Ιταλική κουζίνα

ζαμπαγιόνε με vinsanto, ma che sbaglione?

ζαμπαγιόνε με vinsanto, ma che sbaglione?

 Γύρω στα 1500 ο καπιτάνο Emiliano Giovanni Baglioni στρατοπέδευσε έξω απ’ την Reggio Εmilia και κατά πως συνηθιζόταν την εποχή εκείνη αλλά και πολύ αργότερα, απέστειλε κάποιους στρατιώτες του να βρουν και να περιμαζέψουν παντί τρόπω τρόφιμα για τις ανάγκες τους  απ’ τους αγρότες της περιοχής. Η συγκομιδή, όμως, ήταν πολύ μικρή (φαίνεται πως τότε

περισσοτερα

σπαγγέτι με κινόα και χουρμάδες

σπαγγέτι με κινόα και χουρμάδες

 Ανατροπή στην πυξίδα της γεύσης με μια ξεχωριστή μακαροράδα, με την αίσθηση του Νότου να οδηγεί την κατεύθυνση στον γευστικό χάρτη προς το κάτω κεντρικό σημείο, προς την γλύκα και την απόλαυση που φέρνουν μαζί τους κάτι εξωτικό και αισθησιακό, σαν φιλί στην έρημο, σαν ποίημα, σαν μουσική με κρουστά ή και ηλεκτρονική ψυχεδελική. Την

περισσοτερα

μινεστρόνε λάιτ με πολλή γεύση

ιταλική μινεστρόνε λάιτ

 Θα μπορούσε να αναπτυχθεί ολόκληρη κοσμοθεωρία για τις σούπες, της μινεστρόνε λάιτ συμπεριλαμβανομένης. Πρώτα -πρώτα γιατί με το είδος αυτό του φαγητού εξοικειώνεται κανείς από μωρό, οπότε θέλοντας και μη κουβαλάει μέσα του στέρεες μνήμες ρευστών γεύσεων, επηρεασμένες στη συνέχεια από την πρακτικότητα ή την μαγειρική δεινότητα της μητέρας, της γιαγιάς, της νταντάς ή και

περισσοτερα

αχλάδια με σπεκ και «τίτλο ευγενείας»

αχλάδια με σπεκ

 Της εποχής είναι τα «κρυστάλια», αχλάδια που ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο, μας βγάζουν όλο τον χειμώνα, πιάνουν και λίγη άνοιξη και πολύ μου αρέσουν γιατί η γεύση τους δεν είναι βουτυράτη κι έχει μια απροσποίητη δροσιά. Αλλά, τελευταία, όποτε πάω ν’ αγοράσω φρούτα, πέφτω κάθε φορά πάνω στην αριστοκρατία των αχλαδιών, τα Κάιζερ (Kaiser), οπότε σκέφτηκα «ας

περισσοτερα

oσομπούκο αλά Cipriani: Ιταλική φιέστα γκράντε!

οσομπούκο αλά σιπριάνι

 «Πενία τέχνας κατεργάζεται» και στην περίπτωση του οσομπούκο δημιουργεί γευστικά αριστουργήματα. Πάντα είχα έναν θαυμασμό για τα «λαϊκά» πιάτα που με ταπεινά υλικά αλλά πραγματική μαγειρική τέχνη κατάφερναν να συναγωνίζονται τις γεύσεις των ευγενών και αστών, που είχαν την πολυτέλεια να βασίζουν την κουζίνα τους σε ακριβά, ραφινάτα υλικά και σοφιστικέ τεχνικές. Το πιάτο-υπογραφή της

περισσοτερα

Ροδάκινα γεμιστά με Amaretto: ντιμπέιτ γλύκας & πικραμύγδαλου

ροδάκινα γεμιστά με αμαρέτο

Σαρκώδη, ζουμερά ροδάκινα γεμιστά με το τραγανό βενετσιάνικο μπισκότο και λικέρ Amaretto για γλυκιά αίσθηση πικραμύγδαλου. Αντιθέσεις γεύσεις και υφής σ' ένα εύκολο καλοκαιρινό επιδόρπιο.

περισσοτερα

η ιστορία του θρυλικού Harry’s Bar

χαρις μπαρ

 Αν σας αρέσουν οι αυθεντικές ιστορίες πίσω από γαστριμαργικούς μύθους, έχω να σας διηγηθώ, όσο πιο σύντομα γίνεται, μια πολύ ενδιαφέρουσα για έναν απ’ τους σημαντικότερους: To Ηarry’s Bar, της Βενετίας. Είμαστε στο 1929, στη Βενετία. Ο Giuseppe Cipriani δούλευε ως μπάρμαν στο ξενοδοχείο Europa, ένα από τα top spots της πόλης. Ένας απ’ τους

περισσοτερα

Περί ζυμαρικών και άλλων δαιμονίων

περί ζυμαρικών

 Αποφεύγω εδώ και καιρό -για την ακρίβεια ο καιρός μετράει χρόνια- να τρώω μακαρόνια και τα περισσότερα ζυμαρικά εκτός σπιτιού. Με ελάχιστες -δυστυχώς- εξαιρέσεις, που για να τις πετύχεις έχεις βιώσει και επιβεβαιώσει πολλάκις την δυστυχία του κανόνα, τα βρίσκω επιεικώς απαράδεκτα, ακόμη και σε εστιατόρια που αυτοαποκαλούνται ιταλικά και προσωπικά τα θεωρώ κατά φαντασίαν

περισσοτερα

Ξανθιά τερίν με ψητές πιπεριές

Ξανθιά τερίν με ψητές πιπεριές

 Καλοκαιρινή, δροσερή και αρκετά εντυπωσιακή εισαγωγή. Μια τερίν ξανθιά, στολισμένη με κόκκινες, κίτρινες και πορτοκαλί πιπεριές και αρωματισμένη με βασιλικό μπορεί να συγκινήσει το βλέμμα και να τραβήξει την προσοχή όλων. H βασική συνταγή χρησιμοποιεί το τρπλά κρεμώδες μασκαρπόνε (mascarpone), ιταλικό τυρί με καταγωγή από τη Λομβαρδία (και πρώτη ύλη για το τιραμισού), που γίνεται

περισσοτερα