αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ και 11 απλά μυστικά

 
20/04/2013
 
βιενέζικο σνίτσελ και 10+1 μυστικά
Αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ και τα μυστικά του

Το σνίτσελ δεν ήταν απ’ τα αγαπημένα μου φαγητά όταν μεγάλωνα. Με απωθούσε από παιδί η «αυγουλίλα» πάνω σε ένα κατά τεκμήριο στεγνό και ινώδες κρέας με μπλαβί χρώμα και χωρίς γεύση. Έτσι όπως το είχα δοκιμάσει εντοπίως, μου έκανε σαν μια αποτυχημένη προσπάθεια 2-σε-1 ενοποίησης της ομελέτας με την μπριζόλα-σόλα και ομολογώ ότι τα προτιμούσα ως δύο ξεχωριστά γεύματα και μάλιστα σε διαφορετικές μέρες.

Την άποψη που θα επιβεβαίωνα και σήμερα αν ξαναδοκίμαζα σνίτσελ με τον τρόπο που συνηθίζουμε να το κάνουμε στην Ελλάδα, τον οποίο μάλιστα τσεκάρισα πριν αποφασίσω να γράψω τη συνταγή μου, μέσα από μια μικρή έρευνα στις συνταγές για σνίτσελ που κυκλοφορούν. Sorry κιόλας, αλλά αν το σνίτσελ ήταν έτσι όπως καταγράφεται στο ελληνικό (και όχι μόνον) διαδίκτυο, δεν θα είχε γίνει ποτέ μέρος της διεθνούς γαστρονομικής ιστορίας.

σνίτσελ βιεννέζικο

Χωρίς έκπληξη, δεν υπάρχει μόνο μια ιστορία που να εξηγεί την καταγωγή του σνίτσελ. Η ιδέα ενός τηγανισμένου σκληρού κρέατος που για να μαλακώσει έχει χτυπηθεί και τυλιχτεί με αβγό και φρυγανιά έχει αναφορές στη ρωμαϊκή αρχαιότητα αφού καταγράφεται απ’ τον Απίκιο. Η εισβολή των Ρωμαίων στις γερμανικές χώρες είναι μια πιθανή πρώτη αφορμή για την διείσδυση του πιάτου εκεί όπου τελικά αναδείχτηκε ως κλασικό στοιχείο της κουζίνας τους.

Πάντως, στον Μεσαίωνα, στη Βόρεια Ιταλία, που περιείχε τότε και περιοχές της σημερινής Αυστρίας, το σνίτσελ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές και γινόταν με μοσχαρίσιο κρέας. Μάλιστα το 1134 στον καθεδρικό ναό του Αγίου Αμβροσίου στο Μιλάνο, έχει καταγραφεί πως σε επίσημο δείπνο σερβιρίστηκε Cotoletta alla Milanese, που ήταν μοσχαρίσια μπριζόλα, χτυπημένη λεπτή, τηγανισμένη με επικάλυψη φρυγανιάς και σερβιρισμένη με λεμόνι. Λέγεται δε ότι κατά την  αυτοκρατορία των Αψβούργων, οι δύο πλευρές της οικογένειας που εκπροσωπούσαν τα αυστριακά και τα ιταλικά εδάφη που έριζαν για την πατρίδα του σνίτσελ, ανέτρεξαν σ’ αυτό το γεύμα θεωρώντας το ως το σημείο εκκίνησης.

Η ουσιώδης διαφορά μεταξύ της μιλανέζικης κοτολέτας (στην οποία αναφερόμαστε στα σκαλοπίνια με λεμόνι) και του αυστριακού πιάτου ήταν το γεγονός ότι η πρώτη σερβιριζόταν με κόκαλο, ενώ το σνίτσελ χωρίς.

Ο όρος βιενέζικο σνίτσελ πρωτοεμφανίστηκε τον 19ο αιώνα, με πρώτη αναφορά σε βιβλίο μαγειρικής το 1831. Σήμερα πλέον έχει καθιερωθεί με αυστριακό νόμο ότι το Wiener schnitzel πρέπει να είναι από εσκαλόπ μοσχαρίσιου κρέατος (άλλωστε η λέξη schnitzel σημαίνει εσκαλόπ), που χτυπιέται ώστε να είναι περί τα 4 χιλιοστά πάχος, αλευρώνεται, περνά από χτυπημένο αβγό, καλύπτεται από φρυγανιά και τηγανίζεται ελάχιστα, σε πολύ λάδι υψηλής θερμοκρασίας.

Αν γίνει από χοιρινό κρέας, επισήμως ονομάζεται είτε «Schnitzel Wiener Art» ή «Wiener Schnitzel vom Schwein». Παραδοσιακά δε σερβίρεται με πατατοσαλάτα ή/και τραγανή σαλάτα από μαρούλι με ελαφριά γλυκιά βινεγκρέτ.

Σνίτσελ βιενουά στο Figlmueller, πλατεία Αγ. Στεφάνου

Πρωτοδοκίμασα λοιπόν, κανονικό σνίτσελ βιενουά στο πρώτο μου επαγγελματικό ταξίδι στη πόλη που χορεύει βάλς στους ρυθμούς του Johann & Richard Strauss, στη Βιέννη (που αλλού;), στα τέλη της δεκαετίας του 80 όπου μέσα σε μια νύχτα, η αρνητική μου στάση απέναντι στο πιάτο μεταμορφώθηκε σε ενθουσιώδη έρωτα, συναίσθημα στο οποίο είμαι άλλωστε και επιρρεπής, αλλά μην το κάνουμε και θέμα.

Ήταν μια εποχή που τα business trips είχαν πάντα πολλά περιθώρια ελεύθερου χρόνου για τουριστική εξερεύνηση και κοινωνική συναναστροφή, εν αντιθέσει με τα σημερινά συνήθη μονοήμερα πήγαινε-έλα, τσακ-μπαμ meetings που δεν παίρνεις μυρουδιά ούτε που πήγες, ούτε ποιους γνώρισες (ούτε και  τι ειπώθηκε…). Σήμερα, «κοστούμια» μιλάνε με άλλα «κοστούμια» υπό το ρομαντικό φως ενός προτζέκτορα και τους ήχους ringtones και φεύγουν για τις πατρίδες τους με την πεποίθηση ότι όλοι συμφώνησαν στα λόγια, για να διαπιστώσουν βεβαίως αργότερα μέσω e-mail ότι ο καθένας εννοούσε κάτι διαφορετικό.

Τότε όμως, η ουσία της συμφωνίας σφραγιζόταν με ένα μπουκάλι κρασί σε ένα τραπέζι ενός εστιατορίου με τοπικό χαρακτήρα, κάτι που σε βοηθούσε να προσεγγίσεις την κουλτούρα του συνομιλητή σου και εν τέλει να βρεις τον κοινό τόπο όχι μέσα από κλισέ λέξεις ανοιχτές σε ατομικές μεταφράσεις, αλλά μέσα από έννοιες που κατανοούσες βαθύτερα μέσω της συναναστροφής.

Έτσι, μετά την πρώτη μέρα συνεδρίασης μιας πανευρωπαϊκής ομάδας εργασίας, ο Βιενέζος συνάδελφός μου πήρε τον Γερμανό, τον Βέλγο και εμένα τον Έλληνα (σαν αρχή ανέκδοτου δεν μοιάζει αυτό;) και μας πήγε για να φάμε «το καλύτερο σνίτσελ της Βιέννης».

Δυο στενά πίσω από την υπέροχη πλατεία του Αγίου Στεφάνου, στην Wollzeile, στην είσοδο της στοάς ήταν το Figlmüller με παράδοση απ’ το 1905. Ένα απλό μπιστρό που έχει χτίσει για πάνω από ένα αιώνα τη διεθνή πλέον φήμη του, μέσα απ’ την εξειδίκευσή του και τη δικιά του αυθεντική συνταγή και τεχνική για το «επίσημο φαγητό-πρεσβευτή της Βιέννης». Σερβιρισμένα σε μεγάλα πιάτα, τα σνίτσελ περισσεύουν 2-3 πόντους γύρω-γύρω απ’ αυτά και θυμάμαι μάλιστα, ότι μόλις τα είδα, τα παρομοίασα ενστικτωδώς με «αυτί ξανθού ελέφαντα».

Εξαιρετικά λεπτά, τραγανά, με φίνα γεύση κρέατος και υπέροχο χρυσαφένιο πανάρισμα σου επέτρεπαν να φας το 30 εκατοστών  διαμέτρου σνίτσελ – με το συμπάθειο – με ηδονική άνεση, χωρίς να σε βαρύνει καθόλου. Όποτε τυχόν πάτε στην Βιέννη, βάλτε κατ’ αρχάς το Figlmüller πρώτο στη λίστα των εστιατορίων που πρέπει να δοκιμάσετε (και το Demel δεύτερο για πραγματικά φίνο καφέ και γλυκό – όχι το Sacher που είναι καρατουριστικό – για να σας δώσω και άλλο ένα τιπ, μπόνους) και θα θυμηθείτε το pandespani σας.

 

σνίτσελ βιενουά: 10+1 απλά μυστικά για τέλειο γευστικό βαλςσνίτσελ βιενουά: 10+1 απλά μυστικά για τέλειο γευστικό βαλς

Μέχρι όμως να πάτε στη Βιέννη, η συνταγή μας θα αποτελέσει το καλύτερο υποκατάστατο, μια και έχει μεταφέρει τη φιλοσοφία και την τεχνική της συνταγής του Figlmüller σε χώρο σπιτικής κουζίνας στην Ελλάδα και με τρόπο  που σας δίνει τη δυνατότητα να την κάνετε όσο συχνά θέλετε μέσα σε λίγα λεπτά.

Οι διαφορές απ’ τη συνταγή του εστιατορίου είναι τρεις (οι διαφορές από τις συνταγές που θα βρείτε στην Ελλάδα είτε θα δοκιμάσετε σε εστιατόρια, πολύ περισσότερες):

  1. Αντί για φιλέτο από χοιρινό (ψαρονέφρι) εμείς προτιμήσαμε να την εκτελέσουμε με κομμάτι από ένα πραγματικά μαγευτικό στρογγυλό μοσχαριού Limousin (το οποίο μάλιστα είχε σιτέψει 4 εβδομάδες και μπορούσες να το δοκιμάσεις μέχρι και ωμό) από την φάρμα Μπράλου, επίσημο προμηθευτή μας αυτή την εποχή, που μας ανεβάζει κάθε φορά επίπεδο με την ποιότητά των κρεάτων του.  Άλλωστε, επισήμως το βιενέζικο σνίτσελ όπως είπαμε γίνεται από εσκαλόπ (κόντρα) μοσχαρίσιου κρέατος, αλλά βεβαίως αν θέλετε εσείς μπορείτε να το κάνετε και με τρανς ή νουά όπως και με χοιρινό τρανς, ακολουθώντας όμως την ίδια λογική και τεχνική.
  2. Αντί να χρησιμοποιήσουμε φρυγανιά από Αυστριακά Emperor Rolls ή άλλως Kaiser rolls που δεν μπορούμε να βρούμε εδώ (και δεν νομίζω πως αξίζει να τα φτιάξουμε μόνο και μόνο γι’ αυτό) χρησιμοποιήσαμε κανονική έτοιμη τριμμένη φρυγανιά, αλλά αυτό το θέμα σηκώνει και περαιτέρω ψάξιμο στο μέλλον.
  3. Τέλος, αντί να χρησιμοποιούμε την πατέντα των 3 τηγανιών με καυτό λάδι στην κουζίνα, που διασφαλίζουν το τηγάνισμα στη σωστή θερμοκρασία μεταφέροντας από το πρώτο σταδιακά στο τρίτο το σνίτσελ ανά 10-15 δευτερόλεπτα (κάτι προφανώς μη ρεαλιστικό για την οικιακή καθημερινότητα), χρησιμοποιούμε μόνον ένα βαθύ τηγάνι, αλλά το αφήνουμε να ξαναζεσταθεί για 3-5 λεπτά μετά από κάθε σνίτσελ.

σνίτσελ βιενουά: 10+1 απλά μυστικά για τέλειο γευστικό βαλς

Τα 10+1 απλά μυστικά για το τέλειο βιενέζικο σνίτσελ

Ας δούμε λοιπόν ποια είναι τα βασικά μυστικά που θα μεταμορφώσουν την εμπειρία σας από την «ελληνική βερσιόν» στην αυθεντική κορυφαία βιενέζικη γεύση, αλά pandespani:

1. Μην πάρετε ΠΟΤΕ «έτοιμα» κομμένα σνίτσελ! VERBOTEN! Εκτός του ότι δεν ξέρετε από τι κομμάτι είναι, το κυριώτερο πρόβλημα είναι ότι δεν τα χτυπάνε καλά για να γίνουν λεπτά ΠΡΙΝ τα περάσουν απ’ το ειδικό διαβολομηχάνημα που με μαχαίρια κάνει βιαίως τρύπες στο κρέας για να το μαλακώσει, με αποτέλεσμα αν θέλετε εκ των υστέρων να τα χτυπήσετε ώστε να έρθουν στο σωστό πάχος, θα διαλυθούν.

2. Το κρέας (μοσχάρι ή χοιρινό) πρέπει να είναι πολύ, πολύ λεπτό, ήτοι 4 χιλιοστά μάξιμουμ. Μία λύση είναι να πείσετε τον χασάπη σας να το κάνει σωστά, χωρίς το διαβολομηχάνημα με τα μαχαίρια (είναι σίγουρο ότι θα «αντισταθεί» γιατί δεν γνωρίζει πως γίνεται το πραγματικό σνίτσελ παρά μόνον την ελληνική εκδοχή και θα πιστεύει ότι κατέχει όλη την αλήθεια).

Εναλλακτικά, πάρτε για την κουζίνα σας ένα καλό ευμέγεθες σφυρί κρέατος με διπλή επιφάνεια (απ’ τη μια επίπεδη και απ’ την άλλη μεταλλική με αιχμές – κυκλοφορεί ευρέως), αγοράστε το κομμάτι κρέατος που θέλετε,  κόψτε το  μόνοι σας σε λεπτές φέτες μισού εκατοστού και 150 γρ. περίπου και χτυπήστε το εσείς όπως θα περιγράψουμε. Ούτε 5 λεπτά δουλειά για 4 κομμάτια.

ετοιμάζοντας το αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ

3. Πρώτα χτύπημα και πλάτεμα του κρέατος δυνατά και στοχευμένα όπου το κρέας έχει όγκο, με την επίπεδη πλευρά του σφυριού για να έρθει στο σωστό πάχος. Στη συνέχεια, μόνον χτύπημα ελαφρά με την αιχμηρή μεταλλική πλευρά ώστε να κάνει η υφή του ΜΙΚΡΕΣ ανωμαλίες, όπου θα πιάνει καλύτερα το αβγό και κατά συνέπεια η φρυγανιά μετά.

Αποφύγετε τις τρύπες. Αν υπάρχουν κενά, ενώστε τα όσο είναι δυνατόν, κολλώντας τα κομμάτια με τη βοήθεια του σφυριού.

4. Πάντα πρώτα αλεύρι, μετά αβγό, μετά φρυγανιά παντού. Τα ετοιμάζετε όλα, όσο ζεσταίνεται το λάδι. Χρησιμοποιείτε 2 μεγάλα ευρύχωρα πιάτα για αλεύρωμα και φρυγανιά και δεν πιέζετε τα υλικά πάνω τους, αλλά τα ρίχνετε απαλά να κάτσουν παντού. Αλάτι και πιπέρι βάζετε στο μίγμα των χτυπημένων αβγών.

Υπολογίστε 1 αβγό για κάθε σνίτσελ 150 γρ.

ετοιμάζοντας το αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ

5. Τηγάνισμα σε μπόλικο σπορέλαιο που να υπερκαλύπτει το πάχος του σνίτσελ (τουλάχιστον 1 δάχτυλο στο τηγάνι, ιδανικά περισσότερο). Όχι ελαιόλαδο γιατί δεν πρέπει να φτάσει στη θερμοκρασία που χρειάζεται για να γίνει σωστά το τηγάνισμα του σνίτσελ και «το βαραίνει».

6. Το τηγάνι πρέπει να είναι μεγάλο και με ψηλές πλευρές, ιδανικά κάθετες. Μεγάλο για να χωράει αρκετό λάδι ώστε μόλις μπει το σνίτσελ να μην πέσει αμέσως η θερμοκρασία του και έτσι να μπορεί να τηγανιστεί ακαριαία. Με ψηλές πλευρές ώστε να μην πεταχτεί καυτό λάδι έξω κατά το τηγάνισμα.

7. Το σνίτσελ πρέπει να τηγανιστεί  όταν το λάδι είναι στους 160°C. Αν δεν έχετε θερμόμετρο λαδιού (που το συνιστώ ανεπιφύλακτα, είναι φτηνό και χρήσιμο) θα περιμένετε μέχρι η επιφάνειά του να αχνίζει κανονικά.

Σ’ αυτή τη θερμοκρασία, με αυτό το πάχος σνίτσελ, χρειάζεται λιγότερο από 1 λεπτό τηγάνισμα. Μόλις χρυσαφίσει παντού η επικάλυψή του, είναι έτοιμο. Τότε η θερμοκρασία του λαδιού θα έχει πέσει περίπου στους 140°C.

πως θα κάνετε το τέλειο σνίτσελ

8. Θα βάλετε ΜΟΝΟ ΕΝΑ σνίτσελ κάθε φορά στο τηγάνι, πολύ προσεκτικά με λαβίδα. Θα το απλώσετε να μην έχει διπλώματα και θα το πιέσετε ελαφρά ώστε να καλυφθεί πάνω-κάτω απ’ το λάδι. Στα 20-30 δευτερόλεπτα (ανάλογα και με το μέγεθος σνίτσελ και τηγανιού) μπορείτε να το γυρίσετε από την άλλη με την λαβίδα για σιγουριά πριν το βγάλετε όταν είναι έτοιμο.

9. Για να βάλετε το επόμενο σνίτσελ θα περιμένετε τουλάχιστον 3 λεπτά, ώστε η θερμοκρασία να ξανανέβει στους 160°C, δηλαδή να αχνίσει ξανά το λάδι στο τηγάνι.

Αν βιαστείτε, δεν θα γίνει σωστά το επόμενο σνίτσελ, γιατί θα αναγκαστείτε να το τηγανίσετε περισσότερη ώρα και μέχρι να γίνει το κρέας μέσα, θα έχει ψιλοκαεί η επικάλυψη απ’ έξω.

10. Μόλις είναι έτοιμο, θα πιάσετε το σνίτσελ με την λαβίδα και θα το αφήσετε πάνω απ’ το τηγάνι να στραγγίσει καλά για 10 δευτερόλεπτα περίπου. Μετά κατευθείαν στο πιάτο, δεν χρειάζεται χαρτί κουζίνας. Αν έχετε να κάνετε πάνω από 4 στη σειρά, βάλτε ένα αλουμινόχαρτο από πάνω και, αν έχετε περισσότερα. βάλτε τα στοιβαγμένα και στο φούρνο με το αλουμινόχαρτο στους 70°-80°C  να μείνουν ζεστά.

10+1. Το τελευταίο μυστικό είναι θέμα ασφαλείας που το μοιραζόμαστε εδώ, επ’ αφορμή και μόνον του τηγανίσματος σε υψηλή θερμοκρασία.

Αν ποτέ τύχει και πιάσει φωτιά λάδι σε σκεύος στην κουζίνα σας, υπάρχει ΜΟΝΟ ένας ασφαλής τρόπος αντιμετώπισης.

Πρώτα κλείνετε το μάτι. Αμέσως παίρνετε μια πετσέτα ή ύφασμα, την βρέχετε στο νεροχύτη, την στραγγίζετε πολύ καλά και τη ρίχνετε προσεκτικά πάνω στο τηγάνι που φλέγεται ώστε να το καλύψει ολόκληρο. Έχετε χρόνο, όση φλόγα και να βγει, όσο κι αν φοβάστε.

ΠΟΤΕ δεν μετακινείτε το τηγάνι και κυρίως ΠΟΤΕ μα ποτέ, δεν ρίχνετε νερό πάνω σε λάδι που φλέγεται ή είναι καυτό, γιατί θα απλώσετε την πυρκαγιά και θα φέρετε την καταστροφή. Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ.

ετοιμάζοντας το αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ

H συνταγή ακολουθεί για το τυπικό, ως συμπέρασμα στα παραπάνω.

Σνίτσελ βιενουά: 10+1 απλά μυστικά

Προετοιμασία: 10-15 λεπτά (με το χτύπημα των σνίτσελ) και 1 λεπτό για κάθε σνίτσελ. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)
600 γρ. μοσχαρίσιο κρέας για σνίτσελ κομμένο σε φέτες περίπου μισού εκατοστού (κόντρα, τρανς, στρογγυλό ή νουά)
4 αβγά χτυπημένα με αλάτι και πιπέρι
150 γρ. αλεύρι (δεν θα το χρησιμοποιήσετε όλο, αλλά πρέπει να περισσεύει)
250 γρ. τριμμένη φρυγανιά (δεν θα τη χρησιμοποιείσετε όλη, αλλά πρέπει να περισσεύει)
350-500 ml. σπορέλαιο (ανάλογα με το σκεύος ώστε να είναι τουλάχιστον 1 δάκτυλο στο τηγάνι)
αλάτι-πιπέρι
8 φέτες λεμόνι για το σερβίρισμα
2-3 κ.γ. κάππαρη (προαιρετικά)

προετοιμάζοντας το κρέας για ετοιμάζοντας το αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ

Ετοιμάζετε τα σνίτσελ: Κάθε κομμάτι το κτυπάτε με το σφυρί, πρώτα με την επίπεδη πλευρά δυνατά να γίνει λεπτό 3-4 χιλιοστά και σχεδόν να διπλασιαστεί σε επιφάνεια. Στη συνέχεια χτυπάτε ελαφρά με την αιχμηρή πλευρά να κάνει κοιλότητες.

Το περνάτε από το αλεύρι να καλυφθεί πλήρως, στη συνέχεια απ’ τα χτυπημένα αβγά και τέλος απ’ τη φρυγανιά μέχρι να σκεπαστούν όλες οι πλευρές.
ετοιμάζοντας το αυθεντικό βιενέζικο σνίτσελ

Τηγάνισμα: Όταν είναι έτοιμα όλα τα κομμάτια, βάζετε 1-2 εκατοστά σπορέλαιο  σε φαρδύ τηγάνι και το αφήνετε να κάψει μέχρι να αχνίζει (160°C). Με λαβίδα βάζετε προσεκτικά ένα σνίτσελ μέσα – πρέπει να καλύπτετε πλήρως με το λάδι.

Σε 20-30 δευτερόλεπτα το γυρνάτε απ’ την άλλη και σε λιγότερο από 1 λεπτό, μόλις πάρει βαθύ χρυσαφί χρώμα το αφαιρείτε με τη λαβίδα, αφήνοντάς το περί τα 10 δευτερόλεπτα να στραγγίξει καλά πάνω απ’ το τηγάνι.

Το μεταφέρετε σε πιάτο με αλουμινόχαρτο από πάνω. Περιμένετε μέχρι να αχνίσει ξανά το τηγάνι και τηγανίζετε το επόμενο μέχρι να τελιώσουν όλα, διατηρώντας τα προηγούμενα κάτω από αλουμινόχαρτο ή/και στο φούρνο ζεστά, στους 70°-80°C.
σνίτσελ βιενέζικο με πατατοσαλάτα

Σερβίρισμα: Σε κάθε πιάτο ένα σνίτσελ με 2 φέτες λεμονιού και προεραιτικά με κάππαρη από πάνω (σημειωτέον ότι η κάππαρη δεν είναι τυπική στο βιενέζικο σνίτσελ, αλλά σε γερμανικές παραλλαγές και την προτείνω μόνο γιατί προσωπικά μου αρέσει ο ουνδυασμός).

Συνοδεύεται ιδανικά και παραδοσιακά στη βιενέζικη κουλτούρα από μια υπέροχη πατατοσαλάτα αλά pandespani με σπιτική μαγιονέζα και μια τραγανή πράσινη σαλάτα κομμένη στο χέρι με λίγο ελαιόλαδο, μπαλσάμικο, άνιθο και ίσως φρέσκο κρεμμυδάκι, εκτός κι αν προτιμάτε overdose τηγανητού με τις τραγανές πατάτες μας. Guten Appetit!

  • Add to Phrasebook
    • No word lists for Greek -> Italian…
    • Create a new word list…
  • Copy
  • Add to Phrasebook
    • No word lists for Greek -> Italian…
    • Create a new word list…
  • Copy
  • Add to Phrasebook
    • No word lists for Greek -> Italian…
    • Create a new word list…
  • Copy
Print Friendly, PDF & Email
7

Newsletter

Εισαγάγετε το email σας και ενημερωθείτε για τα τελευταία νέα μας και για τις εκδηλώσεις μας

16 Σχόλια

  • Chrissy
    7 έτη ago

    Αχ, τι μου κάνετε μεσημεριάτικα ……….
    Λατρεύω Βιέννη και 2 φορές που βρέθηκα εκεί, δεν έτρωγα τίποτα άλλο από σνίτσελ!!
    Αυτό δε που φτιάχνει το Figlmuller, είναι το κάτι άλλο!!!
    Ευχαριστούμε πολύ για τα μυστικά, ώστε να παρηγορηθούμε μέχρι να μπορέσουμε να ξανά φάμε το αυθεντικό!

  • Kosta Shkurti
    7 έτη ago

    Καλησπέρα από Μομβάη, Ινδίας. Με κάνατε να τρέχουν τα σάλια μου και αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στο γραφείο, πεινασμένος και κυρίως (σχεδόν αναγκαστικά) μη έχοντας φάει κρέας εδώ και μερικές εβδομάδες.

    Το μεράκι και η αγάπη σας δεν κρύβεται. Συγχαρητήρια!
    Κώστας

  • ΔΕΣΠΟΙΝΑ Κ.
    7 έτη ago

    Τέλεια περιγραφή της διαδικασίας, χρειάζεται προσοχή στην επιλογή του κρέατος και της φρυγανιάς, γιατι προτιμώ άγλυκη φρυγανιά, την οποία βρίσκω σε γερμανικό σούπερμαρκετ και αν βάλετε για μια ωρίτσα τα έτοιμα σνίτζελ στο ψυγείο, θα κολλήσει καλύτερα η φρυγανιά και δεν θα ξεκολλάει στο τηγάνισμα. Εγώ τα προτιμώ σε ελαιόλαδο να τηγανίζονται.
    Δέσποινα

  • Afrydas
    7 έτη ago

    Πρέπει να το δοκιμάσετε με βούτυρο αντί για σπορέλαιο. Ειδικά το χοιρινό το απογειώνει.

    • Μαριανθη
      4 έτη ago

      Συμφωνω απολυτα οτι το «χοιρινο το απογειωνει» Και στο ξενοδοχειο Ιmperial της Βιεννης τηγανιζουν το σνιτσελ στο βουτυρο και ειναι πραγματικα ονειρο! Καλυτερο απο το τιγανισμενο του Figlmüller για τη δικη μου γευση. Πιο εκλεπτισμενο!

      Τιπ 1.
      Ριχνετε με κουταλι σουπας διαρκως καυτο λαδι η βουSupervised medication administration. I forgot, where are you goingτυρο πανω στο σνιτσελ για να δημιουργησετε το υποχρεωτικο διαστημα μεταξυ του σνιτσελ και της φρυγανιας.
      Τιπ 2.
      Αν σας αρεσει το σκορδο, βαλτε κοπανισμενο σκορδο πανω στο σνιτσελ καθως το χτυπατε.
      Τιπ3
      Σερβιρετε το σνιτσελ με φετες Βrie ελαφρως λειωμενες.
      Gutes Gelingen und Guten Appetit

  • Εριέττα
    7 έτη ago

    Το αλάτι το ρίχνω α μ έ σ ω ς μόλις τα βγάζω από το τηγάνι, ούτε στο αυγό, ούτε φυσικά στο κρέας. Έτσι η κρούτσα του σνίτσελ είναι ομοιόμορφη, χωρίς «σκασίματα». Τα μικρά μου το λατρεύουν…

  • ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ
    7 έτη ago

    Είχα τη χαρά να γευτώ αυτό ακριβώς το εικονιζόμενο, αμέσως μετά τη φωτογράφιση, συνοδεία πατατοσαλάτας. Ήταν το καλύτερο σνίτσελ που έχω φάει ποτέ. Εντυπωσιάστηκα δε από το θερμόμετρο που ο greekadman είχε βάλει μέσα στο βαθύ τηγάνι με το καυτό λάδι και περίμενε να δείξει ακριβώς 160C πριν βάλει μέσα κάθε κομμάτι. Η σημασία στη λεπτομέρεια είναι που κάνει τη διαφορά.

    • greekadman
      7 έτη ago

      Thanks πολύ Βασίλη! Η μεγαλύτερη χαρά μας είναι οι φίλοι μας και το κοινό μας να απολαμβάνουν αυτά που κάνουμε και να μπορούν να τα εκτελέσουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο στο δικό τους σπίτι.

  • Παληός Δημήτρης
    4 έτη ago

    Καταπληκτικό το αποτέλεσμα.
    Το έκανα με τράνς σιτεμένο 10 μέρες και τα μωρά ξετρελάθηκαν.
    Πλέον παίρνω μόνο μοσχάρι σιτεμένο πολύ καλά.
    Έμαθα πολλά από το site και πλέον τα αποτελέσματα είναι τελείως διαφορετικά.
    Καλή συνέχεια.

    • pandespani
      4 έτη ago

      Το σίτεμα πράγματι κάνει τεράστια διαφορά και στην υφή και στην γεύση.
      Καλή συνέχεια στα ψαγμένα μαγειρέματά σας 😀

  • ΒΑΣΙΛΗΣ
    4 έτη ago

    ΑΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΟΤΙ ΒΑΖΟΥΝ ΨΙΧΟΥΛΑ ΨΩΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΦΡΥΓΑΝΙΑ. ΙΣΧΥΕΙ ΑΥΤΟ;

    • pandespani
      4 έτη ago

      Ναι, ισχύει και αυτό (όχι, το ποτέ). Υπάρχει ένα ειδικό προϊόν αντίστοιχο της φρυγανιάς, αλλά με πιο αφράτο, που δίνει άλλη υφή. Στην Ελλάδα δεν το έχω βρει. Το αποτέλεσμα πάντως, αν κατά τα λοιπά το σνίτσελ είναι σωστά φτιαγμένο (χτυπημένο, τηγανισμένο) δεν θα έλεγα ότι έχει διακριτή διαφορά.

  • Περιργος
    9 μήνες ago

    Καλησπέρα μεγάλη προσοχή παρακαλώ αν βάλετε χοιρινό. Ο χρόνος που προτείνεται στη σύνταγη δεν αρκεί για να ψηθεί σωστά το κρέας.

    Πρέπει είτε να το αφήσετε περισσότερο στο τηγάνι είτε να το τελειώσετε στο φούρνο εκτός και αν θέλετε να φάτε κρέας χοιρινό σενιαν… Προφανώς κάνω πλάκα, το χοιρινό απαγορεύεται να φαγωθεί αν δεν είναι καλόψημενο.

    Οπότε μεγάλη προσοχή, κόψτε τα σνίτσελ και ελέγξτε τα προσεκτικά πριν τα φάτε.

    Με μοσχάρι είναι μια χαρά η συνταγή.

    • pandespani
      8 μήνες ago

      Γειά σας,
      Το βιενέζικο σνίτσελ της συνταγής είναι -όπως άλλωστε γράφεται- μοσχαρίσιο.
      Η ασφαλής θερμοκρασία στο ψήσιμο του χοιρινού είναι 75-80 C.
      Ξέφυγε το σχόλιό σας, απολογούμαστε 🙂

Leave A Comment