Format

Ελληνικά

 
παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς
Παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς

O καφές μυρίζει σαν φρεσκοτριμμένος παράδεισος, λέει εύστοχα ο άγνωστος που υπογράφει ως Jessi Lane Adams κι ένα παγωτό είναι η παντός καιρού λύση για κάθε πρόβλημα (ή σχεδόν κάθε) αντιμάχονται τα αποσπάσματα. O καλύτερος συνδυασμός των δύο μοναδικών απολαύσεων λέγεται παγωτό καφέ. ‘Η, με την προσθήκη σοκολάτας, παγωτό μόκα.

Ανήκουν στην κλασική γευστική γκάμα των παγωτών άνευ εξτραβαγκάντζας και εποχικότητας, έχουν όμως, ολοκληρωμένο το γλυκόπικρο στοιχείο, δύο από τις κύριες γεύσεις που αναγνωρίζει κάθε ανθρώπινος ουρανίσκος.

Επιπλέον, γίνονται εύκολα στο σπίτι και όταν κλείνουν ένα γεύμα ή ανοίγουν ένα …πρωινό (για κάποιους ανάλογα ‘παράξενους’ με μένα), γράφουν από ιδιάζουσα ως ενδιαφέρουσα επιλογή -τουλάχιστον. Ένας λόγος παραπάνω να γίνονται σωστά και να δίνουν το μέγιστο της ευχαρίστησης, συνταιριάζοντας γεύση και υφή, σημεία άλλωστε στα οποία κάθε παγωτό καλείται ταυτόχρονα να ανταποκριθεί.

παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς

Από την Κίνα στον λιχούδη Κάρολο Α’

Η επινόηση των παγωτών πιστώνεται στους Κινέζους. Πιθανότατα στα 3000 πΧ. ξεκίνησε ως κόνσεπτ να αρωματίζεται ο πάγος. Γευστικό πλούτο, ιδιαιτερότητες και περισσότερο σώμα απέκτησαν τα παγωτά γύρω στα 1775 κι ένας απ’ τους λόγους ήταν για να αποδίδουν καλύτερα τα διαφορετικά σχήματα -αναφέρει το Larousse Gastronomique -, κοινώς να ‘καλουπώνονται’ σε μπάλες, κύβους, πυραμίδες κ.λπ., προφανώς για να τέρπουν το μάτι και να αυξάνουν την ζήτηση. Τότε κάνουν την εμφάνισή τους και τα παγωτά με γάλα, κρέμα και αυγά.

Εντούτοις, το πρώτο αξιόλογο χειρόγραφο αγνώστου συγγραφέα με τον τίτλο L’Art de faire des GlaceΗ τέχνη του παγωτού, αλλά με υδατογράφηση στο χαρτί των (84) σελίδων του, χρονολογείται νωρίτερα, γύρω στα 1700. Δίνει μάλιστα, αναλυτικές πληροφορίες και οδηγίες για το πως να κάνεις παγωμένες λιχουδιές με γεύση βερίκοκο, βιολέτα, τριαντάφυλλο, σοκολάτα, καραμέλα καθώς και ανάλογα σορμπέ (The Great American Ice Cream Book, Paul Dickson, Atheneum:New York, 1972).

Σημειώνεται επίσης (στο Larousse Gastronomique), πως τα παγωτά είχαν ανακαλυφθεί ακόμα πιο πριν, στα 1650 από έναν Γάλλο μάγειρα του βασιλιά Καρόλου Α’ της Αγγλίας (Σκωτίας και Ιρλανδίας), ο οποίος όμως (βασιλιάς) τον πλήρωσε (τον μάγειρα) για να κρατήσει τη συνταγή κρυφή!

Αν η ιστορία είναι αληθής, για τον καϋμένο τον (ένα μέτρο κι ένα μίλκο, λιχούδη) Κάρολο Α’, που ήθελε να βασιλεύει (αλά Ιουστινιανός) ελέω θεού, δημιούργησε εμφύλιο κι έδωσε περισσότερες μάχες με το Κοινοβούλιο και τις εσωτερικές εξεγέρσεις απ’ τον Αλέξη Τσίπρα, η ‘λύση-παγωτό’ έστω και κρυφά, δεν τακτοποίησε προβλήματα. Ο ίδιος τελικά – αρνούμενος να συμβιβαστεί – αποκεφαλίστηκε το 1649, έχοντας προηγουμένως υπογράψει ένα ανάλογο ‘μνημόνιο’ με τη Σκωτία (1647), όπου δεσμευόταν να επιβάλλει τον πρεσβυτεριανισμό στην Αγγλία, με αντάλλαγμα ένα σκωτσέζικο στρατό για πόλεμο κατά του Κοινοβουλίου… Ίντριγκα εσαεί, όπως τώρα.

Απ’ την ιστορία, περισσότερα εν δυνάμει μαθαίνουν οι μάγειρες απ’ τους πολιτικούς, παρότι οι απλουστεύσεις σε οποιαδήποτε αναλογία δεν είναι σοφές.

παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς - παγωτό μόκα με λικέρ καφέπαγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς - παγωτό καφέ

Γαλλικό στιλ παγωτό με αυγά ή αμερικάνικο χωρίς; Ή μήπως gelato;

Η βάση για την παρασκευή του γαλλικού τύπου παγωτού είναι και σήμερα η γλυκιά κρέμα (custard) με κρόκους αυγών, ζάχαρη και γάλα. Σ’ αυτήν προστίθενται σαντιγί και τα  στοιχεία που αφορούν στην γεύση – ο καφές (και η σοκολάτα) εν προκειμένω.

Οι διατροφικές συνήθειες,  η ευφάνταστη χρήση και η εξέλιξη αλλάζουν όμως από χώρα σε χώρα και από ήπειρο σε ήπειρο. Τα τωρινά παγωτά θεωρείται πως έφτασαν από την Ιταλία (κατά τον 17ο αιώνα) στους Γάλλους, οι οποίοι τα διέδωσαν στον υπόλοιπο βορειοευρωπαϊκό κόσμο. Αλλά οι Ιταλοί φαίνεται πως κράτησαν κι εδώ τη φήμη για λογαριασμό τους, δημιουργώντας πλούσια και νόστιμα gelati πολύ πιο ελαφριά, χάρη στον δικό τους τρόπο να συνδυάζουν χαμηλότερα λιπαρά, λιγότερο αέρα στο τελικό περιεχόμενο και υψηλότερη θερμοκρασία.

Το παγωτό καφέ έχει την τιμητική του στη χώρα που ο καφές αποτελεί ίσως το πιο σοβαρό ρόφημα.
Ο Αμερικανός ομόλογος του γαλλικού στιλ παγωτού είναι το παγωτό τύπου Φιλαδέλφεια (Philadelphia ice cream) ή αμερικάνικου στιλ άψητο (αμαγείρευτο) παγωτό. Γίνεται με τα καλύτερης ποιότητας υλικά, όμως δεν περιέχει αυγά ή ενδέχεται να περιέχει μόνον ασπράδια.

Επομένως, οι συνταγές παρασκευής παγωτού κλίνουν γενικώς είτε προς την μια κατεύθυνση και ήπειρο είτε προς την άλλη. Φυσικά, δεν λείπουν οι πολλές παραλλαγές και οι διασκευές, με προσθαφαιρέσεις υλικών. Όπως και οι συνδυασμοί τεχνικών, με στόχο την καλύτερη γεύση και υφή, καθώς και την ευκολία, ειδικά όταν τα παγωτά γίνονται στο σπίτι.

Στα έτοιμα, βιομηχανοποιημένα παγωτά προστίθενται χρωστικές ουσίες και σταθεροποιητές όπως ζελατίνη, άγαρ-άγαρ (φυτική ζελατίνη από φύκια), ασπράδι αυγών, παράγωγα από χαρούπι κ.ά.

παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς - παγωτό καφέπαγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς - παγωτό μόκα

Παγωτό καφέ και παγωτό μόκα

Και στις δύο περιπτώσεις, το παγωτό έχει γεύση καφέ, που προκύπτει από τη χρήση είτε αλεσμένου δυνατού καφέ, είτε έτοιμου δυνατού εσπρέσο (όπως στο τιραμισού) είτε σκόνης στιγμιαίου καφέ (από εσπρέσο ως νεσκαφέ). Στη δεύτερη περίπτωση περιέχει και σοκολάτα ή κακάο ή και τα δύο.

Ο όρος μόκα (mocha), που χρησιμοποιείται και για να δηλώσει την ύπαρξη του καφέ και της σοκολάτας στην παρασκευή, προέρχεται από την ποικιλία του αραβικού καφέ Mocha. Ο οποίος (καφές) παράγεται στα σύνορα της Ερυθράς Θάλασσας και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο λιμάνι της Υεμένης (المخا al-Mukhā, Μόκα), απ’ το οποίο εξάγεται. Ο Mocha είναι δυνατός καφές με χαρακτηριστικό άρωμα, ο οποίος συχνά θεωρείται πικρός μεν, μοσχομυριστός δε, σερβίρεται μάλιστα κατά παράδοση γλυκός και σε μικρά φλυτζάνια. Ο συγκεκριμένος καφές χρησιμοποιήθηκε από παλιά στη ζαχαροπλαστική για να αρωματίσει κέικ (όπως το κέικ καφέ), παγωτά, μπισκότα κλπ., δηλώνοντας πως το παρασκεύασμα έχει γεύση ή/και μυρωδιά καφέ.

Γνωστότερες στην γλυκιά ιστορία είναι οι τούρτες με λίγα ή πολλά στρώματα από παντεσπάνι και γέμιση βουτυράτης κρέμας σοκολάτας και κρέμας καφέ – δείτε και τα άρθρα με 1. τούρτα μόκα, 2. 12 στρώσεις μόκα-σοκολάτα.

Παγωτά και ευαίσθητες θερμίδες

Τέλος, επειδή οι παρανοήσεις και το επιλεκτικό μέτρημα περισσεύουν: τα παγωτά, ως τοις πάσι γνωστόν, διατηρούν ερωτική σχέση με την γεύση, ήκιστη και κάκιστη με τις θερμίδες.

Οι περισσότερες θερμίδες που περιέχουν προέρχονται από την κρέμα γάλακτος (σχεδόν 700 θερμίδες για τα 200 ml) και όχι από τα αυγά (περί τις 380 για τα 6). Το ζαχαρούχο γάλα που συχνά τα αντικαθιστά ουδόλως μειώνει τις θερμίδες, μια και έχει περί τις 390 ανά 100 γρ. Η φυτική κρέμα γάλακτος είναι επίσης θερμιδοφόρα και μάλιστα περισσότερο της ζωϊκής, ενώ τα λιπαρά που περιέχει είναι συχνά υδρογονωμένα και χειρότερα για την υγεία από τα κανονικά.

Το παγωτό είναι απόλαυση με θερμίδες όπως και το γαλακτομπούρεκο, η σοκολατένια τούρτα και άπειρα άλλα γλυκά. Δοκιμάστε το και απολαύστε το ως έχει, χωρίς ενοχές! 😉 😉 😉

παγωτό καφέ με αυγά ή χωρίς

Παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς

Προετοιμασία: 30 λεπτά για το παγωτό καφέ με αυγά και 10-15 λεπτά χωρίς αυγά, συν ο χρόνος στο ψυγείο. Μπορείτε να μειώσετε τους κρόκους αυγών στους 5, ειδικά αν τα αυγά είναι μεγάλα. Εύκολες και οι δύο συνταγές και γρήγορες για την κατηγορία τους.

α) παγωτό καφέ & παγωτό μόκα με αυγά

Υλικά (για 6 άτομα)
6 κρόκους αυγών
200 γρ. ζάχαρη
500 ml γάλα
3-4.5 κ.σ. στιγμιαίο καφέ, κατά προτίμηση εσπρέσο
1 πρέζα αλάτι
1 κ.γ. εσάνς βανίλιας ή 1/4 κ.γ. ξύσμα από στικάκι βανίλιας
200 ml κρύα κρέμα γάλακτος (όλα τα λιπαρά 36%)
1 σφηνάκι λικέρ καφέ (προαιρετικά)

για το παγωτό μόκα (επιπλέον)
1/2 κ.σ. κακάο
100 γρ. τριμένη σοκολάτα

για το σερβίρισμα
κόκκοι καφέ με σοκολάτα ή χωρίς
ή σιρόπι σοκολάτας ή καραμέλας ή/και χοντροσπασμένοι και καραμελωμένοι ξηροί καρποί

αυγά για παγωτό καφέ

Ετοιμάζετε την κρέμα: Σε κατσαρόλι ρίχνετε το γάλα και τον καφέ (και το κακάο, αν κάνετε παγωτό μόκα). Ανακατεύετε, φέρνετε σε σημείο βρασμού και αποσύρετε.παγωτό καφέ και παγωτό μόκα, με αυγά

Σε μπολ χτυπάτε με το σύρμα τους κρόκους με την ζάχαρη και το αλάτι, να ενωθούν (2 λεπτά). Προσθέτετε λίγο-λίγο το μείγμα του γάλακτος ανακατεύοντας και αδειάζετε σε κατσαρόλι, που το βάζετε σε σιγανή φωτιά ή σε άλλο μπολ τοποθετημένο πάνω από νερό που σχεδόν βράζει (μπεν μαρί).

Αναμειγνύετε μέχρι τα υλικά να δέσουν και να έχετε μια λεπτόρευστη κρέμα (5 λεπτά περίπου). Θα πρέπει η κρέμα να κάθεται στο πίσω μέρος του κουταλιού, καλύπτοντάς το. Προσθέτετε την βανίλια και μεταφέρετε τη σάλτσα πάνω σε δοχείο με πάγο να κρυώσει εντελώς.
παγωτό καφέ και παγωτό μόκα βήμα - βήμα

Χτυπάτε στο μίξερ την κρέμα γάλακτος σε σαντιγί και την ανακατεύετε στο κρύο μείγμα, προσθέτοντας την τριμμένη σοκολάτα (για το παγωτό μόκα) και διπλώνοντάς την με ευγένεια και μεγάλες κινήσεις να ενσωματωθεί.

Μεταφέρετε το παγωτό καφέ σε δοχείο για κατάψυξη και παγώνετε για 4-6 ώρες. Αν έχετε παγωτομηχανή, το αδειάζετε στον κάδο της και συνεχίζετε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.
παγωτό καφέ ή μόκα - πάγωμα

Σημείωση: Χωρίς παγωτομηχανή, αν θέλετε το παγωτό να είναι πιο αφράτο, μετά το 2ωρο, χτυπήστε το με το μίξερ και ξαναπαγώστε. Επαναλάβετε 2-3 φορές. Στη συνταγή δεν έγινε, αλλά το παγοδοχείο έμεινε 5 λεπτά εκτός ψυγείου πριν το σερβίρισμα.
παγωτό καφέ με αυγά ή χωρίς

Σερβίρισμα: Αφήνετε 10-12 λεπτά το παγωτό καφέ ή μόκα στην ψύξη ή 5 λεπτά εκτός ψυγείου να μαλακώσει ελαφρώς – αν δεν χρησιμοποιήσετε παγωτομηχανή ή δεν το χτυπήσετε όσο παγώνει. Χρησιμοποιήστε το ειδικό κουτάλι για να κάνετε μπάλες και προσθέστε πάνω τους το γαρνίρισμα που σας αρέσει. Εκτός από τους κόκκους καφέ (σκέτοι, με σοκολάτα ή ζάχαρη) ταιριάζουν οι χοντροσπασμένοι καραμελωμένοι ξηροί καρποί, το κακάο, η τριμένη σοκολάτα, μπισκότα, σιρόπι σοκολάτας ή καραμέλας και το επιπλέον αλκοόλ (1-2 κ.σ. λικέρ καφέ, μαύρο ρούμι κλπ).

παγωτό μόκα, με αυγά ή χωρίς

β) παγωτό καφέ & παγωτό μόκα χωρίς αυγά

Υλικά (για 6 άτομα)
200 ml γάλα
170 γρ. ζάχαρη
3 κ.σ. στιγμιαίο καφέ, κατά προτίμηση εσπρέσο (ή/και περισσότερο ανάλογα με την γεύση σας)
1 πρέζα αλάτι
1 κ.γ. εσάνς βανίλιας ή 1/4 κ.γ. ξύσμα από στικάκι βανίλιας
1 σφηνάκι λικέρ καφέ (προαιρετικά)
200 ml κρύα κρέμα γάλακτος (όλα τα λιπαρά 35-36%)

για το παγωτό μόκα (επιπλέον)
1/2 κ.σ. κακάο
100 γρ. τριμένη σοκολάτα

για το σερβίρισμα
κόκκοι καφέ με σοκολάτα ή χωρίς, τριμένη σοκολάτα ή κακάο
ή σιρόπι σοκολάτας ή καραμέλας ή/και χοντροσπασμένοι και καραμελωμένοι ξηροί καρποί

Ετοιμάζετε το παγωτό καφέ: Σε κατσαρόλι ζεσταίνετε το γάλα, με την ζάχαρη και τον καφέ (και το κακάο, αν κάνετε παγωτό μόκα), μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Μην βράσετε το μείγμα. Προσθέτετε την βανίλια, αποσύρετε και αφήνετε να κρυώσει εντελώς. Βάζετε το λικέρ (αν το χρησιμοποιήσετε).

Χτυπάτε στο μίξερ την κρέμα γάλακτος σε σαντιγί και την ανακατεύετε στο κρύο μείγμα, προσθέτοντας την τριμμένη σοκολάτα (για το παγωτό μόκα) και διπλώνοντάς την να ενσωματωθεί.

Μεταφέρετε το παγωτό καφέ σε δοχείο για κατάψυξη και ψύχετε για 4-6 ώρες. Αν έχετε παγωτομηχανή, αδειάζετε στον κάδο της και συνεχίζετε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

Σημείωση: Χωρίς παγωτομηχανή, αν θέλετε το παγωτό να είναι πιο αφράτο, μετά το 2ωρο χτυπήστε το με το μίξερ και ξαναπαγώστε. Επαναλάβετε 2-3 φορές.

Σερβίρισμα: Αφήστε 10-12 λεπτά το παγωτό καφέ ή μόκα στην ψύξη ή 5 λεπτά εκτός ψυγείου να μαλακώσει ελαφρώς – αν δεν χρησιμοποιήσετε παγωτομηχανή ή δεν το χτυπήσετε όσο παγώνει. Χρησιμοποιήστε το ειδικό κουτάλι για να κάνετε μπάλες και προσθέστε πάνω τους το γαρνίρισμα που σας αρέσει όπως παραπάνω.

παγωτό καφέ με αυγά ή χωρίς

 

μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές Μελιτζάνα, ντομάτα, βασιλικός: μεσογειακό τρίο με δεμένη γεύση που προκαλεί τα ταιριάσματα κάθε εποχής, ειδικά όμως της γενέθλιάς τους καλοκαιρινής. Μειώστε το μέγεθος, προσθέστε ένα-δυό απ’τα αγαπημένα σας τυριά και ελαιόλαδο et voila ένα από τα πιο νόστιμα ορεκτικά για κάθε περίσταση: μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές, ψητές στο φούρνο.

μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές

Συνταγή-ιδέα που προσαρμόζεται στα δεδομένα της γεύσης και στα υλικά της εποχιακής κουζίνας. Το μόνο δεσμευτικό για να έχετε μπουκιές στο σερβίρισμα είναι να επιλέξετε τις λεπτές, μακριές, τσακώνικες μελιτζάνες (μοβ ολόκληρες ή με ρίγες). Τα ντοματάκια της γέμισης θα μπορούσαν το καλοκαίρι να είναι και πομοντόρια, ακόμη και φρέσκιες ντομάτες ψιλοκομμένες σε κύβους (και στις δύο περιπτώσεις χωρίς τα σπόρια).

Συνδυασμοί και εναλλακτικές

Τις σχεδόν μισές εποχές του χρόνου, ο φρέσκος βασιλικός (αν δεν έχετε χειμωνιάτικο) μπορεί να δώσει τη θέση του στο δυόσμο ή στη μέντα, προσφέροντας στο ορεκτικό την αρωματική ένταση που αποζητούν οι κρύοι μήνες.

Ως προς τα τυριά, ο συνδυασμός ενός κρεμώδους τυριού με ήπια γεύση, με ένα πικάντικο δουλεύει εξαιρετικά και αποδίδει ένα φρέσκο, ωραία ισορροπημένο, γευστικό αποτέλεσμα. Στη συνταγή επιλέχτηκε η βουβαλίσια μοτσαρέλα (di bufala) και η παρμεζάνα, που δεν σαμποτάρουν το ντελικάτο άρωμα του βασιλικού.

Ωστόσο, ενδιαφέρων θα ήταν και άλλος συνδυασμός τυριών π.χ. κατσικίσιο, ταλαγάνι, μανούρι ή ακόμη και μια γλυκιά γραβιέρα για το εσωτερικό, με πεκορίνο ή Σαν Μιχάλη ή κάποιο κεφαλοτύρι για την επιφάνεια. Εξαιρώ την φέτα, η οποία είναι καταλυτική όπου μπαίνει και καπελώνει με τη δύναμή της, τις υπόλοιπες γεύσεις.

Αν την χρησιμοποιήσετε, θα έχετε μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές με φέτα καταρχήν και στο βάθος τα υπόλοιπα, με αναμφίβολα οικεία νοστιμιά, πλην όμως, κάπως φανταχτερή και πιο ρουστίκ.

Με δυο λόγια

Εύκολο ορεκτικό, που επωφελείται της μεστής γεύσης των υλικών και του συμπληρωματικού τρόπου που αυτά λειτουργούν μεταξύ τους για να συνθέσει ένα απλό εξαιρετικό πιάτο με εμφανή χαρακτήρα.

Σας αρέσουν οι μελιτζάνες; Δείτε περισσότερες συνταγές στο θέμα Μελιτζάνες παντός καιρού με 18+ νόστιμους τρόπους.

μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές

Μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές

με ντομάτα, βασιλικό και τυριά

Προετοιμασία: 30 λεπτά περίπου συν το ψήσιμο. Μπορείτε να τις ετοιμάσετε αρκετά νωρίτερα και να τις ζεστάνετε ελαφρώς την τελευταία στιγμή στους 100 βαθμούς C. Διαλέξτε τις πιο λεπτές μακριές μελιτζάνες. Ετοιμάστε την γέμιση όσο ψήνονται τα κομμάτια. Εύκολη και μάλλον γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 5-6 άτομα)
500-550 γρ. μελιτζάνες λεπτές και μακριές
300 γρ. βουβαλίσια μοτσαρέλα ή άλλο τυρί ήπιας γεύσης της αρεσκείας σας, σε μικρούς κύβους (περί το 0.5εκ.)
200 γρ. ντοματίνια κομμένα στα 4
4+2 κ.σ. παρμεζάνα φρεσκοτριμμένη
6-7 μεγάλα φύλλα βασιλικού διπλωμένα και κομμένα σε λεπτές λωρίδες
ελαιόλαδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1-2 κορυφές βασιλικού ή φύλλα για το σερβίρισμα

ετοιμάζοντας τις μελιτζανομπουκιές - step by step

Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 220 βαθμούς C.

Ετοιμάζετε τις μελιτζάνες: Τις πλένετε και τις κόβετε κάθετα στο μήκος τους σε κομμάτια 2.5 εκ. περίπου (max 3εκ.). Με κουτάλι ή το εργαλείο που κάνει μπαλλάκια, αφαιρείτε την ψίχα από κάθε κομμάτι, προσέχοντας να μείνει ο πάτος περί το 0.5 εκ. πάχος και άλλο τόσο περίπου περίβλημα στο τοίχωμα.

Βάζετε τα κομμάτια σε ταψί, αλατίζετε και ρίχνετε 1 γραμμή ελαιόλαδου. Ψήνετε στον προθερμασμένο φούρνο για 25-30 λεπτά. Αποσύρετε. Κατεβάζετε την θερμοκρασία του φούρνου στους 200 βαθμούς C.

Σημείωση: Την ψίχα που περίσσεψε μπορείτε να την τηγανίσετε και να κάνετε ομελέτα ή να την χρησιμοποιήσετε σε καπονάτα.

Ετοιμάζετε την γέμιση: Σε μπολ ανακατεύετε την μοτσαρέλα, τα ντοματίνια, τις 4 κ.σ. παρμεζάνα, τον βασιλικό, αλάτι και πιπέρι. Δοκιμάζετε και διορθώνετε, αν χρειάζεται.

Ολοκλήρωση: Χρησιμοποιώντας κουτάλι, μοιράζετε το μείγμα στις κοιλότητες των κομματιών της μελιτζάνας, πιέζοντας ελαφρά. Θα πρέπει να είναι αρκετά γεμάτες με την γέμιση σχεδόν να ξεχειλίζει, γιατί με το ψήσιμο η μοτσαρέλα θα λιώσει και ο όγκος θα μικρύνει.

Πασπαλίζετε με το υπόλοιπο παρμιτζιάνο και ψήνετε στους 200 βαθμούς C για άλλα 10 λεπτά. Αποσύρετε και αφήνετε να κρυώσουν.
μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές

Σερβίρισμα: Οι μελιτζάνες μπουκιές γεμιστές σερβίρονται χλιαρές ή σε θερμοκρασία περιβάλλοντος το καλοκαίρι, και ελαφρώς ζεστές τον υπόλοιπο χρόνο. Μεταφέρετε τα κομμάτια σε πιατέλα και προσθέστε ανάμεσά τους φύλλα βασιλικού ή μια κορυφή στο πλάι.

 
χοχλιοί μπουμπουριστοί
Χοχλιοί μπουμπουριστοί με δενδρολίβανο

Με την Μαρία, έξω απ’ το Ηράκλειο, οι χοχλιοί μπουμπουριστοί ήταν 4-5 χούφτες απ’ το καλάθι στο μεγάλο τηγάνι, ασπροστρωμένο με καυτό αλάτι. Ένα γρήγορο τσιτσίρισμα ‘αμπούμπουρα’ (μπρούμητα, με το άνοιγμα προς τα κάτω), καυτό ελαιόλαδο, ξίδι, δενδρολίβανο και ολοταχώς στην πιατέλα με προορισμό το τραπέζι, δίπλα στη ρακή. Με την Τζίνα, στον Αγ. Νικόλαο, ήταν ο άρχων μεζές για το μεσημεριανό ούζο, φτιαγμένος απ΄την κρητική κουζίνα του ξενοδοχείου Μinos. Με τον Ανδρέα, στα Χανιά, οι χοχλιοί ήταν φλαμπέ με τσικουδιά και με την Μπέτυ, στο Ρέθυμνο, ήταν η απολαυστική χοχλιδοκατάνυξη στα ντόπια στέκια που τα βήματα των τουριστών αγνοούν. Ο λόγος για το πιο γνωστό πιάτο με σαλιγκάρια από την κουζίνα της Κρήτης -όχι το μόνο βεβαίως- με φανατικούς οπαδούς της γεύσης του: χοχλιοί μπουμπουριστοί.

χοχλιοί μπουμπουριστοί χοχλιοί μπουμπουριστοί

O «ατέρμων» κοχλίας

Τα ερμαφρόδιτα σαλιγκάρια (χοχλιοί στην Κρήτη) υπάρχουν ως τροφή από τα προϊστορικά χρόνια. Σωρός από πεταμένα κελύφη τους στο Φράγχθι χρονολογείται γύρω στα 10.700 πΧ. ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι τρώγονταν και από τους κατοίκους του αρχαίου οικισμού του Ακρωτηρίου, όπου έφταναν πιθανότατα από την Κρήτη ως είδος πολυτελείας.

Για τους Έλληνες της αρχαιότητας, κατά τον Γαληνό, ήταν κοινό φαγητό -τίποτα ιδιαίτερο- και σπάνια αναφέρονταν στην κατανάλωσή τους (Food in the Ancient World from A to Z, Andrew Dalby). Αυτοί που τα πήραν σοβαρά ήταν οι Ρωμαίοι, για τους οποίους θεωρούνταν εκλεκτή τροφή. Λέγεται μάλιστα, πως ο Ρωμαίος Fulvious Lupinus ήταν αυτός που ανακάλυψε την πάχυνση των σαλιγκαριών (Larousse Gastronomique).

Η πρώτη γαλλική συνταγή για σαλιγκάρια, που καταγράφεται γύρω στο 1390, περιλαμβάνεται στο βιβλίο μαγειρικής Menagier de Paris· δεν έχει όμως, την παραμικρή απήχηση στην εποχή της -ουδείς συγκινείται με το μικρό ζωντανό. Θετική στάση απέναντι στα γαστερόποδα ως τροφή αρχίζει να εμφανίζεται μόλις τον 16ο αιώνα, όπου σερβίρονταν σε συμπόσια, ένα βιβλιαράκι δε τιτλοφορούμενο πραγματεία στα 1530 (A Noteworthy Treatise Concerning the Properties of Turtles, Snails, Frogs, and Artichokes) του Estienne Laigue, μεταφέρει την κριτική του συγγραφέα για τέσσερις τροφές, τις χελώνες, τα σαλιγκάρια, τα βατράχια και τις αγκινάρες, με τις οποίες ο ίδιος νιώθει παράξενα παρότι είναι δημοφιλείς (οι τροφές) στους συγχρόνους του.

Μέχρι το 1815 ούτε ένα καλό παρισινό εστιατόριο δεν σέρβιρε σαλιγκάρια, τα οποία εντούτοις απολάμβαναν οι ανατολικές επαρχίες της Γαλλίας, στις αρχές του 19ου αιώνα. Η εξάπλωσή τους γίνεται στα 1850-1860, στις μπρασερί που άνοιγαν κυρίως Αλσατοί, γείτονες της Λωραίνης, με τους οποίους μοιράζονταν και γευστικές προτιμήσεις. Το σαλιγκάρι έκτοτε, ήρθε για να μείνει. (Oxford Companion to Food, Alan Davidson [Oxford University Press:Oxford] 1999).

χοχλιοί μπουμπουριστοί

Στροφάροντας στις κουζίνες του κόσμου

Το συγκεκριμένο είδος των μαλακίων τιμούν εντυπωσιακά πολλές κουζίνες σ’ ολόκληρο τον κόσμο -αν όχι όλες. Οι γκουρμέ και οι γαλλοτραφείς καυχιώνται συνήθως για τα περίφημα σκορδοβουτυράτα Escargots a la Bourguignonne, μια από τις πέντε συνταγές που ο μεγάλος Escoffier περιέλαβε στο περίφημο βιβλίο του Guide Culinaire (1907) και η οποία έμελλε να εξελιχθεί στο Νο1 πιάτο σαλιγκαριών διεθνώς.

Ομολογουμένως υπέροχα σαλιγκάρια με γαλλική υπογραφή, για τα οποία την εξαιρετική συνταγή του μερακλή φίλου μου του Francois (στη βάση της αρχικής  εκτέλεσης του Escoffier) επιφυλάσσομαι να γράψω σε επόμενο ποστ.

Και για να κλείσω προς το παρόν το γαλλικό κεφάλαιο του σαλιγκαριού, οι άλλες τέσσερις συνταγές του Escoffier με σαλιγκάρια ήταν: 1. a la Mode d’ Abbaye (με κρεμμύδια, κρέμα, κρόκους αυγών), 2. a la Chablisienne (με λευκό κρασί, κρεμμύδι, βούτυρο), 3. a la Dijonaaise (με λευκό κρασί, κρεμμύδι, βούτυρο, πιπέρι, γαρίφαλο, σκόρδο, τρούφες) και 4. Βeignets d’ Escargots a la Vigneronne (τηγανητά σαλιγκάρια με βούτυρο, ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια, σκόρδο, αλάτι).

Ωστόσο, έξω από την υψηλή κουζίνα, κοντά αλλά και πολύ μακριά από την Γαλλία, άπειρες μαγειρικές προσεγγίσεις αξιοποίησαν επίσης από παλιά την καλή (φτηνή ή δωρεάν) πηγή πρωτεϊνης, δημιουργώντας πιάτα με φαντασία και γευστική επάρκεια. Τα σαλιγκάρια στα 4 σημεία του ορίζοντα τηγανίζονται, ψήνονται, μαρινάρονται, ψιλοκόβονται, σερβίρονται ολόκληρα μέσα στο κέλυφος ή χωρίς αυτό, μαγειρεύονται με αρωματικά, μπαχαρικά, λαχανικά, χορταρικά, όσπρια, ρύζι, ζυμαρικά, ψαρικά, κρεατικά, αλλαντικά κλπ κλπ κλπ.

… και στην κρητική κουζίνα

Η κρητική κουζίνα με την πατριωτική της γαστρονομία διατηρεί ανέκαθεν μια ιδιαίτερη σχέση με τα φαγώσιμα σαλιγκάρια (Helix Aspersa Muller), μικρά (λιανά) και μεγαλύτερα (3.5-5.5 εκ.). Αρκετοί οι συνδυασμοί, κυρίως με ποικίλα χόρτα και εποχιακά λαχανικά (αν σας τύχει δοκιμάστε και τα καθημερινά ‘καλικοτά’ σαλιγκάρια, μαγειρεμένα με βλήτα και ό,τι ολόφρεσκο βγάζει το σπιτικό μποστάνι).

Επίσης, με ρύζι, ξινόχοντρο, πλιγούρι αλλά και χοχλιοί βραστοί, στιφάδο ή κοκκινιστοί, με κρασί ή λεμονάτοι στην κατσαρόλα. Αν η προσέγγιση υπολείπεται σε επιτήδευση, κερδίζει σε καθαρή γεύση με την εμμονή της στα υλικά που παράγει ο τόπος και την προσήλωση σε ένα μαγείρεμα απαλλαγμένο από φλυαρίες.

Οι χοχλιοί μπουμπουριστοί ή σαλιγκάρια μπουμπουριστά (τηγανητά και αρωματισμένα με δενδρολίβανο), εδώ σε αυθεντική κρητική συνταγή, έγιναν από την Στέλλα (θεία του Μάνου) και τον Μάνο στην Ρουκάκα, ονομασία επί τουρκοκρατίας και μέχρι το 1955 για την Χρυσοπηγή, ένα όμορφο (μεγάλο παλιότερα) χωριό της ορεινής Σητείας. Εξ ου και χοχλιοί ρουκακιανοί.

Αν η ερώτηση είναι Escargot a la Bourguignonne ή χοχλιοί μπουμπουριστοί, η απάντηση είναι: χοχλιοί μπουμπουριστοί. Η Στέλλα και ο σύζυγός της Gregoire, γνωστός ράπτης εποχής της Αθήνας, με θητεία σε διάφορους οίκους εις Παρισίους και στον Pierre Cardin, απολαμβάνουν συχνά την γραφική Ρουκάκα, έχοντας γνώση και των δύο εκτελέσεων.

χοχλιοί μπουμπουριστοί

 7 σημεία προσοχής για το μαγείρεμα – τηγάνισμα των σαλιγκαριών

  • Τα σαλιγκάρια που κυκλοφορούν στην αγορά είναι κατά κανόνα προϊόν εκτροφής και συνήθως καθαρά από εκκρίσεις. Ανεξάρτητα όμως από αυτό, ειδικά το καλοκαίρι τα σαλιγκάρια βρίσκονται σε νάρκη, απ’ την οποία βγαίνουν όταν τα βάλετε σε νερό, πριν το μαγείρεμα. Ο έλεγχος σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητος. Αν κάποιο δεν ξυπνήσει κάνοντας μπάνιο, δεν χρησιμοποιείται και πετιέται πάραυτα -ένα χαλασμένο σαλιγκάρι αρκεί για να χαλάσει το φαγητό.
  • Απαραίτητο είναι και το καλό πλύσιμο.
  • Οι μπουμπουριστοί χοχλιοί στο αλάτι, ξεκινούν από τηγάνι χωρίς ελαιόλαδο. Πρώτα προστίθεται το αλάτι (αρκετό, σχεδόν σαν λεπτή στρώση) και πάνω του όντας καυτό μπαίνουν ‘μπρούμητα’ (με το στόμιο στο αλάτι) τα σαλιγκάρια, τα οποία μαζεύονται στο καβούκι τους και καθώς ψήνονται τσιτσιρίζουν. Στη συνέχεια προστίθεται το ελαιόλαδο, αρωματικά και ξίδι. Ο μεζές είναι αλμυρούτσικος, οπότε σηκώνει περισσότερη τσικουδιά ή ούζο ή κρασί.
  • Τα μπουμπουριστά σαλιγκάρια χωρίς το αλάτι (όπως στη συνταγή) έχουν ως πιάτο πιο ισορροπημένη γεύση. Το άρωμα του δενδρολίβανου εμπλουτίζει μια νότα ανατολής απ’ το κύμινο, κάνοντας το αποτέλεσμα ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
  • Το ζεμάτισμα για 2-3 λεπτά βοηθά τα σαλιγκάρια να αποκολληθούν από το κέλυφος και να βγαίνουν εύκολα από αυτό, όντας μαγειρεμένα.
  • Τα σαλιγκάρια τείνουν να έχουν μια μαστιχωτή υφή όταν είναι ψημένα, η οποία γίνεται εντονότερη όσο ο χρόνος του τηγανίσματος αυξάνεται. Μην τα παραψήσετε. Επίσης, μειώστε τον χρόνο αν είναι μικρά σε μέγεθος και για σιγουριά, δοκιμάστε τα.
  • Τέλος, η ποσότητα σε ξίδι για το τελείωμα της συνταγής είναι η μέγιστη και αφορά ένα κανονικό ξίδι (όχι βαλσαμικό). Αν το ξίδι που θα χρησιμοποιήσετε είναι δυνατό, μειώστε την ποσότητα στο μισό.

χοχλιοί μπουμπουριστοί - καθάρισμα

Χοχλιοί μπουμπουριστοί – σαλιγκάρια τηγανητά (μπουμπουριστά)

Προετοιμασία: 1.30 – 2 ώρες και λόγω της αναμονής. Μπορείτε να κάνετε όλη την προετοιμασία (πλύσιμο, ζεμάτισμα κλπ) νωρίτερα ή και την προηγουμένη, κρατώντας τους έτοιμους καθαρούς χοχλιούς στο ψυγείο. Αφήστε μόνον το τηγάνισμα για την τελευταία στιγμή. Εύκολη συνταγή, όχι γρήγορη.

Υλικά (μεζές για 4-6 άτομα)
1 κιλό σαλιγκάρια μεγαλούτσικα (περί τα 3-4 εκατ.)
1 φύλλο δάφνη
1/2 κ.γ. πιπέρι
1-2 πρέζες κύμινο
2 κ.γ. αλάτι
250 ml ελαιόλαδο (για το τηγάνισμα)
100 ml ξίδι
1 κλωνάρι δενδρολίβανο και έξτρα για το σερβίρισμα

χοχλιοί μπουμπουριστοί πως γίνονται

Ετοιμάζετε τους χοχλιούς: Βάζετε τους χοχλιούς σε λεκάνη ή μεγάλο μπολ με νερό βρύσης για 1 περίπου ώρα ώστε να ξυπνήσουν. Σ’ αυτό το διάστημα, τους σκεπάζετε με σκεύος για να μην δραπετεύσουν στο χώρο.

Καθαρίζετε με ένα μαχαιράκι το στόμιο και το κέλυφος και τους πλένετε πολύ καλά (3-4 φορές) σε μπόλικο νερό.

Ζεμάτισμα: Σε κατσαρόλα με νερό που κοχλάζει ρίχνετε αλάτι και τους πλυμένους χοχλιούς. Βράζετε για 2-3 λεπτά. Αποσύρετε και σουρώνετε. Αφήνετε να στραγγίσουν.
χοχλιοί μπουμπουριστοί

Τηγάνισμα: Σε μεγάλο και σχετικά βαθύ τηγάνι και μέτρια φωτιά ζεσταίνετε το ελαιόλαδο (να κάψει). Προσθέτετε το κύμινο, αλάτι, πιπέρι, δάφνη και τελευταία τα σαλιγκάρια. Τηγανίζετε για 6-7 λεπτά. Ρίχνετε το ξίδι και το δενδρολίβανο, και αφήνετε 2 ακόμη λεπτά. Προσοχή, όχι παραπάνω γιατί το δενδρολίβανο θα καεί και θα πικρίζει. Αποσύρετε.

Σερβίρισμα: Οι χοχλιοί μπουμπουριστοί σερβίρονται ζεστοί ή σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Βάλτε τους στο πιάτο και προσθέστε λίγο από το αρωματισμένο ελαιόλαδο μαζί με ένα κλαράκι (ή φύλλα) φρέσκο δενδρολίβανο.

χοχλιοί μπουμπουριστοί

 

κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό Το κοτόπουλο σε σφολιάτα, ανάμεσα σε στρώσεις από κόκκινες ψητές πιπεριές με πολύ (πραγματικά πολύ) βασιλικό είναι ένα ελαφρύ, έγχρωμο, μάλλον εντυπωσιακό πιάτο στην απλότητά του, με λεπτή γεύση.

Ακολουθεί τη λογική του στρούντελ, οι (γλυκές) ρίζες του οποίου μπορεί και να ξεκινούν στις κουζίνες του Βυζαντίου – παρά την σύγχρονη αυστριακή του ταυτότητα. Οι αλμυρές εκδοχές του είναι συνήθως πιο διακριτικές από τις ανάλογες γλυκιές, γι’ αυτό και οι εποχιακοί άρχοντες των αρωματικών αναλαμβάνουν δικαίως τον πρωτεύοντα ρόλο στις συνθέσεις των υλικών.

κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό

Εύκολο, με τρία υλικά και τον φουντωτό βασιλικό της γλάστρας είναι το ιδανικό κύριο πιάτο για ένα λιτό καλοκαιρινό μενού – με άποψη να βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο αντί για μισοάδειο (βλ. Υ.Γ.). Το κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές και βασιλικό γίνεται γρήγορα κι ετοιμάζεται πολύ νωρίτερα (αρκετές ώρες πριν και περιμένει στο ψυγείο)· ψήνεται την τελευταία στιγμή και βγαίνει ζεστό (ή σχεδόν ζεστό) στο τραπέζι, ροδόχρωμο κι αναψοκοκκινισμένο, τραγανό εξωτερικά, ζουμερό μέσα και με όψη που πολλά υπόσχεται.

Όλο το μυστικό έγκειται στην απλότητά του και στο αλατοπίπερο: κρατήστε την κατεύθυνση της γεύσης μονοσήμαντη, δίνοντας έμφαση σε ένα στοιχείο επιλογής και αλατοπιπερώστε καλά.

Το ταίριασμα με τον μπόλικο φρέσκο βασιλικό, στοιχείο εκ των ουκ άνευ. Τις εποχές που δεν υπάρχει, δοκιμάστε το κοτόπουλο σε σφολιάτα με μέντα ή δυόσμο ή φρέσκο δεντρολίβανο – σε μικρότερη ωστόσο ποσότητα. Ανεξαρτήτως σεζόν, στα προαιρετικά, το ελάχιστο σκόρδο ή/και 1-2 πρέζες μπούκοβο (αν σας αρέσουν τα πικάντικα), του προσθέτουν την ελαφριά καυτερή χροιά που με την τσαχπινιά της ξεπετάει τη στρογγυλεμένη γεύση – συστήνεται.

Μια στάλα (μόνον) καλό ελαιόλαδο στα υλικά, παρότι όλα ψήνονται στο βουτυράτο περιτύλιγμα της σφολιάτας, ενισχύει την μίξη των αρωμάτων. Αντικαταστήστε επίσης τις ψητές στο φούρνο κόκκινες πιπεριές με έτοιμες πιπεριές Φλωρίνης (χωρίς ζουμιά), αν θέλετε να μειώσετε τον χρόνο της παρασκευής και να τονίσετε στις στρώσεις της πιπεριάς σαν οντότητα.

Ωραία συνταγή για εκλεπτυσμένους ουρανίσκους· σε ύφος retro fabulous ― σαν να (ανα)καλεί στο τραπέζι κάτι από το φλερ του χορού της Janet Collins, τo σφύριγμα του Bing Crosby, τη φωνή της Pearl Bailey, το Hello, Dolly του Louis Armstrong …

Δείτε ακόμη: Ηλιόλουστο κοτόπουλο με πολύχρωμες πιπεριές.

 

Υ.Γ. – Καθρέφτης της εποχής λιτότητας, που το άρθρο γράφτηκε.
Η καλοκαιρινή διαιτολογική λιτότητα επιβάλλεται συνήθως λόγω της θερμοκρασίας και της παραλίας – δεν επιτίθεσαι στο ταψί όταν έχει 35-40° C ούτε θες να βγάλεις την κορμάρα στο γιαλό με το μέγιστο του όγκου της κι ας βοηθάει να επιπλέεις. Φέτος όμως, (2015), το θεόστραβο κλήμα το αποτέλειωσε σχεδόν ο γάιδαρος· μια χαψιά πριν τη ρίζα σταμάτησε και παραδέρνει ανήμπορος πότε δεξιά πότε αριστερά, κατά πως η πολλή ξαφνική σκέψη και τα πλάνα του ποδαριού καίνε το κεφάλι και δεν μπορεί ν’ αποφασίσει αν θα την καταπιεί ή θα τη φτύσει την τελευταία μπουκιά, την ‘δύναμή’ του. Κι όσο να γίνει αυτό, το άλλο κλίμα εξακολουθεί να είναι βαρύ και ασταθές, επιβάλλοντας το δικό του πνεύμα καλοκαιρινής λιτότητας.

Εντούτοις, αρνούμαι προς το παρόν να το ρίξω στις μακαρονάδες και κατοχικές συνταγές. Για τις πρώτες υπάρχει η σχετική κατηγορία με ζυμαρικά, που εμπλουτίζεται και θα εμπλουτίζεται πάντα με ρυθμό· τις δεύτερες, η επιβεβλημένη αισιοδοξία ακόμη τις προσπερνάει. Αν οι σταθεροί μας φίλοι (συνδρομητές και φίλοι στο Facebook) έχετε κάποια άλλη προτίμηση γευστικής τακτικής γι’ αυτό το διάστημα, παρακαλώ αφήστε τη γνώμη σας στα σχόλια ή γράψτε δυο γραμμές στο mail pandespani@pandespani.com.

κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό

Κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό

Προετοιμασία: Με έτοιμες τις πιπεριές 15-30 λεπτά και 30 λεπτά περίπου το ψήσιμο. Κάντε το ρολό νωρίτερα (ακόμη και την προηγουμένη) και βάλτε το με το σκεύος σκεπασμένο στο ψυγείο. Η ψύξη βοηθάει επίσης την σφολιάτα να μην συρρικνωθεί στο φούρνο όσο ψήνεται και να ανοίξει. Προνοήστε για το σκεύος, καθώς το κοτόπουλο σε σφολιάτα βγαίνει απ’ το φούρνο στο τραπέζι.

Μπορείτε να αντικαταστήσετε το στήθος κοτόπουλου με μπούτι, αν προτιμάτε τη κοπή. Ψήστε, υπολογίζοντας ότι το έτοιμο κοτόπουλο σε σφολιάτα (όπως όλα τα αντίστοιχα υλικά σε κλειστή σφολιάτα) δεν μπορεί να περιμένει περισσότερο από 20-30 λεπτά για το σερβίρισμα – η σφολιάτα αρχίζει και μουσκεύει. Εύκολη συνταγή.

Υλικά (για 4-6 άτομα)
1 φύλλο σφολιάτας
450-500 γρ. στήθος κοτόπουλου (2-3 στήθη ανάλογα με το μέγεθος)
3 μεγάλες κόκκινες πιπεριές ψημένες και ξεφλουδισμένες ή ανάλογες πιπεριές Φλωρίνης
30-40 φύλλα βασιλικού πλατύφυλλου
1 μικρή σκελίδα σκόρδο χωρίς το φύτρο, ψιλοκομμένη και 1-2 πρέζες μπούκοβο (προαιρετικά)
1 κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό

Προετοιμάζετε τις πιπεριές: Tις βάζετε ολόκληρες σε ταψί και τις ψήνετε στην πάνω θέση του φούρνου σε καυτό γκριλ για 10-15 λεπτά, γυρίζοντάς τες κατά διαστήματα ώστε να μαυρίσουν παντού. Τις βγάζετε, τις κλείνετε σε πλαστική σακούλα (κάνει και αυτή των σουπερμάρκετ) και τις αφήνετε να κρυώσουν.

Ξεφλουδίστε τις κάτω από τρεχούμενο νερό, αφαιρώντας με προσοχή κοτσάνια και σπόρια. Αφήστε να στραγγίξουν καλά ή/και απλώστε σε χαρτί κουζίνας. Κόψτε τις κατά μήκος στα δύο.

Σημείωση: Στρώστε το ταψί που θα τις ψήσετε με λαδόχαρτο για να αποφύγετε το πασάλειμμα. Οι πιπεριές βγάζουν υγρά καθώς ψήνονται, τα οποία καίγονται με την θερμοκρασία του γκριλ.

Ετοιμάζετε τη σφολιάτα: Τοποθετείτε το φύλλο της ζύμης σε ανάλογου μεγέθους ταψί και πάνω του τις μισές πιπεριές από το κέντρο προς το 1/3 του πλάτους, ώστε να βρίσκονται λίγο πιο κοντά στην μεγάλη πλευρά της σφολιάτας.

Βάζετε αλάτι, πιπέρι και μια στρώση από απλωμένα φύλλα βασιλικού. Πάνω σ’ αυτά τοποθετείτε το κοτόπουλο, προσέχοντας να διατηρείται κατά το δυνατόν ίδιο πλάτος και πάχος – χωρίστε το στήθος στα 2, αν χρειάζεται.

Αλατοπιπερώστε καλά και προσθέστε το σκόρδο και το μπούκοβο, αν τα χρησιμοποιήσετε. Ρίξτε μια πολύ λεπτή γραμμή ελαιόλαδου, σκεπάστε με τη δεύτερη στρώση φύλλων βασιλικού και ολοκληρώστε με τις υπόλοιπες πιπεριές.

Αλατίστε και πιπερώστε ξανά. Διπλώστε και κλείστε τη σφολιάτα, κόβοντας το λίγο φύλλο που περισσεύει. Πιέστε τις ενώσεις ελαφρώς με τα δάχτυλα ώστε να κολλήσουν μεταξύ τους.

κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό

Χρησιμοποιήστε το υπόλοιπο της ζύμης για να κάνετε κάποια σχέδια στην επιφάνειά της, δίνοντας ανάγλυφη όψη στη σφολιάτα. Και τα απλούστερα σχέδια δείχνουν ωραία ψημένα – μην προβληματιστείτε.

Ολοκλήρωση: Προθερμάνετε το φούρνο στους 220 βαθμούς C. Ψήστε το κλειστό στη ζύμη κοτόπουλο για 25-30 λεπτά. Θα πρέπει η σφολιάτα να ροδίσει ωραία και να είναι τραγανή.

Σερβίρισμα: Το κοτόπουλο σε σφολιάτα με πιπεριές & βασιλικό πάει απ’ το φούρνο (προνοήστε για το σκεύος) απευθείας στο τραπέζι για να εγείρει εντυπώσεις και την έκπληξη – αυτό το ντούο σ’ όλους αρέσει όταν το αποτέλεσμα είναι καλό. Κόψτε κάθετα με κοφτερό μαχαίρι και χρησιμοποιήστε σπάτουλα για να σερβίρετε. Προσθέστε έξτρα χρώμα με μια μικρή κορυφή ή δυο φρέσκα φύλλα βασιλικού στο πιάτο.

 
φανουρόπιτα με καρύδια
γλυκιά φανουρόπιτα με καρύδια και άχνη

Η φανουρόπιτα σε γλυκαίνει όσο επικαλείται τον Άγιο να φανερώσει τα κρυφά και τ’ αξημέρωτα, λένε οι πιστεύοντες –ή έλεγαν μέχρι πριν τον τελευταίο μήνα. Ανεξαρτήτως πίστης και πεποιθήσεων, την βρίσκω καλό σύμβολο, τώρα ειδικά που διάφορα άλλα μας τελιώνουν άτσαλα.

Μιλάμε για μια νόστιμη (έως νοστιμότατη) και αρωματική πίτα-κέικ, που συνοδεύεται από ευχές κι ελπίδα, η οποία ετοιμάζεται με σκοπό να καλοπιάσει το άγνωστο για να καταδείξει -ή να εκμαιεύσει- απαντήσεις σε σχέση με την πραγματικότητα. Συμβολικά λοιπόν, ξανακάναμε καινούργια συνταγή αυτές τις μέρες, που η απραξία λόγω παγωμάρας και σοκ χτύπησε κόκκινο. Νέα εκδοχή, με γεύση ενισχυμένη: , πλούσια σε υλικά και κατάλευκη, σκεπασμένη ολόκληρη με πολλή-πολλή άχνη. Μια φανουρόπιτα φτιαγμένη με αγάπη και την επιθυμία να επανέλθουμε επειγόντως σε μια κανονικότητα ζωής, πιο ώριμη και έμπειρη (λόγω των δυσκολιών), ψύχραιμη και ρεαλιστική.

φανουρόπιτα με καρύδια

Η ιστορία επαναλαμβάνεται συχνά δείχνοντας πάντα ότι όσα συμβαίνουν δεν υπακούουν σε ένα μόνο –εύπεπτο ή μη- σκεπτικό. Οι πολιτικές ελεγείες μπουκώνουν τα μυαλά με συνθήματα, χυδαία κολακεία λαϊκών ενστίκτων (που έλεγε κι ο Μ. Χατζιδάκης) και μισαλλοδοξία όσο μαγειρεύουν τα συμφέροντα με έπαρση, φιλοδοξίες και ανάκατα κίνητρα κάθε είδους. Η κοινή λογική και το κοινό καλό δεν ανήκουν απαραιτήτως στα σημαντικά υλικά. Αν αυτό συνέβαινε, δεν θα είχαμε την εκτροχιασμένη καθημερινότητα των τελευταίων εβδομάδων και τα 24/7 ανατρεπτικά λουπ να οδηγούν σε διαφορετική κατεύθυνση τα δεδομένα κάθε προηγούμενης μέρας ή/και ώρας.

Βέβαια, όσο θεϊκά εύγευστη κι αν είναι μια μαρτυριάρα φανουρόπιτα με καρύδια ή χωρίς, δεν δίνει από μηχανής λύσεις ούτε σώζει οποιαδήποτε κατάσταση απ’ τις δυσάρεστες εκπλήξεις· ούτε εξωραΐζει μια ακόμη σκληρή αρχή. Γλυκαίνει όμως την ψυχή, καταστέλλει την παράκρουση και το ξέφρενο θυμικό και βοηθάει έστω λίγο κι έστω συμβολικά την διάθεση να γίνει πιο ευχάριστη και να δει τα πράγματα πέρα από την απαισιοδοξία.

Ο άνθρωπος επικαλείται το υπερφυσικό στοιχείο όταν όσα χρειάζεται να διαχειριστεί τον ξεπερνούν ή τουλάχιστον έτσι νομίζει την ώρα της επίκλησης. Αλλά βάζοντας στο γήινο έργο της μεσολάβησης καλοπροαίρετη γλύκα, κάνει και το πρώτο βήμα συμφιλίωσης με ό,τι οι ανώτερες βουλές που εμπιστεύεται αποφανθούν. Η αναζήτηση αποκτάει γευστικό πρόσημο και μια ψυχραιμία αναγκαία για να αντιμετωπίσει ένα καινούργιο παρόν και μέλλον.

φανουρόπιτα με καρύδια

Θυμίζω πως η φανουρόπιτα έχει κατά παράδοση 9 υλικά. Μπορείτε να κρατήσετε τον κανόνα και να αντικαταστήσετε τα καρύδια με αμύγδαλα ή άλλο ξηροκάρπι της αρεσκείας σας. Αν πάλι τον καταργήσετε, κρατήστε τις αναλογίες υγρών-στερεών και παίξτε με τα υλικά έχοντας κατά νου ότι το αποτέλεσμα πρέπει να έχει γλύκα και άρωμα. Σε κάθε περίπτωση, θυμηθείτε τις ευχές κι ας μην είναι διαβασμένες με το θρησκευτικό πρωτόκολλο. Οι ευχές είναι δείγμα-δωρεάν, απείρως προτιμότερες από την οργή και τις τριβές, και στηρίζουν έστω και με δεκανίκι, την ελπίδα.

φανουρόπιτα με καρύδια

Προετοιμασία: 10 λεπτά και 50 λεπτά το ψήσιμο. Εύκολη συνταγή.

Υλικά
500 γρ. αλεύρι που φουσκώνει (κόκκινη φαρίνα) κοσκινισμένο
200 ml χυμό πορτοκάλι
200 ml λευκό κρασί ξηρό
200 ml ελαιόλαδο
200 γρ. ζάχαρη
1 κ.σ. γαρίφαλο σκόνη
1 κ.σ. κανέλα σκόνη
1 φλ. τσαγιού καρύδια τριμμένα (στο μπλέντερ)
άχνη για πασπάλισμα

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 190 βαθμούς C.
Ετοιμάζετε το μείγμα: Σε άνετο μπολ (ή στο μίξερ) ανακατεύετε όλα τα υλικά εκτός απ´ το αλεύρι, που το ρίχνετε τελευταίο και συνεχίζετε το ανακάτεμα μέχρι να έχετε μια ομοιογενή ζύμη.
Αλείφετε το ταψί με ελαιόλαδο, αδειάζετε το μείγμα και ισιώνετε την επιφάνειά του με σπάτουλα ή μαχαίρι.
Ψήσιμο: Ψήνετε στον προθερμασμένο φούρνο για 50 λεπτά όπως ένα κέικ. Κάντε το τεστ με το μαχαίρι ή την οδοντογλυφίδα, που θα πρέπει να βγαίνει καθαρά.
Σερβίρισμα: Αφήστε την φανουρόπιτα να κρυώσει και πασπαλίστε την επιφάνειά της με μπόλικη άχνη. Κόψτε σε τετράγωνα κομμάτια ή ρόμβους και προσθέστε περισσότερη άχνη αν θέλετε.

Save

 

Για τα βραβεία ποιότητας 2015 του Γαστρονόμου ξεκίνησα να γράφω με ενθουσιασμό την μεθεπομένη της απονομής τους. Μια-δυο σφήνες όμως πριν ολοκληρωθεί το οπτικό υλικό και όσαν έγιναν τις τελευταίες εβδομάδες κράτησαν πίσω την δημοσίευση. Βρίσκω εντούτοις τη συγκυρία διόλου ατυχή, και μάλλον ενθαρρυντική την ευκαιρία να εστιάσουμε στο  παραγωγικό στοιχείο που ευτυχώς δεν λείπει απ’ τον τόπο μας. Σ’ αυτό που και στις δυσκολίες προοδεύει και προχωράει με ή χωρίς στήριξη και μας κάνει πραγματικά περήφανους.

[divider]

γαστρονόμος βραβεία ποιότητας 2015 - οι βραβευθέντες
Βραβεία ποιότητας 2015 – Οι βραβευθέντες του Γαστρονόμου. (Φωτογραφία: Κατερίνα Καμπίτη – Καθημερινή)

Βραβεία Ποιότητας 2015 απένειμε ο Γαστρονόμος στο Μουσείο Μπενάκη πριν περίπου ένα μήνα. Ο 8χρονος θεσμός τους τίμησε την παραγωγική εργασία ανθρώπων που με το έργο τους δημιουργούν παρόν και μέλλον σε όποιον τομέα απασχολούνται· βράβευσε δημόσιους λειτουργούς και συλλογικές προσπάθειες, κυρίως όμως, βράβευσε το είδος της επιχειρηματικότητας που η Ελλάδα θυμάται επιλεκτικά, κάποτε για να επιδείξει καμαρώνοντας τα αυτόφωτα παιδιά της και -συνήθως- για να τα φορολογήσει.

βραβεία γαστρονόμου 2015
Δημιουργίες των σεφ για τους καλεσμένους στην απονομή (φωτογραφία: Κατερίνα Καμπίτη)

Η βραδιά ήταν γιορταστική, χαρούμενη και εύγευστη με τρόπο εξαιρετικά φρέσκο· μια γιορτή γεύσης με υλικά τα προϊόντα των βραβευμένων παραγωγών, μεταποιημένα εύστοχα σε άπειρες νόστιμες μπουκιές από τα χέρια ταλαντούχων σεφ και μαγείρων. Λαμπερή βραδιά που με χαρά τιμήσαμε, απολαμβάνοντας με τους υπόλοιπους καλεσμένους, τους ανθρώπους του Γαστρονόμου και fellow bloggers, μια ωραία οργάνωση που απέπνεε φυσικότητα και ανεπιτήδευτη οικειότητα με όλους.

η μικρή-μεγάλη διαφορά

Εκδηλώσεις περί το φαγητό και την αγορά του γίνονται όλο και περισσότερες τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο ίδιες. Αποκορύφωμα οι εκθέσεις των ελληνικών προϊόντων, που συχνά δυό μαζί συμπίπτουν σε ημερομηνίες. Έχοντας δε κοινό κόνσεπτ, διασπούν το ενδιαφέρον του καταναλωτή για την αναπτυσσόμενη τοπική παραγωγή, κάνουν τους καλεσμένους celeb σεφ τιραμόλες και τους παρατρεχάμενούς τους να πνίγονται σε μια ακόμη κουταλιά εφήμερου γκλάμουρ. Τα βραβεία του Γαστρονόμου απ’ την άλλη, είναι στραμμένα εξαρχής στον αντίποδα μιας τέτοιας εμπορικότητας ως φιλοσοφία και εκδήλωση. Επικροτούν την ανθρώπινη προσπάθεια, αυτή που βρίσκεται πίσω από την παραγωγή των ποιοτικών προϊόντων, προβάλλοντας τις ιδέες που ξεχωρίζουν και γίνονται πράξη. Βλέπεις τους μη celeb ανθρώπους της δουλειάς να τα παραλαμβάνουν και νιώθεις περήφανος που ο ‘έρημος’ τόπος μας μέσα στην κατακεραυνωμένη και διχασμένη του ύπαρξη έχει και τις σοβαρές του αναλαμπές. Κάτι φωτίζει κάποιους με δημιουργική διαστροφή, που χωρίς προηγούμενη μεταξύ τους συνεννόσηση, οδηγούνται ο καθένας σ’ ένα δικό του δρόμο, οραματικό, αφοσιωμένο και καταδικασμένο να πετύχει.

Έχω δει ‘αστραφτερά’ βραβεία live, αλλά στα συγκεκριμένα (βοηθούσης ίσως και της εποχής) ένιωσα την κλεμμένη περηφάνεια που έλειπε και λείπει συχνά από την ουσία της καταναλωτικής καθημερινότητας. Αυτή που κάποιες φορές, ευτυχώς, προσλαμβάνουμε ξεκάθαρα όταν αγοράζουμε ντόπια αγαθά και η οποία σηματοδοτεί την ‘υπεραξία στα προϊόντα’ όπως ανέφερε στην εκδήλωση ο Σωκράτης Τσιχλιάς και από την οποία διακατέχεται ο ελληνικός «φούρνος της Βιέννης, η Πνύκα, του Δ. Κότσαρη», όπως σημείωσε ως παράδειγμα η Καλλιόπη Πατέρα.

βραβεία γαστρονόμου 2015 - βραβεία ποιότητας
Πάνω από αριστερά: Μαρία Λαζαράκη, Εφη Χριστοπούλου και Σοφία Καραμάνου. Στη μέση, Γιώργος Κοροπούλης, Θανάσης Βακάλης. Κάτω, τα αδέλφια Πανουκλιά, αριστερά ο Γιάννης Πανουκλιάς. Κάτω δεξιά: Νίκος Προδρομίτης.

12 συνεπή εγχειρήματα πήραν και φέτος βραβείο κι έδωσαν με την προσπάθειά τους πολλαπλάσια ερεθίσματα να γίνουν περισσότερα. Χωρίς φανφάρες και την ρηχή βαβούρα που κάνουν όσοι πανηγυρίζουν πρώτα για το εγώ τους και μετά για το έργο τους (μπουχτίσαμε από τέτοιους τελευταία)· με σεμνότητα, άποψη, με ανηλειμμένο ρίσκο, ήθος, ωριμότητα. Αφήνοντας με την καινοτόμα δημιουργικότητά τους ένα είδος παρακαταθήκης, αυτό το συχνά άγνωστο στοιχείο στον σαματατζή βίο, που βομβαρδίζουν με μετριότητα τα media (social και μη), η ναρκισσιστική πολιτική και η αδιαφορία για ό,τι δεν επιλύει παρά ιδιοτελή θέματα.

βραβεία γαστρονόμου 2015
Μανώλης Τζουρμπάκης επί τω έργω και στην βράβευσή του από τον καθηγητή Δημήτρη Κουρέτα

τα βραβεία και οι άνθρωποι πίσω από αυτά

Τα βραβεία ποιότητας για ισάριθμες κατηγορίες, που καλύπτουν διαφορετικούς τομείς παραγωγικής διαδικασίας, πήγαν σε βιοκαλλιεργητές, ελαιοπαραγωγούς, τυροκόμους, παραγωγούς κρέατος, ρυζιού, οσπρίων, κρασιού, μακαρονιών, γλυκών και σε ανθρώπους που έβαλαν κομμάτια από τον εαυτό τους για να κάνουν τα ελληνικά προϊόντα μερικές σκάλες καλύτερα πριν αναμετρηθούν στα ίσα με τα διεθνή μέτρα και σταθμά. Και το πέτυχαν. Αξίζει να γνωρίσετε τους ανθρώπους και δοθείσης της ευκαιρίας, να δοκιμάσετε κάποια από τα εξαιρετικά ελληνικά προϊόντα.

βραβεία γαστρονόμου 2015 - βραβεία ποιότητας
Από αριστερά, επάνω: Γιώργος Σωτηριάδης, Γιάννης Μπουτάρης και Δήμητρα Δάρτση, Μαριλένα Κομιτοπούλου. Στη μέση, αριστ. Γιώργος και Αλέξανδρος Κίκιζας, δεξιά Βαγγέλης Δημητρίου, Κώστας Κουτσικόπουλος. Κάτω οι: Βασίλης Μάρκου, ο Σταμάτης Μυλωνάς, Βασίλης Παπαγιαννάκος, Αννα Κοκοτού και Αναστασία Φράγκου

 

ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ στην Έφη Χριστοπούλου και στην Μαρία Λαζαράκη για το ελαιόλαδο

Χημικοί και οι δύο κυρίες, με πάθος για το ελαιόλαδο από το 1976 που μπήκαν στο Χημικό Εργαστήριο του Υπουργείου Εμπορίου. Αρνήθηκαν προαγωγές για να μην αποσπαστούν από το εργαστήριο και αφοσιώθηκαν στην ανάλυση του ελαιολάδου βοηθώντας τους Έλληνες παραγωγούς να βελτιώσουν την ποιότητά του. Ανέλυαν τα δείγματα ελαιολάδου, έβρισκαν τα θετικά χαρακτηριστικά και τα αρνητικά για το καθένα και εξηγούσαν γιατί υπάρχει κάθε ελάττωμα και τι πρέπει να γίνει για να εξαλειφθεί. Δίδασκαν σωστή ελαιοποίηση.»35 χρόνια στο υπουργείο έχουμε συμβάλλει κι εμείς στην προώθηση του προϊόντος» είπε η Έφη Χριστοπούλου στην απονομή. «Μόνο αν στηριχτούμε στην ποιότητα, θα πάει καλά το ελληνικό ελαιόλαδο».

Ο δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να είναι παρά

υπηρέτης του κοινωνικού συνόλου


Εξαιρετικό παράδειγμα σύμπνοιας κράτους και επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα σημαντικό σε μια στιγμή ειδικά που η ανάγκη να λειτουργήσουν μαζί ο ιδιωτικός τομέας και ο δημόσιος είναι τεράστια. «Ο δημόσιος υπάλληλος δεν μπορεί να είναι παρά υπηρέτης του κοινωνικού συνόλου» είπε μεταξύ άλλων η Μαρία Λαζαράκη παίρνοντας το βραβείο.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ στο Οικολογικό Αγρόκτημα Καραμάνου

Σπουδές και επιστροφή στην καλλιέργεια. Η Σοφία Καραμάνου και ο σύζυγός της Θανάσης είναι από τους πρώτους βιοκαλλιεργητές που με επιμονή, κέφι και σκληρή δουλειά επέκτειναν με επιτυχία τη επιχειρηματική τους δραστηριότητα από τα πατρογονικά κτήματα της Αργολίδας στην Αρκαδία. Παράγουν ζαρζαβατικά, εσπεριδοειδή και πολλά φρούτα, ανάμεσά τους και τις γνωστές βιολογικές φράουλες από το οροπέδιο της Τριπόλεως. Τα προϊόντα από τα Οικολογικά Αγροκτήματα Καραμάνου υπάρχουν σε όλες τις βιολογικές λαϊκές, σε μεγάλα σούπερ μάρκετ και καταστήματα βιολογικών προϊόντων. Μεταξύ τους και συσκευασμένες φρέσκες σαλάτες, σάλτσες, όσπρια και ζυμαρικά.
Οικολογικά Αγροκτήματα Καραμάνου, Αργολικό Ναυπλίου, τηλ. 275 2043093, 275 2023371

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ στο ελαιόλαδο «Μαλέας»

Ένας αρχιτέκτονας κάνει ένα εξαιρετικό βιολογικό ελαιόλαδο από ελιές στη Μονεμβασιά και κερδίζει σημαντικά διεθνή χρυσά και ασημένια βραβεία γεύσης και συσκευασίας. Ο Γιώργος Κοροπούλης δημιούργησε το ελαιόλαδο Μαλέας, με σήμα τον φάρο του ακρωτηρίου, από Αθηνοελιές και Κορωνέικες, δύο ποικιλίες που αναπτύσσονται στο ιδανικό κλιματικό και εδαφολογικό περιβάλλον της Λακωνίας. Το ελαιόλαδο Μαλέας έχει εξαιρετική γεύση όντας έντονο χωρίς να είναι βαρύ, με ελαφριά πικράδα, αρωματικό και φρουτώδες, με πράσινες νότες χόρτων και ζεστές νότες των εσπεριδοειδών. «Πήγαμε πρώτα στο Harrod’s και μετά στην ελληνική αγορά» είπε ο Γιώργος Κοροπούλης στην απονομή των βραβείων.

Πήγαμε πρώτα στο Harrod’s

και μετά στην ελληνική αγορά

Ο Γαστρονόμος αποτέλεσε την 4η βράβευση του ελαιολάδου. Προηγήθηκαν οι Αμερικανοί, οι Ιταλοί και οι Ιάπωνες(!) σε κάποιους από τους σοβαρότερους και απαιτητικότερους διαγωνισμούς ελαιολάδου, με διεθνή πάνελ γευσιγνωστών και συμμετοχές απ’ όλες τις ελαιοπαραγωγούς χώρες. Το ελαιόλαδο Μαλέας έχει ήδη κερδίσει Χρυσό βραβείο στο διαγωνισμό Olive Japan 2015, Χρυσό βραβείο γεύσης και Ασημένιο (για τη συσκευασία) στο διαγωνισμό Los Angeles International Extra Virgin Olive Oil Competition 2015, Χρυσό βραβείο στο διαγωνισμό Premio Biol 2015 στην Απουλία της Ιταλίας.
Το ελαιόλαδο Μαλέας παράγεται από την εταιρία Osis, τηλ. 210 6858134O. Θα το βρείτε στα καταστήματα: Οliviers&Co, Αραπιάν, Levon Delicatessen και άλλα σημεία πώλησης στην Αθήνα. Στη Θεσσαλονίκη, στο Παντοπωλείο της Θεσσαλονίκης.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ στον Αγροτικό Συνεταιρισμό ΘΕΣγάλα

Αουτσάιντερ από την Θεσσαλία· ένας πρωτοποριακός αγροτικός συνεταιρισμός από τη Λάρισα, ο ΘΕΣγάλα, εγκαινιάζει στην Ελλάδα τα ΑΤΜ γάλακτος, αναπτύσσοντας μια διαφορετική συνεταιριστική αντίληψη στην περιοχή και προσφέροντας χωρίς μεσάζοντες υψηλής ποιότητας γάλα σε δίκαιη τιμή.

Ο γιατρός Θανάσης Βακάλης, γιός κτηνοτρόφου -γνώστης των προβλημάτων του κλάδου- είχε την ιδέα να μαζέψει αρχικά 20 παραγωγούς για να πωλούν οι ίδιοι το γάλα με έναν εντελώς καινούργιο, για τον τόπο μας, τρόπο: μέσα από ΑΤΜ γάλακτος. Φιλόδοξο σχέδιο ειδικά για συνεταιρισμό, βασισμένο στην συλλογικότητα και την κοινωνική επιχειρηματικότητα. Που ναι, πέτυχε. Και το γάλα από την πρωτογενή παραγωγή γειτονικών περιοχών, παστεριώνεται μέσα σε λίγες ώρες και φτάνει αυθημερόν για κατανάλωση, μέσα στα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης.

η ανάγκη είναι

η κινητήριος δύναμη της ιστορίας

Στην Ελλάδα της κρίσης των τελευταίων 5 χρόνων, κάθε φορά που μιλάμε για την επιχειρηματικότητα, αναφερόμαστε συνήθως στις παράπλευρες απώλειες, σε απολύσεις, πτωχεύσεις και συρρίκνωση των παραγωγικών τομέων. Εδώ ωστόσο, έχουμε να κάνουμε με πολλές «παράπλευρες ωφέλειες», όπως σημειώνει κι ο Γαστρονόμος, εξ ου και το βραβείο. Καθότι, φάρμες που θα έκλειναν, επειδή η τιμή αγοράς του γάλακτος από τις βιομηχανίες είναι ασύμφορη για τους κτηνοτρόφους, έμειναν ανοικτές, και οι θέσεις εργασίας διατηρήθηκαν. Η συνεργασία τους βοήθησε στην οικονομία κλίμακος επιτρέποντας στους κτηνοτρόφους να κερδίζουν από το προϊόν που παράγουν. Και, βέβαια, να υπάρχει στην αγορά (δυστυχώς μόνον της Λάρισας και Θεσσαλονίκης) ένα φρέσκο γάλα υψηλής ποιότητας.
Ο Συνεταιρισμός «ΘΕΣγάλα-ΠΙΕς» απαρτίζεται σήμερα από 100 αγελαδοτρόφους παραγωγούς-μέλη και διαθέτει 55 μονάδες παραγωγής αγελαδινού γάλακτος σε Θεσσαλία και Μακεδονία. Η ημερήσια συνολική παραγωγή του ανέρχεται στους 120 τόνους, που αντιστοιχεί περίπου στο 10% της εγχώριας παραγωγής.
ΘΕΣγάλα, Σαμουηλίδου 5, 41336 Λάρισα. Τηλ. 241 0554650.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΡΥΖΙΟΥ & ΟΣΠΡΙΩΝ στην εταιρεία «Αχελώος»

Ένα από τα καλύτερα ελληνικά ρύζια καλλιεργείται στο Αγρίνιο, στο Δέλτα του Αχελώου, από την ομώνυμη εταιρεία. Η 2η γενιά όμως, καταφέρνει να βγάλει το προϊόν έξω από τον τοπικό χώρο. «Το ρύζι μας είναι καλύτερο από το ιταλικό», λέει ο Γιάννης Πανουκλιάς, σημερινός διευθύνων σύμβουλος, «γιατί το νερό μας είναι υφάλμυρο και αυτό το νοστιμίζει πολύ». Ο ίδιος, υπεύθυνος και για την σύγχρονη εικόνα των προϊόντων Αχελώος, μεγάλωσε μέσα στους ορυζώνες και τους ρυζόμυλους και επιστρέφοντας από τις σπουδές οικονομικών στην Αγγλία, ξεκίνησε από τα «χαμηλά», γυρίζοντας την αγορά με τα δείγματά του. Ξέρει τα πάντα για το ρύζι και την καλλιέργειά του και δεν του πέρασε από το μυαλό ότι θα κάνει κάτι άλλο από το να συνεχίσει την πατρική επιχείρηση.

Ασχολήθηκε από την αρχή μόνον με τα ελληνικά προϊόντα, εντάσσοντας σ’ αυτά και τα όσπρια, με την συνεργασία ντόπιων παραγωγών, τους οποίους βοήθησε να καταλάβουν τη σημασία της σωστής καλλιέργειας τόσο στην ποιότητα του ρυζιού όσο και των οσπρίων.
Αχελώος, τηλ. 244 5031484. Τα προϊόντα της εταιρείας υπάρχουν στο ηλεκτρονικό κατάστημα www.yolenis.com και στα καταστήματα Παντοπωλείον της Μεσογ. Διατροφής, Αφοί Βασιλόπουλοι, Degustation.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΡΕΑΤΟΣ στη βιολογική Φάρμα Προδρομίτη

Η πρότυπη βιολογική φάρμα του Νίκου Προδρομίτη, στην Βόνιτσα, είναι μια κάθετη μονάδα εκτροφής βιολογικών βοοειδών και χοιρινών και παραγωγής/τυποποίησης βιολογικού κρέατος σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Τα ζώα τον περισσότερο χρόνο βόσκουν ελεύθερα στους γύρω λόφους, στα ακαρνανικά βοσκοτόπια. Στην μονάδα ωστόσο, καλλιεργείται το 100% των ζωοτροφών που καταναλώνουν τα ζώα τον υπόλοιπο καιρό, οι δε ζωοτροφές είναι επίσης πιστοποιημένες βιολογικές. Το «είμαστε ό,τι τρώμε» ισχύει και για τα ζωντανά. Φροντίδα από την αρχή ως το τέλος, με τη σφαγή να γίνεται σε γειτονικό βιολογικό σφαγείο, όπου για να μην στρεσάρονται τα ζώα και να μην υποφέρουν ούτε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους ούτε κατά τη σφαγή, κοιμίζονται, όπως απαιτούν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας κρέατος, ιδιαίτερα εύγευστου και υγιεινού, με όλα τα θρεπτικά συστατικά του. Η τυποποίησή του σε βάκουμ ακολουθεί όπως και η διανομή σε πάνω από 60 σημεία πώλησης, κυρίως στην Αθήνα.
Φάρμα Προδρομίτη, τηλ. 264 30 23 665. Τα προϊόντα της διατίθενται στα καταστήματα: 4 Εποχές, Green Life, Ecoshop, Mondo, BioartMarket, Ηλίανθος, Μελισσάνθη. Στη Θεσσαλονίκη στο κατάστημα Μάνα Γη.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ για Το Παντοπωλείο της Θεσσαλονίκης

Ο μερακλής Κοσμάς Σωτηριάδης, το 1924, όταν πρωτοάνοιξε η φημισμένη αγορά Μοδιάνο, ξεκίνησε το περίφημο παντοπωλείο «Κοσμάς», φέρνοντας στην πολυεθνική Θεσσαλονίκη λακέρδα και παστουρμά από την Πόλη, χαβιάρι από τη Ρωσία, τους πιο σπάνιους και καλοδιαλεγμένους μεζέδες της χαμένης πατρίδας του. Η δουλειά του πήγε εξαιρετικά, αγόρασε τέσσερα διπλανά καταστήματα για να επεκταθεί και εστίασε με τον καιρό στα εκλεκτά ελληνικά προϊόντα χωρίς να απαρνηθεί τις παλιές νόστιμες συνήθειες.

Αν δεν πάτε στο Παντοπωλείο,

δεν θα αντιληφθείτε τι εστί Θεσσαλονίκη

Ενενήντα ένα χρόνια μετά, παιδιά και εγγόνια συνεχίζουν τη δουλειά και την οικογενειακή παράδοση. Ο εγγονός Γιώργος Σωτηριάδης και η γυναίκα του Ζωή άνοιξαν πέντε χρόνια πριν, στην Κομνηνών, το Παντοπωλείο της Θεσσαλονίκης και δύο χρόνια πριν, ένα βιολογικό μανάβικο. Ακολουθώντας το λαμπρό πνεύμα του παππού, επιλέγουν τα καλύτερα ελληνικά προϊόντα, με έμφαση σ’ έναν εξαιρετικό πάγκο τυριών και αλλαντικών, αλλά και γκουρμέ νοστιμιές απ’ όλο τον κόσμο. «Αν δεν πάτε στο Παντοπωλείο, δεν θα αντιληφθείτε τι εστί Θεσσαλονίκη» είπε ο Γιάννης Μπουτάρης απονέμοντας το βραβείο.
Το Παντοπωλείο της Θεσσαλονίκης, Κομνηνών 12, τηλ. 231 0244684.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΥΡΟΚΟΜΙΚΩΝ στο Τυροκομείο Αφών Τζουρμπάκη

Από μηχανικός αεροσκαφών έτοιμος για μεταπτυχιακά στην Αγγλία, ο Μανώλης Τζουρμπάκης αναγκάστηκε για οικονομικούς λόγους να μπαρκάρει. Απ’ τα βαπόρια και τη θάλασσα τον κέρδισε η αγάπη του για το Ρέθυμνο, το 1976, όταν πήρε τη μεγάλη απόφαση να επιστρέψει στις Καρίνες, όπου αγόρασε γη και δημιούργησε το πρώτο του μικρό τυροκομείο. 40 χρόνια σχεδόν μετά, η επιχείρηση έχει εξελιχθεί σε μια σύγχρονη μονάδα που απασχολεί αρκετό κόσμο και συνεισφέρει στην ανάπτυξη της περιοχής.

Με αναλλοίωτη την εμμονή του Μανώλη Τζουρμπάκη στην ποιότητα, από το τοπικό γάλα 70 κτηνοτρόφων της περιοχής παράγονται παραδοσιακά κρητικά τυριά, ένα από τα καλύτερα ανθότυρα της Ελλάδος αλλά και νέα προϊόντα, όπως μια εξαιρετική κατσικίσια γραβιέρα χαμηλών λιπαρών.
Τυροκομείο Αφών Τζουρμπάκη, Καρίνες, Ρέθυμνο, τηλ. 283 2022127. Τα προϊόντα της εταιρείας θα τα βρείτε στο  Παντοπωλείον της Μεσογειακής Διατροφής, στο Εγγαλο και αλλού.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΕΥΡΕΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΕΩΣ στην Μέλισσα – Κίκιζας

Από τις πολύ γνωστές ελληνικές εταιρίες, η «Μέλισσα» εφοδιάζει το καθημερινό μενού με τα ωραία της ζυμαρικά, σε καλή τιμή, από 100% ελληνικό σκληρό σιτάρι. Υγιής επιχείρηση, που σε καιρό κρίσης όχι μόνον δεν έκανε απολύσεις προσωπικού αλλά πέρσι μάλιστα κέρδισε το Βραβείο «Καλύτερου Περιβάλλοντος Εργασίας».

εμμονή στην ποιότητα –

φροντίδα για τους εργαζομένους

Η ιστορία της εταιρείας μετράει 70 χρόνια, καθώς μετά τον πόλεμο, ο Αλέξανδρος Κίκιζας ανήκε σ’ εκείνους που πίστεψαν στην ανάπτυξη και πήραν το ρίσκο να επενδύσουν κάνοντας ταυτόχρονα κι ένα είδος κοινωνικής πολιτικής. Έχοντας με τα αδέλφια του ένα μεγάλο παντοπωλείο στην Λένορμαν, αποφάσισε το 1947, κοντά σ’ αυτό να ξεκινήσει ένα εργοστάσιο. Το μότο του ήταν «εμμονή στην ποιότητα – φροντίδα για τους εργαζομένους», που στην πράξη τότε υλοποιήθηκε με την δημιουργία καντίνας για να σιτίζονται δωρεάν οι υπάλληλοι του εργοστασίου. Ο παππούς του σημερινού διευθύνοντος συμβούλου της «Μέλισσας», Κίκιζας ήταν επίσης ο πρώτος που θέσπισε στην εργασία το μπόνους. Ο γιος του Γιώργος, ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο, ανέπτυξε την επιχείρηση κτίζοντας ένα σύγχρονο μακαρονοποιείο με δικό του μύλο στη Λάρισα, δίπλα στους παραγωγούς του θεσσαλικού κάμπου.
Στον ίδιο δρόμο και ο σημερινός διευθύνων σύμβουλος και εγγονός του ιδρυτή, Αλέξανδρος Κίκιζας δηλώνει: «Θέλουμε οι εργαζόμενοί μας να μπαίνουν νέοι στη δουλειά και να βγαίνουν με τη σύνταξή τους».

 

ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΥΗ ΒΟΥΤΣΙΝΑ» στην εταιρία «Οι Γουμένισσες»

Στην μικρή ομώνυμη πόλη της κεντρικής Μακεδονίας, η Δήμητρα Δάρτση δημιούργησε μια οικοτεχνία όπου παράγει γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες και σάλτσες, χρησιμοποιώντας φρέσκα φρούτα και λαχανικά της περιοχής.
«Οι Γουμένισσες», λειτουργούν 14 χρόνια επιβιώνοντας σε συνθήκες ανταγωνισμού και ύφεσης χάρις στην εξαιρετική ποιότητα των προϊόντων, που πρώτη ανακάλυψε η Εύη Βουτσινά και στην πολλή προσωπική δουλειά όλης της οικογένειας. Η Δήμητρα Δάρτση είναι επί της παραγωγής των γλυκών, η κόρη της, Άννα, έχει την εμπορική ευθύνη της επιχείρησης και ο γιος της τη διανομή σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με φορτηγό της οικογένειας. Φρούτα, καρποί και λαχανικά αγοράζονται ολόφρεσκα από κοντινούς παραγωγούς: τα κάστανα από τις πλαγιές του Πάικου, τα κυδώνια από τον κάμπο της Γουμένισσας, τα κεράσια από την ‘Εδεσσα και τα εσπεριδοειδή από την Άρτα.
Οι Γουμένισσες, τηλ. 234 3043455. Τα προϊόντα θα τα βρείτε: στην Αθήνα στα καταστήματα Αφοί Βασιλόπουλοι, Παντοπωλείον Μεσογειακής Διατροφής, Degustation. Στη Θεσσαλονίκη, στο Παντοπωλείο της Θεσσαλονίκης.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΙΩΤΗΣ» στον Αλιευτικό Συνεταιρισμό «Αναγέννηση»

Ενα ξεχωριστό και πολύτιμο ελληνικό προϊόν, το αυγοτάραχο Μεσολογγίου αποκτάει πριν 1 χρόνο τον τίτλο ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) και κατοχυρώνει την αναγνώρισή του. Ένα ακόμη παράδειγμα συνεργασίας και συντονισμένης προσπάθειας. Οι ψαράδες του συνεταιρισμού «Αναγέννηση» με την επιστημονική βοήθεια του βιολόγου Βαγγέλη Δημητρίου πετυχαίνουν περισσότερα για τους ίδιους και τον τόπο τους, το Μεσολόγγι.
Για να ονομάζεται σήμερα ένα αυγοτάραχο «Μεσολογγίου», πρέπει να προέρχεται αποκλειστικά από τα αυγά του θηλυκού κεφάλου, της ‘μπάφας’ όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι, που ψαρεύεται μόνον στις λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου και Αιτωλικού. Το στοιχείο αυτό διαχωρίζει τους ντόπιους ψαράδες από τους παραγωγούς, οι οποίοι εισάγουν κατεψυγμένα αυγά ψαριών και παράγουν με αυτά το δικό τους αυγοτάραχο.

Το αυθεντικό αυγοτάραχο Μεσολογγίου είναι λίγο και ακόμη πιο ιδιαίτερο. Έχει εξαιρετική γεύση και η ποιότητά του  δικαιολογεί την κατάκτηση της Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης.
Αλιευτικός Συνεταιρισμός Αναγέννηση Μεσολογγίου, τηλ.697 2622277. Αυγοτάραχο Μεσολογγίου θα βρείτε στο κατάστημα Αφοι Βασιλόπουλοι, Παπαρηγοπούλου 3, Αθήνα, στο ηλεκτρονικό κατάστημα www.avgotaraho.gr και στον ίδιο τον συνεταιρισμό, στο Μεσολλόγγι.

 

ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΤΟΥ στους 5 οινοποιούς του «Wines of Athens»

Πέντε οινοποιοί που δραστηριοποιούνται στον ιστορικό αττικό αμπελώνα, με κοινό πάθος την ποικιλία Σαββατιανό που όλοι τους καλλιεργούν, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αλλάξουν την εικόνα του ρητινίτη, του κρασιού από το οποίο παράγεται η ρετσίνα. Δημιουργούνται έτσι τα «Wines of Athens» – οι «Δρόμοι του κρασιού της Αθήνας».

το αμπέλι, η ελιά

κι η θάλασσα

Το «Κρασί από τα Μεσόγεια» που ήταν το καλό κρασί στις παλιές αθηναϊκές ταβέρνες έγινε με τον καιρό και την μαζική παραγωγή, ακριβώς το αντίθετο: το κακό χύμα κρασί. Η απόφαση των 5 οινοποιείων της Αττικής να αλλάξουν την αντίληψη του κόσμου για το Σαββατιανό, ακολουθείται από πολλή δουλειά, επένδυση και συνέπεια στην δημιουργία κρασιών υψηλής ποιότητας. Κοινό όραμα και στόχος της Αννας Κοκοτού, της Αναστασίας Φράγκου, του Βασίλη Παπαγιαννάκου, του Βασίλη Μάρκου και του Σταμάτη Μυλωνά είναι να προωθήσουν το Σαββατιανό και τις δυνατότητές του στην παραγωγή ποιοτικών κρασιών. Ταυτόχρονα, καθώς τόσο τα οινοποιεία όσο και οι αμπελώνες τους βρίσκονται πολύ κοντά στην πρωτεύουσα και περιβάλλονται από μοναδικούς αρχαιολογικούς χώρους, να αναδείξουν μαζί με τον αμπελώνα της Αττικής και τον οινοτουρισμό.
Wines of Athens, τηλ. 229 4032508. Κρασιά των 5 παραγωγών θα βρείτε στο www.greeceandgrapes.com και σε πολλές επιλεγμένες κάβες.

 

 
μεταξένια μαρμελάδα μούρο
Μαρμελάδα μούρο

Βαθυκόκκινη σαν βύσσινο, γλυκιά σαν σταφύλι. Η μαρμελάδα μούρο έχει τους εβενόχρωμους τόνους του πορφυρού, μια ήπια βαθιά γλύκα και απροσδόκητα πλούσια γεύση.

Οι ζουμεροί καρποί του δένδρου που τρέφει τους μεταξοσκώληκες χιλιάδες χρόνια, στους κινέζικους μύθους συμβολίζουν την υπολογισμένη υπομονή, γιατί το δένδρο δεν ανθίζει πριν περάσουν τα κρύα· τα μούρα συμβολίζουν επίσης τη σκοπιμότητα και τη σοφία, μιας και μετά μπουμπουκιάζει ξαφνικά και πολύ γρήγορα, σαν να λέμε σ’ ένα βράδυ.

μαρμελάδα μούρο

Θρύλοι για το τσάι των ευγενών

Μύθοι και ιστορίες όλων των ειδών έχουν συνδεθεί με την μουριά σ’ όλο τον κόσμο, όλες τις εποχές. Είναι το σημείο εύρεσης του θεού και της θεάς (αρχαία Αίγυπτο), το μέρος που συναντούνται ο Ωρίων και η Σελήνη (κινέζικη μυθολογία), το ‘λαούτο’ απ’ όπου περνούν οι ψυχές πριν ξαναγεννηθούν, «το δένδρο της ζωής», το σύμβολο του τοξότη, το δένδρο (Fusang) που κάθεται το τρίποδο κοράκι-θεός (ανατολική Ασία) κλπ κλπ.

Όλα τα μέρη της μουριάς (μούρα, φύλλα, κλαδιά και ο φλοιός της ρίζας) χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, το δε τσάι από τα φύλλα της λευκής μουριάς «Sang ye Cha» ή τσάι των «ευσεβών/θείων ασκητών» (Qian Cheng de Yin Shi Cha) θεωρείται πηγή ευεξίας και θαυματουργή θεραπεία, το «βότανο της αθανασίας». Τα μούρα, από την άλλη, στην κινεζική φαρμακευτική, που λειτουργεί σχεδόν στον αντίποδα της δυτικής αντίληψης, είναι το μέσο για να τραφεί το γιν και το αίμα, να βελτιωθεί η λειτουργία των νεφρών, η αδυναμία από κόπωση, η αναιμία, η ακράτεια ούρων, η ζάλη και η δυσκοιλιότητα (στους ηλικιωμένους) καθώς και το πρόωρο γκριζάρισμα των μαλλιών.

mullberry-tree-chinese-art
Εικόνες από την αρχαία κινέζικη τέχνη και την χρήση της μουριάς. Κάτω δεξιά ο Isamu Noguchi με το φωτιστικό Akari, φτιαγμένο από βρασμένο φλοιό του δένδρου.

Wu Liang, ανάγλυφη παράσταση ιερού Xihe, yi και μουριάς - Wu liang shrine relief depicting xihe, yi, and fusang treeΤο δένδρο των τεχνών

Σε Ανατολή και Δύση η ιστορία δείχνει ότι η μουριά αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για ποιητές και καλλιτέχνες, απεικονίζεται σε διάφορες λογοτεχνικές συλλογές, χαίροντας τελικά πολύ μεγαλύτερης εκτίμησης από την σημερινή, περιορισμένη στο ρόλο του διακοσμητικού της ίσκιου. Ο Πλίνιος, ο Οβίδιος και ο Βιργίλιος έγραψαν για την μουριά που έφτασε από την Περσία μέσω των Ελλήνων στη Σικελία και στην Νότια Ευρώπη. Ο Καρλομάγνος (812 μ.Χ.) την μεταφέρει επίσης ανάμεσα στα υπόλοιπα φυτά για να καλλιεργηθεί στο αυτοκρατορικό του αγρόκτημα. Κάτω από τα φύλλα της ανθίζουν έρωτες κάθε είδους και μ’ αυτά οι δρόμοι και η βιομηχανία του μεταξιού.

………
A dog barks from the depths of a lane,
and a cock crows atop a mulberry tree
………

Tao Yuanming (365-427) “Field and Garden Poetry and other works” – Ancient and Early Medieval Chinese Literature Part II

Η μουριά του Βαν Γκογκ

O Βαν Γκογκ ζωγράφισε την περίφημη Μουριά (The Mulberry Tree) τον Οκτώβριο του 1889, σχεδόν ένα χρόνο πριν πεθάνει, σε μια περίοδο με σκαμπανεβάσματα και σε εποχή μεγάλης αυτογνωσίας περιβαλλόμενης από το χάος. Είχε συγκρουστεί με τον Gauguin, όπου συνέβη το γνωστό περιστατικό του αυτιού και είχε πάει να μείνει στο άσυλο Saint Paul, στο Saint-Remy, όπου συνέχισε να ζωγραφίζει πτυχές της εκεί ζωής του: τους γιατρούς, τους διαδρόμους, τα λουλούδια στους κήπους, τα χωράφια με το σιτάρι και τα δέντρα.

 Vincent van Gogh, The Mulberry Tree, Painting, Oil on Canvas, Saint-Rémy: October, 1889
Βαν Γκογκ, η Μουριά (The Mulberry Tree), Οκτώβριος 1889

Η μουριά ήταν ένα δέντρο από τον κήπο του ασύλου. Είναι κεντραρισμένη στον καμβά, με τα φθινοπωρινά πορτοκαλοκαφέ φύλλα της να καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του έργου και μεγαλώνει μόνη της από μια βραχώδη λοφοπλαγιά. Ενδεικτικό παράδειγμα της δουλειάς του, των γνώσεων πάνω στη θεωρία του χρώματος αλλά και του ενδιαφέροντός του για τον ιμπρεσιονισμό. Ταυτόχρονα όμως, είναι και μια ματιά στη ζωή του, τη θέση του στον κόσμο και την αντίληψή του για την μοντέρνα κατεύθυνση της ζωγραφικής. Δεν είχε σημασία τι του συνέβαινε, αν ζούσε σε ένα σπίτι με έναν φίλο ή με έναν ασθενή σε ένα ψυχιατρείο, το μόνο που ο Βαν Γκογκ μπορούσε να κάνει ήταν να συνεχίσει να ζωγραφίζει. (Vincent van Goghs: The Mulberry Tree, www.vangoghgallery.com/painting/the-mulberry-tree).

Giovanni Boccaccio, Πύραμος και Θίσβη
Giovanni Boccaccio, Πύραμος και Θίσβη, ξυλογραφία, 1473, 80 x 110 χιλ.
Pierre Gautherot, Πύραμος και Θίσβη, 1799
Pierre Gautherot, Πύραμος και Θίσβη, 1799

Αιματοβαμένοι μύθοι για ερωτευμένους

Στην ελληνική μυθολογία, η μαύρη μουριά (Morus nigra) συνδέεται με τον θλιβερό θάνατο του Πύραμου και της Θίσβης, δυο ερωτευμένων που απαγορεύονταν να παντρευτούν. Οι νεαροί εραστές έδωσαν κρυφό ραντεβού κάτω απ’ το δένδρο όπου και αυτοκτόνησαν πιστεύοντας ο ένας για τον άλλο πως ήταν ήδη νεκρός. Κάτι προς Ρωμαίος και Ιουλιέτα δηλαδή. Το αίμα τους πετάχτηκε και έβαψε τα λευκά μούρα σκουροκόκκινα, δίνοντας στη μουριά τον συμβολισμό των άτυχων και χτυπημένων απ’ τη μοίρα εραστών, που ενώθηκαν τελικά μέσα από τον θάνατο.
Στην αστρολογία ανήκει στα δένδρα που έχουν σχέση με τον παμπόνηρο Ερμή, τον ομιλητικό (ενίοτε και δημαγωγό) θεό της πειθούς.

μεταξένια μαρμελάδα μούρομαρμελάδα μούρο - προετοιμασίαμαρμελάδα μούρο - πέρασμα από σίταμεταξένια μαρμελάδα μούρο

Μαρμελάδα μούρο: 3 βασικά σημεία

Ιδιαίτερη μαρμελάδα λόγω χρώματος και υφής, που επίσης ταιριάζει εξαιρετικά με τυριά. Τα μαυροκόκκινα μούρα, γαντζωμένα στον μικρό τους μίσχο, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό (85-88%), είναι γλυκά και διάστικτα από σπόρους.

  1. Δεν απαιτούν πολλή ζάχαρη ούτε πολύ βράσιμο.
  2. Το μόνο σχετικά χρονοβόρο στάδιο στην παρασκευή της είναι το καθάρισμα κάθε καρπού από τον μικρό του μίσχο. Κάντε το με μικρό μυτερό ψαλίδι, βολεύει περισσότερο.
  3. Λόγω της πληθώρας των σπόρων σ’ έναν τόσο μικρό καρπό, στη συνταγή υπάρχει ένα ενδιάμεσο στάδιο όπου η μαρμελάδα περνιέται από σίτα για να τους αποχωριστεί κατά το δυνατόν και το αποτέλεσμα να είναι ενιαίο και πιο καθαρό. Αυτό δίνει ωραία υφή στην μαρμελάδα μούρο, μειώνει όμως την τελική ποσότητα.

Κατά τα λοιπά, η συνταγή ακολουθεί τη γρήγορη λογική που έχουμε καθιερώσει στο pandespani για τις μαρμελάδες, ώστε να κρατούν όσο γίνεται περισσότερο τα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες των φρούτων.

Μαρμελάδα μούρο

Προετοιμασία: 1 ώρα και μισή (το πολύ). Ο περισσότερος χρόνος αφορά στο καθάρισμα των μούρων. Είναι πιο ασφαλές στις μαρμελάδες να χρησιμοποιήσετε το θερμόμετρο, ώστε να ελέγχετε την θερμοκρασία με ακρίβεια. Αν δεν έχετε, ακολουθείστε τους χρόνους που αναγράφονται παρακάτω και προσέξτε τις θερμοκρασίες της φωτιάς.

Υλικά
1 κιλό μούρα
250 γραμ. ζάχαρη

80 γραμ. ζάχαρη
40 γραμ. πηκτίνη
χυμός από 1 λεμόνι (60 ml)

μεταξένια μαρμελάδα μούρο - παρασκευήΕτοιμάζετε τα μούρα: Καθαρίστε τα από τον μικρό μίσχο τους, κόβοντάς τον με ψαλίδι, πλύντε τα και αφήστε λίγο (2-3 λεπτά) να στραγγίσουν. Βάλτε στην κατάψυξη ένα μικρό πιατάκι να κρυώσει όσο κάνετε την μαρμελάδα για να ελέγξετε το ‘δέσιμό’ της στο τέλος.

Κάνετε την μαρμελάδα μούρο: Σε άνετη κατσαρόλα με βαρύ πάτο, βάζετε τη ζάχαρη και την ζεσταίνετε σε μέτρια (προς χαμηλή) φωτιά, ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα, μέχρι να λιώσει (5 λεπτά περίπου). Προσθέτετε τα μούρα και ανακατεύετε. Σκεπάζετε και βράζετε έντονα για 5 λεπτά. Αφαιρείτε το καπάκι, ξαφρίζετε (αν χρειάζεται) και μαγειρεύετε (3-4 λεπτά περίπου) μέχρι η θερμοκρασία να φτάσει τους 100 βαθμούς C, ανακατεύοντας μερικές φορές. Αποσύρετε.

Αδειάζετε την μαρμελάδα μούρο σε μεγάλο σουρωτήρι-σίτα, τοποθετημένο πάνω σε μπολ (ή σε άλλη κατσαρόλα) και χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο κουτάλι συνθλίβετε τους μαλακούς καρπούς ώστε να διαλυθούν και να περάσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος τους από τις τρύπες.
Σημείωση: Στη σίτα θα μείνει αρκετό ινώδες μέρος από τα μούρα – πιέστε τα όσο γίνεται σκουπίζοντας με το κουτάλι την εξωτερική επιφάνειά της για να συγκεντρωθεί όλο το υγρό μέρος.
μεταξένια μαρμελάδα μούρο - παρασκευή 2

Ολοκλήρωση: Φέρνετε ξανά την μαρμελάδα μούρο σε θερμοκρασία βρασμού και προσθέτετε το μείγμα ζάχαρης –πηκτίνης. Ανακατεύετε, προσθέτετε τον χυμό λεμονιού και βράζετε για 1-2 λεπτά ακόμη. Αποσύρετε.
Ελέγχετε το “δέσιμο” της μαρμελάδας, βάζοντας μια μικρή ποσότητα στο παγωμένο πιατάκι. Θα πρέπει το κουτάλι να ανοίγει μια καθαρή γραμμή, που να μένει. Αφήστε λίγο να κρυώσει και μεταφέρετε την μαρμελάδα σε αποστειρωμένα βάζα.
Σημείωση: Ο απλούστερος τρόπος να αποστειρωθούν τα καθαρά βάζα είναι να τα βάλετε μέχρι το λαιμό σχεδόν σε κατσαρόλα με νερό, το οποίο θα φέρετε σε σημείο βρασμού για μερικά λεπτά ή στο φούρνο, στους 100 βαθμούς για ένα 20λεπτο. Δείτε σχετικά και τις άλλες συνταγές μας με μαρμελάδες.
μεταξένια μαρμελάδα μούρο

Σερβίρισμα: Με όλους τους γνωστούς τρόπους -πάνω σε ψωμί ή φρυγανιά, με λίγο βούτυρο, δίπλα ή μέσα σε κρουασάν κλπ. Η μαρμελάδα μούρο ταιριάζει επίσης ωραία με μαλακά τυριά (ψημένα ή μη) αλλά και ώριμα σκληρά.

____________________________________________________________________________________________

Άλλες πηγές (εκτός των συνδέσμων): www.vitra.com/en-gb/product/akari-light-sculptures—table-lamps, www.gay-art-history.org/gay-history/gay-art/gay-art.html, https://en.wikipedia.org/wiki/Silk, https://journeytoforever.org/edu_silk_mulberry.html, Classical Chinese Literature: An Anthology of Translations (google books), www.ncbi.nlm.nih.gov/, The Meaning of China’s Most Ancient Art: An Interpretation of Pottery (e-google book), www.botanical.com/botanical/mgmh/m/mulcom62.html

κολοκυθάκια συνταγές: 17 γεύσεις που τα θέλουν

25/06/2015
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο κολοκυθάκια συνταγές: 17 γεύσεις που τα θέλουν
 
κολοκυθάκια συνταγές
κολοκυθάκια συνταγές

Πόσο πια να αναδείξει η μαγειρική τα πιο καταφρονεμένα απ’ τις εκφράσεις ζαρζαβατικά; Τα κολοκύθια με τ’ όνομά τους, την κοψιά και την αδέξια χάρη τους – ως κολοκυθάκια – δεν κέρδισαν μήτε αξία μήτε σεβασμό στον αυστηρό κόσμο των λέξεων. Ούτε καθήμενα στο πάτερο, ούτε συγχρωτιζόμενα με τη ρίγανη, ούτε παίζοντας – και καλά – κρουστά (κολοκύθια στο πάτερο, με ρίγανη, τούμπανα) κατάφεραν να διαχωρίσουν εαυτούς απ’ το γκέτο των εννοιών της χαζομάρας.

«Σαχλαμάρες κι ανοησίες» αποφάνθηκε η λεξιλογία με ύφος πλήρους αποδοκιμασίας και επέλεξε τις χειρότερες ταμπέλες, συνώνυμα της βλακείας και τους τις κόλλησε χωρίς πολλά-πολλά. Τα ‘χασαν οι φεγγαροφερμένοι κολοκυθοανθοί, η ‘καλή’ μέρα απ’ το πρωί… σκέφτηκαν ίσως, τότε παλιά, και κατέθεσαν για πάντα την τρυφερή τους ευπιστία στα φίλεργα χέρια που τους μαζεύουν νωρίς.

Το Pandespani συντάσσεται με το ταπεινό λαχανικό. Μας αρέσουν τα κολοκυθάκια και οι ανθοί τους, γιατί η ευέλικτη αδυναμία τους συνυπάρχει τόσο καλά με άλλα υλικά. Η ουδετερότητά τους επιτρέπει άπειρες δημιουργικές παρεμβάσεις και δίνει απολαυστικούς γευστικούς συνδυασμούς.

κολοκυθοανθοί
Κολοκυθοανθοί

Τα φτωχά κολοκύθια όταν κυριαρχούν στο πιάτο συνηγορούν σ’ έναν καθαρό, υποστηρικτικό χαρακτήρα που παίζει με την υφή και τις αντιθέσεις. Πριμοδοτούνται απ’ τα αρωματικά όπως ο δυόσμος, η μέντα, ο μαϊντανός και οργανώνουν ωραία τις γεύσεις, ελαφριές συχνά και ντελικάτες, το είδος ακριβώς που οι αισθήσεις προτιμούν το καλοκαίρι.

17 + Κολοκυθάκια συνταγές

Και κολοκυθοανθοί. 17 τρόποι με τα λαχανικά σε κύριο ρόλο, μαγειρεμένα και τηγανητά, μαζί με τα κόλπα για το τραγανό τηγάνισμα, είναι η ως τώρα συνεισφορά στην αναβάθμισή τους. Τις συγκεντρώσαμε για την ευκολία της εποχής (και τις ενημερώσαμε με ό,τι καινούργιο έχει προστεθεί ως τα μέσα του 2019) για να σας βάλουμε στον πειρασμό να δοκιμάσετε κάποιες λιγότερο οικείες.

[highlight]Κολοκυθάκια συνταγές: Ορεκτικά[/highlight]

κολοκυθοκεφτέδες με ανθούς κολοκυθιών - κολοκυθάκια συνταγές
Κολοκυθοκεφτέδες τραγανοί και μυρωδάτοι

(Ανθο)κολοκυθοκεφτέδες ή κολοκυθοκεφτέδες τραγανοί και μυρωδάτοι με ανθούς κολοκυθιών – κολοκυθοκορφάδες

Σπιτικοί κολοκυθοκεφτέδες, τηγανισμένοι στο καλό λάδι, τραγανοί και μυρωδάτοι, ασύγκριτα καλύτεροι από όσους ιντριγκάρουν την όρεξή μας όταν τρώμε έξω. Γίνονται γρήγορα και πανεύκολα, με πολλούς τρόπους και ελάχιστο κόστος.

κολοκυθοανθοί γεμιστοί με ρικότα και σπανάκι - κολοκυθοκορφάδες
κολοκυθοανθοί γεμιστοί με ρικότα και σπανάκι

Κολοκυθοανθοί γεμιστοί με ρικότα, σπανάκι και βασιλικό

Οι ολόφρεσκοι κολοκυθοανθοί απ’ το πάγκο της μαναβικής γεμιστοί με ρικότα (ή ανθότυρο), φρέσκο σπανάκι και βασιλικό συν μια τσαχπίνα πρέζα μοσχοκάρυδο. Έτσι αρωματισμένους τους τηγανίσαμε σε λίγο ελαιόλαδο και ιδού μια εύκολη καλοκαιρινή λιχουδιά.

τηγανητά κολοκυθάκια - κολοκυθάκια συνταγές
κριτσανιστά τηγανητά κολοκυθάκια

Κριτσανιστά τηγανητά κολοκυθάκια με το μυστικό κουρκούτι

Ο τέλειος τρόπος να κάνετε τα πιο τραγανά τηγανητά κολοκυθάκια. Το pandespani σας μεταφέρει τα παλιότερα μυστικά της κουζίνας για να κάνετε τα πιο κριτσανιστά λαχανικά που έχετε δοκιμάσει ποτέ.

εύκολα και γρήγορα τραγανά πουγκιά γεμιστά με λαχανικά
Εύκολα και γρήγορα τραγανά πουγκιά γεμιστά με λαχανικά

Σπινταριστά τραγανά πουγκιά λαχανικών

Πολύ εύκολα, γρήγορα και πιο νόστιμα απ’ όσο περιμένετε. Κάντε τα με κολοκύθια και ανθούς και προσθέστε τους έντονα πικάντικα τυριά (πεκορίνο, μετσοβόνε κλπ.). Κρατήστε τα κόλπα και τη συνταγή ως βάση για να κάνετε το δικό σας παιχνίδι γεύσεων.

[highlight]Κολοκυθάκια συνταγές: Τεχνικά[/highlight]

τηγανητά λαχανικά: 7 μυστικά - κολοκυθάκια συνταγές
Τηγανητά λαχανικά: 7 μυστικά για το κριτς της γεύσης

Λαχανικά τηγανητά: 7 μυστικά για το κριτς της γεύσης

Τραγανά, κριτσανιστά, τραγανιστά, ξεροψημένα, να κάνουν θόρυβο μόλις τα δαγκώνεις, αυτό το μικρό απολαυστικό τρίξιμο στο δόντι, ο καημός των τηγανητών στο τραπέζι… Επτά μυστικά για να βγαίνουν όλα τα τηγανητά λαχανικά σας καλύτερα.

[highlight]Κολοκυθάκια συνταγές: Ζυμαρικά, ομελέτες, πέστο[/highlight]

σπαγγέτι με κολοκυθάκια και κρεμώδη σάλτσα τυριών - κολοκυθάκια συνταγές
Σπαγγέτι με κολοκυθάκια και κρεμώδη σάλτσα τυριών

Σπαγγέτι με κολοκυθάκια και κρεμώδη σάλτσα τυριών

Αριστουργηματική μακαρονάδα, ευφυής σε σύλληψη, με ελάχιστα υλικά, μοναδικό άρωμα και εκρηκτική γεύση. Κρεμώδη σπαγγέτι με κολοκυθάκια, βασιλικό και τυριά ή Spaghetti alla Nerano από την πανέμορφη ιταλική Costiera Amalfitana.

πάστα πριμαβέρα
Πάστα πριμαβέρα

Πάστα πριμαβέρα : τα διάσημα ζυμαρικά της άνοιξης και του καλοκαιριού

Η πλούσια συνταγή με το οικείο πρόσωπο. Ολόφρεσκα λαχανικά της εποχής σε τριπλά νόστιμη σάλτσα παρμεζάνας κάνουν την πάστα πριμαβέρα ιδανική εισαγωγή στο καλύτερο εποχιακό μενού. Αναδείξατε τα καλοκαιρινά κολοκυθάκια σε πρωταγωνιστή της συνταγής, αντικαθιστώντας μ΄αυτά τα φασολάκια, τον αρακά και το μπρόκολο.

μακαρόνια με κολοκύθι - κολοκυθάκια συνταγές
Μακαρόνια με κολοκύθι

Μακαρόνια με κολοκύθι

Εμπνευσμένος, απλός συνδυασμός: τα μακαρόνια με κολοκύθι χαρακτηρίζουν την ευφυΐα της μεσογειακής γεύσης. Μια εύκολη και γρήγορη συνταγή με morish factor.

μακαρονοσαλάτα μεσογειακή με πεταλούδες
μακαρονοσαλάτα μεσογειακή με πεταλούδες
μακαρονοσαλάτα μεσογειακή με πεταλούδες
μακαρονοσαλάτα μεσογειακή με πεταλούδες

Μακαρονοσαλάτα με ψητά λαχανικά

Από τη μακαρονοσαλάτα με τα νόστιμα δύο πρόσωπακαι τις χαρούμενες πεταλούδες, επιλέξτε τα ψητά λαχανικά και αντικαταστήστε πλήρως τα φασολάκια και το μπρόκολο με κολοκυθάρια. Το ωραίο καλοκαιρινό πιάτο ζυμαρικών θα βρει μια ακόμη εξαιρετική του διασκευή.

Pandespani Pasta Top 10 - κριθαράκι με λαχανικά
Κριθαράκι με λαχανικά και μυρωδικά του Χόλιγουντ

Κριθαράκι με λαχανικά και μυρωδικά του Χόλιγουντ

Αν θεωρείτε το κριθαράκι παρακατιανό, χάσατε. Γιατί το Χόλιγουντ έχει άλλη άποψη. Κι εδώ η συνταγή του Πιρς Μπρόσναν για να το αποδείξει. Την «υποκλέψαμε» από τα αρχεία του τοπ μυστικού πράκτορα και σας προτείνουμε να το κάνετε με κυριο υλικό τα κολοκυθάκια.

ομελέτα με κολοκυθάκια - κολοκυθάκια συνταγές
Ομελέτα με κολοκυθάκια

Ομελέτα με κολοκυθάκια

Με τα ολόφρεσκα κολοκύθια της λαϊκής, πιπεράτη φέτα και πλατύφυλλο βασιλικό απ’ τη φουντωτή γλάστρα, ένα δείγμα σπιτικής νοστιμιάς ανανεώθηκε. Η καλοκαιρινή γεμιστή ομελέτα με κολοκυθάκια, ιδανική για κυριακάτικο brunch, είναι η γκουρμέ εκπρόσωπος της εποχής στο τραπέζι

πέστο κολοκυθιού με καρύδια - κολοκυθάκια συνταγές
Πέστο κολοκυθιού με καρύδια

Πέστο κολοκυθιού με καρύδια

Aρωματικό πέστο από κολοκυθάκια σε καλοκαιρινή και χειμωνιάτικη εκδοχή, για ορεκτικά κροστίνι (ψωμάκια και μπουκιές) και για μακαρονάδες.

[highlight]Κολοκυθάκια συνταγές: Πίτες[/highlight]

κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο, με αρωματικά
κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο, με αρωματικά

Κολοκυθόπιτα χωριάτικη αρωματική

Με τα κολοκύθια στο φουλ τους και τα μυρωδικά απ’ τη γλάστρα, τον κήπο ή το μποστάνι – για τους πιο προνομιούχους- ρουστίκ κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο με πολύ άρωμα και εξαίσια γεύση.

πρασοκολοκυθόπιτα
πρασοκολοκυθόπιτα

Πρασοκολοκυθόπιτα με αρωματικά χόρτα

Από τις αγαπημένες πίτες η πρασοκολοκυθόπιτα, της προσθέτω τριμμένο καρότο για χρώμα κι ένα μείγμα κίτρινων τυριών (emmental ή gouda και ρεγκάτο), καμιά φορά και μοτσαρέλα για πιο μαστιχωτή αίσθηση.

[highlight]Κύρια πιάτα[/highlight]

γεμιστά κολοκύθια με κιμά
Γεμιστά κολοκύθια με κιμά

Κολοκύθια γεμιστά με κιμά

Η μαγική, αξέχαστη συνταγή της μαμάς ή της γιαγιάς ή της νονάς, γένους θηλυκού πάντα. Ένα ολόασπρο γευστικό θαύμα, με μυστήριο και συναίσθημα.

λαζάνια από κολοκύθια
λαζάνια από κολοκύθια

Λαζάνια από κολοκύθια με λαχανικά

Φρέσκα κολοκύθια με στολή παραλλαγής αντικαθιστούν τα γνωστά λαζάνια-ζυμαρικά και δίνουν ένα αποτέλεσμα που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει σε ομορφιά και γεύση από ένα πιάτο που συνδυάζει τα δεύτερα με λαχανικά.

 

φιλέτο χοιρινό με σάλτσα κολοκυθιών και ντοματίνια - κολοκυθάκια συνταγές
Φιλέτο χοιρινό με σάλτσα κολοκυθιών

Φιλέτο χοιρινό με σάλτσα κολοκυθιών και ντοματίνια

Ιδανικό για ζεστές βραδιές, ένα κύριο πιάτο με 3 μόνο υλικά και αλατοπίπερο. Ελαφρύ, γευστικά διακριτικό, εύκολο. Ο ορισμός της απλότητας στο μεγαλείο της, με  το επιπλέον ατού ότι είναι εντελώς έτοιμο από πριν για να είστε με τους φίλους στο τραπέζι.

αρνάκι με κολοκυθάκια
Αρνάκι με κολοκυθάκια μικρά στην κατσαρόλα

Αρνάκι με κολοκυθάκια πινγκ πονγκ

Αρνάκι μπούτι στη μαγική απλότητα των χυμών του, με την ελαφριά του σάλτσα να συντονίζει τη γεύση και να αγκαλιάζει τα μικρά στρογγυλά κολοκυθάκια. Εύκολο πιάτο, νόστιμο, ελαφρύ, χωρίς μαγειρική φλυαρία που κλέβει την παράσταση.

κοκοράκια στο φούρνο
Κοκοράκια mini, ψητά με αρωματικά

Κοκοράκια mini ψητά με αρωματικά και κολοκύθια

Μικρά κοτοπουλάκια ή κοκοράκια με τα αρωματικά ανάμεσα στο δέρμα και στο κρέας τους βγάζουν όλο το άρωμά τους στο ψήσιμο. Τρυφερά, χωρίς πολύ λίπος, ξεροψήνονται τέλεια και το λεπτό δέρμα γίνεται τραγανός πειρασμός. Δίπλα τους παραταγμένες ροδέλες από μικρά κολοκυθάκια, τηγανισμένες ελάχιστα με μέντα, ενισχύουν το συνολικό άρωμα και οργανώνουν τη χωροταξία του πιάτου.

Γεμιστές πιπεριές με τυριά και λαχανικά
Γεμιστές πιπεριές με κολοκύθια και τυριά

Γεμιστές πιπεριές με κολοκύθια, αρωματικά και τυριά

Μια από τις πιο ωραίες καλοκαιρινές συνταγές όπου οι πιπεριές γεμίζουν με λαχανικά. Ενισχυμένο άρωμα, ελαφριά γεύση, με φρέσκια σάλτσα ντομάτας και αρωματικών, μπορούν να γίνουν είτε πρώτο είτε κύριο πιάτο.

Τέλος και εκτός – της μέχρι τώρα – συνταγογράφησης θυμηθείτε τα ωραιότατα κολοκυθάκια ψητά στο γκριλ – η χαρά του μπαλκονιού και της βεράντας 😉

Κολοκυθάκια ψητά στο γκριλ

Κόψτε τα κολοκυθάκια και άλλα λαχανικά (μελιτζάνες, πιπεριές κλπ) σε λωρίδες και αφήστε τα να μαριναριστούν (στο ψυγείο) μέσα σε ελαιόλαδο, λεμόνι και αρωματικά της αρεσκείας σας (θυμάρι, δυόσμο, μαντζουράνα κλπ).

Ψήστε τα για μερικά λεπτά σε μαντεμένιο γκριλ ή στο BBQ, γυρίζοντάς τα δυο-τρεις φορές, ώστε να πάρουν τα λαχανικά χρώμα από τις ραβδώσεις της γρίλιας, παραμένοντας όμως τραγανά.

Βγάλτε τα και ρίξτε τους μια γραμμή καλού ελαιόλαδου, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Συνοδέψτε με τον πιο ελαφρύ, εύγευστο τρόπο οποιοδήποτε ψητό κρέας (κόκκινο ή πουλερικό) ή ψάρι.

 

αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα

Όποιος μια στις τόσες δεν κολλάει με κάποιο κάρυ -ένα ή δυό ανά εποχή είναι αρκετά-, χάνει μεγάλο μέρος από την υγρή, εθιστική μαγεία της ανατολής. Ένα κάρυ είναι η ευκαιρία να αφεθείς στον γιορταστικό πειρασμό των γεύσεων. Να κυλήσουν στο αίμα σου τα αρώματα και τα μπαχαρικά και στην τελευταία μπουκιά του πιάτου να νιώθεις ήδη την έλλειψη της επόμενης. Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για κάρυ με κρέας ή λαχανικά, απλό, σύνθετο ή σε κάποιο ευγενέστερο συνδυασμό με φρούτα, όσο υπάρχει το ζουμερό περιβάλλον μέσα στο οποίο ενώνονται τα υλικά και οι θεϊκές ευωδιές. Το εξαιρετικά απλό κάρυ με πατάτες και ντομάτα, μαγειρεμένο ελαφρώς πικάντικο είναι το εποχιακό φαβορί της κουζίνας μας.

Είναι ιδιαίτερα αρωματικό, ελαφρύ και εύκολο να προσαρμοστεί στην υποκειμενική αντίληψη του καυτερού -αυτή που στους καταλόγους φαγητού μετριέται με πιπεριές από μια ως τέσσερις. Γι’ αυτό αρέσει και σε όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τα πικάντικα. Προέρχεται από την κοσμοπολίτικη Κεράλα των φοινικόδενρων (Νοτιοδυτική Ινδία), μια από τις λίγες περιοχές της Ινδίας όπου δεν γίνονται κοινές διακρίσεις στα είδη του φαγητού και οι άνθρωποι ανεξαρτήτως θρησκείας απολαμβάνουν εξίσου χορτοφαγικά πιάτα και μη -η κουζίνα της Κεράλα διαθέτει ωραιότα πιάτα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι κλπ.

αρωματικό εύκολο κάρυ με πατάτες και ντομάτα

κάρυ με πατάτες και ντομάτα εύκολο και γρήγορο

Τα πιάτα κάρυ είναι μαγειρεμένα με αρκετή μυρωδάτη σάλτσα, τόση που αν χρειαστείς επιπλέον, υπάρχει πάντα για να σερβιριστείς. Στο κάρυ με πατάτες και ντομάτα, η ελαφριά σάλτσα είναι συνδυασμός από γάλα κανονικό και γάλα καρύδας, φρέσκο (από καρύδα) ή συσκευασμένο. Το κάναμε σε διάφορες εκδοχές, δοκιμάζοντας και τριμμένη φρέσκια καρύδα με το γάλα της αλλά και παραλείποντάς την εντελώς κάποιες φορές, αφήνοντας τα αρώματα του πιάτου να περάσουν απλώς στο κανονικό γάλα. Ο ενθουσιασμός ποσώς μειώθηκε, κάθε άλλο. Εξ ου και η συνταγή συστήνεται χωρίς δεύτερη σκέψη. Χρησιμοπιείστε μια μικρή πράσινη καυτερή πιπεριά αντί για μπούκοβο, αν έχετε, κάνοντάς της απλώς ένα σχίσιμο κατά μήκος, χωρίς να την διαλύσετε. Έτσι, θα μεταφερθεί η μυρωδάτη σπιρτάδα της στο φαγητό και θα δέσει με το τζίντζερ, χωρίς να κάνει το αποτέλεσμα πολύ καυτερό.

Είθισται τα κάρυ να σερβίρονται με ρύζι, απλό ή γιορταστικό τύπου μπιριάνι ή/και με τραγανά δισκότροπα επίπεδα πάπανταμ ή αφράτα άπαμ (κρέπες που γίνονται επίσης με γάλα καρύδας). Όποια συνοδεία κι αν επιλέξετε, αυτό το απλό κάρυ είναι τόσο ευχάριστο που η ευωδιαστή γεύση του σε κάνει να κολλάς.

αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα

αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα - υλικά

αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα

Προετοιμασία: 10 λεπτά και 25 λεπτά το μαγείρεμα. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)
4 κ.σ. ελαιόλαδο
1 ξυλάκι κανέλα
4 σπόρους κάρδαμο
1-2 μικρές σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες ολόκληρες
1 φύλλο δάφνη
—————
1 μεγάλο κρεμμύδι και 2-3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα (ή στο μούλτι για μερικά δευτερόλεπτα)
1 μεγάλη ντομάτα κομμένη στα 8
3 μεγάλες πατάτες σε κύβους περί τα 3 εκατ.
—————
1 αστεροειδής γλυκάνισος
1/2 κ.γ. μπούκοβο ή 1 πράσινη καυτερή πιπεριά σχισμένη στη μέση
2 εκατ. φρέσκο τζίντζερ κομμένο σε πολύ μικρά κομμάτια (ή 1/2 κ.γ. σκόνη)
1/2 κ.γ. κουρκουμάς
600 ml γάλα (κάνει και λάιτ 1.5% λιπαρά)
100 ml γάλα καρύδας και 50 ml νερό
αλάτι

αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα - παρασκευή 1Ετοιμάζετε τα αρωματικά και τα κρεμμύδια: Σε κατσαρόλι (μέτρια φωτιά) βάζετε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί. Προσθέτετε την κανέλα, τη δάφνη, το κάρδαμο και το σκόρδο. Ανακατεύετε και μαγειρεύετε για 2 λεπτά.
Βάζετε τα κρεμμύδια και μαγειρεύετε μέχρι να μαλακώσουν, ανακατεύοντας (3-4 λεπτά).
Προσθέτετε τις ντομάτες, το μπούκοβο (ή την καυτερή πιπεριά), το τζίντζερ, τον κουρκουμά και το αστεροειδές. Μαγειρεύετε 2 λεπτά.
Βάζετε τις πατάτες, το γάλα  και αλάτι. Σιγοβράζετε ανακατεύοντας μερικές φορές για 10 λεπτά.
αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα - παρασκευή 2Ολοκληρώνετε το κάρυ: Ρίχνετε το γάλα καρύδας και το νερό. Δοκιμάζετε και διορθώνετε στο αλάτι. Σιγομαγειρεύετε για άλλα 8-10 λεπτά, μέχρι οι πατάτες να είναι έτοιμες.
Σερβίρισμα: Ζεστό ή σχεδόν σε θερμοκρασία περιββάλλοντος τους ζεστούς μήνες, με μερικές λεπτοκομμένες ροδέλες από το πράσινο του κρεμμυδιού ή τσάιβς ή μαϊντανό.

αρωματικό κάρυ με πατάτες και ντομάτα, εύκολο και γρήγορο

 

γρανίτα λεμόνι με ή χωρίς αλκοόλ

Όπως όλα, έτσι και η γρανίτα λεμόνι έχει την ιστορία της. Μπορεί τώρα νάχει ήλιο, αλλά υπάρχουν κι εκείνοι οι μήνες που ο ουρανός μας κρατάει μούτρα. Δεν ξέρω αν είμαι η μόνη που κάτι Κυριακές όταν ο καιρός είναι μουντός, σκέφτομαι το διάβασμα, ότι άλλη μια εβδομάδα δυστυχώς ξεκινάει… και μου λείπει ο χρόνος, ο χρόνος ΜΟΥ… Κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν, όλο σκέψεις ‘δύσκολες’ είναι που έχω ανάγκη από κάτι γλυκό… κάτι απλό, γρήγορο, εύκολο και οπωσδήποτε νόστιμο!

1ο βήμα: ανοίγω το βιβλίο, πάω με ταχύτητα φωτός στα γλυκά που τα έχουν καταχωνιάσει σε ένα κεφαλαιάκι στο τέλος, λες και είναι το πιο ασήμαντο κομμάτι του γεύματος … ΛΑΘΟΣ! Είναι από τα σημαντικότερα πιάτα. Το επιδόρπιο είναι ο λόγος που θα κάτσεις στο τραπέζι και θα ακούς τις απόψεις όλων για το καθετί και θα έρθει κι εκείνη η στιγμή, σε όλους μας γνωστή, που θα αρχίσουν οι διαφωνίες πάνω σε πολιτικά θέματα, πάντα! Δεν υπάρχει φορά που να μην γίνεται αυτό, εεε και ο καθένας εκεί βγάζει το άχτι του, τα αίματα ανάβουν, τα μάτια γυαλίζουν και αν είναι και κανένας από αυτούς που παίρνουν πολύ ζεστά τέτοια θέματα διαφωνίας και αντιπαράθεσης, η ένταση κορυφώνεται. Ακόμα, θα μου κάνουν αυτές τις κλισέ ερωτήσεις του τύπου «πως πάει το σχολείο», «αν μου αρέσει (?!?)», και διάφορα σχετικά και άσχετα που εννοούν ευθέως πως όλη μου η ζωή περιστρέφεται γύρω από το σχολείο -έτσι είναι, αλλά το σχόλιο παρεμένει περιττό.
Παρολ’ αυτά, για να επανέλθω στο επιδόρπιο, το σωστό θα ήταν η σειρά με την οποία σερβίρονται τα πιάτα, ορεκτικό-κυρίως-επιδόρπιο, να είναι αντίθετη: δηλαδή, να ξεκινάμε με το γλυκό και να ακολουθούν τα υπόλοιπα, μιας και η ζάχαρη ανεβάζει γρήγορα το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα και μας κάνει να πεινάμε, άρα θα απολαμβάναμε περισσότερο το γεύμα. Εεε… κι αν είναι, ας σερβίρουμε και δεύτερο επιδόρπιο στο τέλος!

2ο βήμα: ψάχνω τον τίτλο και την εικόνα που θα με κερδίσει και μετά τσεκάρω ότι έχω τα απαραίτητα υλικά.

γρανίτα λεμόνι με ή χωρίς αλκοόλθέα απ' το παράθυρο - γρανίτα λεμόνι με ή χωρίς αλκοόλλεμόνιαΜια τέτοια Κυριακή ήθελα παγωτό. Μέσα στο κρύο, όχι όπως τώρα, εγώ ήθελα παγωτό, τι να κάνουμε! Αλλά ούτε όλα τα υλικά είχα ούτε ήθελα να περιμένω 100 ώρες, έτσι οδηγήθηκα στην πιο απλή συνταγή της γρανίτας, ψάχνοντας και τροποποιώντας μέχρι να είναι σωστή σε λεμονάτη γεύση και αρωματική. Βγαίνει πολύ ωραία… μικρά παγωμένα κρυσταλλάκια με δροσερή γεύση λεμονιού και δυνατό άρωμα.
Αυτά που έχετε να κάνετε παίρνουν ελάχιστο χρόνο απλώς έχει λίγο περίμενε για να παγώσει.

Η συγκεκριμένη γρανίτα λεμόνι είναι από τις πιο λάιτ. Την απολαμβάνεις χωρίς ενοχές. Μπορείτε να παραλείψετε το ρούμι ή να το αντικαταστήσετε με βότκα. Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε επίσης να κάνετε γρανίτα πορτοκάλι, λάιμ, μανταρίνι ή όποιο άλλο φρούτο σας αρέσει. Ρυθμίστε τη ζάχαρη ανάλογα με τα γούστα σας -σίγουρα πάντως, βάλτε λιγότερη στα γλυκά φρούτα.

γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς

γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς

Προετοιμασία: 15-20 λεπτά συν ο χρόνος στην κατάψυξη. Μπορείτε επίσης να βάλετε το μείγμα στις ειδικές θήκες με ξυλάκια για να παγώσει -σ’ αυτή την περίπτωση δεν θα το ξαναχτυπήσετε. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 8 άτομα)
5-6 μεγάλα λεμόνια, τον χυμό και το ξύσμα από τα 4
1 lt νερό
200 γρ. ζάχαρη
1 σφηνάκι λευκό ρούμι
μερικά σπιρτόξυλα φλούδας λεμονιού ή λεπτές φέτες για το σερβίρισμα
έξτρα βότκα ή ρούμι (προαιρετικά)

γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς Ετοιμάζετε το μείγμα για την γρανίτα λεμόνι: Σε κατσαρόλα μεσαίου μεγέθους και μέτρια φωτιά ρίχνετε το νερό και την ζάχαρη, ανακατεύετε να διαλυθεί και να φτάσει το υγρό σε σημείο βρασμού, οπότε σβήνετε το μάτι και την τοποθετείτε σε δροσερό μέρος μέχρι να είναι χλιαρή ή κρύα.
Στο κρύο μείγμα ρίχνετε τον χυμό λεμονιού, το ξύσμα και το ρούμι και ανακατεύετε. Το αδειάζετε σε ειδικό σκεύος για ψύξη (στη συνταγή χρησιμοποιήθηκε πυρίμαχο ταψί) και το βάζετε στην κατάψυξη για 2-3 ώρες να παγώσει εντελώς. Ελέγχετε το πάγωμα, πιέζοντας ελαφρά στο κέντρο του για να είστε σίγουροι ότι δεν είναι απλώς επιφανειακό.
γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς - παρασκευήΣημείωση: Αν χρησιμοποιήσετε πλαστικό τάπερ, βεβαιωθείτε πως έχει το σηματάκι με τις χιονονιφάδες -τα απλά πλαστικά μεταφέρουν τοξικές ουσίες στο περιεχόμενο. Γι’ αυτή τη δουλειά κάνουν και τα ανθεκτικά στις θερμοκρασίες γυάλινα μπολ με καπάκι.
γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς - παρασκευήΧρησιμοποιήστε ένα μεγαλύτερης βάσης σκεύος ανοικτό που να χωράει αυτό της γρανίτας και μισογεμίστε το με ζεστό νερό. Ακπουμπήστε πάνω του το πρώτο (σκεύος) με το μείγμα της γρανίτας για 3-4 δευτερόλεπτα και αναποδογυρίστε το σε επιφάνεια κοπής. Κόψτε σε μικρότερα κομμάτια και χτυπήστε τα στο μπλέντερ για μερικά δευτερόλεπτα ώστε να έχετε τα μικρά παγωμένα κρυσταλλάκια της γρανίτας. Αδειάστε τα στο αρχικό σκεύος, σκεπάστε και ξαναβάλτε στην κατάψυξη.
γρανίτα λεμόνι με αλκοόλ ή χωρίς Σερβίρισμα: Αφήστε το μείγμα μερικά λεπτά εκτός κατάψυξης πριν σερβίρετε. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κουτάλι ή το εργαλείο για τις μπάλες παγωτού. Προσθέστε πάνω στην γρανίτα λεμόνι λεπτοκομμένη φλούδα (julienne) ή/και φέτες λεμονιού. Αν την βάλετε σε μπολ, μπορείτε να την ενισχύσετε με αλκοόλ, ρίχνοντας 1/2 -1 σφηνάκι βότκα ή ρούμι γύρω σε κάθε μπάλα.