Happy fall
elen

σαλάτα με πεπόνι, μυζήθρα και βύσσινο

 

σαλάτα με πεπόνι, ξινομυζήθρα και βύσσινοΟι σαλάτες με φρούτα, παρότι ωραίες και διόλου βαρετά ενταγμένες στις τέσσερις εποχές, μελαγχολούν μπροστά στα ζαχαροπλαστικά σελέμπριτις. Στα σοκολατένια γλυκά, στα κρεμώδη παρασκευάσματα που σε κάνουν να ξερογλείφεσαι και στα παγωτά με πολύχρωμη φλυαρία, η αυτοπεποίθηση περισσεύει. Και μόνον η αναγγελία τους μας φτιάχνει, ακούς το όνομα του επιδόρπιου ‘τούρτα σοκολάτα, μπίτερ’, λέει η οικοδέσποινα, ή ‘κρεμ μπρουλέ‘ και το λιμπίζεσαι το πιάτο-ντολόρεςλολίτα-λο πριν καν βρεθεί στο τραπέζι -‘η ακρούλα της γλώσσας έρπει τρεις φορές, τρία βήματα στον ουρανίσκο’ ίδιος ο Χάμπερτ Χάμπερτ-, κι άμα είσαι ακόμη στο ορεκτικό με το χούμους ή το αυγοτάραχο, τόσο το χειρότερο. Τα εξωτικά φρούτα απ’ την άλλη, καθότι λιγότερο γνώριμα ως γεύσεις, επιβεβαιώνουν την απόσταση που διατηρεί η σαγήνη τους μαζί μας, η δε ακριβότερη τιμή τους συνηγορεί συνήθως σ’ αυτή την τακτική. Στον αγώνα φρούτα-γλυκά θριαμβεύει η ζάχαρη, αιώνια έφηβη και ζουμερή ενήλικη μαζί, σκανδαλίζει σαν ιδέα μ΄ό,τι υλικό και να ντύνεται αλλά και παρηγορεί σαν αποχαυνωτική αγκαλιά σε μισές χαρές και πόνους -για pampering σε κατάθλιψη με παπάγια δεν έχω ακούσει, ούτε με πάσιον φρουτ.
Κι όμως, τα φρούτα, έξω από υπερτροφές και κορέκτ στυλοβάτες της διατροφής, κρατούν έναν μόνιμο διάλογο με την γαστρονομία, με μέγα αβαντάζ την καθαρότητα, το άρωμα και την ευελιξία τους να παίζουν σε πολλά ταμπλό, να εισχωρούν φρέσκα ή μαγειρεμένα στα πιάτα κάθε κουζίνας και να στέκονται ισάξια δίπλα στα πλέον ετερόκλητα υλικά.

Οι σαλάτες με φρούτα αναπτύσσονται σε συνδυασμούς με περισσότερες διαστάσεις και παραμένουν το σημείο όπου μεγάλοι (και μικρότεροι) σεφ επιστρέφουν, αφού έχουν διαγράψει κύκλους με τις δημιουργίες τους. Λες και ο σπουδαίος ρόλος τους αναγνωρίζεται στο τέλος ή επειδή το ψάξιμο της καινούργιας μοριακής έμπνευσης χρειάζεται την επιστροφή στα βασικά ή και γιατί απλώς οι σταρ της κουζίνας ‘τα είδαν όλα’ κι η εκζήτηση παύει να είναι αυτοσκοπός. Πόση σημασία έχει ο ακριβής λόγος άλλωστε; Το καθημερινό τραπέζι ελάχιστα επηρεάζεται από τις τάσεις της υψηλής μαγειρικής κι αν μου πείτε πως μια φορά το μήνα, άντε το 2μηνο, το μενού απαρνείται την αειθαλή νοσταλγία του κοκκινιστού για χάρη της σφαιροποίησης, δέχομαι πρόσκληση, κι ας κάνετε σφαιρίδια μόνο τζατζίκι. Οι ζουμεροί φρουτώδεις καρποί τρώγονται κατά κανόνα φρέσκοι. Σε συνδυασμούς κατσαρόλας και φούρνου μπαίνουν επιλεκτικά από όσους αρέσκονται να πειραματίζονται στην κουζίνα (και δεν εννοώ εδώ το λεμονάτο ή την πάπια με πορτοκάλι), προτιμώντας πάλι τις ζύμες και τα γλυκά από τα κρέατα, τα ψάρια και τα λαχανικά. Προτείνω ωστόσο να επανεξεταστεί το θέμα, ν’ αξιολογηθεί εκ νέου η κρυμμένη αρετή της νοστιμιάς του και η θέση του, ανεξαρτήτως μάλιστα παραμέτρων υγιεινής διατροφής, που ομολογουμένως το πριμοδοτούν.

σαλάτα με πεπόνι, ξινομυζήθρα και βύσσινο

Με τα καλοκαιρινά φρούτα στους πάγκους της αγοράς – η bio λαϊκή της γειτονιάς είχε μάλιστα απίστευτα μυρωδάτες φράουλες απ΄την ορεινή Κορινθία, που είναι αυτής της εποχής-, σας μεταφέρω την σαλάτα με πεπόνι που κάναμε, σε κυριακάτικη σύναξη. Έμπνευση της στιγμής, δροσερή και σπιρτόζα λόγω βασιλικού, ξινομυζήθρας και ελάχιστου συμπυκνωμένου μπαλσάμικου, προέκυψε από τα μετρημένα υλικά στο -κατά τα άλλα μάλλον άδειο- ψυγείο και βγήκε μετά τα τσιμπολογήματα στα μεζεδάκια του ούζου, όταν η ώρα αποζητούσε κάτι κρύο και γλυκό. Μια ντουζίνα βύσσινα απ’ το γλυκό του κουταλιού έκαναν το θαύμα τους στο τελικό πιάτο, το κλου του οποίου είναι το κάθετο κόψιμο του πεπονιού σε λεπτές φέτες και το κυκλικό του λουλουδέ σετάρισμα.

Η αλμυρόγλυκη σαλάτα με πεπόνι κατατάσσεται στις ιδιαίτερα βατές γεύσεις. Τυρί και φρούτο γαρ. Η ξινομυζήθρα-ξηρομυζήθρα με τον υπόξινο χαρακτήρα της, της πάει τέλεια. Πέρα από εύγευστη όμως, είναι ωραία σε εμφάνιση και προϊδεάζει ευχάριστα για την γευστική αλλαγή, γίνεται γρήγορα και έχει εγγυημένο σουξέ -ε, πόσα ακόμη να ζητάς απ’ το πεπόνι; Δείτε την επίσης σαν ιδέα για να παίξετε με υλικά που ταιριάζουν στην δική σας παλέτα σας και ναι, να την κάνετε :-)

Προετοιμασία: 10 λεπτά όλα μαζί. Μπορείτε να αντικαταστήσετε τον βασιλικό με μέντα και βέβαια να κάνετε την σαλάτα πεπόνι νωρίτερα και να την διατηρήσετε σκεπασμένη με διαφανή μεμβράνη στο ψυγείο. Βάλτε μόνον τις σταγόνες με την κρέμα μπαλσάμικο την τελευταία στιγμή. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4-6 άτομα)
1 μικρό πεπόνι περί τα 1.3 κιλά
3 κ.σ. ξινομυζήθρα τριμμένη (με πιρούνι ή με το χέρι)
μερικές σταγόνες κρέμα μπαλσάμικο
4-5 φύλλα βασιλικού κομμένα σε λωρίδες και 1 κορυφή για το σερβίρισμα
2-3 κ.σ. βύσσινο από γλυκό του κουταλιού (χωρίς σιρόπι), πλυμένες
χοντροτριμμένο πιπέρι (για το σερβίρισμα)

σαλάτα με πεπόνι και ξινομυζήθραΕτοιμάζετε το πεπόνι: Το κόβετε στη μέση και αφαιρείτε τα σπόρια από το εσωτερικό. Με κοφτερό μαχαίρι, κόβετε οριζόντιες φέτες πάχους 0.7-1 εκατ. και αφαιρείτε την φλούδα τους.
Τοποθετείτε τις κομμένες φέτες κυκλικά σε πιάτο, τακτοποιώντας τες από έξω προς τα μέσα, βάζοντας στην περιφέρεια του πιάτου τις μεγαλύτερες σε διάμετρο (από την περιφέρεια στο κέντρο του πεπονιού) και προχωρώντας στο εσωτερικό με τις μικρότερες φέτες που προέρχονται από τα άκρα του πεπονιού (σε σχέση με το κόψιμο).
Ολοκλήρωση της σαλάτας: Κόβετε τα φύλλα βασιλικού σε λωρίδες, έχοντάς τα πρώτα διπλώσει και τυλίξει (βλ. φωτό). Τα μοιράζετε πάνω στις φέτες του πεπονιού. Μοιράζετε στην επιφάνεια την τριμμένη ξηρομυζήθρα, τα βύσσινα (χωρίς το σιρόπι) και μερικές σταγόνες (3-4, όχι παραπάνω) κρέμας μπαλσάμικου.
Σερβίρισμα: Προσθέτετε τη κορυφή του βασιλικού στη μέση και η δροσερή σαλάτα με πεπόνι είναι έτοιμη.

About pandespani

2 comments

  1. Πολύ ομρφη και σιγουρα νόστιμη σαλάτα!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*