Νοσταλγία σοτέ

 
05/09/2010
 
Paros by Ιoanna Nikolareizi
Φωτογραφίες από την έκθεση «Πάρος» της Ιωάννας Νικολαρεΐζη

Φύσηξε ο Σεπτέμβριος, άλλαξε θέση στα σύννεφα, μια πρέζα δροσιάς πασπάλισε τις μέρες που ξαφνικά σου παραδίδονται λειψές σε φως και τις νύχτες που εμφανίζονται νωρίτερα απ’ το κάλεσμα, στρογγυλοκάθισε πάνω στις εμπνεύσεις που φλέρταραν με τη ζέστη και τις ξεφούσκωσε με τη μια. Η νοσταλγία για κάτι που ακόμη δεν έφυγε, το καλοκαίρι, κι η άρνηση για κάτι που ακόμη δεν ήρθε, το φθινόπωρο, αποσυντονίζει το συναισθηματικό ρολόι, νιώθεις μια προκατάληψη απέναντι στις εποχές, τις κοιτάς που μετακινούνται, η καχυποψία σ’ ανακατεύει, κακοκάθεται στο στομάχι το βίωμα wonna be κι αυτό ενισχύει την πρόωρη νοσταλγία και την άρνηση, φαύλος κύκλος.
Paros, photo by Ιoanna NikolareiziTώρα θα γυρίσουν όλα πίσω, σκέφτεσαι, δεν ήταν αρκετός ο χρόνος, προχωράς σαν υπνοβάτης σε μια πραγματικότητα που δεν υπάρχει, περνάς μέσα απ’ τις δαντέλες που αφρίζουν γιατί έσκασε στα πόδια σου άλλο ένα κύμα απ’ τα απόνερα, φταίει το Flying Cat, λες, ή εκείνο το πειρατικό motorsailer yacht που έδεσε τη μαυρίλα του χθες στο λιμάνι, το χάζευες, τι ωραία κόκκαλα στη σημαία, σωστή ρέπλικα του Black Pearl, σκεφτόσουν, κι έλεγες «δεν μπορεί, τώρα θα κατέβει ο κάπτεν Jack Sparrow – Johnny Depp«.
Paros, photo by Ιoanna Nikolareizi

‘Ενα σύννεφο κάνει σκιά στο κυριακάτικο πρωινό, σκιάζονται τα τζιτζίκια, σταματάνε, η ησυχία είναι πιο φασαριόζα κι απ’ τα παιδιά που γύρισαν, οι ξετελειωμένες διακοπές τους ζωντάνεψαν το διπλανό κήπο, τα μικρά φωνάζουν ασυναρτησίες που μετατοπίζουν τις αισθήσεις σου, τα αυτιά μπορούν τώρα να βλέπουν εικόνες, καρέ που πέφτουν αργά και σε σύνολα, φθινοπωρινά φύλλα, αποδημητικά, δεν τις θες αυτές τις εικόνες, πας ξανά πίσω, στη ροζ βουκαμβίλια και στους αφρούς, τα μάτια σου ακούν τον παφλασμό, πιάνεις την αρμύρα στο δέρμα, μια αχτίδα ανατολής έχει άλλη αφή, ανατριχιάζεις, μικρές σταγόνες μυρίζουν αλάτι, σουπιές στο γκριλ, στη γλώσσα σου γεύση από ακονισμένες πέτρες, μουσική και καλοκαιρινή νύχτα.

Στο μεγάλο τηγάνι που ακούει στο «πολύ» όνομα «τηγανέλα» τσιγαρίζεται η επιθυμία του rewind, επιθυμία να ξαναβρείς την αρχή του καλοκαιρινού χρόνου και του χρόνου που θέλεις, να περάσεις το κερί μέσα απ’ το νερό, σοτάρεται και ροδίζει η νοσταλγία, καίγεται, τη βλέπεις σχεδόν να αυτοπυρπολείται, τα σαράντα σουτζουκάκια να χορεύουν μαζί με τον Ντομένικο που βγάζει λόγο, είναι και Κυριακή (Domenica), υπνοβατείς και τηγανίζεις, επικίνδυνος Ταρκόφσκι, βράδια με άπλετο φως και ηλιόλουστες βροχερές μέρες.

Paros, by Ιoanna NikolareiziΟι φωτογραφίες είναι από την έκθεση της Ιωάννας Νικολαρεΐζη, στην Πάρο, το φετινό Ιούλιο. Φυλακισμένες στιγμές μέσα στις εικόνες, η φύση της Πάρου στο φως, λεπτομέρειες που στέκονται προκλητικά απέναντι στο συναίσθημα, ανακατάταξη στις αισθήσεις απ’ τον ήλιο. Όταν κλίκαρα το φάκελο στο ντέσκτοπ είχε ήλιο. Τώρα ακόμη, τα λουλούδια της βουκαμβίλιας σπαταλούν τη ντελικάτη τους  διαφάνεια για να λάμψουν πεσμένα στο παριανό σοκκάκι, χωρίς να λυπούνται και να μελαγχολούν.
Έξω η πρακτική συννεφιά μυρίζει βροχή. Νοσταλγία σοτέ!

Print Friendly, PDF & Email
11

Newsletter

Εισαγάγετε το email σας και ενημερωθείτε για τα τελευταία νέα μας και για τις εκδηλώσεις μας

4 Σχόλια

  • camilo de pardale
    9 έτη ago

    CONGRATS!!!!!!! stin fili mas Ioanna, KATAPLIKTIKI DOULEIA!
    O sindiasmos tou keimenou kai ton photografion me kanoun na latrevo to kalokairi…
    Mipos i fili mas kanei ekthesi oles tis epohes tou hronou gia na tis agapisoume?
    Leo mia idea…..

Leave A Comment