ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!
elen

φάρμα Μπράλου (μέρος β’): «Το κάνω γιατί μ’ αρέσει»

 

Φάρμα Μπράλου - Δάμης ΠειθήςΗ ουσία βρίσκεται συχνά πίσω από τις κουΐντες, στα παρασκήνια και σε όσα δεν αποκαλύπτονται αμέσως στο θεατή, γι’ αυτό και είναι μαγικά. Συνέχεια του άρθρου μας περί της σούπερ Φάρμας του Μπράλου (δείτε το α’ μέρος εδώ) και το πρόσωπο πίσω από το εγχείρημα.

Να ξέρεις την ιστορία και τον άνθρωπο πίσω απ’ τα πράγματα που δημιουργεί με μεράκι, είναι εξίσου ενδιαφέρον με το να γνωρίζεις τί είναι αυτό που τρως, από πού προέρχεται και πώς ακριβώς φτάνει στο τραπέζι σου. Και γιατί είναι νόστιμο και θρεπτικό, όταν είναι, αλλά και γιατί μπορεί να είναι μια καλή ή όχι επιλογή.

ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ: «Το κάνω γιατί μ’ αρέσει»
Η σχέση του Δάμη Πειθή με τη ζωή της φάρμας ξεκίνησε στο Λονδίνο, όπου έμενε για 27 χρόνια, ασχολούμενος με shipping και επιχειρήσεις. Αφορμή ήταν το γνωστό στο Ηνωμένο Βασίλειο σπορ του κυνηγιού (πάπιας, φασιανού, πέρδικας κ.ο.κ.). Το κυνήγι λοιπόν, τον έκανε πρώτα-πρώτα να επισκέπτεται συχνά την αγγλική εξοχή και τις φάρμες της: «Μού έκανε καλό η επαφή με την εγγλέζικη φύση», λέει ήρεμα. Μετά, αφήνοντας για τα υπόλοιπα να δράσουν η γοητεία της φύσης και η έλξη που άσκησε πάνω του η ηρεμία του χρόνου που δεν ορίζεται αποκλειστικά από meetings, στρες και αεροπορικά μίλια, τον οδήγησε στην απόφαση να αλλάξει τη ζωή του, να αφήσει το Λονδίνο και να επιστρέψει το 2004 στην Ελλάδα. «Από το 2004 ως το 2009 ζωγράφιζα. Το 2008 αγόρασα κτήματα στο Μπράλο και ξεκίνησα τη φάρμα».
Την πρώτη φορά που βρεθήκαμε, την ώρα που έφευγε, μια Παρασκευή πριν τρεις εβδομάδες στην Αθήνα, είχε πει «τώρα θέλω να φύγω, να πάω στα ζώα μου, στη φάρμα» και μού είχε κάνει εντύπωση. Μαθαίνοντας το στόρι, η απορία γίνεται μεγαλύτερη: Πόση σχέση μπορεί να έχει κάποιος που ασχολείται με το shipping, με την αγροτική ζωή; Ίσως ελάχιστη πριν, μεγάλη όμως, όπως φαίνεται στη συνέχεια. «Είχα δει πολλές φάρμες στην Αγγλία και όσα παρατηρούσα, τα θυμάμαι. Έπειτα, διάβασα και δοκίμασα» μάς λέει. Η εξέλιξη μέσα στα τέσσερα χρόνια δεν είχε καμία βιασύνη για ανάπτυξη. Ούτε τώρα έχει. «Το κάνω γιατί μ’ αρέσει» δηλώνει. Τόσο απλά…
Η παραγωγή είναι αρκετή χωρίς να είναι τεράστια και όλα τα στάδια ελέγχονται για την ποιότητά τους. Ο Δάμης είναι κάθετα αντίθετος σε όλες τις μεταλλαγμένες τροφές που δίνονται κατά κόρον στα ζώα και ειδικά στην –εξαιρετικά διαδεδομένη- φτηνή σόγια που τα κάνει να ‘φουσκώνουν’ γρήγορα για να αποδώσουν περισσότερο κρέας. Το κόστος για να εκτρέφονται σωστά τα ζώα είναι υψηλό. Ωστόσο, αυτό γίνεται από άποψη και γιατί η τροφή του ζώου και το πώς μεγαλώνει μέχρι να σφαχτεί είναι σημαντικά θέματα για το κρέας του. Κάποια στρέμματα προστέθηκαν στη φάρμα και άρχισαν να καλλιεργούνται με σιτάρι, κριθάρι, τριφύλλι κ.λπ. για να προσφέρουν τροφή στα ζώα, τα οποία βόσκουν ελεύθερα.

farma BralouΣτον Καβράκο, καθώς η ομήγυρης επιδίδεται σε παπάρα τηγανητής πατάτας μέσα στους κρόκους των φρεσκότατων αβγών, μού λέει: «Είναι μύθος το πορτοκαλί αβγό»! Δεν καταλαβαίνω ακριβώς -και μάλλον φαίνεται-, αφού δεν γνώριζα τον συγκεκριμένο μύθο. «Να το γράψεις, πιστεύεται ότι ο πορτοκαλί κρόκος δείχνει το καλό αβγό. Αλλά είναι λάθος, γιατί η κότα μπορεί να είναι ταϊσμένη με καροτίνη» διευκρινίζει – σκέφτομαι τα αντιηλιακά και την κόρη μου: μια εποχή έτρωγε πολλά καρότα, οι παλάμες της είχαν πορτοκαλίσει και χρειάστηκε η παιδίατρος για να συνδέσει το χρώμα στα χέρια της με το λαχανικό. Tο λέω.

Πόσα ξέρουμε τελικά για όσα καταναλώνουμε; Και πόσα είμαστε διατεθειμένοι να μάθουμε και να αλλάξουμε; Οι μεγαλύτεροι επιμένουν πως όσα τρώμε σήμερα είναι άνοστα και σίγουρα πολύ διαφορετικά από παλιότερα. Ακόμη κι αν αυτό δεν σκοντάφτει στην άκρατη εξοικείωσή μας με τις γλυκιές γεύσεις και ένα είδος εξάρτησης από αυτές ή στο συναίσθημα που φωλεύει ακούσια στις γευστικές μας εμπειρίες, θα πρέπει να δεχτούμε ότι όσα μάς τρέφουν αναπτύσσονται όλο και πιο γρήγορα. Στην εμπορική εντατική αναπαραγωγή κρέατος, το κοτόπουλο γίνεται σε έξι εβδομάδες περί τα 2 κιλά και εκεί η ζωή του τελειώνει. Την έβδομη αν δεν έχει ήδη μαγειρευτεί, μετατρέπεται σε πρώτη ύλη για κάτι άλλο. Οι νεότεροι ψαχνόμαστε στα ακριβότερα βιολογικά, φυτεύουμε ντομάτες αντί για καμέλιες στα μπαλκόνια και προτιμάμε τα ασχημούτσικα μήλα απ’ τα κλωνοποιημένα. Οι πρώτες ύλες που έρχονται από κάποιο χωριό της ελληνικής επαρχίας απευθείας στο τραπέζι της πόλης δεν είναι άγνωστη πρακτική για πολλούς. Η αναζήτηση του αγνότερου, τάση που βρίσκει αυξανόμενη απήχηση στον θεωρούμενο πολιτισμένο κόσμο έχει δώσει την ευκαιρία να ξεκινήσουν εναλλακτικοί τρόποι παραγωγής, ηπιότεροι και φιλικοί στο καταταλαιπωρημένο μας περιβάλλον. Οι μικρές φάρμες μειώνουν τους κρίκους της αλυσίδας που συνδέει τον παραγωγό με τον καταναλωτή, ολοένα συχνότερα δε, αυτά τα δύο άκρα αποκτούν απευθείας σχέση. Λιγότεροι μεσάζοντες σημαίνει επίσης ότι η ακριβότερη στην πηγή της παραγωγή καλύτερης ποιότητας προϊόντων δεν φτάνει απαραίτητα πολύ (ίσως και καθόλου) ακριβότερη στον καταναλωτή.

Εγχειρήματα τέτοιου είδους γίνονται από ανθρώπους που αγαπάνε αυτό που επιλέγουν να κάνουν και γι’ αυτό το κάνουν συνειδητά καλά και με την ψυχή τους ολόκληρη. Είναι εναλλακτικής αντίληψης οι ίδιοι και επιπλέον, επειδή έχουν δει πολλές πλευρές της ζωής, έχουν τα κότσια να τολμούν τις αλλαγές και τις δοκιμές έξω από την πεπατημένη, όταν μπορούν. «Η ζωγραφική μ’ έσωσε, μ’ έκανε να γίνω καλός άνθρωπος εκτός από ‘κακός’ επιχειρηματίας» λέει ο Δάμης. Αδιόρατος ο αυτοσαρκασμός, σού ξεφεύγει γιατί την ίδια στιγμή κοιτάζει τα ζώα σαν να κοιτάζει τα παιδιά του και μιλάει σε τόνο χαμηλό και τόσο ουδέτερο που μια εντελώς φυσική εσωστρέφεια θα μπορούσε να εκληφθεί οριακά φλεγματική. «’Ο,τι σε κάνει να ασχολείσαι με το συναίσθημα και τα χέρια σου, σε κάνει να βγάλεις αυτό που είσαι, την ψυχή σου. Στις μπίζνες δεν υπάρχει ψυχή» συμπληρώνει και νομίζεις πως οι επιχειρήσεις είναι ένα παλιό θέμα που πια δεν τον αφορά. Αλλά δεν είναι έτσι. Η φάρμα Μπράλου που δείχνει να την αισθάνεται χόμπι είναι επίσης μια επιχείρηση με πολύ μέλλον, αφού κάθε σεζόν κάτι καινούργιο ξεκινάει και προστίθεται στις δραστηριότητες, με την ίδια έγνοια για ποιότητα.

Ο Δάμης μαγειρεύει και οι γνώσεις του ως καλοφαγά αναλυτή μάλλον δεν φαίνονται ευκαταφρόνητες. Αν στα χαρακτηριστικά αυτά προσθέσει κανείς τις εμπειρίες του κοσμοπολίτη, αφού μιλάμε για κάποιον που έχει ταξιδέψει αρκετά για να κουραστεί, καταλαβαίνεις πως στο ψάξιμό του η αγνή πρώτη ύλη είναι μόνον το ξεκίνημα, αφού έτσι κι αλλιώς το είδος της προσδιορίζει καταρχήν την τελική ποιότητα του φαγητού. Η αναζήτηση όμως, εκτείνεται μέχρι την ικανοποίηση του γκουρμέ, κι εδώ μπορεί να υπάρχουν επιλογές για τα όρια αλλά όχι τέλος. Αναπόφευκτα μια τέτοια διάσταση δική του, δεν μπορεί παρά να επηρεάσει και την κατεύθυνση που αφορά στο επιχειρηματικό μέλλον της φάρμας Μπράλου. «Το πόσο αλάτι θα ρίξεις στο φαΐ σου είναι η ψυχή σου τη συγκεκριμένη στιγμή. Αύριο είναι άλλο αλάτι», λέει, περιγράφοντας την αλήθεια που κρίνει το μέγεθος της διαθεσιμότητας και της ανάμιξής μας σε ό,τι ασχολούμαστε. Ή αλλιώς, πόση αγάπη βάζουμε σε ό,τι κάνουμε.
Κοινή η πεποίθηση, προφανώς. Γι’ αυτό και η συνεργασία. Ελπίζουμε δε, πως, στο μέλλον το δικό μας και το δικό σας και όλων, θα υπάρχουν περισσότερα τέτοια εγχειρήματα που να αναβαθμίζουν ουσιαστικά ό,τι μας τρέφει, ξανακάνοντας αυτονόητη την ποιότητα στο φαγητό μας.

farma Bralou: funny momentsΦάρμα Μπράλου – Παραλειπόμενα και λίγα από όσα ακόμη είδαμε και δοκιμάσαμε στην επίσκεψή μας –περισσότερα επιμέρους στις συνταγές που θα ακολουθήσουν.
1. Εκτός από τα ζώα και τα πουλερικά που εκτρέφονται στη φάρμα, καλλιεργούνται επίσης λαχανικά και όσπρια. Πολλά οπωροφόρα δένδρα κι ελιές έχουν φυτευτεί και η παραγωγή της ήδη περιλαμβάνει φρούτα, ελαιόλαδο, αρωματικά και βότανα. Περισσότερα δείτε στο site της εδώ και για ερωτήσεις και όποια επικοινωνία τα τηλέφωνα είναι 6932 201047 και 210 6770743.
2. Τα κρέατα της φάρμας Μπράλου παραγγέλνονται τηλεφωνικά ή μέσω site. H παράδοση γίνεται σπίτι σας, τα κρεατικά παραδίδονται αεροστεγώς συσκευασμένα και η πληρωμή γίνεται με την παραλαβή.
3. Η φάρμα βρίσκεται σε υψόμετρο 650 μέτρων και είναι ωραίος προορισμός για εκδρομή. Ειδικά αν η απόδραση γίνει σε ηλιόλουστη μέρα. Αν το κάνετε, ωστόσο, έχετε υπόψη ότι είναι πολύ πιθανό βραδιάζοντας να συναντήσετε αρκετή ομίχλη, που μειώνει εξαιρετικά την ορατότητα κατά την οδήγηση και απαιτεί αυξημένη προσοχή. Αν το φοβάστε, προτιμήστε να φύγετε νωρίτερα.
4. Εννοείται πως η επίσκεψή μας είχε και ευτράπελα και γέλιο. Μερικά από αυτά φαίνονται στις φωτό, που είναι κανονικές, τραβηγμένες από τον Greekadman που κυριολεκτικά έπιασε κάποιες απίθανες στιγμές! Όχι, δεν είναι photoshop.
5. Αν επίσης σάς δημιουργηθεί η απορία για το αν τρόμαξαν μαζί μας (ή εξαιτίας μας) τα ζώα, η απάντηση τείνει στο ναι. Παρότι, κάτι τέτοιο ασφαλώς δεν ήταν ο στόχος μας.
taverna Kavrakos, Bralos6. Η ταβέρνα Καβράκος μαγειρεύει με κρέατα της φάρμας Μπράλου. Δοκιμάσαμε εκεί από τα χέρια του Κώστα Κοπελιά ωραία σούπα με ψιλοκομμένο μοσχάρι (σαν διασκευή της harrira με κρέας), νεωτερική φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και σάλτσα δυόσμου, εντυπωσιακό μιλφέιγ με πληγούρι και brunoise λαχανικών, μπιφτέκι γεμιστό και συκώτι με θυμάρι (αυτό άτονο και αισθητά περισσότερο ψημένο απ’ όσο χρειαζόταν, ίσως και εκ παραδρομής λόγω της γευστικής προσέγγισης των ντόπιων). Φάγαμε επίσης, ωραιότατες τραγανές τηγανητές πατάτες και μας κέρασαν γιαούρτι (της φάρμας μας!) με μέλι και καρύδια, λικέρ καρύδι και βύσσινο και φρέσκα κατακόκκινα κούμαρα. Όλα τα πιάτα ήταν προσεγμένα, με φρέσκα υλικά και φροντισμένη εμφάνιση. Θα ήθελα ωστόσο καλοπροαίρετα να σημειώσω, πως θα άξιζε να ψαχτούν και να ενταχθούν στο μενού τα τοπικά υλικά, όπως και να υπάρχουν καλομαγειρεμένα και ωραία σερβιρισμένα πιάτα με έμπνευση και απευθείας ανταπόκριση στην τοπική κουζίνα.
Argyriou winery and Despina7. Διανυκτερεύσαμε στον ωραιότατο ξενώνα του οινοπαραγωγού Αργυρίου, στο Πολύδροσο (πρώην Σουβάλα), μισή ώρα απόσταση απ’ τον Μπράλο και μερικά χιλιόμετρα απ’ την Φτερόλακα, απ’ όπου και οι αντίστοιχες φωτό. Εξαιρετική η φιλοξενία, συνδυασμένη με δοκιμή κρασιών του οινοποιείου. Λευκά: ελαφρά φρουτώδης Ερωχός από τις ποικιλίες Ασπρούδι, Μαλαγουζιά και Sauvignon Blanc. Μονοποικιλιακό Sauvignon Blanc, ελαφρά περασμένο σε βαρέλι (για 3μηνο), με ζωντανό άρωμα. Από τα κόκκινα, ωραίο και με χαρακτήρα το Cabernet, με γεμάτο σώμα, χρώμα βαθυκόκκινο και ενδιαφέρουσα μύτη. Ευγενέστατες και φιλικότατες οι οικοδέσποινες, μαμά και κόρη: Γλυκύτατες Φανή και Δέσποινα, σάς ευχαριστούμε!
8. Σουβάλα by (late) night. Φυσικά υπάρχει και αυτή η option. Αν κάνετε την εκδρομή, δεν θα πλήξετε. Ακούσαμε ελληνική μουσική που δεν την ξέραμε και το ξενυχτήσαμε. Συμπέρασμα: πάντα μαθαίνεις!
9. Ερώτηση: θα το ξανακάνουμε? Φυσικά. Άλλωστε δεν σάς τα είπαμε όλα ακόμη για τη φάρμα Μπράλου.

……………

Η ουσία βρίσκεται συχνά πίσω από τις κουΐντες, στα παρασκήνια και σε όσα δεν αποκαλύπτονται αμέσως στο θεατή, γι’ αυτό και είναι μαγικά. Συνέχεια του άρθρου μας περί της σούπερ Φάρμας του Μπράλου (δείτε το α' μέρος εδώ) και το πρόσωπο πίσω από το εγχείρημα. Να ξέρεις την ιστορία και τον άνθρωπο πίσω απ’ τα πράγματα που δημιουργεί με μεράκι, είναι εξίσου ενδιαφέρον με το να γνωρίζεις τί είναι αυτό που τρως, από πού προέρχεται και πώς ακριβώς φτάνει στο τραπέζι σου. Και γιατί είναι νόστιμο και θρεπτικό, όταν είναι, αλλά και γιατί μπορεί να είναι μια καλή ή όχι…

Review Overview

User Rating: 3.85 ( 2 votes)
0

About pandespani

11 comments

  1. μπράβο, πολύ ωραίο θέμα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*