:-)
elen

oσομπούκο αλά Cipriani: Ιταλική φιέστα γκράντε!

 
oσομπούκο αλά Cipriani: Ιταλική φιέστα γκράντε!

oσομπούκο αλά Cipriani

«Πενία τέχνας κατεργάζεται» και στην περίπτωση του οσομπούκο δημιουργεί γευστικά αριστουργήματα. Πάντα είχα έναν θαυμασμό για τα «λαϊκά» πιάτα που με ταπεινά υλικά αλλά πραγματική μαγειρική τέχνη κατάφερναν να συναγωνίζονται τις γεύσεις των ευγενών και αστών, που είχαν την πολυτέλεια να βασίζουν την κουζίνα τους σε ακριβά, ραφινάτα υλικά και σοφιστικέ τεχνικές. Το πιάτο-υπογραφή της μιλανέζικης κουζίνας συγκαταλέγεται στην πρώτη κατηγορία, η εκτέλεση όμως του Cipriani (ιδιοκτήτη του φημισμένου Harry’s Bar της Βενετίας) που παρουσιάζουμε, φλερτάρει με την δεύτερη…

Το οσομπούκο βασίζεται σε ένα «δεύτερο» φτηνό κομμάτι κρέας, τη γάμπα του μοσχαριού – αυτό που λέμε κότσι και το κρέας γύρω του είναι το ποντίκι -,  το οποίο είναι σχετικά σκληρό και γεμάτο ζελέ που είτε πρέπει να βράσει με τις ώρες προκειμένου να μαλακώσει βγάζοντας και τη νοστιμιά του είτε να ακολουθήσει ευφάνταστους τρόπους να μαγειρευτεί… όπως εν προκειμένω. Κομμένο εγκάρσια δημιουργεί αυτή την υπέροχη οπτικά -και γευστικά – σύνθεση σκούρων μυών γύρω από ένα άσπρο κόκκαλο, με μια τρύπα στη μέση, γεμάτη μυελό. Απ’ αυτό άλλωστε πήρε και τ’ όνομά του, osso=κόκκαλο, buco=τρύπα, δηλαδή “κόκκαλο με τρύπα”, τοπικά δε μεταξύ Ιταλών αναφέρεται και ως oss bus.

οσομπούκο: ιστορία και εκδοχές

Το πιάτο εμφανίστηκε στην περιοχή του Μιλάνο, στη Λομβαρδία, με την αρχική συνταγή να βασίζεται στο συγκεκριμένο κόψιμο της μοσχαρίσιας γάμπας, που σιγομαγειρεύεται με λαχανικά και λευκό κρασί, με κανέλα, μπαχάρι και δάφνη και ολοκληρώνεται με «γκρεμολάτα» (μείγμα ψιλοκομμένου σκόρδου, μαϊντανού και φλούδας λεμονιού). Ομολογώ ότι δεν μου κάνουν εντύπωση τόσα μπαχαρικά σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ψυγεία! Από εκείνη την εποχή πάντως, το οσομπούκο σερβιριζόταν παραδοσιακά με ριζότο μιλανέζε, δηλαδή ριζότο με σαφράν, με το οποίο ταιριάζει απόλυτα.

Όταν στα τέλη του 18ου αιώνα η ντομάτα έφτασε στην Ιταλία, δεν άργησε να εμφανιστεί η παραλλαγή του με ντομάτα στη σάλτσα, που δίνοντας πλουσιότερη γεύση κατέληξε να αποτελεί τη σύγχρονη συνταγή αναφοράς. Αυτή η πιο πλούσια γεύση έκανε στη συνέχεια αρκετά εστιατόρια στην Ιταλία να σερβίρουν το οσομπούκο με πολέντα, έναν (χυλωμένο ή μη) πουρέ από καλαμποκάλευρο – με τη λογική ότι αποτελεί ένα αντίστοιχα έντονο και πιο γεμάτο συνοδευτικό (μεταξύ μας, ψηφίζω ριζότο με κλειστά μάτια). Η σύγχρονη συνταγή οσομπούκο με ντομάτα, σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται και χωρίς γκρεμολάτα, αλλά όπως σε κάθε παραδοσιακό πιάτο, οι παραλλαγές είναι πολλές και σε τελική ανάλυση «η καλύτερη» είναι θέμα πειραματισμού και προσωπικής γεύσης.

συνταγή οσομπούκο αλά Cipriani

Η συνταγή του Cipriani που παρουσιάζουμε, τολμώ να πω ότι συγκαταλέγεται στα πιο γευστικά πιάτα που έχω φάει ποτέ. Την πρωτοδοκίμασα στο Harry’s bar προ αμνημονεύτων χρόνων (εξ’ αυτής «λάτρεψα» το οσομπούκο), αλλά είναι σίγουρο ότι ακολουθώντας την πιστά στη δικιά σας κουζίνα, τα αποτελέσματα δεν θα έχουν να ζηλέψουν τίποτα απ’ το πιάτο όπως σερβίρεται στο φημισμένο εστιατόριο… (να μην πω ότι μπορεί να βγει και καλύτερο, ειδικά αν φροντίσετε το κρέας να είναι καλά σιτεμένο, έτσι όπως σας προτείνουμε παρακάτω). Η ουσιαστική γευστική υπεροχή σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη συνταγή οσομπούκο, οφείλεται σε τρία-τέσσερα σημεία, που εκ πείρας αποδεικνύεται ότι δεν είναι απλώς «λεπτομέρειες»:

Τα τρία σημεία-κλειδιά για το τέλειο οσομπούκο

1. Το πρώτο σημείο είναι ότι το οσομπούκο που χρησιμοποιούμε στο pandespani φροντίζουμε να έχει σιτέψει στον χασάπη, για περίπου δύο εβδομάδες (για την διαδικασία σιτέματος διαβάστε εδώ) και κόβεται μια μέρα πριν το μαγείρεμα, απόλυτα ώριμο, νόστιμο και έτοιμο να μαλακώσει χωρίς ταλαιπωρία. Αυτή είναι βεβαίως η ιδανική συνθήκη, πιθανότατα μη εφικτή για πολλούς, αλλά υπογραμμίζεται πως κάνει διακριτή τη διαφορά στο αποτέλεσμα.
2. Δεύτερο σημείο διαφοροποίησης είναι τα μανιτάρια shiitake. Σας εξομολογούμαι ότι την πρώτη φορά που έκανα τη συνταγή, δεν είχα βρεί shiitake και είπα βολικά από μέσα μου “σιγάαααα, μωρέεεεε…” ως κλασικός Ελληνάρας, βάζοντας τα κανονικά απλά μανιτάρια, όντας σίγουρος ότι θα είναι μια χαρά, όπως και ήταν… βγήκε ένα ‘καλό’ οσομπούκο.  Όμως, την επόμενη φορά που χρησιμοποίησα τα shitaake, διαπίστωσα πόσο πολύ είχα χάσει λόγω της μεγάλης διαφοράς στα αρώματα κάθε μπουκιάς, γιατί το οσομπούκο ήταν πλέον αριστουργηματικό. Τα shiitake τα βρίσκει κανείς εύκολα αποξηραμένα στο Θανόπουλο, σε συσκευασία 30 γραμ. Αν τα αφήσετε 10 λεπτά σε ζεστό νερό, έχετε ακριβώς την ποσότητα που απαιτείται για τη συνταγή.
3. Τρίτο στοιχείο που κάνει διαφορά απ’ τα συνηθισμένα οσομπούκο, είναι η πλούσια και διαφορετική γκρεμολάτα με φρέσκα επιθετικά αρώματα, γιατί περιέχει δεντρολίβανο και βασιλικό, πλέον των κλασικών υλικών.

Τέλος, το λιγότερο σημαντικό ίσως, είναι η χρήση κονσέρβας με ολόκληρη αποφλοιωμένη ντομάτα πομοντόρι (νοστιμότερη και λιγότερο όξινη) που την ψιλοκόβουμε εμείς, αντί της έτοιμης ψιλοκομμένης, η οποία είναι πιό όξινη και με φλούδες. Αν χρησιμοποιήσετε βιολογική λύνετε και τα δύο θέματα.

συνταγή οσομπούκο αλά Cipriani

oσομπούκο αλά Cipriani

Προετοιμασία: Υπολογίστε το ξεκίνημα του μαγειρέματος 3 ½ με 4 ώρες συνολικά πριν την ώρα κατανάλωσης (ο χρόνος περιλαμβάνει και το ψιλοκόψιμο των λαχανικών). Eτοιμάστε την γκρεμολάτα στο τελευταίο μισάωρο του μαγειρέματος. Αν το συνοδέψετε με ριζότο, κάντε το στο τελευταίο 20λεπτο. Μέτριας δυσκολίας συνταγή λόγω της σύνθεσης και όχι λόγω απαιτητικών χειρισμών.

Υλικά (για 4-5 άτομα)
1.2 κιλά οσομπούκο σε κομμάτια κομμένα γύρω στα 4-5 εκ. ύψος
3 κλωνάρια σέλερι ψιλοκομμένα
2 μικρά καρότα ψιλοκομμένα
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
110 γραμ. μανιτάρια shiitake (ή 30 γραμ. αποξηραμένα, μουλιασμένα σε ζεστό νερό για 10 λεπτά), ψιλοκομμένα
125 ml λευκό ξηρό κρασί
400 γρ. κονσέρβα ολόκληρα ντοματίνια pommodori, ψιλοκομμένα
½ με 1 lt ζεστό ζωμό κοτόπουλου ή βοδινού
100 ml ελαιόλαδο
αλεύρι
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Για την γκρεμολάτα (gremolada)
1 κ.γ. ξύσμα λεμονιού
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο
2 κ.σ. ψιλοκομμένο μαιντανό
2 κ.γ. ψιλοκομμένο βασιλικό
1 κ.γ. ψιλοκομμένο δεντρολίβανο

Βγάζετε το οσομπούκο απ’ το ψυγείο μισή ώρα πριν αρχίσετε το μαγείρεμα, το σκουπίζετε και το αφήνετε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Δεν κόβετε την μεμβράνη που βρίσκεται γύρω του, μια και θα είναι ο μοναδικός ιστός που θα το συγκρατήσει να μην διαλυθεί σε κομμάτια, όταν μαγειρευτεί.
Διαλέγετε μια μεγάλη κατσαρόλα (μαντεμένια κατά προτίμηση) που ιδανικά να χωράει ίσα-ίσα τα κομμάτια του οσομπούκο σε ένα επίπεδο, χωρίς δηλαδή να αφήνει κενά.
κρέας για συνταγή οσομπούκο αλά Ciprianiμανιτάρια Shitaake - συνταγή οσομπούκο αλά Ciprianiοσομπούκο αλά Ciprianiσυνταγή οσομπούκο αλά CiprianiΜαγειρεύετε τα οσομπούκο: Αλατοπιπερώνετε τα κομμάτια κρέατος και τα αλευρώνετε. Ζεσταίνετε τα 60 ml ελαιόλαδο σε μεσαία φλόγα και αφού κάψει, τα τσιγαρίζετε για 10-15 λεπτά, γυρνώντας τα μια φορά. Μόλις αποκτήσουν καραμελωμένο χρώμα τα βγάζετε προσεκτικά (χωρίς να τα τρυπάτε) σε πιάτο, προσέχοντας να μην χαλάσει το σχήμα τους. Πετάτε το λάδι της κατσαρόλας, την σκουπίζετε με χαρτί και ρίχνετε το υπόλοιπο λάδι να ζεσταθεί, σε μέτρια φωτιά. Προσθέτετε τα σέλερι, καρότα, κρεμμύδι και τα μανιτάρια shiitaake και μαγειρεύετε ανακατεύοντας συχνά, μέχρι να μαραθούν, για περίπου 15 λεπτά. Δυναμώνετε τη φωτιά, ρίχνετε το κρασί και ανακατεύετε μέχρι να εξατμιστεί το υγρό. Ρίχνετε τις ψιλοκομμένες τομάτες και τα 500ml του ζωμού. Μόλις πάρουν βράση, ξαναβάζετε μέσα στην κατσαρόλα προσεκτικά το κρέας, καλύπτοντάς το με τη σάλτσα. Αν το ζουμί δεν καλύπτει τα οσομπούκο, προσθέτετε κι άλλο. (Αν χρειαστείτε πάνω απο λίτρο τότε έχετε διαλέξει πολύ μεγάλη κατσαρόλα και πρέπει να τα μεταφέρετε σε μικρότερη…ουπς!) Μόλις πάρει βράση η σάλτσα, χαμηλώνετε τη φωτιά στο μίνιμουμ, σκεπάζετε και σιγομαγειρεύετε για περίπου 2 με 2 ½ ώρες, μέχρι το κρέας να είναι πολύ μαλακό όταν το τσιμπάτε με το πιρούνι. Στην τελευταία μισή ώρα του μαγειρέματος βγάζετε το καπάκι για να μειωθεί το υγρό και ν’ αρχίσει να δένει η σάλτσα.
συνταγή οσομπούκο αλά Ciprianiσυνταγή οσομπούκο αλά Ciprianigremolada - συνταγή οσομπούκο αλά Ciprianiσυνταγή οσομπούκο αλά CiprianiΕτοιμάζετε την γκρεμολάτα: Αναμειγνύετε όλα τα υλικά σε μπολ ώστε να είναι φρέσκα.
Ολοκλήρωση: Δέκα λεπτά πριν το σερβίρισμα, βγάζετε τα οσομπούκο με σπάτουλα και πολλή προσοχή (είναι πολύ εύκολο να διαλυθεί το όμορφο σχήμα τους μια και η εξωτερική μεμβράνη δεν έχει πια δύναμη να τα συγκρατήσει) και τα τοποθετείτε σε ζεστή πιατέλα σερβιρίσματος. Τα σκεπάζετε με αλουμινόχαρτο και τα αφήνετε στο φούρνο στους 50-60 βαθμούς να διατηρούνται ζεστά.
Μπορείτε να βράσετε λίγο παραπάνω τη σάλτσα αν δεν έχει δέσει ακόμη. Όταν είναι πια έτοιμη, ρίχνετε μέσα την γκρεμολάτα και μαγειρεύετε ανακατεύοντας για 2 λεπτά.
Σερβίρισμα: Ρίχνετε τη σάλτσα πάνω και γύρω απ’ το οσομπούκο και γαρνίρετε με ψιλοκομμένο μαϊντανό και φλούδες λεμονιού. Συνοδέψτε με ένα απλό ριζότο με παρμιτζιάνο (δείτε τη βασική συνταγή στο λινκ) ή με ριζότο αλά Μιλανέζε (με σαφρόν).
Μικρό μυστικό: Για να δώσετε τέλεια γεύση στο ριζότο, πάρτε μια-δυό κουταλιές μυελό απ’ το κόκκαλο του κρέατος και βάλτε τες στο ριζότο μαζί με το βούτυρο στο στάδιο του σοφρίτο… θα προσθέσει τα επιπλέον αρώματα που δένουν μαγικά με το οσομπούκο στο πιάτο.
Ιδανικό κρασί: ένα Barolo ή ένα Merlot.


Save

Print Friendly, PDF & Email
ενία τέχνας κατεργάζεται» και στην περίπτωση του οσομπούκο δημιουργεί γευστικά αριστουργήματα. Πάντα είχα έναν θαυμασμό για τα "λαϊκά" πιάτα που με ταπεινά υλικά αλλά πραγματική μαγειρική τέχνη κατάφερναν να συναγωνίζονται τις γεύσεις των ευγενών και αστών, που είχαν την πολυτέλεια να βασίζουν την κουζίνα τους σε ακριβά, ραφινάτα υλικά και σοφιστικέ τεχνικές. Το πιάτο-υπογραφή της μιλανέζικης κουζίνας συγκαταλέγεται στην πρώτη κατηγορία, η εκτέλεση όμως του Cipriani (ιδιοκτήτη του φημισμένου Harry’s Bar της Βενετίας) που παρουσιάζουμε, φλερτάρει με την δεύτερη... Το οσομπούκο βασίζεται σε ένα «δεύτερο» φτηνό κομμάτι κρέας, τη γάμπα του μοσχαριού -…

Review Overview

User Rating: 3.56 ( 7 votes)
0

About greekadman

31 comments

  1. Καλή Δοξιάδη

    Ειναι απο τα αγαπημένα μου πιάτα, και αυτή η παραλλαγή μοιάζει πραγματικα πολύ ενδιαφέρουσα. Άναρωτιέμαι αν οι χασάπηδες εδω στην επαρχία θα είναι εξυπηρετικοί ως πρός το σίτεμα…. Θα το έκανα μόνη μου, αλλά μετά άντε να το κόψω!

    • Δεν είναι εύκολο να το σιτέψει κανείς μόνος του γιατί το κρέας πρέπει να κρέμεται ώστε το αίμα που στάζει να μην το «μυρίζει»… και αυτό θέλει ψυγείο με τσιγκέλια χασάπη…
      Ελπίζω να σας βοηθήσει το σχετικό ποστ μας...

  2. Δεν έχω τολμήσει ποτέ να σιτέψω κρέας αλλά ευτυχώς έχω καλό χασάπη.Το οσομπύκο το πρωτοάκουσα στο «Θεώρημα του παπαγάλου» και ψάχνοντας βρήκα συνταγές. Ωραίο πιάτο σίγουρα

    • Το θέμα σίτεμα προϋποθέτει έναν απαιτητικό αλλά και πολύ φιλικό μερακλή πελάτη ο οποίος είναι αφενός διατεθειμένος να πληρώνει για ποιότητα και αφετέρου έχει τον τρόπο να εκμαιεύσει τη συνεργασία και το μεράκι ενός κρεοπώλη που νοιάζεται για το κάτι παραπάνω… Άν πετύχει η χημεία, το θέμα είναι πολύ απλό (Takes 2 to tango)!!!
      Δυστυχώς το σίτεμα για πολλές μέρες δεν γίνεται σε ψυγείο σπιτιου. Τώρα με μαρινάδες μπορεί κανείς να βοηθήσει την ωρίμανση του ιστού του κρέατος, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα! Εγώ γίνομαι σιγά-σιγά φανατικός του σιτέματος για τα περισσότερα κομμάτια μοσχαριού … Ειδικά σε ότι κομμάτι γίνεται ψητό στο τηγάνι, πλέον δεν μπορώ να το χαρώ αν δεν είναι καλοσιτεμένο… Σας προτρέπω να διαβάσετε το σχετικό άρθρο για το σίτεμα εδώ αλλά και για το ψήσιμο εδώ

  3. Λοιπόν η συνταγούλα μπαίνει στα must για την άλλη εβδομάδα (με ριζότο εννοείται). Μικρή διευκρύνιση: η ντομάτα έφτασε στην Ιταλία στα μέσα του 16ου αιώνα έναν αιώνα μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, αλλά γύρω στα 1800 αρχίζει να εμφανίζεται συχνά στη μαγειρική. Αν ενδιαφέρεσαι διάβασε το βιβλίο του David Gentilcore, Pomodoro!: A History of the Tomato in Italy.

    • Σωστή η επισήμανση. Απαντώ α.α. (για τον Greekadman, που έχει την χαρά να δειπνεί -είμαι σίγουρη πως κάτι καλό θα έχει μαγειρέψει… – και θα χαρεί να απαντήσει μετά.
      Όντως, η κίτρινη ποικιλία ντομάτας (κατά Pierandrea Mattioli) φαίνεται να πρωτοήρθε στην Μεσόγειο το 1544 και λόγω χρώματος πρότειναν να ονομαστεί pomodoro, όπερ χρυσόμηλο… άλλωστε τότε ήταν μάλλον διακοσμητική γιατί θεωρούνταν …φρούτο και δη …δηλητηριώδες… Ευρέως ωστόσο η χρήση της στην ιταλική και ισπανική κουζίνα εμφανίζεται τον 18ο και 19ο αιώνα (Ιταλική κουζίνα, Α. Capatti – M. Montanari, εκδ. Πανεπιστημίου Columbia).
      Η πρώτη σάλτσα ντομάτας για μακαρόνια, φτιαγμένη μάλιστα από Γάλλους, γράφτηκε το 1807 και 30 χρόνια μετά ο Ιταλός σινιόρ Καβαλκάντι γράφει το μυστικό για την πετυχημένη σάλτσα ντομάτας των βερμιτσέλι… ενώ στην Ισπανία σάλτσα ντομάτας καταγράφεται αρκετά νωρίτερα, το 1692 από τον Latini.

      • Ενόσω εμείς καταβροχθίζαμε οικογενειακώς φάβα με τζίντζερ και κάρυ (άπαιχτη βγήκε η παραλλαγή της συνταγής πού βάλαμε) και το γνωστό αρνάκι με πατάτες, εσείς τυλίγατε τη γαστριμαργική σας γνώση ανάμεσα σε τόμους βιβλίων… Η δικιά μου απάντηση είναι… ΝΑΙ! Οι γυναίκες έχουν πάντα δίκιο, έτσι κι αλλοιώς!!! Πάντως το οσομπούκο αλά Cipriani είναι το κάτι άλλο! Χαρά μας μια food junkie να το τιμήσει εξ’ αιτίας μας…

  4. ΒΑΣΙΛΗΣ

    Φανταστικο αποτελεσμα.
    Λιγο δυσκολο να βρεις τα shitaakee αλλα
    αξιζε ο κοπος.

  5. Σωτηρης

    Και το σιτεμα εγινε καθοσον εχω σταθερο χασαπη απο τον οποιο αγορασα και τα shiitake σε βαζακι αφου ταλαιπωρηθηκα σε διαφορες πηγες ψαχνοντας να βρω χωρις αποτελεσμα. Παντως οι παχιες κοματαρες με το κοκκαλο, την μεγαλη τρυπα και το μεδουλι εχουν αλλο κυρος! Το φαγητο εξαιρετικο η δε σαλτσα που περισσεψε εντυσε μαγικα την επομενη τα σπαγγετι. Οσο για την παντεσπανιτιδα που εγραψα σε προηγουμενο σχολιο εξαπλωνεται. Καρμποναρα παντεσπανι και IVIchyssoise το Σαββατο οσομπουκο την Κυριακη. Γιατρε μου τι εξαρτηση ειναι αυτη? Περα απο χιουμορ και υπερβολες καποια στιγμη θα σας γραψω σε email τι ειναι αυτο που με ενθουσιαζει και ποσο με συναντα το μηκος κυματος εκπεμπετε σε καιρους μαζικης ευτελειας απο τη μια ή «δηθεν» γαστρονομιας απο την αλλη.

    • Είναι όντως GRAND συνταγή το οσομπούκο αυτό! Η παντεσπανίτιδά σας μας ενθουσιάζει… Άλλωστε οι δημιουργικές έξεις, τέτοιες εποχές μας αποσπούν από τα δυσάρεστα και μας τρέπουν προς τα ηδονικά, για να έρθουμε στα ίσια μας. Ανυπομονούμε και μεις να διαβάσουμε το mail που λέτε, γιατί έχουμε πάθει και μεις την «Σωτηρίασή» μας… Αμ πώς?

  6. Φιλτατε greekadman θελεις να με βοηθησεις σε μια απορια μου? Σ’ ευχαριστω και συνεχιζω… σε κανα 2 συνταγουλες που αναφερονται για ζωμο εχω παρατηρησει πως λενε κρεατος ή κοτοπουλου αλλα υποθετω πως αλλο ο ενας αλλο ο αλλος. Τι να χρησιμοποιω ή στην εν προκειμενω συνταγη τι να χρησιμοποιησω?

    • Άν και έχετε δυνατότητα επιλογής εδώ, εγώ βάζω βοδινού, μια και κάνουμε μοσχάρι.
      Πάντως και κοτόπουλου να βάλει κανείς στο οσομπούκο, ίσως γίνει λίγο πιο ελαφρύ αλλά δεν θα επηρεαστεί πολύ σημαντικά η γεύση, δεδομένου ότι απ’ το ίδιο το κρέας -και κυρίως το μεδούλι- βγαίνει γεύση βοδινού στο μαγείρεμα.

  7. Απίστευτη συνταγή, ακρίβεια στις ποσότητες και στις οδηγίες εκτέλεση – ΦΟΒΕΡΗ ΓΕΥΣΗ !!!!!! Έχω εντυπωσιαστεί !!

  8. Περίεργος

    Καλημέρα,

    μια ερώτηση: Γράφετε σε κάποιο σημείο «Το οσομπούκο είναι από τα πιάτα που δεν μπορούν να ζεσταθούν και να καταναλωθούν την επομένη, γιατί χάνει σε γεύση». Το συγκεκριμένο σχόλιο μου κάνει εντύπωση διότι διαβάζοντας τη συνταγή κατέληξα στο ότι το κρέας γίνεται μπρεζέ — και στα μπρεζέ η γεύση βελτιώνεται την επόμενη. Γιατί δε συμβαίνει το ίδιο και στην εν λόγω συνταγή ; Μου ξεφεύγει κάτι ;

    Μιας και έτυχε να δω ότι κάποια μεγάλα σουπερμάρκετ πουλάνε όσομπουκο (!) είπα να το δοκιμάσω – δε θα ήθελα όμως να φτιάξω κάτι που τελικά θα χάσει σε γεύση μιας και πάντα μένει ποσότητα για τις επόμενες ημέρες …

    Ευχαριστώ πολύ !

    • Σωστή η παρατήρηση. Γενικά το οσομπούκο είναι στην κατηγορία των φαγητών που μπορούν να μαγειρευτούν το πρωί και να ζεσταθούν το βράδι πριν σερβιριστούν, πράγμα με το οποίο δεν διαφωνούν και οι Ιταλοί. Εννοείται πως το ριζότο (ή π.χ. η πολέντα που θα το συνοδεύσει) θα γίνει τελευταία στιγμή. Η σάλτσα δε που θα περισσέψει, αν περισσέψει, μπορεί να ‘παίξει’ με κάποια πάστα την επομένη, άνετα.
      Προφανώς, κάτι είχε στο μυαλό του ο Greekadman όταν το έγραφε ή η συγκεκριμένη συνταγή δεν το σηκώνει γιατί δεν κολυμπάει το κρέας στη σάλτσα (την έχω δοκιμάσει και είναι εκπληκτική) ή απλώς κάτι διέφυγε?

  9. Θοδωρής

    Εφτιαξα τη συγκεκριμένη συνταγή χθες για πρώτη φορά, ακολουθώντας πιστά τα βήματα. Η μόνη παρατυπία είναι ότι δεν το συνόδευσα με ριζότο αλλά με πλιγούρι.

    Για να πω την αλήθεια δεν είχα ξαναφτιάξει οσομπούκο κι ήμουν επιφυλακτικός. Τώρα νομίζω ότι δεν θα ξαναφτιάξω άλλο κρέας στην κατσαρόλα. Και αν δεν καταλάβατε είναι (όχι ίσως, αλλά σίγουρα και με διαφορά) το καλύτερο πιάτο με κρέας, στην κατσαρόλα, που έχω φάει στη ζωή μου.

    Αγαπητό pandespani, ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνταγή. Επιτέλους τώρα ξέρω την απάντηση στην ερώτηση “Ποιο είναι το αγαπημένο σου πιάτο;”

  10. Το έκανα ακριβώς όπως περιγράφεις και ήταν τέλειο!!! Ευχαριστώ πολύ!!!

Leave a Reply to θΑΝΟΣ Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*