:-)
elen

love is … going with the flow αγάπη μου (Valentine 2013)

 

μενού Αγ. Βαλεντίνου 2013Σε εποχές κρίσης οι μεν δείκτες του χρηματιστηρίου παρουσιάζουν την οικονομική πορεία της κατάστασης, οι τέχνες τα υπόλοιπα. Σκληρότερα τα έργα, πιο ωμή η γλώσσα, τα happy end μετρημένα στα δάχτυλα και σαν να μη φτάνει αυτό, το παρελθόν όλη την ώρα ανακαλείται, πάει κι έρχεται μπρος – πίσω λες και ξαφνικά δεν ξέρει που ανήκει κι αφηνιασμένο αναβιώνει σαν μεταμελημένο βαμπίρ για να μας δείξει το ‘πήραμε τη ζωή μας λάθος’ με τρόπο ευφάνταστο. «Η νοσταλγία των μεγάλων ημερών είναι ένας πρόωρος θάνατος» λέει ο γνωστός Springsteen. Επίκαιρη και μουσικά η άποψη, μια και -ίσως το παρατηρήσατε- ο ήχος των ευτυχών 80’s (όπου η αγορά αναβάθμισε τα δώρα του Βαλεντίνου και στη θέση των λουλουδιών λάνσαρε τα διαμάντια) έστω και διασκευασμένος έκανε come back και ξανατοποθετήθηκε στα ακούσματά μας, θυμίζοντάς μας τις καλύτερες μέρες.
Στη baby boom, πλούσια και ταραχώδη, ενίοτε glom (όρος συνονθύλευμα από το glam και το glob) δεκαετία του ’80, την ημέρα του Αγ. Βαλεντίνου, όλα τα γραφεία είχαν κόκκινα τριαντάφυλλα με ασορτί φιόγκο, ειδική παραγγελία για να τη βρουν οι κυρίες με τον πρωινό καφέ, κέρασμα της εταιρίας. Σήμερα, υπεραρκεί να έχεις πληρωθεί ολόκληρο το μήνα που εργάστηκες, αν φυσικά περιλαμβάνεσαι στους προνομιούχους που έχουν δουλειά. Αλλά τότε, ο Αγ. Βαλεντίνος ήταν νέος, ωραίος και μποέμ, αφτιασίδωτος ακόμη και -καθότι ξενόφερτος- τρέντι. Σε τύλιγε με την γλυκιά του εσάνς κατευθείαν απ’ τη Grasse και σ’ έπνιγε στην ημερήσια ανεξίφυλη γοητεία του που ανέδινε κάτι μεταξύ poison, musk και fragonard και την ίδια ώρα έλεγες ευχαριστώ στην προσωποποίηση του ζουά δε βιβρ.
valentine menu 2013Η χλιαρή νοσταλγία κάποτε σε γλιτώνει απ’ τον κυνισμό, δεν γεμίζει όμως κανένα κενό το να τακτοποιείς σε κουτιά όσα και σήμερα βλέπεις άδεια. Συνάδει με τη γκρίνια και τη μιζέρια που περιτριγυρίζει και σ’ ένα μεγάλο βαθμό αντικατοπτρίζει κι αυτή με τη σειρά της την άρνηση να προχωρήσουμε με λύσεις στο τώρα, κι έτσι, πότε γαντζωνόμαστε στο ωραιοποιημένο παρελθόν και πότε εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στο μαγικής χωρητικότητας μέλλον. Οι Βαλεντίνοι στο μεταξύ και διαπιστωμένα, μεγαλώνουν μαζί μας ή χωριστά, στρογγυλεύουν και γίνονται εν δυνάμει καλύτεροι σαν το παλιό κρασί ή μόνον σε αυξημένη περιφέρεια, αποκτούν ρυτίδες απ’ το γέλιο ή από στριμμάρα, διαμορφώνουν προσανατολισμό και διάθεση ή αλλοτριώνονται από περισσή φιλοδοξία, ανανεώνονται ή γίνονται παρωχημένοι και έρμαιο της αγοράς, εκπλήσσουν ή απομυθοποιούνται λίγο από μόνοι τους και λίγο γιατί βουλιάζουν με τη βοήθειά μας στην γραφικότητα και στην εγγενή τους/μας πλήξη. Ή, πάλι, σαν νεοεισερχόμενο σύμβολο ωριμάζουν απλούστερα και πιο ρεαλιστικά στην αντίληψη των νεότερων, χωρίς τις όμορφες υπερβολές που δεν εννοούνταν κι ας λέγονταν, με ανθρώπινη κλίμακα και τρόπο που να αντέχει τις αλλαγές, τις αντιξοότητες και την αντιμετώπιση μιας πραγματικής ζωής. Όλα εξελίσσονται και στα δύσκολα ‘love is… just going with the flow» αγάπη μου.

Δεν είμαι ίσως η πλέον ειδική για το θέμα παρότι αισιόδοξη εκ γενετής. Βρίσκω ωστόσο γοητευτικό το πλάνο όπου οποιαδήποτε ένδειξη love is θα μπορούσε να εκφράζει με ρεαλιστική αλλά βελτιωμένη συχνότητα ό,τι μια γιορταστική μέρα αγάπης μόνον ετησίως, να έχει δηλαδή κάποιο αντίκρισμα ουσίας και στις υπόλοιπες 364 που διαθέτει ο (σκασμένος) χρόνος.

valentine menu 2013Το φετινό St Valentine menu του pandespani, επιλέξαμε να έχει θέμα το βαθύ ζεστό και γεμάτο χρώμα του κόκκινου κρασιού. Θυμίζει καταρχήν το αίμα και την καρδιά μας που είναι θαυμαστά φτιαγμένη να λειτουργεί υπό όλες τις συνθήκες. Και μαζί, παρακινεί συμβολικά τη διάθεσή μας να το ρίξει έξω, μέσα (οξύμωρο) στη στέρεη ασφάλεια του love is, μήπως και η λογική μας –που όπως τραγουδάει και η Melody Gardot στο τέλος του ποστ, δεν δείχνει να ενοχλείται από τον έρωτα– ξελαμπικάρει και προχωρήσει περισσότερο αποφασιστικά να πάρει στα χέρια της το σήμερα. Αλλιώς, εδώ που φτάσαμε, δεν θα τρωγόμαστε μόνο με τα ρούχα μας, αλλά θα φάμε και τα εσώρουχά μας.

Valentine menu 2013
ορεκτικά
μπουκιές με κατσικίσιο τυρί & βατόμουρα
πρώτο πιάτο
καρπάτσιο αλα Harry’s Bar
κύριο πιάτο
ριζότο με Βarolo (αντικαταστήστε το με Ξινόμαυρο για λόγους budget)
γλυκό
κόκκινη πουτίγκα με φρούτα του δάσους και παγωτό

Print Friendly, PDF & Email
Σε εποχές κρίσης οι μεν δείκτες του χρηματιστηρίου παρουσιάζουν την οικονομική πορεία της κατάστασης, οι τέχνες τα υπόλοιπα. Σκληρότερα τα έργα, πιο ωμή η γλώσσα, τα happy end μετρημένα στα δάχτυλα και σαν να μη φτάνει αυτό, το παρελθόν όλη την ώρα ανακαλείται, πάει κι έρχεται μπρος - πίσω λες και ξαφνικά δεν ξέρει που ανήκει κι αφηνιασμένο αναβιώνει σαν μεταμελημένο βαμπίρ για να μας δείξει το ‘πήραμε τη ζωή μας λάθος’ με τρόπο ευφάνταστο. "Η νοσταλγία των μεγάλων ημερών είναι ένας πρόωρος θάνατος" λέει ο γνωστός Springsteen. Επίκαιρη και μουσικά η άποψη, μια και -ίσως το παρατηρήσατε- ο ήχος…

Επισκόπηση Κριτικής

Κριτική χρηστών: Βαθμολόγησε πρώτος/η!
0

by pandespani

4 Σχόλια

  1. Ανεξάρτητα από το εξαιρετικό ποστ, πόσο μου αρέσει που βρίσκεται ένας άνθρωπος να χρησιμοποιεί εκεί που πρέπει το ρήμα αναδίδω…

  2. Εξαιρετική κι η επιλογή της αγαπημένης Μ. Gardot μεταξύ άλλων!

  3. love the table decoration!!!!!!!!

Σχολιαστε

Το email σας δεν θα φαίνεται. Τα απαιτούμενα πεδία είναι μαρκαρισμένα *

*