:-)
elen

Κέρκυρα: βόλτα στις νοστιμιές της ωραίας πόλης

 
Κέρκυρα - Αχίλλειο

Κέρκυρα – Αχίλλειο

Η Κέρκυρα έχει μια ομορφιά και ένα class, που, όπου και να ρίξεις το βλέμμα σου, παρά τις όποιες συνήθεις ελληνικές ασχήμιες, δεν παύει να σε γοητεύει και να χαϊδεύει το συναίσθημα και την αισθητική σου.

Κέρκυρα - οι κόκκινοι Μπότηδες

Κόκκινοι Μπότηδες σε παράταξη

Είχα πολλά χρόνια να την επισκεφτώ και ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα στην Κέρκυρα για Πάσχα. Τα έθιμα είναι τοπικά και πολύ ισχυρά, ιδιαίτερα εκείνο με το σπάσιμο των κανατιών ή οι μπότηδες, όπως τους λένε οι ντόπιοι.

Κόκκινοι, κατακόκκινοι οι μπότηδες, στο επίσημο χρώμα του νησιού, οι Κερκυραίοι τους γεμίζουν νερό και στις 11.00 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, την ώρα της πρώτης Ανάστασης, αμέσως μετά την επιστροφή του επιταφίου του Αγίου Σπυρίδωνα στην εκκλησία, βγαίνουν όλοι στα μπαλκόνια και πετάνε τα κανάτια με το νερό στον δρόμο για να διώξουν το κακό, για να καλωσορίσουν την άνοιξη και τη νέα σοδειά γεμίζοντας νέα κανάτια. Λέγονται και γράφονται και οι δύο εκδοχές, πάντως το έθιμο είναι εντυπωσιακό και θορυβώδες. Σπάσαμε και εμείς με την Στέλλα τα δικά μας κανάτια και ευχηθήκαμε τα καλύτερα.

η Κέρκυρα το Πάσχα με τους Μπότηδες

H Κέρκυρα το Πάσχα με τους Μπότηδες

Ο Επιτάφιος του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα, βγαίνει το Σάββατο το πρωί στις 9.00, συνοδευόμενος από μια μεγαλοπρεπή λιτανεία, με την εξαιρετική Φιλαρμονική της πόλης καθώς και άλλων φιλαρμονικών, γιατί το φιλόμουσο νησί διαθέτει πενήντα μπάντες.
Ο κόσμος έχει πιάσει θέσεις από νωρίς στα πεζοδρόμια, στο Λιστόν γίνεται το αδιαχώρητο και οι κανάτες φιγουράρουν ήδη στα στολισμένα με κόκκινες σημαίες, μπαλκόνια και παράθυρα.

Έχουν ένα τρόπο οι Κερκυραίοι να νιώθεις την γιορτή και την κατάνυξη μέσα στην πολυκοσμία, χωρίς να ενοχλείς ή να ενοχλείσαι από κανέναν.
Αν πάλι θέλεις να περπατήσεις μέσα στα στενά σοκάκια ενετικού ρυθμού, που σου θυμίζουν και λίγο Σικελία, θα είσαι μόνος και θα χαρείς να χαζεύεις τα χρώματα και τις μυρωδιές από τα τσουρέκια.

Κέρκυρα - Venetian Well

Βενετσιάνικο πηγάδι – Venetian Well

Στην Κέρκυρα, το Βενετσιάνικο πηγάδι θα σε ταξιδέψει

Δεν υπάρχει περίπτωση να είσαι λίγο ψαγμένος τουρίστας-επισκέπτης του νησιού και να μην σου ψιθυρίσει κάποιος την πλατεία Κρεμαστής, με το υπέροχο Βενετσιάνικο πηγάδι και το ομώνυμο ρομαντικό και απόλυτα γευστικό εστιατόριο: το Venetian Well.

Παρά την ανοιξιάτικη βραδινή δροσιά, προτιμήσαμε το τραπέζι έξω, που μας προσέφερε απίστευτες εικόνες και χρώματα από τις αντανακλάσεις των τελευταίων ακτίνων του ήλιου και το πέρασμα στην μπλε ώρα.

Κέρκυρα - τα πιάτα στο Venetian Well

Πιάτα από το Βενετσιάνικο πηγάδι και η κάβα του

Ακολούθησε και μια γευστική πανδαισία, με κάθε πιάτο να το προλογίζει ένα άλλο μικρότερο, π.χ. ως starter dessert μας ήρθε μια μπουκιά μαγικής τιραμισού, που δεν ήθελα να την αφήσω με τίποτα να φύγει από τον ουρανίσκο. Έκανα ώρα μετά, μια απέλπιδα προσπάθεια, να την αναζητήσω στην τράπεζα των γευστικών μου αναμνήσεων, για να μπορέσω να τη διηγηθώ στην Pandespani, άδικα όμως, δεν τα κατάφερα. Ήταν σαν το στιγμιαίο φλερτ που δεν προλαβαίνεις να αποτυπώσεις την εικόνα, παρά μόνο το συναίσθημα. Τι να πω και για την μπάλα μαύρης σοκολάτας που αποκάλυπτε ένα σοκολατένιο χείμαρρο με φράουλα.

Κέρκυρα - πιάτα από το Βενετσιάνικο πηγάδι

Πιάτα και άποψη του χώρου από το Βενετσιάνικο πηγάδι

Φάγαμε ωραία, γεύσεις με φινέτσα και φρεσκάδα, με ελάχιστες επιρροές μοριακής κουζίνας. Πιάτα παρουσιασμένα με μοναδική αισθητική και χαρακτήρα που δύσκολα σε προδίδει. Καθαρές και εμφανείς οι γεύσεις όλων των συστατικών, χωρίς το ένα να πατάει πάνω στο άλλο. Δεν θα μετανιώσω ποτέ που έφαγα το ριζότο με μελάνι σουπιάς και τις γαρίδες, όσο και αν ζήλεψα τα πιάτα των άλλων, το ταρτάρ μοσχαριού ή το λαβράκι.
Ήπιαμε κρασί από τη μεγάλη λίστα που διαθέτει το εστιατόριο στην υπόγεια και εμφανή κάβα του και τελειώσαμε ακόμα πιο ωραία με τα γλυκά.

Δίπλα μας καθόταν και ο Αμερικανός πρέσβης, φιλοξενούμενος ελληνικής παρέας, χαλαρός χωρίς να ενοχλεί εκείνος ή η φρουρά του, απολάμβανε τις χαρές του τόπου μας.

Το προσωπικό του εστιατορίου ήταν διακριτικό και πάντα κοντά μας, χωρίς να μας ξεχάσει εξ αιτίας της παρουσίας κάποιου VIP.
Μεγάλη αξία η ευγενική συμπεριφορά και η παρουσία του σε όλη την πορεία της βραδιάς. Εύχομαι να συνεχίσει έτσι και σε βραδιές με πολλές κρατήσεις.

Κέρκυρα - Pomo D' Oro

Άποψη του εξωτερικού και εσωτερικού χώρου του Pomo d’ Oro

Pomo d’Oro και η θέση της νόνας

Μια άλλη βόλτα στα σοκάκια και στις ομορφιές της πόλης, αλλά και η παραίνεση της Σοφίας «να πάτε να φάτε στον Άρη Μέγκουλα, είναι εξαιρετικός σεφ και λάτρης του καλού ελαιόλαδου» μας οδήγησαν στο Pomo d’Oro. Ένα λιτό, σύγχρονο, κερκυραϊκό εστιατόριο, που αγαπάει την ελληνική κουζίνα και τα ελληνικά προϊόντα και δημιουργεί με φαντασία τα πιάτα του. Αυτή η επιλογή φαίνεται και στον κατάλογο του. Εκεί ανακάλυψα και εγώ αυτό το εξαιρετικό πιάτο της νόνας, που είναι ραβιόλι με πράσινη ζύμη (προφανώς από σπανάκι), γεμιστά με μοσχαράκι σοφρίτο. Υπέροχη γεύση, σωστά κρυμμένα μυστικά.

Κέρκυρα - πιάτα από το Pomo d' Oro

Πιάτα από το Pomo d’ Oro στην Κέρκυρα

Δεν θα έλεγα το ίδιο και για τον κόκορα, κρύο πιάτο που αποτελείται από κόκορα ψημένο σε κενό αέρος (sous vide), τραγανές υφές γραβιέρας και ζυμαρικού, μαγιονέζα παστιτσάδο. Οι γεύσεις χανόντουσαν μεταξύ τους και στον ουρανίσκο, και σίγουρα το πιάτο θέλει επανεξέταση.

Κέρκυρα: Πράσινα ραβιόλια και γλυκά στο Pomo d' Oro

Πράσινα ραβιόλια (πάνω αριστ.) και γλυκά στο Pomo d’ Oro.

Μας άρεσαν πολύ και όλες οι σαλάτες, που απέδωσαν αριστοτεχνικά την μελωδία της άνοιξης, τόσο οπτικά όσο και γευστικά.
Από τα γλυκά, το mille-feuille στεκόταν στην κορυφή της γεύσης και ακολουθούσε το σοκολατένιο αυγό με τα φρούτα της άνοιξης.

Καθαρές γεύσεις, καθαρή ατμόσφαιρα με ευγένεια παντού είναι ένα χαρακτηριστικό που θα μου μείνει στον νου όταν θυμάμαι την Κέρκυρα και αυτές τις διακοπές και τις γευστικές μου βόλτες.

Περπατώντας στην Κέρκυρα

Σκουπίδια και οι αργίες στα μουσεία

Διαφορετική και στενάχωρη εικόνα παρουσίαζαν οι δρόμοι στην Κέρκυρα. Ήταν γεμάτοι από κάδους σκουπιδιών με τις ξέχειλες σακούλες να φτάνουν αριστοτεχνικά δομημένες μέχρι τον πρώτο όροφο πολυκατοικίας. Την ίδια εικόνα είχαμε αντιμετωπίσει και πέρσι την πρωτομαγιά στη Ζάκυνθο. Μια εικόνα αηδίας και αποστροφής για την ανικανότητα των Δήμων να λύσουν το βασικότερο θέμα, αυτό της καθαριότητας και της διαχείρισης των σκουπιδιών. Αναρωτιέμαι, δεν ντρέπεσαι να υποδέχεσαι εκατομμύρια τουριστών τον χρόνο και να μην μαζεύεις τα σκουπίδια σου τις μέρες αργίας;

Φυσικά, να αναφέρω εδώ και τις ατελείωτες ουρές για να βγάλεις εισιτήρια στο ταμείο του Αχίλλειον τις αργίες, καθώς, ως γνωστόν, οι υπάλληλοι των ελληνικών μουσείων δεν δουλεύουν τις αργίες. «Ελάτε τις καθημερινές, μας είπαν, τότε δεν έχει ουρές».

Θα ξανάρθουμε στην Κέρκυρα, γιατί έχει την μυρωδιά και τα χρώματα της άνοιξης παντού αποτυπωμένα, αλλά και για τη φύση, τις γεύσεις, τη μουσική και τις καντάδες της, που ακούς παντού στους δρόμους και τα σοκάκια της.

Print Friendly, PDF & Email

by Lina

2 Σχόλια

  1. Η Κερκυρα για διαφορους λογους ειναι μαλλον το μοναδικο ελληνικο νησι που θα μπορουσα να ζησω καποιο μεγαλο χρονικο διαστημα, ισως και μονιμα.
    Το hasthag μου: #vogliovivereacorfù

Σχολιαστε

Το email σας δεν θα φαίνεται. Τα απαιτούμενα πεδία είναι μαρκαρισμένα *

*