συκώτι με πιπεριές και πορτοκάλι: sestante

 
24/09/2012
 

sykoti me piperies kai portokaliΜια λεπτή φέτα του σώματος σε έγχρωμη απεικόνιση αξονικής τομογραφίας θα μπορούσε να θεωρηθεί σύγχρονο ready made κι ο Duchamp μάλλον δεν θα διαφωνούσε με το θέμα, αν ζούσε. Αν, πάλι, ο τρομερός Marcel δεν ενέκρινε την άποψη εντελώς, θα δεχόταν τουλάχιστον πως η αρμονία της εικόνας που δημιουργούν οι ακτίνες Χ μπορεί να συναγωνιστεί πολλά έργα τέχνης. Το ήπαρ, στη φωτό (CT, Science Photo Library) φαίνεται πορτοκαλί, με μπλε και άσπρο κάτω δεξιά είναι ο σπλήνας και με κέντρο της το πράσινο (για τη σπονδυλική στήλη και τα σπλάχνα), η όλη σύνθεση στέκεται άψογα όπως και να την δει κανείς.

έγχρωμη αξονική τομογραφία ήπατοςΑlberto Burri, Athens Polyptych: Architecture and Cactus No 10, 250X360 cm, 1992Πόσο πιθανόν είναι όταν ταιριάζουν τα χρώματα των υλικών, αυτά να δέσουν και γευστικά δίνοντας ένα αρμονικό, νόστιμο και φυσικά ενδιαφέρον αποτέλεσμα?

O Alberto Burri «άρχισε να ζωγραφίζει το 1944, όντας αιχμάλωτος των αμερικανών στο Texas και δέκα χρόνια αργότερα κέρδισε τη διεθνή αναγνώριση με πίνακες που για πρώτη ύλη τους είχαν κουρελιασμένες λινάτσες». Ο αυτοδίδακτος Burri που εγκατέλειψε την ιατρική επιστήμη για να αφοσιωθεί στην τέχνη, παρουσίασε το 1994 «στην Εθνική Πινακοθήκη, στην έκθεση ‘Πολύπτυχο των Αθηνών: Αρχιτεκτονική και κάκτος’…δέκα πίνακες διαστάσεων 360Χ250 εκ., ζωγραφισμένους με ακρυλικά σε cellotex –ένα μίγμα από σκόνη πριονιδιών και πεπιεσμένου ξύλου- φέρνοντας στο επίκεντρο τη μεγαλοπρέπεια και την καθαρότητα της μινιμαλιστικής φόρμας. … Μόνο στο δέκατο έργο της σειράς ξεφεύγει από την προσέγγιση του ελαχίστου και γεμίζει το τελάρο του με πολύχρωμες και πλακάτες οργανικές φόρμες σε κίνηση, που ανακαλούν την ενότητα ‘Sestante’ (‘Γωνιόμετρο’) του 1982..» (Mπία Παπαδοπούλου, Art Magazine, τ.6/1994).

Με την έμπνευση αναρχική και στα σουρεάλ κέφια της, να επηρεάζεται από την τέχνη του Alberto Burri απ’ τη μια και τις έγχρωμες αξονικές τομογραφίες απ’ την άλλη -τί άλλο θα συμβεί στο μέλλον αδυνατώ να προβλέψω-, συνδυάστηκαν τρία υλικά με το συκώτι: οι πράσινες πιπεριές, το πορτοκάλι και τα εύθραυστα ολόκληρα κόκκινα πιπέρια, όλα ν’ αρχίζουν από ‘π’, ωστόσο εντελώς διαφορετικά σε γεύση, χρώμα και υφή. Το συκώτι με τον γνωστό πλούσιο και κάπως κρεμώδη χαρακτήρα του δένει –ως γνωστόν- ωραιότατα με την γλύκα του πορτοκαλιού αλλά η αντίθεση με την σχεδόν υπόπικρη ένταση της τραγανής πράσινης πιπεριάς είναι αυτή που προσδίδει στο σύνολο άποψη και έναν τόνο αιχμής στη συνταγή. Το κόκκινο πιπέρι επιπλέον, που δεν καίει, προσθέτει ένα ακόμη πόντο στην υφή, αφού έχει πρώτα ενισχύσει με το άρωμά του την μαρινάδα. Αν το συκώτι ανήκει στην κατηγορία των αγαπημένων σας (και όχι στα φαγητά ‘μη, τζιζ, α-πα-πα’), προτείνω να την δοκιμάσετε.

συκώτη με πιπεριές και πορτοκάλιΠροετοιμασία: 10-15 λεπτά κι άλλα 10 το μαγείρεμα. Κόψτε τις πιπεριές και στύψτε το πορτοκάλι όσο το συκώτι μαρινάρεται. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)
3-4 φέτες συκώτι μοσχαρίσιο (ανάλογα με το μέγεθος)
1,5 φλ. γάλα
3 μεσαίες πιπεριές πράσινες κομμένες σε λεπτές ροδέλες
2 κ.γ. κόκκινο πιπέρι ολόκληρο
ξύσμα σε μπαστουνάκια (Julienne) και χυμός από 1 1/2 πορτοκάλι
6 κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι, φρεσκοτριμένο πιπέρι

συκώτι με πιπεριές και πορτοκάλισυκώτι με πιπεριές και πορτοκάλιsykoti me piperies kai portokalisykoti me piperies kai portokaliΠροετοιμάζετε το συκώτι: Το μαρινάρετε στο γάλα για 30 λεπτά, όπου έχετε προσθέσει το κόκκινο πιπέρι και το ξύσμα πορτοκαλιού. Το βγάζετε σε χάρτινη πετσέτα, το στεγνώνετε (αφήνοντας πιπέρια και ξύσμα που έχουν μείνει πάνω του) και το κόβετε σε κομμάτια 2-3 εκατ.
Κάνετε το ψήσιμο: Σε τηγάνι και μέτρια φωτιά ρίχνετε το μισό λάδι και προσθέτετε τις πιπεριές. Σοτάρετε για 3-4 λεπτά, ανακατεύοντας, να μαγειρευτούν, παραμένοντας όμως τραγανές. Ρίχνετε αλάτι, πιπέρι, αποσύρετε και μεταφέρετε σε πιάτο.
sykoti me piperies kai portokalisykoti me piperies kai portokaliΣτο ίδιο τηγάνι βάζετε το υπόλοιπο ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτετε τα κομμάτια του συκωτιού. Ψήνετε (μέτρια φωτιά) για 3 λεπτά περίπου ανακατεύοντας. Ρίχνετε το χυμό πορτοκαλιού, αλάτι και πιπέρι, ανεβάζετε τη φωτιά και ψήνετε για 1 λεπτό ακόμη.
Σερβίρισμα: Μοιράζετε τις πιπεριές στα πιάτα (ζεστά, ανάλογα και με την εποχή) και προσθέτετε πάνω τους τα κομμάτια από το συκώτι με τη σάλτσα.

Print Friendly, PDF & Email
14

Newsletter

Εισαγάγετε το email σας και ενημερωθείτε για τα τελευταία νέα μας και για τις εκδηλώσεις μας

3 Σχόλια

  • 7 έτη ago

    Ουάου θα μπει σίγουρα στο κυρικάτικό μου τραπέζι, ευχαριστώ για την συνταγή

  • xentri
    6 έτη ago

    Απεχθανομαι και την γευση και την μυρωδια του συκωτιου,το εχω δοκιμασει μονο μια φορα και αυτο ηταν..και ευτηχως δεν χρειαστικε να το φτιαξω σε κανενα απο τα μαγαζια που δουλεψα..βαιβαια οι καλες μερες παντα τελιωνουν και τωρα πρεπει να το φτιαξω,τηγανητο.
    Την πρωτη φορα δεν τα καταφερα μου βγηκε παρα πολυ σκληρο,μου το γυρισαν πισω.
    Μεχρι που ενας καλος συναδελφος μου ειπε ενα μυστικο,κατι που δεν βλεπω απο τις φοτο να το κανεις και εσυ και παραξενευομαι γιατι μετα απο αυτο οχι μονο δεν μου το εχουν γυρισει πισω αλλα το βρισκουν και πολυ μαλακο.
    Το μυστικο λοιπον ειναι να βγαζω την πετσα-την μεμβρανη αν προτιμας,η οποια οπως μου ειπε ειναι που κανει το συκωτι σκληρο.θα ηθελα να μαθω αν υσχειει κατι τετοιο,γιατι εσυ δεν βλεπω να το κανεις.

    • 6 έτη ago

      Όχι, δεν το κάνω και δεν μου έχει βγει ποτέ σκληρό. Το θέμα με το συκώτι είναι ότι πρέπει να είναι ψημένο (λιγότερο ή περισσότερο, ανάλογα βέβαια και πως το προτιμάει κάποιος), αλλά ποτέ τόσο ώστε να στεγνώσει και να γίνει σκληρό. Σε μέτρια φωτιά για 3 λεπτά περίπου δεν κινδυνεύει.
      Θα δοκιμάσω πάντως την επόμενη φορά να το κάνω χωρίς τη μεμβράνη και θα επανέλθω -είμαι περίεργη να δω πως λειτουργεί αυτή η διαφορά στην πράξη, δεδομένου ότι είμαι και φαν του είδους.

    Leave A Comment