να κινηθείς με την ίδια συντονισμένη ακρίβεια που θα απαιτούσε και μια κουζίνα εστιατορίου. ‘Οπερ, πέραν της αυτονόητης συνέργειας, θα πρέπει να αποφεύγεις τα σκουντήγματα, ειδικά αν κάποιος κρατάει καυτό ταψί ή κουζινομάχαιρο και πρώτιστα να παραμένεις επαρκώς συγκεντρωμένος στο μαγειρικό δρώμενο, ώστε να μην καεί για παράδειγμα η σάλτσα, κι ας σούρχεται να διπλωθείς στα δύο απ’ το γέλιο. Σε τέτοια φάση και με την ικανοποίηση ζωγραφισμένη στα πρόσωπα, όπως λένε και οι σχεδόν εμπνευσμένες αφηγήσεις, πάνω στο cheers των απεριτίβο και την γουλιά που ακολουθεί, το ομαδικό ασυνείδητο αντιλαμβάνεται πως μέσα στη χαρά του και τη φασαριόζικη δημιουργικότητα, ξέχασε το ορεκτικό (ω ναι, συμβαίνει και σ’ εμάς, ουδείς αλάθητος): αυτές οι δύο ή τρεις ή τέσσερις μπουκιές, που κρίνονται εκ των ουκ άνευ για το καλοσώρισμα και παίζουν την εισαγωγή σε οποιοδήποτε (απλό ή σύνθετο) μενού, φτιαγμένο με αγάπη και φροντίδα, δεν είχαν γίνει.
Στο σημείο αυτό, έρχεται το επιβεβαιωτικό μουγγό κοίταγμα (που δείχνει ότι τα λόγια είναι περιττά για να πούμε το ίδιο πράγμα τρεις άνθρωποι, αρκεί η κοινή παραδοχή) και ακολουθεί η γνωστή μοναδική και άκρως πρωτότυπη κίνηση, που λέγεται ‘άνοιγμα του ψυγείου’, την κάνει δε (χωρίς άλλη συνεννόηση) όποιος βρίσκεται πιο κοντά. ‘Ετσι έγινε εν προκειμένω και ταίριαξαν σε χρόνο ρεκόρ, το φρεσκοφτιαγμένο pesto βασιλικού (η ταμπελίτσα γράφει Οκτ. 2012), μερικά ζουμερά ντοματίνια και τα μικρά μπαλάκια της μοτσαρέλας. Το highlight της υπόθεσης, ωστόσο, βρίσκεται στο σπασμένο κουκουνάρι, το οποίο σκεπάζει τις βουτηγμένες στην πράσινη σάλτσα μοτσαρέλες και δίνει αυτό το έξτρα γευστικό κάτι και υφή στην ιδέα.
On stage: η σούπερ απλή συνταγή και το αποτέλεσμα που βλέπετε στις φωτογραφίες. Τη συνταγή για το πέστο βασιλικού δείτε την στο λινκ.

Προετοιμασία: 5 λεπτά όλα μαζί. Μην παραλείψετε το αλάτι στις μοτσαρέλες και πιπέρι, αν θέλετε. Χρειάζεται οπωσδήποτε για να συντονίσει τη γεύση. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4-5 άτομα)
16 ντοματίνια ολόκληρα πλυμένα
16 μοτσαρελάκια
2-2,5 κ.σ. πέστο βασιλικού
2-3 κ.σ. κουκουνάρι
αλάτι, πιπέρι

motsarelakia kai ntomatinia me pesto Παρασκευή: Βάζετε το κουκουνάρι στο μούλτι για μερικά δευτερόλεπτα (περίπου 5) και το ψιλοκόβετε σε κομματάκια αντιληπτά στο μάτι και στο δόντι (όχι σκόνη). Εναλλακτικά (κατά την ‘ήσυχη’ μέθοδο του Greekadman), το χτυπάτε μέσα σε σακούλα, στον πάγκο ή στο γουδί ή ανάμεσα σε 2 φύλλα από διαφανή μεμβράνη. Αδειάζετε το σπασμένο κουκουνάρι σε ένα μπολάκι και σε άλλο βάζετε το pesto βασιλικού.
Περνάτε τις μοτσαρέλες από το πέστο να πασαλειφτούν επαρκώς και τις καρφώνετε μία-μία στην άκρη μιας οδοντογλυφίδας. Τις αλατίζετε και τις περνάτε από το κουκουνάρι, ώστε αυτό να κολλήσει πάνω τους. Τις σπρώχνετε λίγο, καρφώνετε στην άκρη της οδοντογλυφίδας ένα ντοματίνι και τοποθετείτε απευθείας σε ανάλογο πιάτο σερβιρίσματος -βολεύει επίμηκες ή χαμηλό μπολ ώστε να κάθονται τα ξυλάκια όρθια. Επαναλαμβάνετε με τις υπόλοιπες. That’s all!

Μοτσαρελάκια και ντοματίνια - backstage: Το ρολόι στο παραπέντε, το δείπνο οργανωμένο πλήρως σε στάδια και χρονικά, η custard για το γλυκό φτιαγμένη, το τραπέζι έτοιμο στρωμένο και με ντεκόρ. Το παντεσπανικό team, σε κέφια και απαρτία, φιλοξενείται συχνά τελευταία στην κουζίνα του Greekadman, η οποία δεν είναι μεγάλη αλλά κατά το 'όλοι οι καλοί χωράμε' δημιουργεί τον πιο ευχάριστο παρ' ολίγο συνωστισμό και σε φάση προετοιμασίας φαγητού, σε κάνει να αισθάνεσαι ότι πρέπει να κινηθείς με την ίδια συντονισμένη ακρίβεια που θα απαιτούσε και μια κουζίνα εστιατορίου. 'Οπερ, πέραν της αυτονόητης συνέργειας, θα πρέπει να αποφεύγεις τα σκουντήγματα, ειδικά…

Review Overview

User Rating: Be the first one !
0

About pandespani

4 comments

  1. That’s all .. that’s enough !!!

    Τέλεια ιδέα

    Φιλιά

  2. konstantinos

    όλη η γεύση σε αυτή τη συνταγή (όπως και γενικότερα στην caprese) οφείλεται στη μοτσαρέλα η οποία πρέπει να είναι βουβαλίσια. οι άλλες μοτσαρέλες είναι τελείως άγευστες…

    • Είναι σωστή η παρατήρησή σας, ειδικά για τα μοτσαρελίνια που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά. Στη Νάπολη, όπου τα ‘bocconcini’ πρωτοδημιουργήθηκαν, έγιναν με βουβαλίσιο γάλα και υπάρχουν ως τέτοια από μικρούς παραγωγούς. Αλλά ακόμη κι αν είναι μισή-μισή περίπου η περιεκτικότητά τους σε βουβαλίσιο γάλα (και ενισχυμένα με φρέσκια κρέμα στο υπόλοιπο) σήμερα, είναι φτιαγμένα έτσι ώστε η ελαστική σπογγώδης υφή τους να απορροφά αρκετά τα περιφερειακά υλικά, εν προκειμένω το πέστο. Οπότε, λόγω υφής καθαρά και με το 100% αγελαδινό γάλα, σάς διαβεβαιώ πως αντιδρούν καλύτερα από τη νορμάλ μοτσαρέλα. Και με ένα καλό home made pesto το αποτέλεσμα είναι ωραίο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*