μοσχαράκι κοκκινιστό: πολύ ωραίο για αυτονόητο

 
18/10/2011
 

μοσχαράκι κοκκινιστό Διάλειμμα στην απουσία και νάμαι. Με μοσχαράκι κοκκινιστό και το πως προέκυψε. Βεβαίως, δεν έκανα γευστική απεργία αυτές τις μέρες. Ούτε είχα καθημερινές γενικές συνελεύσεις παρέα με τους ρυθμιστές των μέσων μεταφοράς, αν και – μεταξύ μας – πολύ θα τόθελα να δω εκ του σύνεγγυς πόσο σκέφτονται όλοι αυτοί που διαρκώς συσκέπτονται. Κάποιες φορές, θέματα που με πρόθεση (κι ας ισχυρίζεσαι το αντίθετο) αναβάλεις, σου επιβάλλουν την προτεραιότητά τους δικτατορικά, οπότε η λύση είναι αναγκαστική και διόλου η προσωπική σου διάθεση μετράει.

Το καλό σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι η συσπείρωση του στενού περιβάλλοντος, επειδή χρειάζεται μια έξτρα προσπάθεια για να διατηρηθεί η υπάρχουσα σταθερότητα. Ακριβώς δηλαδή, το αντίθετο από αυτό που βιώνουμε κάθε μέρα σαν πολίτες αυτής της χώρας. Επιπλέον δε, σε αντίθεση με τα ελλείμματα και τις κάθε είδους δημοσιονομικές μαύρες τρύπες, υπάρχει τελικά bonus, ναι καλά το είπα, γιατί πώς αλλιώς να δεις το θέμα όταν γυρίζεις σπίτι, όλα είναι στη θέση τους και υπάρχει ωραιότατο και δη σερβιρισμένο φαγητό.

Μια από αυτές τις μέρες, με την κούραση στο κόκκινο, ο αέρας τόχε σκάσει απ’ την κουζίνα, κάποια παραζαλισμένα του μόρια έκοβαν βόλτες στο χώρο κάνοντας το σπίτι να μυρίζει κανέλα και μπαχάρι. Στο τραπέζι, πλάι σ’ ένα ποτήρι merlot, καθόταν άκρως ελκυστικό το μοσχαράκι κοκκινιστό. Σκηνοθετημένη έκπληξη, σκέφτηκα πρώτα, τί ωραία που υπήρχε κάτι να με περιμένει, κι έπειτα κατάλαβα πως ήταν περισσότερο από ‘κάτι’. Το ‘κάτι’ έχει μια τσιγκούνικη διάσταση συναισθήματος στο όριο της υποτίμησης της πραγματικότητας.

Καιρό είχα να δοκιμάσω την νοστιμιά του, απασχολημένη με τις απανταχού μαγειρικές περιπέτειες. Και, καθώς απολάμβανα το μοσχαράκι κοκκινιστό έτοιμο, σκέτο λουκούμι, είχα την ευκαιρία να αξιολογήσω εκ νέου τη δεμένη γευστική του χάρη. Είπα λοιπόν, να ξαναγίνει το κοκκινιστό εγχείρημα και γράφω σήμερα γι’ αυτό. Όχι γιατί πρόκειται για μια σπάνια συνταγή, παρότι εξαιρετικά νόστιμη, αλλά γιατί αξίζει τελικά να μην προσπερνάμε όσα ωραία έχουμε ή μας προσφέρονται με αγάπη, θεωρώντας τα απλώς δεδομένα και αυτονόητα.

Μοσχαράκι κοκκινιστό

Προετοιμασία: 10 λεπτά και σχεδόν 2 ώρες το μαγείρεμα, όπου ασχολείστε μαζί του περίπου το ένα τέταρτο. Είναι σημαντικό α) το κρέας να είναι εντελώς στεγνό, β) να μαγειρευτεί σε εξαιρετικά χαμηλή φωτιά. Εύκολη συνταγή. Aν δεν μπείτε στον πειρασμό να υπερβάλετε στο λάδι (πραγματικά δεν το χρειάζεται), το πιάτο θα είναι και σχετικά λάιτ.

Υλικά (για 4-5 άτομα)
1,5 κιλό μοσχαρίσια σπάλα (ή ποντίκι, αν σας αρέσει το ζελέ που έχει το συγκεκριμένο μέρος) κομμένο σε κομμάτια 5 εκατ. περίπου
2 μεσαία κρεμμύδια ψιλοκομμένα
3 κ.σ. ελαιόλαδο
3 φύλλα δάφνης
100 ml κόκκινο κρασί
1 κουτί ψιλοκομμένη ντομάτα (βιολογική κατά προτίμηση, γιατί είναι γλυκιά και δεν θα χρειαστεί ζάχαρη)
1-2 κ.γ. πελτέ ντομάτας
1 ξύλο κανέλα
5-6 κόκκους μπαχάρι
200 ml νερό
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

μοσχαράκι κοκκινιστόΕτοιμάζεται το κρέας: Στεγνώνετε καλά τα κομμάτια σκουπίζοντάς με χαρτί. Δεν πρέπει να έχουν καθόλου υγρά. Σε φαρδιά κατσαρόλα ζεσταίνετε καλά το λάδι και τσιγαρίζετε σε δυνατή φωτιά το κρέας από όλες τις πλευρές για 8-10 λεπτά.

Το βγάζετε, βάζετε στην κατσαρόλα το κρεμμύδι και σοτάρετε ανακατεύοντας για 2-3 λεπτά να μαραθεί. Προσθέτετε το κρέας, ανακατεύετε άλλο 1 λεπτό και σβήνετε με το κρασί, αφήνοντάς το να εξατμιστεί τελείως.

Κάνετε τη σάλτσα: Προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά και το νερό. Μόλις αρχίσει να βράζει, κατεβάζετε τη φωτιά στο ελάχιστο του ελάχιστου. Σκεπάζετε και σιγομαγειρεύετε έτσι για 1,5 – 2 ώρες, μέχρι το κρέας να είναι μαλακό. Στη μία ώρα ελέγχετε τη σάλτσα σε αλάτι, πιπέρι και διορθώνετε, αν χρειάζεται.

Σερβίρισμα: Σε πιατέλα ή σε πιάτα (ζεστά ανάλογα με την εποχή) με ρύζι ή πουρέ ή τηγανητές πατάτες. Το μοσχαράκι κοκκινιστό είναι απλώς τέλειο.

Print Friendly, PDF & Email
927

Newsletter

Εισαγάγετε το email σας και ενημερωθείτε για τα τελευταία νέα μας και για τις εκδηλώσεις μας

21 Σχόλια

  • 9 έτη ago

    Απίθανο δείχνει!!! Είμαι γραφείο και πεινάω….

    • 9 έτη ago

      όντως είναι και το είχα προσπεράσει τόσο καιρό

      • Αγγελική
        2 έτη ago

        Το έφτιαξα σήμερα με Μπασμά τι μαύρο κι έβαλα στο ρύζι κουκουνάρια και σταφίδες. Απλά τέλειο.Μοσχομυρισε το σπίτι

        • pandespani
          2 έτη ago

          🙂 🙂

  • 9 έτη ago

    Αλλο πράγμα η νοστιμιά του αυτονόητου! Κυριακάτικο μαμαδίστικο φαγητό all time classic!

  • GIANNA
    9 έτη ago

    παιδια καλημέρα οντως τέλειο…αν προσθέσουμε και κύβο??συμφωνείς?

  • faye
    8 έτη ago

    Ωραίο! Να κάνω μια παράκληση και πρόταση μαζί; Συνταγη για κοτόπουλο Μιλανέζα και νουα με λεμονάτη σάλτσα, όπως τα έφτιαχναν οι μαμάδες μας σε τραπέζια….

    • 8 έτη ago

      καλή η ιδέα σας να βάλουμε κι αυτά τα σουξέ των μαμάδων στο πρόγραμμα 🙂

  • Jena
    7 έτη ago

    Ωραίο θα ήταν το μοσχαράκι και στιφάδο.
    Υπάρχει συνταγή κάτι σε στιφάδο?

  • Ronaldo
    3 έτη ago

    το εκανα και το εφαγα.μμμ.. ηταν μουρλια! τα ζουζουνακια μου το λατρεχαν!!! αχουυυ τααα

    • pandespani
      3 έτη ago

      🙂 🙂

  • Εvi
    11 μήνες ago

    Χαίρετε. Αντί για σβήσιμο με κρασί τι άλλο θα μπορούσαμε να βάλουμε γιατί θα φάει μικρό παιδάκι; Πόσο χαμηλή η φωτιά; Στο 3 για παράδειγμα;

    • pandespani
      11 μήνες ago

      Γειά σας. Μπορείτε απλώς να το παραλείψετε το κρασί. Αν και όταν το αφήσετε να εξατμιστεί εντελώς, δεν μένει αλκοόλ στο φαγητό.
      Θα πρέπει σχεδόν να μην φαίνεται ο βρασμός. Στις δικές μου εστίες, συνήθως είναι στο 1, γιατί είναι δυνατές, και συχνά χρησιμοποιώ επιπλέον σίτα (heat diffuser). Ελέγξτε να είναι πολύ ήπιος ο βρασμός.

Leave A Comment