Happy fall
elen

Κλειδαρότρυπα…

 

Νομίζω πως το δικαιούστε. Να ξέρετε λίγο παραπάνω για τις «internal» pandespanikές υποθέσεις. Το δικαιολογεί το ίδιο το (ηλεκτρονικό) μέσο, που επιλέγει την αμεσότητα στην επικοινωνία ως χαρακτηριστικό και την αναδεικνύει σε μεγάλο ατού… Άλλωστε εκείνο το έγκλημα με την περιέργεια που σκότωσε τη γάτα συνέβη τα πολύύύύ παλιά χρόνια!

Είμαι μέγας fan της τεχνολογίας, το δηλώνω (αν δεν το έχετε ήδη μαντέψει), με όλα τα συμπαρομαρτούντα της. Και δεν θα ασχοληθώ με το θέμα των (θετικών ή αρνητικών) επιπτώσεων στη ζωή μας και το γνωστό (το καταχωρώ ως ημικλισέ πλέον) ότι η χρήση τις διαφοροποιεί σε στρατόπεδα μεν ή δε. Είναι τουλάχιστον αυτονόητο το ζήτημα ακόμη και για την επιλεκτική χρήση της λογικής που γίνεται από ένα «καλωδιωμένο» 8χρονο, του οποίου τα δακτυλάκια και τα πλήκτρα του υπολογιστή αποτελούν (καταχωρισμένο στο DNA) διπολικό σύστημα -όχι σύνδρομο, από αυτό πάσχουν όλο και συχνότερα τα κόμματα, κυβερνώντα ή μη.

Χάριν της τεχνολογίας λοιπόν, η ζωή μας γίνεται απλούστερη, ενίοτε και λιγότερο δυσκοίλια, ανάλογα πάντα με τον χρήστη (όπως και για τις θερμοκρασίες-χρόνους λέμε ανάλογα με τον φούρνο), με εξαίρεση βεβαίως περιπτώσεις τύπου Focus και Αφροδίτης όπου αποδεικνύεται ότι η λανθάνουσα εγκεφαλική δυσκοιλιότητα του γένους είναι δυνατόν να λάβει διαστάσεις επιδημίας (το πανδημία αρνούμαι ακόμη να το σκεφτώ). Και χάριν της τεχνολογίας άνθρωποι σαν εμένα κι εσάς ανατρέπουν καμιά φορά τον χρόνο και τον χαμένο (είτε βρίσκεται στη δική μου/σας πλευρά του Σουάν είτε όχι), τον κάνουν να χωρέσει όσα καταφέρνουν να γίνονται ακόμη κι όταν οι ίδιες οι ημέρες ή/και βδομάδες κάποτε, εμβολίζονται από τα αριστοτεχνικά δεμένα πλην ασφυκτικά, τύπου κορσέ, προγράμματα. Τέτοιες μέρες, που όλοι ξέρουμε πως είναι, ελαφραίνουν όταν καταφέρεις πριν κοιμηθείς να ξεφορτωθείς ένα μέρος της έντασης, αυτό ακριβώς που δεν μπορείς να το πετάξεις απλώς απ’ το παράθυρο και αυτό ακριβώς που δεν θέλεις για σύντροφο στο διπλανό μαξιλάρι, ακόμη κι αν σε διαβεβαιώσει ότι θα βλέπει εντελώς διαφορετικό δικό του όνειρο.

Οk… Στατιστικά, η top σε χρήση λέξη των sms μου φαίνεται καλή κι εδώ. Κι ας στερείται ελαχίστης λογιότητας. Θα πρέπει να αναδειχθεί σε «σύνδεσμο διαλείμματος και γενικών καθηκόντων» (αν ποτέ κάτι τέτοιο, παντελώς αδόκιμο έβρισκε έδρα στον σύγχρονη γραμματική της (μετ)αλλαγμένης προφορικής έκφρασης).

Tυχαίνει λοιπόν τέτοιες μέρες απρογραμμάτιστες εξαιτίας του υπερβολικού προγραμματισμού να κλείνουν με απρογραμμάτιστο Δ.Σ. Pandespaniκό, που γίνεται (thanks Goddess – Venus γαρ) μέσω Skype, επικοινωνώντας και επιλύοντας ακόμη και τεχνικά θέματα με την οθόνη σε share. ‘Ετσι έγινε και χθες, ώρα κομπιούτερ 10.39 μμ. Στην οθόνη μου δεν βλέπω τον Greekadman αλλά μια σύνθεση από μαύρο και ροζ φλουό, που κουνιέται δεξιά – αριστερά και πάνω – κάτω, αστοχώντας να εντοπιστεί από την κάμερα του υπολογιστή. Την ίδια ώρα, κάποια από τα ροζ (πούπουλα, το αντελήφθην στη συνέχεια) αρχίζουν να ρίχνουν σε αργή πορεία ζικ-ζακ, την χαριτωμένη τους ελαφρότητα.

– Τι είναι αυτό; ρωτάω, προσπαθώντας να εστιάσω στο κινούμενο αρτιστίκ θέμα.

– Μου τα χάρισε η Dita όταν καθάρισε ένα ροζ κοτόπουλο… Λέει ο Greekadman μαζεύοντας τα σκόρπια πούπουλα, ανεβάζοντας τα ρίχτερ στην οθόνη.

– Ήταν πολύ ροζ και πολύ κουνημένο. Βαμένο ως το κόκκαλο, μου φαίνεται…

– Τώρα έχεις γάντια για να καθαρίζεις σκόρδα και κρεμμύδια, μου απαντάει.

(μεσολαβούν γέλια – συζήτηση – αστείο – η μετάφραση του Focus αποστολή με e-mail – κρατική στρατηγική* – τεχνητή νοημοσύνη – συνταγή με turmeric – αύξηση του ΦΠΑ – καπνιστή ρέγγα – τίτλος στα ελληνικά – δενδρολίβανο – twitter – γέλιο – lemon pie …….)

……………………..

– Ωραία… καιρός να μπει καμιά ινδική συνταγή… Σήμερα έκανα στα παιδιά biryani…

Κάπως έτσι αρχίζει ένα Δ.Σ. Pandespanικό… Ψηφιακό ή live, έχει χαρά, πολύ γέλιο, σχόλια, συνταγές, επικαιρότητα, γεύσεις, μπαχαρικά και τοοοοόση καλή διάθεση που όχι μόνον καταφέρνει να κλείσει καλά μια ζόρικη μέρα αλλά περισσεύει για όλους μας. Οπότε τώρα, μάλλον… ξέρετε λίγα για το πως γίνονται κάποια από όσα γίνονται. Ή τουλάχιστον γνωρίζετε ότι γίνονται γιατί μας ξεκουράζουν, μας ευχαριστούν, μας διασκεδάζουν και καμιά φορά υποστηρίζουν το να μην κάνουμε focus στο δάχτυλο της Αφροδίτης και το όποιο τρύπιο κενό αυτό προτίθεται να καλύψει.

Καλή συνέχεια και να περνάτε καλά.

*Αυτό είναι δικό μου μόνιμο θέμα κι ας άπτεται ειδικότητας του Greekadman.

Νομίζω πως το δικαιούστε. Να ξέρετε λίγο παραπάνω για τις "internal" pandespanikές υποθέσεις. Το δικαιολογεί το ίδιο το (ηλεκτρονικό) μέσο, που επιλέγει την αμεσότητα στην επικοινωνία ως χαρακτηριστικό και την αναδεικνύει σε μεγάλο ατού... Άλλωστε εκείνο το έγκλημα με την περιέργεια που σκότωσε τη γάτα συνέβη τα πολύύύύ παλιά χρόνια! Είμαι μέγας fan της τεχνολογίας, το δηλώνω (αν δεν το έχετε ήδη μαντέψει), με όλα τα συμπαρομαρτούντα της. Και δεν θα ασχοληθώ με το θέμα των (θετικών ή αρνητικών) επιπτώσεων στη ζωή μας και το γνωστό (το καταχωρώ ως ημικλισέ πλέον) ότι η χρήση τις διαφοροποιεί σε στρατόπεδα μεν ή…

Review Overview

User Rating: Be the first one !
0

About pandespani

2 comments

  1. camilo de pardale

    pandespani!! eisai foveri!!!
    Tha ithela poli na diavaso ena vivlio sou… me opoiodipote thema….
    Oi analiseis sou mou arkoun!…..

  2. Mια και μπήκαμε στα εσωτερικά μας, να εκφράσω και μια άποψη που υπερβαίνει τη μαγειρική μια και η pandespani αναφέρθηκε στο θέμα FOCUS & Αφροδίτης…
    Πόσοι στ’αλήθεια Έλληνες διάβασαν το άρθρο του περιοδικού ΠΡΙΝ διαμορφώσουν άποψη???? Εγώ το διάβασα χθές βράδυ όπου εμβόλιμα στην skypολογία μας μου το έστειλε η pandespani σε e-mail , όπως ακριβώς αναφέρεται στο post
    Άν πάντως νομίζετε ότι σας ενδιαφέρει το θέμα, σας προτρέπω να διαβάσετε το όλο άρθρο του FOCUS μεταφρασμένο στα Ελληνικά
    Ίσως τότε τα σχόλια που έγραψα στο συγκεκριμένο blog να έχουν κάποιο παραπάνω νόημα…
    Την ουσία την παραθέτω κατωτέρω, έτσι για να έχουμε να λέμε κάτι πιο προσωπικό, χωρίς αλάτια και πιπέρια αυτή τη φορά…

    «Η μισή +… Ελλάδα φρόντισε να αποκτήσει “άποψη” χωρίς να γνωρίζει τα γεγονότα (facts) ως δυστυχώς είθισται σε αυτή τη χώρα, όπου έχουμε μάθει πρώτα να “αντιδρούμε” και μετά να μαθαίνουμε τα περί αυτού για το οποίο “αντιδρούμε”…
    Το βαθύτερο πρόβλημά μας κατα τη γνώμη μου δεν είναι τόσο η άποψη που εκφέρουμε, ούτε ο τόνος στον οποίο την μεταδίδουμε (αυτά είναι συμπτώματα), αλλά ακριβώς το ότι διαμορφώνουμε πεποιθήσεις χωρίς να ξέρουμε σε βάθος τα όποια στοιχεία είναι απαραίτητα προκειμένου να τις διαμορφώσουμε… Κατά συνέπεια δεν είναι δυνατόν ποτέ να έχουμε τα σωστά, ορθολογικά επιχειρήματα για να υπερασπιστούμε την όποια άποψη εκφέρουμε. Κι’ αυτό αποτελεί την απόλυτη προδοσία στην επιστημονική σκέψη που γέννησε αυτός ο τόπος, όπου το συμπέρασμα είναι πάντα αποτέλεσμα ανάλυσης δεδομένων και όχι το αντίστροφο. Σήμερα, δυστυχώς με περισσή επιπολαιότητα και ημιμάθεια, αποφασίζουμε “το συμπέρασμα” και μετά ανατρέχουμε να κάνουμε μια ψυχικά φορτισμένη ανάλυση που μας βολεύει, προκειμένου να το στηρίξουμε… ‘Οταν ίσως καταφέρουμε να το ξεπεράσουμε αυτό, μπορεί να αρχίσουμε να πλησιάζουμε την κληρονομιά σκέψης της οποίας επικαλούμαστε ότι είμαστε απόγονοι!»

    Και σε μαγειρικούς όρους, είναι σαν να κάνουμε τη σάλτσα και μετά να αποφασίζουμε τι θα μαγειρέψουμε, ψάχνοντας εναγωνίως στο ψυγείο…. Η κουλτούρα είναι ενιαία κατ’ εμέ, είτε στη κουζίνα, είτε στη σκέψη, είτε στις σχέσεις μας, είτε στην πολιτική άποψη...

    Λέτε να φτιάξουμε κόμμα «Pandespani Γαστριμαργικό Κίνημα»???? (θα προφέρεται ΠΑ.ΓΑ.ΚΙ.) :-)

    Υπογραφές παρακαλώ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*